Legislator Case Law & Legislation
III KK 499/23 AI generated

Supreme Court excludes judge from cassation due to improper appointment violating Art. 6 ECHR and Art. 439 § 1 k.p.k.

Case Number III KK 499/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The defense lawyer requested the exclusion of Judge M. B. from the Supreme Court's cassation proceedings, citing concerns over the judge's appointment process. The court found the appointment to the Disciplinary Chamber via a contest to be constitutionally flawed and inconsistent with ECHR standards. Consequently, the judge was excluded to ensure the court's impartiality and prevent potential violations of the right to a fair trial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 6 ust. 1 EKPC: A judge improperly appointed to a chamber not established by law, violating constitutional and ECHR requirements for an independent court, must be excluded to guarantee a fair trial.

Keywords

AI generated
improper judicial appointment independent and impartial court right to fair trial Supreme Court composition ECHR Article 6 violation judicial independence procedural exclusion

Cited Legislation

AI generated
art. 41 § 1 k.p.k.
od udziału w sprawie III KK 499/23, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw.
art. 42 § 1 k.p.k.
art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, postanowił włączyć sędziego M.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
W pełni zgodzić należy się z wywodami Sądu Najwyższego zawartymi w uzasadnieniach tych orzeczeń oraz wspierającą je argumentacją prawną zarówno w kontekście ewentualnego uznania potencjalnego stwierdzenia w takim wypadku nieprawidłowej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (zob.
art. 179 Konstytucji RP
– do legalnej Izby Sądu Najwyższego decyzją osoby pełniącej funkcję Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, w sposób stanowiący ominięcie wymogów określonych w art. 179 Konstytucji RP.
art. 279 § 1 k.k
skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 41 § 1 k.p.k
od udziału w sprawie III KK 499/23, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art.42 § 1 k.p.k
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
W pełni zgodzić należy się z wywodami Sądu Najwyższego zawartymi w uzasadnieniach tych orzeczeń oraz wspierającą je argumentacją prawną zarówno w kontekście ewentualnego uznania potencjalnego stwierdzenia w takim wypadku nieprawidłowej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce
Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce
Reczkowicz przeciwko Polsce
Co więcej, zauważył również – powołując się na wyrok ETPCZ w sprawie Reczkowicz przeciwko Polsce (skarga nr 43447/19), że sama Izba Dyscyplinarne, do której wcześniej była powołana sędzia M.B., nie była sądem, o którym mowa w EKPC.
BSA I-4110-1/20
Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2020 r.
II KK 82/23
We wniosku od wyłączenie sędziego Antoniego Bojańczyka od udziału w rozpoznawaniu kasacji zarejestrowanej w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą II KK 83/23 wskazano, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do bezstronności tego sędziego, a które to wątpliwości łączą się z ryzykiem uznania w przyszłości, że w sprawie wystąpiło uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu. Wnioskodawca, wskazując na wadliwy tryb powołania sędziego Antoniego Bojańczyka do orzekania w Sądzie Najwyższym, powołał się na dotychczasowe orzecznictwo tegoż Sądu, jak również Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
II KK 493/22
II KK 493/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 21 grudnia 2023 r., wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Anny Dziergawki od udziału w sprawie kasacyjnej o sygn. akt II KK 493/22, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k., p o s t a n o w i ł: wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Annę Dziergawkę od udziału w sprawie kasacyjnej o sygn. akt II KK 493/22 UZASADNIENIEObrońca H.S. pismem z dnia 27 listopada 2023 r. wniósł w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. o wyłączenie SSN Anny Dziergawki od rozpoznania sprawy kasacyjnej (sygn. akt II KK 493/22).
IV KK 571/23
Supreme Court dismisses appeal judge exclusion request based on appointment procedure as inadmissible under special statute.
II KO 73/22
II KO 73/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jarosław Matras‎SSN Waldemar PłóciennikProtokolant Klaudia Binienda w sprawie Z. G.skazanego z art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 czerwca 2023 r. z urzędu, kwestii sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2023 r., II KO 73/22, na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprostować pkt. 2 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2023 r., II KO 73/22, przez zastąpienia błędnego nazwiska skazanego „G.1” prawidłowym „G.”, [ł.n]
III KO 43/23
Supreme Court allows retrial of cassation appeal dismissed by single-judge panel due to judicial independence concerns.
V KO 17/22
Supreme Court orders retrial of cassation due to judge appointment violating EU law and ECHR Article 6.
V KO 30/22
Supreme Court orders retrial of cassation due to judge's disqualification under Art. 439 § 1 k.p.k.
III KO 84/21
Supreme Court orders retrial of cassation dismissed by single judge due to improper court composition violating Art. 6 ECHR.
III KO 15/22
Supreme Court orders retrial of cassation dismissal by a judge appointed by the Judicial Council.
II KO 75/23
na podstawie art. 540 § 3 k.p.k. wznowić postępowanie kasacyjne w sprawie P. P., a na podstawie art. 435 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. również w sprawie M. R.; uchylić postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2022 r., II KK 538/21, o oddaleniu jako oczywiście bezzasadnych kasacji wniesionych przez obrońcę P. P. oraz obrońcę M. R. i kasacje obrońców obu wymienionych wyżej skazanych przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Najwyższemu Izbie Karnej w postępowaniu kasacyjnym;
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III KK 499/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie R. G. skazanego z art. 279 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 25 marca 2023 r. wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego M. B. od udziału w sprawie III KK 499/23, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art.42 § 1 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, postanowił włączyć sędziego M. B. od udziału w sprawie Sądu Najwyższego o sygn. akt III KK 499/23.

UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 17 listopada 2022 r., sygn. akt IV Ka 1380/22, wniesiona na niekorzyść skazanego R.G.Obrońca skazanego w dniu 14 marca 2024 r. złożył w Sądzie Najwyższym wniosek o wyłączenie od orzekania w przedmiocie tej kasacji sędziego M. B. . Uzasadniając wniosek obrońca odwołał się do trybu powołania ówczesnej prokurator M. B. na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r., poz. 3 – dalej w tekście ustawa o KRS z 2017 r.), wskazując, że z uwagi na treść uchwały Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 oraz wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPCz) w sprawach Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce (skargi nr 49868/19 i 5751/19) oraz Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce (skarga nr 1469/20), w których zakwestionowano ten tryb powoływania na urząd sędziego Sądu Najwyższego, zachodzi w takim wypadku nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a jednocześnie skład Sądu Najwyższego z tak powołanym sędzią nie stanowi niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą gwarantowanego w art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (EKPC).

Co więcej, zauważył również – powołując się na wyrok ETPCZ w sprawie Reczkowicz przeciwko Polsce (skarga nr 43447/19), że sama Izba Dyscyplinarne, do której wcześniej była powołana sędzia M.B., nie była sądem, o którym mowa w EKPC. Sąd Najwyższy zważył co następuje.Złożony przez obrońcę wniosek o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu sprawy zawisłej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt III KK 499/23 sędziego M. B. jest zasadny.Sąd Najwyższy w tym składzie podziela w całej rozciągłości poglądy wyrażone we wcześniejszych postanowieniach, powołanych zresztą przez obrońcę skazanego, którymi wyłączono wyżej wymienioną od udziału w rozpoznawaniu spraw kasacyjnych.

W pełni zgodzić należy się z wywodami Sądu Najwyższego zawartymi w uzasadnieniach tych orzeczeń oraz wspierającą je argumentacją prawną zarówno w kontekście ewentualnego uznania potencjalnego stwierdzenia w takim wypadku nieprawidłowej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (zob. pkt 1 powołanej we wniosku uchwały połączonych Izb Sądu Najwyższego: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20, OSNK 2020, z. 2 poz. 7), jak i przyjęcia – na gruncie konwencyjnym – naruszenia prawa do rozpoznania sprawy przez sąd ustanowiony na mocy ustawy (zob. wyrok ETPCz z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr 43447/19]), która jest klarowna i przekonująca w związku z czym, nie znajdując konieczności jej w tym miejscu powielania do niej się należy odwołać, uznając ją za własną.Wyżej wskazane okoliczności czynią koniecznym uznać za zasadny złożony przez obrońcę wniosek i tym samym wyłączyć sędziego M.

B. od udziału w sprawie prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą III KK 499/23 z uwagi na to, że sąd, w którego składzie by uczestniczyła, nie spełniałby kryteriów określonych w art. 6 ust. 1 ETPC, zaś postępowanie prowadzone przez taki sąd byłoby obciążone wadą traktowaną na gruncie wykładni przyjętej w uchwale trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. jako bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (co do przyczyn związania każdego składu Sądu Najwyższego wspomnianą uchwałą mającą moc zasady prawnej – zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).W wypadku sędziego M.

B. dodatkowym powodem wyłączenia – trafnie zasygnalizowanym we wniosku obrońcy – są również okoliczności, które skutkowały jej obecnym orzekaniem w Izbie Karnej Sądu Najwyższego i to poczynając o sposobu powołania jej do mającej charakter sądu specjalnego Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego w nietransparentnej procedurze w 2018 r., a następnie przeniesienia – po likwidacji Izby Dyscyplinarnej w 2022 r. – do legalnej Izby Sądu Najwyższego decyzją osoby pełniącej funkcję Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, w sposób stanowiący ominięcie wymogów określonych w art. 179 Konstytucji RP.

Sąd Najwyższy w tym składzie wyrażony w powołanym wyżej orzeczeniu pogląd w pełni podziela, uznając za uzasadnione stwierdzenie, iż akty nominacji na stanowiska w Izbie Dyscyplinarnej, jako organie, który od początku zasadnie traktowany był jako organ niespełniający konstytucyjnego i konwencyjnego wymogu sądu niezależnego i bezstronnego „ustanowionego ustawą” (zob. pkt 4 powołanej już uchwały Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 oraz również wskazany wyżej wyrok ETPCz z dnia 22 lipca 2021 r., Reczowicz przeciwko Polsce), podjęte przez Prezydenta RP wyłącznie w ramach konkursu na stanowiska w tej Izbie, nie obejmują powołania do każdej innej Izby Sądu Najwyższego i tym samym nie wywołują skutków związanych z takim powołaniem.

Wadliwość pierwotnego powołania, niezależnie od intencji ustawodawcy, który w nowelizacji ustawy o Sądzie Najwyższym z 2022 r. usunął istniejące dotąd formalne ograniczenia w przenoszeniu sędziów tej Izby, nie mogą prowadzić do usankcjonowania tej pierwotnej wady, a tym bardziej uprawniać do orzekania w innych Izbach Sądu Najwyższego. Ta pierwotna wadliwość powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w konkursie do Izby Dyscyplinarnej nie może być również w drodze wtórnych, mających charakter techniczny zabiegów, konwalidowana.

Skutek taki (konwalidacja) mógłby zostać osiągnięty wyłącznie poprzez przeprowadzenie prawidłowej procedury powołania i to powołania do prawidłowo ukształtowanego sądu (zob. także w tym przedmiocie postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 października 2023 r., II KK 82/23; z dnia 1 marca 2024 r., II KK 493/22; z dnia 7 marca 2024 r., IV KK 571/23).Co więcej, niniejsze orzeczenie zapobiegnie ewentualnemu ryzyku wzruszenia zapadłego w Sądzie Najwyższym orzeczenia z udziałem sędziego M. B. w trybie przepisów Rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego – wznowienie postępowania (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 czerwca 2023 r., II KO 73/22 i III KO 43/23; z dnia 21 czerwca 2023, V KO 17/22 i V KO 30/22; z czerwca 27 czerwca 2023 r., III KO 84/21 i III KO 15/22; z dnia 23 sierpnia 2023 r., II KO 75/23), a także możliwej i do tego skutecznej, w świetle utrwalonej linii orzeczniczej ETPCz [wyroki: powołany już wyżej z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr 43447/19, a także: z dnia 8 listopada 2021 r., Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce, połączone skargi nr 49868/19 i 57511/19 oraz z dnia 3 lutego 2022 r., Advance Pharma Sp. z o.o. przeciwko Polsce, skarga nr 1469/20], skardze do Trybunału w Strasburgu i związanych z tym konsekwencji finansowych dla Polski.Podsumowanie całokształtu przeprowadzonych powyżej rozważań prowadzi do stwierdzenia, że skład sądu z udziałem sędziego M.

B. z powodów instytucjonalnych i ustrojowych, nie gwarantuje niezawisłości i bezstronności sądu ukonstytuowanego z jej udziałem przede wszystkim w aspekcie zewnętrznym, a tym samym nie zapewnia prawa do rzetelnego procesu w rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPC.Uwzględniając całokształt rozważań poczynionych w niniejszym uzasadnieniu postanowiono jak na wstępie.[J.J.][ał] ‎