III KK 47/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KK 47/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 czerwca 2017 r., sprawy K. P.w przedmiocie wydania wyroku łącznego. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt XIII Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w S., rozpoznając sprawę K. P. skazanego prawomocnymi wyrokami:– Sądu Rejonowego w S. z dnia 6 sierpnia 2010 r., sygn. akt II K (…) za trzy czyny z art. 59 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełnione w ramach ciągu przestępstw w okresie od listopada 2009 r. do 28 stycznia 2010 r. na karę roku pozbawienia wolności oraz czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w dniu 28 stycznia 2010 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Orzeczono karę łączną w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby w wymiarze 4 lat. Postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia 26 lipca 2011 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;– Sądu Rejonowego w S. z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt II K (…) za cztery czyny z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełnione w ramach ciągu przestępstw w nocy na dzień 10 marca 2010 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby w wymiarze 3 lat.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 października 2011 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, wyrokiem łącznym z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K (…), na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r. przy zastosowaniu art. 19 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015, poz. 396) połączył orzeczone wymienionymi wyżej wyrokami jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył skazanemu karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.Apelację od wyroku wywiódł obrońca K.P. zaskarżając orzeczenie w całości na korzyść skazanego.Sąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., XIII Ka (…) utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanego zarzucając mu rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść orzeczenia tj. art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 i 2 k.k. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na wymierzeniu skazanemu kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, w sytuacji, gdy wyrokami podlegającymi łączeniu K.

P. został skazany na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, a więc kara łączna również powinna zostać orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.W konkluzji kasacji wniósł on o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w S. wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, co uzasadniało jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Na wstępie przypomnieć należy, że zarzut podnoszony w kasacji był wcześniej prezentowany w apelacji i był już przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego, czemu dano wyraz w pisemnych motywach skarżonego wyroku.

Sąd Okręgowy wskazał i trafnie uzasadnił dlaczego w realiach sprawy nie zachodziły przesłanki orzeczenia kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że wprawdzie wyrokami Sądu Rejonowego w S. z dnia 6 sierpnia 2010 r., II K (…) i z dnia 18 sierpnia 2010 r., II K (…) orzeczono wobec skazanego kary pozbawienia wolności, których wykonanie warunkowo zawieszono, jednak następnie zarządzono wykonanie tych kar pozbawienia wolności. Obowiązujące w dacie rozpoznania sprawy przepisy nie dawały podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności w sytuacji, gdy łączeniu podlegały kary, które miały charakter kar bezwzględnych, a takimi właśnie były kary podlegające łączeniu.

Zarządzenie wykonania kar pozbawienia wolności zmieniło kategorię skazań, które stały się skazaniami na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia i tak należało je postrzegać w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt V KK 90/15, LEX nr 1744199). W niniejszej sprawie nie doszło zatem do naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w zarzucie kasacji.Mając na uwadze powyższe argumenty orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.