III KK 460/24 · Sąd Najwyższy

III KK 460/24 POSTANOWIENIE Dnia 2 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie D. M. skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 września 2025 r. w przedmiocie wniosku skazanego o wyłączenie sędziów SN Pawła Kołodziejskiego, Anny Dziergawki i Marka Motuka od rozpoznania kasacji obrońcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2023 r., sygn. akt II AKa 230/23 częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 63/22 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa z kasacją obrońcy skazanego D. M. od wskazanego wyżej wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Sprawa niniejsza została zarejestrowana pod sygn. akt III KK 460/24 i przydzielona do referatu sędziego SN Pawła Kołodziejskiego (k. 88). D. M. złożył wniosek o wyłączenie tego sędziego od rozpoznania sprawy kwestionując, jako prawidłową, procedurę jego powołania na urząd sędziego wskutek wniosku Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na mocy ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r., poz. 3). Sąd Najwyższy postanowieniem z 5 czerwca 2025 r., III KK 460/24, wniosek pozostawił wniosek bez rozpoznania (k. 112)Zarządzeniem z 1 lipca 2025 r. został wyznaczony termin rozprawy kasacyjnej na 24 września 2025 r. (k. 116), zaś wnioskiem datowanym na 7 lipca 2025 r. skazany, powołując się na treść art. 41 § 1 k.p.k. wniósł o wyłączenie sędziów SN wyznaczonych do rozpoznania kasacji jego obrońcy, w osobach: Pawła Kołodziejskiego, Anny Dziergawki i Marka Motuka (k. 122). Wniosek skazanego został zarejestrowany w kontrolce KRI pod numerem 1148.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek jest niezasadny Należy przypomnieć, że skazany D. M. złożył już uprzednio wniosek o wyłączenie od rozpoznania kasacji sędziego SN Pawła Kołodziejskiego na tej podstawie, że został on powołany na urząd sędziego w Sądzie Najwyższym w wyniku rekomendacji przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną na mocy ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3), która w odczuciu wnioskodawcy jest organem nielegalnym, co rzutować miało na ocenę niezawisłości i bezstronności w jego sprawie.

Sąd Najwyższy postanowieniem z 5 czerwca 2025 r., III KK 460/24 pozostawił wniosek skazanego bez rozpoznania (k. 112). W aktualnie sformułowanym wniosku, skazany żądając ponownie wyłączenia sędziego SN Pawła Kłodzińskiego, a także sędziów Anny Dziergawki i Marka Motuka od rozpoznania kasacji w jego sprawie podniósł, iż „zachodzą wątpliwości względem bezstronności politycznej, a zarazem ich zawisłości, co może powodować nieprawidłowy przebieg postępowania Sądowego”. Nie wskazał natomiast żadnych okoliczności, które miałyby potwierdzać wyrażone w piśmie stanowisko.Zgodnie natomiast z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Uzasadnienie twierdzenia o istnieniu wątpliwości co do bezstronności sędziego musi odnosić się do takiego zachowania lub postawy sędziego na sali rozpraw lub poza nią, względnie innych okoliczności o charakterze faktycznym, z których mogłoby wynikać, że sędzia jest, czy też nawet może być, w określony sposób nastawiony do uczestników postępowania lub do sprawy, co w rezultacie byłoby realnym zagrożeniem dla sprawiedliwego jej rozstrzygnięcia. Podstawa wyłączenia sędziego przewidziana w art. 41 § 1 k.p.k. materializuje się zatem jedynie wówczas, gdy z pewnych okoliczności faktycznych można wywodzić przekonanie, że zachodzą wobec sędziego wątpliwości co do bezstronności, a więc, że pomiędzy podnoszonymi okolicznościami, mającymi charakter rzeczywisty i obiektywny, a rozstrzyganiem sprawy przez określonego sędziego zachodzi związek funkcjonalny.

Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego, w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k., zachodzi bowiem zawsze in concreto, a nie in abstracto.Treść wniosku skazanego nie pozwala natomiast na stwierdzenie, że w odniesieniu do wszystkich wymienionych w nim sędziów, zaszły podstawy określone w art. 41 § 1 k.p.k., nakazujące ich odsunięcie od procedowania w przedmiocie wniesionej w tej sprawie kasacji. Skazany zupełnie bezpodstawnie bowiem zarzuca sędziom wyznaczonym do rozpoznania sprawy „brak niezależności politycznej”, czego bliżej nawet nie wyjaśnia, a na potwierdzenie swojego stanowiska nie powołuje żadnej okoliczności dotyczącej wskazanych sędziów.W tym stanie rzeczy, wobec niestwierdzenia okoliczności z art. 41 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. [J.J.][r.g.] ‎