III KK 46/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KK 46/21 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie R. K., skazanego za czyn z art. 258 § 3 k.k. i inne, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 kwietnia 2021 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 września 2019 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającego w części wyrok Sądu Okręgowego w R. z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., a contrario, p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II K (…), Sąd Okręgowy w R. uznał R. K. za winnego popełnienia czynu:- z art. 258 § 3 k.k., za który wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności (pkt IX);- z art. 9 § 1 k.k.s. w zw. z art. 63 § 2 k.k.s. w zb. z art. 86 § 1 i 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s., za który wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 500 stawek dziennych grzywny, ustalając wartość jednej stawki na kwotę 100 zł (pkt X);- art. 258 § 1 k.k., za który wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności pozbawienia wolności (pkt XI);- z art. 63 § 2 k.k.s. w zb. z art. 86 § 1 i 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s., za który wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wartość jednej stawki na kwotę 100 zł (pkt XII).

W pkt XIII wyroku Sąd Okręgowy orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i grzywny połączył i orzekł wobec R. K. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 600 stawek dziennych, ustalając wartość jednej stawki na kwotę 100 zł. Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez m.in. obrońcy oskarżonego R. K., wyrokiem z dnia 3 września 2019 r., sygn. akt II AKa (…), Sąd Apelacyjny w (…) ww. wyrok zmienił uzupełniając opisy i kwalifikację prawną czynów przypisanych w pkt X i XII wyroku (pkt I ppkt 1a i 1b).

W pozostałej części wyrok został utrzymany w mocy w odniesieniu do R. K. Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego. Obrońca uzasadniając swoje stanowisko podniósł, że „ranga podniesionych zarzutów i ich uzasadnienie, może uzasadniać ostrożny wniosek o możliwości uwzględnienia niniejszej kasacji. Nie bez znaczenia jest fakt, że z załączonych do akt dokumentów lekarskich wynika, że osk. R. K. opiekuje się całkowicie niesprawnym synem, wymagającym całodobowej opieki.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Co prawda z samej treść art. 532 § 1 k.p.k. nie wynikają przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18).

Trzeba bowiem mieć na względzie, że regułą jest wykonalność prawomocnego wyroku (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem. Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 września 2019 r., wniesionej przez obrońcę skazanego R.

K. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia.