Criminal appeal against conditional dismissal rejected as inadmissible under Art. 523 § 3 of the Code of Criminal Procedure.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the criminal appeal filed by the defense counsel on behalf of the accused. The court held that Article 523 § 3 of the Code of Criminal Procedure permits appeals against conditional dismissal only when based on procedural errors listed in Article 439, not merely because the outcome was favorable. Since the appellant did not cite any such errors, the appeal was deemed procedurally invalid.
Legislator headnote
AI generatedArt. 523 § 3 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: An appeal against a conditional dismissal of proceedings is inadmissible unless filed based on specific procedural errors enumerated in Article 439, as the conditional dismissal is substantively similar to a conviction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 455/19 WYCIĄG Z PROTOKOŁU Dnia 11 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)SSN Marek PietruszyńskiSSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Sobieszczańska przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej w Ł. delegowanej do Prokuratury Krajowej Bożeny GóreckiejSprawę wywołano o godzinie 13:04 Na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i z art. 429 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy postanowił:
1. pozostawić kasację pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego na niekorzyść P. G. bez rozpoznania, 2. zwolnić oskarżyciela posiłkowego W. J. od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie wypadku, gdy kasacja została wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). Wprawdzie lege non distinguente art. 523 § 3 k.p.k. obejmuje obecnie każde umorzenie, niezależnie od jego podstawy, to jednak nie może budzić wątpliwości, że wyrok warunkowo umarzający postępowanie nie jest już objęty hipotezą normy płynącej z tego przepisu.
Wszak jest to odrębne od umorzenia postępowania orzeczenie. Świadczy o tym choćby okoliczność, że jest to rozstrzygnięcie o charakterze merytorycznym, w którym przesądza się sprawstwo i winę oskarżonego, czego nie sposób powiedzieć o umorzeniu postępowania, kończącym jedynie od strony formalnej postępowanie. Wyrok warunkowo umarzający postępowanie jest więc w tym sensie zbliżony do wyroku skazującego. Dopuszczenie zatem kasacji wniesionej na niekorzyść od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie oznaczałoby akceptację rozszerzającej wykładni przepisu art. 523 § 3 k.p.k., który ma w istocie charakter wyjątkowy, co przecież nie wchodzi w rachubę (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2018 r., V KK 285/18).
Od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie dopuszczalna byłaby jedynie kasacja strony na niekorzyść wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. W sprawie niniejszej pełnomocnik na tego rodzaju uchybienia się jednak nie powołał. W konsekwencji zatem, skoro kasacja ta została wadliwie przyjęta, Sąd Najwyższy zobligowany był do pozostawienia jej bez rozpoznania, jako niedopuszczalnej. Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w postanowieniu. Postanowienie ogłoszono.