Legislator Case Law & Legislation
III KK 418/25 AI generated

III KK 418/25 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 418/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W dniu 17 lipca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego P. K., który wyrok sądu drugiej instancji zaskarżył w całości, podnosząc zarzuty bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na nienależytej obsadzie sądu odwoławczego, a także rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.) i materialnego (art. 18 § 1 k.k., art. 28 § 1 k.k. i art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii), mających istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia.

Legislator headnote

AI generated

art. 532 § 1 k.p.k, art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k, art. 433 § 2 k.p.k, art. 4 k.p.k, art. 7 k.p.k, art. 18 § 1 k.k; III KK 418/25 · Sąd Najwyższy: W dniu 17 lipca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego P. K., który wyrok sądu drugiej instancji zaskarżył w całości, podnosząc zarzuty bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na nienależytej obsadzie sądu odwoławczego, a także rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.) i materialnego (art. 18 § 1 k.k., art. 28 § 1 k.k. i art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii), mających istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia.

Keywords

AI generated
withdrawal of criminal complaint withdrawal of action criminal revision petition third-party claim procedure in attachment unlawful drug possession criminal record certificate

Cited Legislation

AI generated
art. 532 § 1 k.p.k
akt II K 125/19, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
K., który wyrok sądu drugiej instancji zaskarżył w całości, podnosząc zarzuty bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na nienależytej obsadzie sądu odwoławczego, a także rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (art.
art. 433 § 2 k.p.k
439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na nienależytej obsadzie sądu odwoławczego, a także rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k.
art. 4 k.p.k
K., który wyrok sądu drugiej instancji zaskarżył w całości, podnosząc zarzuty bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na nienależytej obsadzie sądu odwoławczego, a także rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (art.
art. 7 k.p.k
z art. 7 k.p.k.) i materialnego (art.
art. 18 § 1 k.k
7 k.p.k.) i materialnego (art. 18 § 1 k.k., art.
art. 28 § 1 k.k
18 § 1 k.k., art. 28 § 1 k.k.
art. 9 § 2 k.k
powinno mieć charakter wyjątkowy, gdyż stanowi ona odstępstwo od zasady natychmiastowej wykonalności wyroków (vide art. 9 § 2 k.k.w.).

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III KK 418/25 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie P. K. skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 września 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. akt II AKa 83/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie, z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt II K 125/19, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego P. K., który wyrok sądu drugiej instancji zaskarżył w całości, podnosząc zarzuty bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającej na nienależytej obsadzie sądu odwoławczego, a także rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.) i materialnego (art. 18 § 1 k.k., art. 28 § 1 k.k. i art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii), mających istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia.

Jednocześnie autor tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia wniósł o „wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 22 czerwca 2021 roku (sygn. akt: II K 125/19), zmienionego w zakresie kary orzeczonej wobec Oskarżonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 14 czerwca 2023 roku (sygn. akt II AKa 83/21 do czasu rozpoznania niniejszej kasacji”. Uzasadniając swe stanowisko skarżący podniósł, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia spowoduje nieodwracalne skutki dla „aktywności zawodowej” skazanego oraz „na gruncie relacji rodzinnych i emocjonalnych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. powinno mieć charakter wyjątkowy, gdyż stanowi ona odstępstwo od zasady natychmiastowej wykonalności wyroków (vide art. 9 § 2 k.k.w.). Z tych też względów wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją możliwe jest wówczas, gdy ranga zarzutów podniesionych w tym nadzwyczajnym środku zaskarżenia i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia prowadzi do wniosku, że wykonywanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22; postanowienie SN z dnia 9 września 2024 r., II KK 275/24).

Zatem samo ryzyko odbycia kary przez skazanego przed rozpoznaniem kasacji, bez powiązania tej okoliczności z widoczną już „na pierwszy rzut oka” zasadnością zarzutów kasacyjnych, nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania wyroku.Wstępna analiza kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego P. K. nie wskazuje na zaistnienie tego rodzaju okoliczności. Autor tego nadzwyczajnego środka odwoławczego (podobnie jak obrońca drugiej ze skazanych) podniósł co prawda zarzut bezwzględnej przyczyny odwoławczej związany z nienależytą obsadą sądu ad quem, niemniej wskazywane uchybienie nie skutkuje w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego automatycznie zaistnieniem przesłanki z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Również pozostałe zarzuty nie są na tyle oczywiste, aby na tym etapie przesądzać o ich zasadności czy niezasadności tym bardziej, że powyższa ocena uzależniona jest nie tylko od potwierdzenia, iż awizowane naruszenia prawa procesowego i materialnego zaistniały w rzeczywistości i miały charakter rażący, lecz także, iż mogły one w istotny sposób wpłynąć na treść zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.

Jednocześnie podkreślić należy, że przedmiotowa decyzja w żadnej mierze nie przesądza o treści przyszłego rozstrzygnięcia co do wniesionej kasacji. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji. [J.J.][r.g.] ‎