III KK 392/24 · Sąd Najwyższy

III KK 392/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. w sprawie P. L. (P. L.) ukaranego z art. 119 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 września 2024 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 7 maja 2024 r., sygn. akt V W 181/24, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu Szczecin – Centrum w Szczecinie do ponownego rozpoznania. [PGW] UZASADNIENIEP.

L. został obwiniony o to, że w dniu 7 października 2023 r. w S., przy ul. […], wspólnie i w porozumieniu z G. J., dokonał kradzieży mienia w postaci 4 sztuk szamponów H. straty na łączną kwotę 175,96 zł, działając na szkodę J. M. P. - tj. o czyn z art 119 k.w. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, wyrokiem nakazowym z dnia 7 maja 2024 r., sygn. akt V W 181/24, ukarał P. L. za zarzucony mu czyn, który zakwalifikował z art. 119 § 1 k.w., karą 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie.

Wyrok ten, wobec niezłożenia sprzeciwu przez żadną ze stron, uprawomocnił się z dniem 18 czerwca 2024 r. Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 110 § 1 k.p.w., wniósł w dniu 31 lipca 2024 r. kasację od powyższego wyroku. Zaskarżył go w całości na niekorzyść obwinionego i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 20 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu, za przypisane mu wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., kary 6 miesięcy ograniczenia wolności, czyli w wysokości, która nie jest przewidziana w przepisie określającym maksymalny wymiar kary ograniczenia wolności za popełnienie wykroczenia, albowiem, zgodnie z treścią art. 20 § 1 k.w., kara ograniczenia wolności trwa jeden miesiąc.

Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu Szczecin-Centrum w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, wymierzając obwinionemu za przypisane mu wykroczenie karę ograniczenia wolności, sześciokrotnie przekroczył jej maksymalny wymiar, określony w art. 20 § 1 k.w.

Przepis ten określa wysokość kary ograniczenia wolności za wykroczenie – stanowiąc w § 1, że wynosi ona miesiąc. Czyn przypisany obwinionemu kwalifikowany jest z art. 119 § 1 k.w. i sankcjonowany alternatywnie: karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą aresztu. Regulacje wymiaru każdej z tych kar zawarte są w części ogólnej Kodeksu wykroczeń. Sąd Rejonowy uchybił tym przepisom, wymierzając obwinionemu karę ograniczenia wolności w wymiarze 6 miesięcy, co stanowiło rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na jego treść i przesądza o konieczności uchylenia zaskarżonego kasacją orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia o karze.

Ponownie rozpoznając sprawę, Sąd Rejonowy będzie miał na uwadze regulacje dotyczące wymiaru kar, zawarte w części ogólnej Kodeksu wykroczeń. Ze względu na kierunek środka zaskarżenia (na niekorzyść obwinionego) będzie przy tym dysponował pełną swobodą przy wyborze rodzaju i wymiaru kary, którą uzna za adekwatną w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.[PGW][ał] ‎