Supreme Court orders temporary arrest for defendant facing potential 2-12 year prison sentence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the application of a preventive measure in the form of temporary arrest for two months against the defendant. The court found that the defendant had already been sentenced to five years in prison for a serious crime and faces charges carrying a potential sentence of two to twelve years. Consequently, the court ruled that the strict preventive measure was necessary to ensure the proper course of proceedings given the severity of the potential penalty.
Legislator headnote
AI generatedArt. 249 § 1 k.p.k.; Art. 258 § 2 k.p.k.: When a defendant faces a potential sentence of two to twelve years, the court must apply temporary arrest to secure the proper course of proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 350/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)SSN Waldemar PłóciennikSSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 września 2022 r. sprawy G. K.oskarżonego o czyn z art. 200 § 1 k.k. i in. z urzędu w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zastosować wobec G. K. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 2 (dwóch) miesięcy, to jest do dnia 14 listopada 2022 r., przy czym w związku z uchyleniem prawomocnego wyroku oraz ogłoszeniem postanowienia o tymczasowym aresztowaniu z dniu 15 września 2022 r., o godz. 12.00 trwanie tego środka przymusu należy liczyć od tej chwili i według niej oznaczyć rzeczywiste pozbawienie wolności w warunkach aresztu tymczasowego.
UZASADNIENIE
W ocenie Sądu Najwyższego nie budzi żadnych wątpliwości istnienie ogólnej przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, omówiony w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, w szczególności zeznania pokrzywdzonej wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez G. K. zarzuconego mu poważnego przestępstwa. Nie może przy tym ujść uwadze fakt, że ten materiał stanowił podstawę wydania wyroku skazującego, którym wymierzono oskarżonemu karę 5 lat pozbawienia wolności. Oskarżonemu zarzuca się popełnienia czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności od 2 do 12 lat, a zatem potrzeba zastosowania tego środka znajduje uzasadnienie w przesłankach przewidzianych w art. 258 § 2 k.p.k. - istnieje domniemanie potrzeby zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania w związku z grożącą surową karą, której perspektywa odbycia mogłaby skłonić oskarżonego do utrudniania postępowania. Kierując się powyższym orzeczono jak w sentencji. [as]