Legislator Case Law & Legislation
III KK 350/18 AI generated

III KK 350/18 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 350/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

W. został oskarżony o to, że :„w okresie od 19 listopada 2013 r. do 24 października 2014 r. urządzał w lokalu przy ulicy M. w E. gry na automatach w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 z 2009 r. poz.1540 z późn. zm.) w postaci urządzeń w łącznej ilości 8 sztuk w tym: automatów A. o nr (…), A. o nr (…)w okresie od 19 listopada 2013 r. do 13 lutego 2014 r., automatu A. o nr (…) w okresie od 17 lutego 2014 r. do 29 maja 2014 r., automatu A. o nr (…) w okresie od 02 czerwca 2014 r. do 04 lipca 2014 r. oraz automatu A. o nr (…) w okresie od 3 października do 24 października 2014 r., jako Prezes Zarządu H. sp. z o.o. w W. oraz automatu A. o nr (…) w okresie od 17 lutego 2014 r. do 29 maja 2014 r., automatu A. o nr (…) w okresie od 02 czerwca 2014 r. do 4 lipca 2014 r. oraz automatu A. o nr (…) w okresie od 03 października 2014 r. do 24 października 2014 r., jako Prezes Zarządu T. sp. z o.o. w W. wbrew przepisom art. 3, art. 4, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 23, art. 23a w/w ustawy, tj. w szczególności bez wymaganej koncesji oraz poza kasynem gry, to jest o przestępstwo określone w art.107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.”Sąd Rejonowy w E. wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt VIII K (...), uznał oskarżonego M.

Legislator headnote

AI generated

art. 107 § 1 k.k, art. 9 § 3 k.k, art. 7 k.p.k, art. 43 § 1 k.k, art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k; III KK 350/18 · Sąd Najwyższy: i na podstawie art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. umorzył postępowanie karne w zakresie czynu M. W..Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Rejonowy w E. oraz Naczelnik (…) Urzędu Celno - Skarbowego w O.Prokurator zaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść M. W. , zarzucając:„1.Rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. polegające na błędnym przyjęciu, iż zaistniała ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, gdyż oskarżony M.

Keywords

AI generated
gaming and wagering offence committed within a business misuse of a computer non-implementation of the offending agreements vending machine concession contract misappropriation of assets

Cited Legislation

AI generated
art. 107 § 1 k.k
‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 10 lipca 2019 r.‎kasacji wniesionych na niekorzyść oskarżonego przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w E.
art. 9 § 3 k.k
z art. 9 § 3 k.k.s.”Sąd Rejonowy w E.
art. 7 k.p.k
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:- art. 7 k.p.k.
art. 43 § 1 k.k
Naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 438 pkt 1 k.p.k.):1)rażące naruszenie prawa materialnego, tj.
art. 438 pkt 1 k.p.k
Naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 438 pkt 1 k.p.k.):1)rażące naruszenie prawa materialnego, tj.
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
1 u.g.h., w konsekwencji czego fakt prowadzenia postępowania i nie umorzenia go przez Sąd meriti stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.;2) obrazę przepisów prawa materialnego, tj.
art. 438 pkt 4 k.p.k
Niesłuszne zastosowanie przepadku (art. 438 pkt 4 k.p.k.):1) naruszenie art.
art. 30 § 5 k.k
438 pkt 4 k.p.k.):1) naruszenie art. 30 § 5 k.k.s.

Cited Case Law

AI generated
III KK 331/17
Sygn. akt III KK 331/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)Protokolant Łukasz Biernacki przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry,‎w sprawie M. W. i E. C.uniewinnionych od czynu z art. 107 § 1 k.k.s., ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniach 22 marca i 22 maja 2018 r.‎kasacji wniesionej przez Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego w O., na niekorzyść uniewinnionych,‎od wyroku Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt VII Ka (...),‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B.‎z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt II K (...), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w O.
V KK 415/18
W. został oskarżony o to, że: „pełniąc funkcję Prezesa Zarządu H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. przy ul. K. […], w okresie od dnia 01 czerwca 2015 roku do dnia 24 września 2015r, w pomieszczeniu baru „Z.” w miejscowości D. przy ul. L. […] na automacie do gier o nazwie A. nr. […] nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna, urządzał gry wbrew przepisom ustawy tj. warunkom określonym w art. 6 ust. 1, w art. 2 ust. 3 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.
V KK 268/18
Sygn. akt V KK 268/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)‎SSN Andrzej Ryński‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Wełpa przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Barbary Nowińskiej,‎w sprawie M. W.‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 15 listopada 2018 r.,‎kasacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego - Naczelnika (…) Urzędu Celno-Skarbowego w W. na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w J.‎z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt VI Ka (…),‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w L.‎z dnia 4 sierpnia 2017 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w J. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
AI generated
II K 409/19
Sygn. akt II K 409/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2021 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: 1.Przewodniczący – SSR Tomasz Zieliński Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza, sekr. Katarzyny Amielawska, st. sekr. sąd. Aneta Dybikowska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.– E. B. po rozpoznaniu w dniu 13.12.2019 r., 07.02.2020 r., 07.08.2020 r., 26.02.2021 r. sprawy 1. M. W. (1) urodz. (...) w W. syna P. i M. zd. K. oskarżonego o to, że: I. W dniu 07.12.2015 r. w lokalu „ (...)” przy ul. (...) w G., tj. w miejscu do tego nieprzeznaczonym oraz bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna gier, działając jako Prezes Zarządu (...) sp. z o.o., urządzał gry o wygrane pieniężne na automatach do gier hazardowych (...) nr (...), (...) nr (...) oraz (...) nr (...) wbrew przepisom art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 ze zm.), przy czym czyn ten popełnił w warunkach recydywy skarbowej, tj. o czyn z art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 37§1 pkt 4 kks 2. W. P. urodz. (...) w O. syna K. i G. zd. M. oskarżonego o to, że: II. W dniu 07.12.2015 r. w lokalu „ (...)” przy ul. (...) w G., nie posiadając stosownej koncesji na prowadzenie kasyna gier, a więc w miejscu do tego nieprzeznaczonym na podstawie umowy dzierżawy powierzchni lokalu zawartej z (...) sp. z o.o., sprawując jednocześnie z ramienia tej spółki stały nadzór serwisowy nad automatami do gier hazardowych (...) nr (...), (...) nr (...) oraz (...) nr (...) urządzał na ww. automatach gry o wygrane pieniężne wbrew przepisom art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612) tj. o czyn z art. 107§1 kks 1. Oskarżonego M. W. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pkt I i na podstawie art. 113§1 kks w zw. z art. 11§1 kpk postępowanie umarza. 2. Oskarżonego W. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pkt II i za to na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. w zw. z art. 23§1 i 3 kks skazuje go na karę grzywny w wysokości 70 (siedemdziesiąt) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 (sto) zł. 3. Zwalnia oskarżonych od uiszczenia opłaty i ponoszenia kosztów sądowych w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 409/19 Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. 1. M. W. (1) 2. W. P. a) W dniu 07.12.2015 r. w lokalu „ (...)” przy ul. (...) w G., tj. w miejscu do tego nieprzeznaczonym oraz bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna gier, działając jako Prezes Zarządu (...) sp. z o.o., urządzał gry o wygrane pieniężne na automatach do gier hazardowych (...) nr (...), (...) nr (...) oraz (...) nr (...) wbrew przepisom art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 ze zm.), przy czym czyn ten popełnił w warunkach recydywy skarbowej, tj. występek z art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 37§1 pkt 4 kks b) W dniu 07.12.2015 r. w lokalu „ (...)” przy ul. (...) w G., nie posiadając stosownej koncesji na prowadzenie kasyna gier, a więc w miejscu do tego nieprzeznaczonym na podstawie umowy dzierżawy powierzchni lokalu zawartej z (...) sp. z o.o., sprawując jednocześnie z ramienia tej spółki stały nadzór serwisowy nad automatami do gier hazardowych (...) nr (...), (...) nr (...) oraz (...) nr (...) urządzał na ww. automatach gry o wygrane pieniężne wbrew przepisom art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612) tj. występek z art. 107§1 kks Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Ad. a) odnośnie zarzutu stawianego M. W. (1) Ad. b) odnośnie zarzutu zawianego W. P. 1. Przeprowadzenie w dniu 07.12.2015 r. przez funkcjonariuszy służby celnej Urzędu Celnego w O. kontroli lokalu o nazwie „. (...)” znajdującego się w G. przy ul. (...) pod kątem prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach. 2. Zabezpieczenie podczas przeszukania w dniu 07.12.2015 r. lokalu o nazwie „. (...)” automatów do gier: A. G. nr (...), A. G. nr (...), A. H. M. (...) nr (...) i przeprowadzenie w drodze eksperymentu procesowego odtworzenia przebiegu gry, a następnie zatrzymanie powyższych automatów, których oględzin dokonano w dniu 08.12.2015 r. 3. Ustalenie dzierżawcy części lokalu przy ul. (...), wydzierżawiającego i podmiotu, który wstawił do lokalu zabezpieczone automaty do gier oraz osoby, która sprawowała nad nimi stały nadzór serwisowy. 4. Ustalenie, że zapieczone w dniu 07.12.2015 r. w lokalu „ (...)” przy ul. (...) w G. automaty A. G. nr (...), A. G. nr (...), A. H. M. (...) nr (...) były urządzeniami elektronicznymi „komputerowymi”, na których orgaznizowano gry wbrew przepisom ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych. Zeznania świadków: A. K. R. K. Protokół przeszukania Kartka z odręcznym zapisem Protokół przeszukania Protokół z przebiegu przeprowadzonego w drodze eksperymentu procesowego doświadczenia odtworzenia przebiegu gry na automacie Płyta DVD z zapisem przeprowadzonego eksperymentu procesowego Protokół oględzin zatrzymanych automatów wraz z dokumentacją fotograficzną Ramowa umowa dzierżawy powierzchni lokalu Lista aktualizacji urządzeń do umowy dzierżawy powierzchni Odpis umowy w zakresie obsługi urządzeń Faktury za obsługę urządzeń Wydruk z KRS dotyczący (...) Sp. z o.o. Wydruk z KRS dotyczący (...) Odpis protokołu zgromadzenia wspólników (...) Odpis umowy sprzedaży udziałów (...) Zeznania świadków: A. K. R. K. Protokół z przebiegu przeprowadzonego w drodze eksperymentu procesowego doświadczenia odtworzenia przebiegu gry na automacie Protokół oględzin zatrzymanych automatów wraz z dokumentacją fotograficzną k. 1069v oraz k. 13v-14 i k. 717v w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk w zw. z art. 113§1 kks k. 965v oraz k. 17v-18 w części odczytane w trybie art. 391§1 kpk w zw. z art. 113§1 kks k. 19-21 k. 22 j/w k. 5-8 k. 9 k. 23-29 k. 44-46 k. 47 k. 53-56 k. 57-58, k. 59-60 k. 89-91 k. 75-77 k. 654 k. 655 j/w j/w j/w j/w 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. 1. M. W. (1) 2. W. P. a) W dniu 07.12.2015 r. w lokalu „ (...)” przy ul. (...) w G., tj. w miejscu do tego nieprzeznaczonym oraz bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna gier, działając jako Prezes Zarządu (...) sp. z o.o., urządzał gry o wygrane pieniężne na automatach do gier hazardowych (...) nr (...), (...) nr (...) oraz (...) nr (...) wbrew przepisom art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 ze zm.), przy czym czyn ten popełnił w warunkach recydywy skarbowej, tj. występek z art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks w zw. z art. 37§1 pkt 4 kks b) W dniu 07.12.2015 r. w lokalu „ (...)” przy ul. (...) w G., nie posiadając stosownej koncesji na prowadzenie kasyna gier, a więc w miejscu do tego nieprzeznaczonym na podstawie umowy dzierżawy powierzchni lokalu zawartej z (...) sp. z o.o., sprawując jednocześnie z ramienia tej spółki stały nadzór serwisowy nad automatami do gier hazardowych (...) nr (...), (...) nr (...) oraz (...) nr (...) urządzał na ww. automatach gry o wygrane pieniężne wbrew przepisom art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612) tj. występek z art. 107§1 kks Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Ad. a) odnośnie zarzutu stawianego M. W. (1) Ad. b) odnośnie zarzutu zawianego W. P. 1. Działanie oskarżonych M. W. (1) i W. P. w warunkach błędu co do oceny prawnej czynu. Wyjaśnienia oskarżonych: M. W. (1) W. P. Odpis protokołu z rozprawy przed SR w O.w sprawie IIK 230/16 k. 105v w części odczytanej w trybie art. 389§1 kpk w zw. z art. 113§1 kks k. 98 oraz k. 717-717 v w części odczytanej w trybie art. 389§1 kpk w zw. z art. 113§1 kks k. 711-716 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad. a, b pkt 1 Ad. a, b pkt 2 Ad. a, b pkt 3 Ad. a, b pkt 4 Zeznania świadków A. K. i R. K. Protokół przeszukania Kartka z odręcznym zapisem Protokół przeszukania Protokół z przebiegu przeprowadzonego w drodze eksperymentu procesowego doświadczenia odtworzenia przebiegu gry na automacie Płyta DVD z zapisem przeprowadzonego eksperymentu procesowego Protokół oględzin zatrzymanych automatów wraz z dokumentacją fotograficzną Ramowa umowa dzierżawy powierzchni Lista aktualizacji urządzeń do umowy dzierżawy powierzchni Odpis umowy z zakresu obsługi urządzeń Faktury za obsługę urządzeń Wydruk z KRS dotyczący (...) Sp. z o.o. Wydruk z KRS dotyczący (...) Odpis protokołu zgromadzenia wspólników (...) Odpis umowy sprzedaży udziałów (...) Zeznania świadków A. K. R. K. Protokół z przebiegu przeprowadzonego w drodze eksperymentu procesowego doświadczenia odtworzenia przebiegu gry na automacie Protokół oględzin zatrzymanych automatów wraz z dokumentacją fotograficzną Z protokołu przeszukania lokalu o nazwie „. (...)” położonego przy ul (...) w G. w dniu 07.12.2015 roku, którą to czynność przeprowadzili funkcjonariusze Urzędu Celnego w O. wynika bezspornie, że w dniu tym przeprowadzono kontrolę pod kątem prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach. Potwierdzili to przesłuchani w charakterze świadków A. K., który grał w tym czasie na jednym z automatów oraz R. K. zatrudniona w tym lokalu jako jego obsługa. Z zeznań A. K. wynika nadto, że w związku z kontrola funkcjonariuszy Urzędu Celnego musiał przerwać grę, podczas której zgromadził 119 pkt i zwrócił się do R. K. o wypłatę kwoty 119 zł stanowiącej równowartość wygranej, gdyż automat nie posiadał gotówki. Pieniędzy tych nie wypłaciła mu ona zapisując na karetce jego imię i nazwisko i kwotę wygranej, po którą miał zgłosić się w późniejszym terminie. Zeznaniom powyższych świadków sąd dał wiarę, gdyż stanowią one spójną i wzajemnie uzupełniającą się całość. Zdaniem sądu wątpliwości nie budzi także autentyczność protokołu przeszukania, w którym opisano ujawnione automaty do gier. Wiarygodność tego dokumentu procesowego sporządzonego zgodnie z art. 143§1 pkt 6 kpk w zw. z art. 113§1 kks, a także kartki z odręcznym zapisem imienia i nazwiska A. K., kwoty którą należy mu wypłacić nie budzi wątpliwości. Bezspornym jest również, że podczas przeszukania w dniu 07.12.2015 roku lokalu o nazwie „. (...)” zabezpieczono automaty do gier o nazwach A. G. nr (...), A. G. nr (...), A. H. M. (...) nr (...). Funkcjonariusze służby celnej na zabezpieczonych automatach przeprowadzili w drodze eksperymentu procesowego doświadczenie polegające na odtworzeniowe przebiegu gier, które utrwalili na płycie DVD. Mając na uwadze wynik przeprowadzonego eksperymentu, z którego wynikało, że służą one do organizowania gier o charakterze komercyjnym i losowym wbrew przepisom ustawy o grach hazardowych urządzenia te zatrzymano. Następnego dnia tj. 08.12.2015 roku dokonano ich oględzin, z której to czynności zgodnie z art. 143§1 pkt 3 kpk w zw. z art. 113§1 kks sporządzono protokół opisując w nim każdy z zatrzymanych automatów do gier. Nadto sparzono dokumentacje fotograficzną z tej czynności. Wiarygodność dokumentów w postaci protokołów sporządzonych przez funkcjonariuszy celno-skarbowych oraz dokumentacja fotograficzna zdaniem sądu nie budzą wątpliwości. W toku prowadzonego postępowania w powyższej sprawie uzyskano dokumenty w postaci umowy dzierżawy powierzchni lokalu przy ul. (...) w G. oraz umowę w zakresie obsługi urządzeń znajdujących się w tym lokalu. Z ramowej umowy dzierżawy wynika, że dzierżawcą części lokalu umożliwiającą zainstalowanie urządzeń do gier była (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. reprezentowana przez prezesa zarządu oskarżonego M. W. (1), zaś wydzierżawiającym była (...)Sp. z o.o. z siedzibą w E. reprezentowana przez oskarżonego W. P. będącego w dniu jej zawarcia tj. 01.06.2015 r. prezesem zarządu tej spółki. Do umowy dołączono wykaz wydanych w dniu 01.06.2015 r. przez (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. trzech urządzeń o nr (...), (...) i (...), zaś (...)Sp. z o. o. z siedzibą w E. potwierdziła wstawienie tych urządzeń do lokalu przy ul. (...). Nadto w dniu 15.06.2015 roku oskarżony W. P. reprezentujący (...)z siedzibą w E. zawarł umowę w zakresie obsługi urządzeń do gier rozrywkowych z (...) Serwis Sp. z o.o. z siedzibą w W.. W ramach powyższej umowy (...) Sp. z o. o. jako zleceniobiorca zobowiązała się do: - świadczenia usług transportowych zapewniających dostarczenie urządzeń z magazynu do punktu gier, - pobierania z tych urządzeń co najmniej raz w miesiącu gotówki i przekazywanie jej zleceniodawcy oraz sporządzania jeden raz w miesiącu protokołu wyjęcia gotówki dla każdego punktu gier, w którym zainstalowane są urządzenia, - prowadzanie stałego serwisu urządzeń zapewniającego utrzymanie urządzeń do gier rozrywkowych w dobrym stanie technicznym poprzez stały nadzór nad ich stanem technicznym oraz przegląd stanu technicznego i estetycznego. Z zabezpieczonych i dołączonych faktur oraz rozliczenia usługi w zakresie obsługi urządzeń do gier rozrywkowych m.in. nr (...), (...) i (...) zainstalowanych w lokalu o nazwie „. (...)” przy ul. (...) w G. wynika, że ich zleceniobiorcą był oskarżony W. P. – wspólnik (...)Sp. z o.o. z siedzibą w E., który wprawdzie w dniu 26.06.2015 r. został odwołany z funkcji prezesa zarządu tej spółki oraz sprzedał z 50 udziałów o wartości nominalnej po 100 zł każdy 8 udziałów M. W. (2), którego powołano na stanowisko prezesa zarządu spółki, jednak nadal był jej wspólnikiem posiadającym 42 udziały. Potwierdzeniem tego jest informacja z KRS dotycząca (...) z siedzibą w E. wg stanu na dzień 14.01.2016 r. To, że prezesem zarządu (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. był w tym czasie M. W. (1) wynika również z informacji KRS dotyczącej tej spółki. Dokumenty, które omówiono wyżej, rzetelność wykonania ich odpisów oraz kopii zdaniem sądu nie budzą wątpliwości i w związku z tym uznać należy je za wiarygodne. Bezspornym jest co wynika w protokołu oględzin automatów oraz co wykazał przeprowadzony w dniu kontroli eksperyment procesowy, podczas którego odtworzono przebieg gry, że automaty A. G. nr (...), A. G. nr (...) oraz A. H. M. (...) nr (...), które znajdowały się w lokalu o nazwie ”. (...)” w G. przy ul. (...) były automatami do gier w rozumieniu u ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych oraz że prowadzono na nich gry wbrew przepisom tej ustawy. Wynika to również z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków A. K., który w dniu kontroli grał na jednym z automatów i R. K. zatrudnionej jako obsługa lokalu. Zarówno wiarygodność przeprowadzonego przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w O. eksperymentu procesowego oraz oględzin automatów, jak i zeznania powyższych świadków zdaniem sądu nie budzą żadnych wątpliwości. . 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Ad. a, b pkt 1 Wyjaśnienia oskarżonych: M. W. (1) W. P. Odpis protokołu rozprawy SR w O.w sprawie IIK 230/16 W złożonych wyjaśnieniach obaj oskarżeni nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów utrzymując, że działali w warunkach błędu co do ich oceny prawnej wynikającego z licznych wyroków uniewinniających osoby prowadzące taką samą działalność gospodarczą oraz postanowień urzędów celnych o umorzeniu postepowań i zwróceniu zatrzymanych automatów, a także opinii prawnych, z których wynikało, że prowadzona przez nich działalność jest zgodna z prawem. Oskarżony W. P. twierdził nadto, że prezesem (...)z siedziba w E. był do czerwca 2015 roku i 07.12.2015 roku nie zajmował się jej sprawami gospodarczymi w szczególności finansowymi, gdyż nie był już do tego umocowany. M. W. (1), jak wynika z wyjaśnień złożonych w innym toczącym się przeciwko jego osobie postepowanie przed Sądem Rejonowemu w O.w sprawie IIK 230/16 twierdził, że dysponował opiniami prawnymi, z których wynikało, że w tym czasie tj. do 30.06.2016 roku przedsiębiorcy nie posiadający koncesji na urządzanie gier na automatach mogą działać legalnie i nie będą przez to łamać prawa. W związku z tym, jak utrzymywał prowadząc w tym okresie działalność był przekonany, że jest ona legalna. Wyjaśnieniom oskarżonych sąd nie dał wiary uznając je za przyjętą linię obrony zmierzająca do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane im przestępstwa, również w części, w której utrzymywali, że działali w warunkach błędu co do oceny prawnej zarzucanych im czynów. Odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe jak również za wykroczenie skarbowe – podobnie jak każda odpowiedzialność karna – uzależniona jest od możliwości przypisania sprawcy winy. Zgodnie z art. 1§3 kks nie popełnia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu. Jedną z okoliczności wyłączających lub umniejszających winę jest błąd sprawcy czynu zabronionego. Błędem jest rozbieżność między świadomością sprawcy o rzeczywistości, a obiektywną rzeczywistością. Kodeks karny skarbowy wyróżnia trzy rodzaje błędu: 1. błąd co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego typu zasadniczego, kwalifikowanego lub uprzywilejowanego (błąd co do faktu – art. 10§1 i 2 kks); 2. błąd co do oceny prawnej czynu (błąd co do prawa – art. 10§4 kks); 3. błąd co do okoliczności wyłączającej bezprawność (błąd co do kontratypu – art. 10 kks). Błąd może całkowicie wyłączać umyślność czynu zabronionego lub zmniejszyć stopień odpowiedzialności. Odpowiedzialność wyłącza jedynie błąd usprawiedliwiony. Sprawca będzie pozostawał w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu wówczas, gdy nie będzie można jemu zarzucić niedochowania należytej staranności umożliwiającej właściwe rozpoznanie sytuacji. Błędem co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego jest mylna świadomość sprawcy o okolicznościach dotyczących ustawowych znamion przedmiotowych czynów. Okolicznością wyłączającą odpowiedzialność jest usprawiedliwiona nieświadomość karalności, czyli błąd co do karalności czynu określony w art. 10§4 kks. Będzie on zachodził wówczas, gdy sprawca mając świadomość bezprawności naruszenia normy prawa nie miał jednak świadomości, że jego zachowanie stanowiło czyn zabroniony i zagrożony karą przez Kodeks karny skarbowy. Błąd co do karalności czynności jest błędem co do prawa i dotyczy przekonania, że czyn, który sprawca popełnił nie podlega karze. Przekonanie to musi być usprawiedliwione. Błąd co do prawa, czyli błąd zachodzący w razie nieświadomości karalności czynu (art. 10§4 kks) dotyczy sytuacji, gdy sprawca popełnił jakiś czyn w błędnym przekonaniu, że czyn ten nie jest zabroniony. Na potrzeby powyższej sprawy nie jest natomiast konieczne bliższe omówienie błędu co do kontratypu (patrz Kodeks karny skarbowy, Komentarz, tom I – Prusak Feliks – Zakamycze 2006 r). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy przede wszystkim przywołać należy argumentację zawartą w wyroku Sądu Najwyższego z. dnia 11.06.2019 roku w sprawie IIIKK 113/18, na mocy którego po rozpoznaniu kasacji wniesionej na niekorzyść przez prokuratora oraz Naczelnika (...)- (...)Skarbowego w O. od zapadłego w powyższej sprawie wyroku Sądu Okręgowego w O.z dnia 06.12.2017 roku sygn. akt VIIKa 973/17 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.z dnia 13.06.2017 roku w sprawie sygn. akt IIK 485/16, uchylono zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok SR w G.i sprawę przekazano temu sądowi do ponownego rozpoznania, dotyczącą działania oskarżonych w błędzie. Podzielając w pełni stanowisko tego sądu zgodzić należy się ze stwierdzeniem, że fakt pozostawania w stanie świadomości co do (tylko) wątpliwości dotyczących wykładni art. 4 ustawy z dnia 12.06.2015 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1201), uniemożliwia przyjęcie, iż oskarżeni działali w warunkach art. 10§4 kks. Jak słusznie podniesiono to w uzasadnieniu tegoż wyroku oskarżeni nie pozostawiali w błędnym przekonaniu co do „formalnie” obowiązującego stanu prawnego, który w związku z prowadzoną działalnością doskonale znali, ale tylko uświadamiali sobie niepewności co do „rzeczywistości prawnej”, gdy tymczasem błąd co do prawa (art. 10§4 kks) to przecież mylne przekonanie (pewność) o istniejącym stanie prawnym. Z powodów, o których mowa wyżej nie jest możliwe przyjęcie, że oskarżeni działali w warunkach kontratypu określonego w art. 10§4 kks tj. w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że dotyczył ich okres przejściowy przewidziany w art. 4 ustawy z dnia 12.06.2015 roku o zmianie ustawy o grach hazardowych, a w konsekwencji, iż nie można przypisać im odpowiedzialności karnej w niniejszej sprawie. Podnieść jedynie należy, że zgodnie w powołanym wyżej przepisem art. 4 jedynie „podmioty prowadzące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 lub 7 ust. 2, w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy mają obowiązek dostosowania się do wymogów określonych w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do dnia 01.07.2016 r.”. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 2 W. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyny zarzucane oskarżonym, których typ został określny w art. 107§1 kks mają charakter blankietowy tzn. odpowiedzialność karno-skarbowa na podstawie tego przepisu ma miejsce wyłącznie w sytuacji, gdy sprawca dopuszcza się zachowań opisanych w tym przepisie, czyniąc to jednak wbrew przepisom innej ustawy. Wypełnieniem jego treści są więc normy wynikające z innego aktu prawnego o randze ustawowej wbrew którym sprawca daną grę urządza lub prowadzi. W przedmiotowej sprawie wypełnieniem blankietowej normy art. 107§1 kks są przepisy ustawy z dnia 17.11.2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm. - dalej ustawa hazardowa) w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy o grach hazardowych z dnia 12.06.2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1201), która weszła w życie w dniu 03.09.2015 r. Zgodnie z art. 3 tej ustawy urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Norma blankietowa wynikająca z art. 107§1 kks mogła zaś zostać wypełniona przede wszystkim treścią art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ustawy hazardowej. Przepis art. 6 ust. 1 ustawy hazardowej w brzemieniu nadanym wyżej powolną ustawą, która weszła w życie w dniu 03.09.2015 r. stanowił, że działalności w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Wedle natomiast przepisu art. 14 ust. 1 ustawy hazardowej w brzemieniu nadanym wyżej powołaną ustawą z dnia 12.06.2015 r. urządzanie gier cylindrycznych, gir w karty, w tym turniejów gry pokera, gier w kości oraz gier na automatach było dozwolone wyłącznie w kasynach gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy. Przepis art. 23a ust. 1 tej ustawy przewiduje natomiast, że automaty i urządzenia do gier z wyjątkiem terminali w kolekturach gier liczbowych służących wyłącznie do urządzania gier liczbowych, mogły być eksploatowane przez podmioty posiadające koncesję lub zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych lub gier na automatach oraz przez podmioty wykonujące monopol państwa po ich zarejestrowaniu przez naczelnika urzędu celnego. W opisie czynu zabronionego określonego w art. 107§1 kks ustawodawca posłużył się znamionami „urządzanie” i „prowadzenie”. Pojęcia te nie posiadają definicji legalnej w przepisach ustawy o grach hazardowych i wywołują rozbieżności interpretacyjne. W doktrynie przyjmuje się, że w wypadku urządzania chodzi o prowadzenie czy uruchomienie działalności hazardowej w określonym miejscu: kasynie, salonie, punkcie. Prowadzenie zaś dotyczy działalności już uprzednio urządzonej. W judykaturze administracyjnej ugruntowało się natomiast stanowisko zgodnie z którym urządzanie gier hazardowych to ogół czynności i działań stanowiących zaplecze logistyczne dla umożliwienia realizowania w praktyce działalności w zakresie gier hazardowych, w szczególności: zorganizowanie i pozyskanie odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń, przystosowanie go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego miejsca nieorganicznej licznie graczy, utrzymanie automatów w stanie stałej aktywności umożliwiającym ich sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, obsługa urządzeń, zatrudnienie i odpowiednie przeszkolenie personelu zapewniające graczom możliwość uczestniczenia w grze. Jest to przestępstwo powszechne, które można popełnić wyłącznie umyślnie w obu postaciach zamiaru, tj. w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym (patrz m.in. G. Łabuda, Komentarz do art. 107 kks opubl. w Lex Omega; Kodeks karny skarbowy, Komentarz - Zgaliński Igor – WKP 2018; wyrok WSA w Kielcach z 22.09.2016 r., II SA/Ke 553/16, LEX nr 2151067; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 08.09.2016 r., II SA/Go 321, LEX nr 2121466). W przedmiotowej sprawie czyny zarzucane oskarżonym zostały popełnione w dniu 07.12.2015 roku, tak więc po wejściu w życie ustawy z dnia 12.06.2015 r o zmianie ustawy o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1201), która to ustawa w szczególności art. 14 ust. 1 została notyfikowana Komisji Europejskiej w dni 05.11.2014 r. pod nr (...) PL. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w świetle omówionego wyżej materiału dowodowego stanowiącego podstawę dokonanych przez sąd ustaleń nie ulega wątpliwości, iż W. P. zachowaniem w dniu 07.12.2015 roku polegającym na tym, że w lokalu „ (...)” przy ul. (...) w G., nie posiadając stosownej koncesji na prowadzenie kasyna gier, a więc w miejscu do tego nieprzeznaczonym na podstawie umowy dzierżawy powierzchni lokalu zawartej z (...) sp. z o.o., sprawując jednocześnie z ramienia tej spółki stały nadzór serwisowy nad automatami do gier hazardowych (...) nr (...), (...) nr (...) oraz (...) nr (...) urządzał na ww. automatach gry o wygrane pieniężne wbrew przepisom art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612) w pełni wyczerpał znamiona występku z art. 107§1 kks w podanym wyżej rozumieniu. Także oskarżony M. W. (1) będąc prezesem zarządu (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. odpowiadając za sprawy gospodarcze i finansowe tej spółki w rozumieniu art. 9§3 kks swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 07.12.2015 r. w lokalu „ (...)” przy ul. (...) w G., tj. w miejscu do tego nieprzeznaczonym oraz bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna gier, działając jako Prezes Zarządu (...) sp. z o.o., urządzał gry o wygrane pieniężne na automatach do gier hazardowych (...) nr (...), (...) nr (...) oraz (...) nr (...) wbrew przepisom art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 ze zm.), przy czym czyn ten popełnił w warunkach recydywy skarbowej w pełni wyczerpał znamiona występku z art. 107§1 kks popełniając go w warunkach recydywy skarbowej określonej w art. 37§1 pkt 4 kks w zw. z art. 9§3 kks w podanym wyżej rozumieniu. Nadmienić jedynie należy, że skazanie wyrokiem w sprawie VIIIK 504/12 SR w E.z dnia 15.05.2015 roku, na mocy którego M. W. (1) został skazany za występek z art. 107§1 kks na karę grzywny w kwocie 120 zł, którą uiścił w całości uległo zatarciu, co wynika z aktualnej informacji o jego karalności. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------ ------------ Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------------ ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania ----------------- ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ----------------- ☒ 3.4. Umorzenie postępowania 1 M. W. (1) Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania Zgodnie z treścią art. 11§1 kpk, który jak wynika z przepisu art. 113§1 kks ma odpowiednie zastosowanie w sprawach karano skarbowych, sąd w sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności do 5 lat może umorzyć postępowanie, jeżeli orzeczenie wobec oskarżonego kary byłoby oczywiście niecelowe ze względu na rodzaj i wysokość kary prawomocnie orzeczonej za inne przestępstwo, a interes pokrzywdzonego temu się nie sprzeciwia. Przestępstwo z art. 107§1 kks jest zagrożone karą grzywny do 720 stawek dziennych albo karą pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie. W ocenie sądu orzeczenie wobec oskarżonego M. W. (1) kary w niniejszej sprawie byłoby oczywiście niecelowe, gdyż został już 999 razy skazany za występki z art. 107§1 kks zarówno na kary grzywny jak i kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. Podnieść przy tym należy, że czyn zarzucany w powyższej sprawie stanowi jeden z elementów zachowania oskarżonego dotyczący okresu czasu, w których popełnił inne przestępstwa tego typu, za które został już prawomocnie skazany wyrokami różnych sądów. W związku z tym, że ewentualne kary orzeczone w powyższej sprawie byłyby tego samego rodzaju, co dotychczas orzekane, a także mając na uwadze to, że czyn ten pozostaje w zbiegu realnym z czynami, za które został już skazany należałoby wszcząć postępowanie o wydanie wobec oskarżonego wyroku łącznego. Niewątpliwie ścisły związek podmiotowo-przedmiotowy zachodzący pomiędzy poszczególnymi czynami, o czym była mowa wyżej, przemawiałby za tym, aby wymierzając karę łączną kierować się zasadą mieszaną tj. częściowej absorbcji i częściowej kumulacji z przewagą tej pierwszej i tym samym za niecelowe uznać należy orzeczenie wobec oskarżonego kary w powyższej sprawie, co czyni zasadnym umorzenie postępowania na podstawie art. 11§1 kpk. W ocenie sądu również interes pokrzywdzonego w sprawie powyższej tj. Skarbu Państwa nie sprzeciwia się temu. Uznając, że niecelowość wymierzenia oskarżonemu kary z powodów wskazanych wyżej jest oczywista, a tym samym, że jej wymierzenie nie ma sensu zarówno ze względu na społeczne oddziaływanie kary, jak i ze względu na prewencję indywidualną, orzeczono jak w pkt 1 wyroku. ☐ 3.5. Uniewinnienie --------------- --------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia --------------- 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności W. P. 2 2 Uznając W. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu sąd na podstawie art. 107§1 kks w zw. z art. 23§1 i 3 kks skazał go na karę grzywny w wysokości 70 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 100 zł. Przy ustaleniu wysokości stawki dziennej sąd miał na uwadze wysokość uzyskiwanych przez oskarżonego dochodów oraz jego możliwości zarobkowe, a nadto warunki osobiste i rodzinne. Wymierzając powyższą karę sąd, miał na uwadze jako okoliczności obciążające wysoki stopień zawinienia oskarżonego wynikający z popełnienia przypisanego mu przestępstwa z winy umyślnej oraz społecznej szkodliwości wyrażającej się w rodzaju i charakterze naruszonych dóbr w postaci ochrony mienia Skarbu Państwa, a także porządku w zakresie urządzania oraz prowadzenia gier i zakładów wzajemnych, rozmiarze wyrządzonej szkody, a nadto sposobie i okolicznościach popełnienia tego czynu. Jako okoliczność obciążającą sąd miał także na uwadze jego dotychczasową wielokrotną karalność za przestępstwa tego samego typu (dane o karalności k. 1124-1128). Zdaniem sądu brak jest natomiast jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby przemawiać na korzyść oskarżonego. Tak orzeczona kara grzywny jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się, a nadto winna przyczynić się do osiągniecia celów w zakresie wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na jego osobę jako sprawcy. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ------------- ------------- ------------- ------------- 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------------- 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Mając na uwadze ustalenia dotyczące sytuacji rodzinnej i majątkowej oskarżonych, a także ich wielokrotną karalność za przestępstwa z art. 107§1 kks i ciążące na nich grzywny wynikające z prawomocnych wyroków skazujących sąd na podstawie art. 624§1 kpk w zw. z art. 113§1 kks zwolnił ich w całości z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych uznając tym samym, że uiszczenie powyższych należności na rzecz Skarbu Państwa byłoby dla nich zbyt uciążliwe. 1.Podpis
III KK 217/19
D. W. został oskarżony o to, że „działając w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37 § 1 pkt 3 kks, w taki sposób, że pełniąc funkcję prezesa zarządu firm: «T.» sp. z o.o. z siedzibą w W., P. oraz «H.» sp. z o.o., z siedzibą w W., ul. C., na podstawie zawieranych umów dzierżawy powierzchni lokali, bez wymaganego prawem zezwolenia/koncesji, urządzał gry na automatach o charakterze losowym w celach komercyjnych, wbrew przepisom Ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (tekst jednolity Dz.U.2009. 201.1540 z dnia 30.11.2009 r. ze zm.), to jest:1.w okresie od dnia 01.08.2014 r. do dnia 08.10.2014 r., w lokalu «P.» przy ul.
II K 232/23
Sygn. akt II K 232/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2023 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ----------- po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 roku sprawy M. P. syna K. i A. z domu W. urodz. (...) w K. oskarżonego o to, że: pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., ul. (...), w lokalu przy ul. (...), (...)-(...) K.: do dnia 27 maja 2019 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...) - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...), do dnia 23 października 2019 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gier F. (...)typ video oznaczony numerem (...) - automat do gier F. (...)typ video oznaczony numerem (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...); do dnia 24 lutego 2020 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gierF. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym (...) oraz nr (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym(...)oraz nr (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym (...)oraz nr (...), wbrew przepisom art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 471), w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego tj. o przestępstwo z art. 107 §1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks ORZEKA: I. uznaje oskarżonego M. P. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 107 §1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks i za to na mocy art. 107 § 1 kks w zw. z art. 23 § 1 i 3 kks wymierza mu karę grzywny w wysokości 290 (dwustu dziewięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 150 (stu pięćdziesięciu) złotych; II. na mocy art. 30 § 5 kks orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w punktach od 1 do 21 wykazu dowodów rzeczowych zawartego w akcie oskarżenia, zarządzając zniszczenie automatów do gier wymienionych w punkcie 1, 2, 5, 6, 7, 9, 10, 11 wykazu; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4.350,00 (cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70,00 (siedemdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 232/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. P. Czyn przypisany - art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks - pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W. w lokalu przy ulicy (...) w K. urządzał gry na automatach do gier wbrew przepisom art. 6 ust 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Pełnienie przez oskarżonego M. P. funkcji prezesa zarządu spółki L. wypis z KRS k. 394-396 2. Urządzanie przez oskarżonego gier na automatach do gier w lokalu przy ulicy (...) w K. protokoły przeszukania wraz z protokołami oględzin, protokołami eksperymentów procesowych oraz spisami i opisami rzeczy - z kolejnych trzech kontroli w dniach 27 maja 2019 roku, 23 października 2019 roku oraz 24 lutego 2020 roku k. 4-17 k. 159-164 k. 352-358 opinie biegłego k. 230-236 k. 315-322 k. 451-458 zeznania świadka R. W. k. 94v. zeznania świadka B. J. k. 173v.-174 zeznania świadka R. C. k. 335v. zeznania świadka A. G. k. 359v.-360 3. Uprzednia karalność oskarżonego karta karna k. 610-628 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. P. Czyn przypisany - art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks - pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W. w lokalu przy ulicy (...) w K. urządzał gry na automatach do gier wbrew przepisom art. 6 ust 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Wyjaśnienia dotyczące charakteru gier na automatach ujawnionych w lokalu przy ulicy (...) w K. wyjaśnienia oskarżonego M. P. k. 526v. zeznania świadka D. C. k. 128v. 2. Dowody niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie zeznania świadka P. L. k. 18v.-20 zeznania świadka K. J. k. 22-24v. zeznania świadka K. W. k. 340v. zeznania świadka M. G. k. 482v. zeznania świadka D. K. k. 487v.-488v. zeznania świadka A. R. k. 312v.-313 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wypis z KRS Na podstawie wypisu z KRS ustalono, iż oskarżony jest jedynym wspólnikiem i zarazem prezesem zarządu (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W.. Okoliczność ta nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie. Przyznał to również oskarżony podczas swych wyjaśnień (k. 526v.) 1.1.1 protokoły przeszukania wraz z protokołami oględzin, protokołami eksperymentów procesowych oraz spisami i opisami rzeczy - z kolejnych trzech kontroli w dniach 27 maja 2019 roku, 23 października 2019 roku oraz 24 lutego 2020 roku Wskazana dokumentacja pozwala na ustalenie okoliczności trzech kontroli, które przeprowadzono w lokalu przy ulicy (...) w K.. Terminy przeprowadzenia tych kontroli wskazano następnie w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu. Każdorazowo w lokalu ujawniano automaty do gier, które zabezpieczano i które stanowiły dowody rzeczowe. Przedłożona dokumentacja nie budzi wątpliwości. Obrazuje ona przebieg i sekwencję czynności podejmowanych w sprawie. Generalnie okoliczności ustalone na tej podstawie nie stanowiły przedmiotu sporu w sprawie. Nie budzi wszak wątpliwości, iż we wskazanym lokalu podczas trzech kolejnych kontroli ujawniono automaty do gier. Nie budzi także wątpliwości, iż były to automaty, na których były urządzane gry przez spółkę (...), której prezesem jest oskarżony. Warto podkreślić, iż każdorazowo w związku z zabezpieczeniem automatów przeprowadzano eksperyment procesowy, polegający na ustaleniu przebiegu gry. Wyniki eksperymentów nie pozostawiały wątpliwości, iż o układzie zatrzymanych symboli decydował program automatu, a nie grający. Stąd też logiczny wniosek o losowym charakterze automatów. opinie biegłego Wnioski płynące z eksperymentów zostały następnie potwierdzone w trakcie opiniowania przez biegłego sądowego z zakresu informatyki i telekomunikacji oraz automatów do gier R. R.. Jak już wskazano powyżej, w sprawie przeprowadzono trzy kontrole lokalu przy ulicy (...) w K.. Za każdym razem doszło w związku z tym do zabezpieczenia automatów do gier o nazwie F.. Automaty te poddano następnie badaniu podczas procesu opiniowania. Stąd też trzy opinie sporządzone w sprawie. Biegły w sposób przystępny i jasny wskazał na etapy procesu opiniowania i podejmowane czynności. Zbadano każdy z automatów. Wnioski przedłożonych opinii nie budzą wątpliwości. Sąd uznał je za w pełni wiarygodne. Wbrew twierdzeniom oskarżonego, gry zainstalowane na automatach miały charakter losowy. Automaty umożliwiały rozgrywanie gier o wygrane pieniężne lub rzeczowe. Aby uruchomić automat należy go zakredytować, co przesądza o jego komercyjnym przeznaczeniu. zeznania świadka R. W. Świadek potwierdził jako współwłaściciel lokalu, iż wynajął lokal spółce (...). Nie posiadał wiedzy na temat charakteru prowadzonej tam działalności. Jego relacja nie budzi wątpliwości. Brak podstaw, aby ją zakwestionować. zeznania świadka B. J. Zeznania świadka sąd uznał za w pełni wiarygodne. B. J. opisała przebieg zatrudnienia w lokalu przy ulicy (...) oraz wskazała na czynności, które wykonywała w związku z zatrudnieniem. Potwierdziła przy tym, iż nie posiadała żadnej umowy dokumentującej zatrudnienie. Przyznała, iż dokonywała wypłat wygranych na automatach. Realizowała je z pieniędzy pozostawionych w lokalu. Jej relacja nie budzi wątpliwości, ma charakter czysto sprawozdawczy. zeznania świadka R. C. Świadek był zatrudniony w firmie (...). Został umocowany do zawarcia w imieniu spółki umowy najmu lokalu przy ulicy (...) w K.. Stosowne upoważnienie podpisał prezes zarządu M. P.. Tak też się stało (k. 338-339). Zarazem świadek nie wiedział, jaka działalność miała być prowadzona w lokalu. Według jego wiedzy spółka (...) miała zajmować się organizacją konkursów matematycznych za pomocą urządzeń o nazwie F.. Zeznania powyższe wskazują ponad wszelką wątpliwość, iż gry na automatach były urządzane przez spółkę (...). Procederem kierował zaś prezes jej zarządu - oskarżony M. P.. Zeznania świadka sąd uznał za wiarygodne. Korelują one z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. zeznania świadka A. G. Świadek była zatrudniona w spółce (...) na umowę zlecenia. Do jej obowiązków należała obsługa klientów w lokalu przy ulicy (...). Świadek opisała zasady funkcjonowania punktu z automatami, wskazała na godziny otwarcia lokalu oraz przebieg gier. Podkreśliła, iż rozpoczęcie gry wymagało wrzucenia pieniędzy do automatu. Wskazała także, że w grach nie pojawia się żaden quiz matematyczny. Automaty nie wypłacały wygranych. Dokonywała tego A. G. jako pracownik obsługi lokalu. Pieniądze znajdowały się w kasetce pozostawionej w lokalu. Zeznania należało uznać za w pełni wiarygodne. Wskazują one na zasady działalności odbywającej się w lokalu prowadzonym przez spółkę (...). Relacja ta koreluje z zeznaniami świadka B. J.. 1.1.1 karta karna Oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Jego karta karna obejmuje informację o 82 wyrokach skazujących za czyny z art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kk oraz jednym wyroku skazującym z czyn z art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego M. P. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na etapie postępowania przygotowawczego złożył wyjaśnienia, w których zaprzeczył, aby gry organizowane na automatach F. (...)miały charakter losowy. Opisał przy tym zasady urządzanych gier, przekonując o ich legalności i powołując się na opinie techniczne jednostek akredytowanych do badań automatów (k. 531-576). Wyjaśnieniom tym sąd nie dał wiary. Przeprowadzone eksperymenty procesowe oraz wykonane opinie biegłego wskazują wszak ponad wszelką wątpliwość, iż gry zainstalowane na automatach F. (...) zabezpieczonych w przedmiotowej sprawie mają charakter losowy. Wykluczono, aby miały charakter quizu, którego rozwiązanie było zależne od umiejętności grającego. Wynik gry był generowany przez zainstalowany program, na który gracz nie miał żadnego wpływu. Ustalenia te zadają kłam twierdzeniom oskarżonego. Dodać przy tym trzeba, iż ustalenie odmienne od wyjaśnień oskarżonego nie jest przypadkiem jednostkowym w przedmiotowej sprawie. Przeciwnie, identyczne wnioski wyciągnęły także sądy z terenu całej Polski w wydanych wyrokach skazujących. W tym stanie rzeczy sąd nie znalazł żadnych usprawiedliwionych podstaw do uznania wiarygodności wyjaśnień oskarżonego. Przeprowadzone badania dowiodły, iż w sprawie nie mieliśmy do czynienia z żadnym quizem, a grą o charakterze losowym. zeznania świadka D. C. Tezę o quizowym charakterze gier na automatach F. (...) wspierał świadek D. C., serwisant automatów, pracownik firmy (...). Świadek opisał przebieg współpracy z pracodawcą. Objaśnił przebieg gry, wskazując, iż chodzi o konkurs matematyczny. Potwierdził, iż wygrane były wypłacane przez pracownika punktu. Zeznaniom tym sąd nie mógł dać wiary. O losowym charakterze gier urządzanych na automatach F. (...) przekonują wyniki przeprowadzonych eksperymentów oraz opinie biegłego R. R.. W tym stanie rzeczy zeznania świadka nie wytrzymują krytyki. Nie można w tym wypadku mówić o konkursie matematycznym, którego wynik jest zależny wyłącznie od zdolności matematycznych gracza. 1.2.1 zeznania świadka P. L. Świadek był graczem w lokalu przy ulicy (...). Nie posiadał wiedzy na temat charakteru gier urządzanych na automatach. zeznania świadka K. J. Podobnie ma się rzecz jeśli chodzi o świadka K. J.. Świadek była przypadkowym graczem, nie posiadając wiedzy na temat charakteru urządzanych gier. zeznania świadka K. W. Świadek jest bratem R. W., a zarazem współwłaścicielem lokalu wynajętego spółce (...). Nie posiadał przy tym wiedzy na temat zasad współpracy oraz działalności podjętej w lokalu. zeznania świadka M. G. Świadek był w przeszłości zatrudniony przez okres trzech miesięcy w charakterze serwisanta automatów F. (...) Ostatecznie nie podjął czynności ich serwisowania. Na temat przedmiotowej sprawy nie posiadał żadnej wiedzy. zeznania świadka D. K. Świadek nie był w żaden sposób związany z procederem prowadzonym w lokalu przy ulicy (...). Nie był także związany ze spółką L. (...)Sprzedawał karty sim, którymi posługiwali się jej pracownicy. Nie posiadał żadnej wiedzy na temat charakteru działalności spółkiL. (...) zeznania świadka A. R. Świadek A. R. jest siostrą R. W., a zarazem współwłaścicielką lokalu przy ulicy (...). Podkreśliła, iż z bratem nie utrzymuje kontaktu. Świadek nie posiadała wiedzy na temat działalności podjętej w lokalu. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonego M. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. W przekonaniu sądu w przedmiotowej sprawie nie może budzić wątpliwości, iż oskarżony jako prezes zarządu spółki L. był osobą odpowiedzialną za urządzanie gier na automatach F. (...) zainstalowanych w lokalu przy ulicy (...)w K. (art. 9 § 3 kks). Jego rola w omawianym procederze jest jasna. M. P. decydował o prowadzonej działalności, upoważniając swych pracowników do pozyskiwania lokali, do których wstawiano automaty do gier. Oskarżony miał zarazem świadomość charakteru gier zainstalowanych na automatach. Przypomnieć trzeba, iż w myśl art. 1 ust. 2 ustawy 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 227) grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach. Grami na automatach są z kolei w myśl art. 2 ust. 3 powołanej ustawy gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Prowadzenie w zakresie wskazanej działalności objęte jest monopolem państwa (art. 5 ustawy). Ustawa formułuje zarazem zasady urządzania gier, uzależniając taką możliwość od uzyskania koncesji oraz spełnienia dalszych warunków (zatwierdzenie regulaminu gier, rejestracja automatów - art. 6, art. 14 i art. 23a ustawy). Warunki te w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione. W związku z powyższym zważyć należy na treść art. 107 § 1 kks, który penalizuje urządzanie lub prowadzenie gier hazardowych wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia. Posiłkując się dorobkiem doktryny, należy wskazać na pojęcie "urządzania" gry hazardowej, a mianowicie pod pojęciem "urządzania" należy rozumieć układanie systemu gry czy określanie wysokości wygranych, podobnie jak wynajęcie i przystosowanie lokalu, zatrudnienie i przeszkolenie pracowników, organizowanie gry itp. (tak: art. 107 KKS, (...) 2021, wyd. 5/ (...), L./elektr.). Zestawiając przedstawioną definicję z realiami nieniejszej sprawy, nie sposób zakwestionować stanowiska, iż działania oskarżonego M. P. wyczerpały znamiona urządzania gry hazardowej. Tym samym jego zachowanie wyczerpało znamiona czynu z art. 107 § 1 kks. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. P. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd na mocy art. 107 § 1 kks w zw. z art. 23 § 1 i § 3 kks wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 290 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 150 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Godzi się przy tym zwrócić uwagę, iż do kontroli w lokalu przy ulicy (...) doszło trzykrotnie. Za każdym razem podczas kontroli ujawniano automaty do gier hazardowych. Świadczy to o nastawieniu sprawcy oraz braku poszanowania porządku prawnego. Oskarżony za każdym razem "wznawiał" swą działalność, nie zważając na kroki podejmowane przez organy kontrolne. Żądza zysku oraz poczucie bezkarności przesłoniły konieczność krytycznej refleksji nad prowadzoną działalnością. Wymierzając karę, sąd miał na uwadze informację uzyskaną z Krajowego Rejestru Karnego. Wskazuje ona na liczne skazania, a tym samym skalę procederu, rozsianego po całej Polsce. W tym stanie rzeczy orzeczenie kary grzywny w wymiarze 290 stawek dziennych nie razi surowością. Stanowi wykładnik rozmiaru wyrządzonego bezprawia i zawartości kryminalnej czynu. Z kolei wysokość stawki dziennej uwzględnia możliwości płatnicze oskarżonego, który zadeklarował stały dochód z prowadzonej działalności. W ocenie sądu orzeczona kara spełni swoje cele z zakresu prewencji indywidualnej, skutecznie odwodząc oskarżonego od popełnienia przestępstwa w przyszłości. Uświadamia mu zarazem, iż popełnianie przestępstw nie może przynosić zysku. M. P. II I Na podstawie art. 30 § 5 kks orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w punktach od 1 do 21 wykazu zawartego w akcie oskarżenia (k. 595v.-596), zarządzając zniszczenie automatów do gier wymienionych w punktach 1,2,5,6,7,9,10 i 11 wykazu. O orzeczenie zniszczenia wnosił oskarżyciel publiczny, co oznacza, iż nie widział on możliwości sprzedaży urządzeń podmiotom, które uzyskały koncesje albo zezwolenie na urządzanie gier (art. 30 § 6 kks). Orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych wskazanych w dołączonym wykazie miało charakter obligatoryjny. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, zasądzając od oskarżonego kwotę 4.350 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Winien on tym samym ponieść koszty procesu. Oskarżony deklarował stały dochód na poziomie 7.000 złotych miesięcznie. Poniesienie kosztów nie powinno zatem narazić go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 7. Podpis
I KK 398/23
I KK 398/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Michał Laskowski‎SSN Małgorzata Wąsek-WiaderekProtokolant Kinga Sternik przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego‎w sprawie T. K. (K.)‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 16 maja 2024 r.,‎kasacji wniesionej przez pełnomocnika Naczelnika Wielkopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Poznaniu‎od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu‎z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt XVII Ka 1119/22,‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu‎z dnia 9 czerwca 2022 r., sygn. akt VI K 406/21, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
II K 474/21
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 474/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KK 350/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Michał Laskowski‎SSN Małgorzata Wąsek-WiaderekProtokolant Katarzyna Wełpa przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna,‎w sprawie M. W. ‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 10 lipca 2019 r.‎kasacji wniesionych na niekorzyść oskarżonego przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w E. i Naczelnika (…) Urzędu Celno-Skarbowego w O. ‎od wyroku Sądu Okręgowego w E. ‎z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt VI Ka (…),‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w E. ‎z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt VIII K (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w E. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

M. W. został oskarżony o to, że :„w okresie od 19 listopada 2013 r. do 24 października 2014 r. urządzał w lokalu przy ulicy M. w E. gry na automatach w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 z 2009 r. poz.1540 z późn. zm.) w postaci urządzeń w łącznej ilości 8 sztuk w tym: automatów A. o nr (…), A. o nr (…)w okresie od 19 listopada 2013 r. do 13 lutego 2014 r., automatu A. o nr (…) w okresie od 17 lutego 2014 r. do 29 maja 2014 r., automatu A. o nr (…) w okresie od 02 czerwca 2014 r. do 04 lipca 2014 r. oraz automatu A. o nr (…) w okresie od 3 października do 24 października 2014 r., jako Prezes Zarządu H. sp. z o.o. w W. oraz automatu A. o nr (…) w okresie od 17 lutego 2014 r. do 29 maja 2014 r., automatu A. o nr (…) w okresie od 02 czerwca 2014 r. do 4 lipca 2014 r. oraz automatu A. o nr (…) w okresie od 03 października 2014 r. do 24 października 2014 r., jako Prezes Zarządu T. sp. z o.o. w W. wbrew przepisom art. 3, art. 4, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 23, art. 23a w/w ustawy, tj. w szczególności bez wymaganej koncesji oraz poza kasynem gry, to jest o przestępstwo określone w art.107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.”Sąd Rejonowy w E. wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt VIII K (...), uznał oskarżonego M.

W. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, z tym dodatkowym ustaleniem, iż urządzał on gry wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, tj. w szczególności bez wymaganej koncesji i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s., za co na podstawie art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 150 zł.Apelację od powyższego wyroku wniósł m.in. obrońca M.

W., zarzucając:„1. obrazę prawa materialnego w postaci błędnego przypisania oskarżonemu realizacji znamion art. 107 § 1 k.k.s. polegającego na działaniu wbrew przepisom art. 6 ust. 1 u.g.h. poprzez wydanie wyroku skazującego pomimo:- dokonania błędnej wykładni art. 6 ust. 1 u.g.h. polegającej na przyjęciu, że istnieje brak powiązania między art. 6 i nienotyfikowanym, a mającym charakter techniczny przepisem art. 14 ust. 1 u.g.h. i uznania, że przedmiotowe przepisy mogą stanowić oddzielne dopełnienie normy blankietowej z art. 107 § 1 k.k.s., w sytuacji gdy mają taki sam charakter i wskutek tego art. 6 ust. 1 u.g.h. nie może stanowić uzupełnienia normy blankietowej z art. 107 § 1 k.k.s.,- braku strony podmiotowej w postaci umyślności oraz oczywistej i usprawiedliwionej nieświadomości tak bezprawności, jak i karalności naruszenia art. 6 ust. 1 u.g.h., a to ze względu na powszechne traktowanie tego przepisu jako tożsamego z art. 14 ust. 1 u.g.h., zarówno w orzecznictwie sądowym, jak i przez Komisję Europejską, co tym bardziej pozwala uznać, że przepis ten w usprawiedliwiony sposób mógł być traktowany jako bezskuteczny wobec braku jego notyfikacji;2. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:- art. 7 k.p.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k.s. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uznanie wyjaśnień oskarżonych za niewiarygodne, w sytuacji gdy wyjaśnienia ich są logiczne, spójne, konsekwentne i poparte szeregiem dowodów w postaci opinii prawnych, dokumentów i orzeczeń uniewinniających i umarzających wobec nich postępowania o czyn z art. 107 § 1 k.k.s., skutkiem czego było błędne ustalenie stanu faktycznego, przyjętego za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku, poprzez przyjęcie, iż oskarżeni działali w usprawiedliwionym błędzie, tj. ze wiadomością, że prowadzona przez nich działalność nie jest sprzeczna z przepisami prawa”.Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie M.

W. od popełnienia zarzucanego mu czynu.Apelację wniósł także pełnomocnik interwenientów spółki H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz spółki T. Sp. z o.o. z siedzibą w W., zarzucając:„I. Naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 438 pkt 1 k.p.k.):1)rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 ust. 1 u.g.h., art. 14 ust. 1 u.g.h. poprzez wydanie wyroku skazującego w stosunku do oskarżonych pomimo bezskuteczności przepisów współtworzących zestaw znamion zarzucanych im czynów zabronionych z art. 107 § 1 k.k.s., uwzględniając blankietowy charakter tego przepisu karnego oraz konieczność jego wypełnienia w drodze zastosowania art. 14 ust. 1 u.g.h. i subsydiarnego względem niego art. 6 ust. 1 u.g.h., który to art. 14 ust. 1 u.g.h. jako nienotyfikowany przepis techniczny, wobec braku przekazania Komisji Europejskiej projektu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 9S/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) nie może być zastosowany wobec oskarżonych w tej sprawie, co stanowi inną okoliczność wyłączającą ściganie, potwierdzoną wiążącą wykładnią Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dokonaną wyrokiem z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213, C-214 i C- 217/11 (FORTUNA i inni) oraz wcześniejszym wyrokiem z dnia 26 października 2006 r. w sprawie C-65/05 (Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej), a z kolei art. 6 ust. 1 u.g.h. nie może znaleźć zastosowania jak przepis subsydiarny względem bezskutecznego art. 14 ust. 1 u.g.h., w konsekwencji czego fakt prowadzenia postępowania i nie umorzenia go przez Sąd meriti stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.;2) obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 2 ust. 3 - 5 u.g.h. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie wyroku skazującego w stosunku do oskarżonych, pomimo iż znamię strony przedmiotowej typu czynu zabronionego, tj.

„urządza lub prowadzi (...) grę na automacie”, jest zdefiniowane w przepisach technicznych (art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 5 u.g.h.) podlegających obowiązkowi notyfikacji, a w związku z brakiem przeprowadzenia procedury notyfikacyjnej w tym zakresie powołane przepisy są bezskuteczne i nie mogą być stosowane, a tym samym oskarżeni nie zrealizowali jednego ze znamion typu czynu zabronionego;3) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r, Nr 90, poz. 864/30 z późn. zm.) (i wynikającej zeń zasady effet utile prawa Unii Europejskiej) w zw. z bezpośrednio skutecznym art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, poprzez ich niezastosowanie i uznanie, że sąd krajowy nie ma obowiązku natychmiastowej i samodzielnej odmowy zastosowania przepisów krajowych (w postaci wypełniającego blankietową normę art. 107 § 1 k.k.s. przepisu technicznego u.g.h., tj. art. 14 ust. 1 u.g.h. i subsydiarnego względem niego art. 6 ust. 1 u.g.h.), które nie zostały notyfikowane Komisji Europejskiej wbrew dyspozycji dyrektywy 98/34/WE;II.

Niesłuszne zastosowanie przepadku (art. 438 pkt 4 k.p.k.):1) naruszenie art. 30 § 5 k.k.s. poprzez orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych w postaci urządzeń do gier należących do spółki H. Sp. z o.o. (A. nr (…), A. nr (…), A. nr (…), A. nr (..), A. nr (…)) oraz urządzeń do gier należących do spółki T. Sp. z o.o. (A. nr (…), A. nr (…), A. nr (…)) wraz z przynależnościami i środkami pieniężnymi, w sytuacji gdy Spółki zgłosiły prawnie skuteczne interwencje, a ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż interwenienci dochowali należytej staranności przed wprowadzeniem urządzeń na rynek, wymaganej od nich z uwagi na charakter dzierżawionych przez nich urządzeń”.Mając na uwadze podniesione zarzuty autor apelacji wniósł o:„1) w związku z zarzutem stanowiącym bezwzględną przyczynę odwoławczą (…) uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.Ewentualnie o:2) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych”.Sąd Okręgowy w E. wyrokiem z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt VI Ka (…), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił zaskarżony wyrok w punkcie I w całości i w punkcie XI odnośnie kosztów i opłaty dotyczących oskarżonego M.

W. i na podstawie art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. umorzył postępowanie karne w zakresie czynu M. W..Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Rejonowy w E. oraz Naczelnik (…) Urzędu Celno - Skarbowego w O.Prokurator zaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść M. W. , zarzucając:„1.Rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. polegające na błędnym przyjęciu, iż zaistniała ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, gdyż oskarżony M.

W. został prawomocnie skazany za czyn, będący elementem czynu ciągłego przypisanego mu prawomocnymi wyrokami: Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 kwietnia 2017 roku - sygn. akt IIK (…), Sądu Rejonowego w B. z dnia 16 grudnia 20I6 roku - sygn. akt IIK (…), Sądu Rejonowego w B. z dnia 18 września 2017 roku - sygn. akt IIK (…), w sytuacji gdy oskarżony nie został prawomocnie skazany w warunkach określonych w art. 6 § 2 k.k.s. w związku z art. 107 § 1 k.k.s. z uwagi na przyjęcie tego samego zamiaru, lecz z uwagi na przyjęcie wykorzystania takiej samej sposobności, w związku z czym nie było przeszkody prawnej do orzekania w przedmiocie odpowiedzialności karnej skarbowej oskarżonego, za czyn zarzucany mu w akcie oskarżenia;2.Rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 6 § 2 k.k.s. w związku z art. 107 § 1 k.k.s., polegające na uznaniu, iż art. 6 § 2 k.k.s. obejmuje swą treścią normatywną i znajduje zastosowanie do przestępstw trwałych - wieloczynowych, do których należą czyny zabronione spenalizowane w art. 107 § 1 k.k.s.”W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 14 lutego 2018 r., sygnatura akt VI Ka (…) wobec M.

W. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Naczelnik (…) Urzędu Celno-Skarbowego w O. zaskarżył powyższe orzeczenie w pkt 1.a) na niekorzyść M. W. oraz w pkt III w części dotyczącej obciążenia Skarbu Państwa kosztami procesu odnośnie M. W., zarzucając:„1.rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w związku z art. 113 § 1 k.k.s. polegające na błędnym przyjęciu, iż zaistniała ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, gdyż oskarżony M.

W. został wcześniej prawomocnie skazany za czyn, będący elementem czynu ciągłego przypisanego mu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 kwietnia 2017 r., sygn. akt II K (…), w sytuacji gdy oskarżony nie został prawomocnie skazany w warunkach określonych w art. 6 § 2 k.k.s. w związku z art. 107 § 1 k.k.s., a tym samym nie było prawnej przeszkody do orzekania w przedmiocie odpowiedzialności karnej skarbowej oskarżonego, za czyny zarzucane mu w akcie oskarżenia,2.rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 6 § 2 k.k.s. w związku z art. 107 § 1 k.k.s. polegające na uznaniu, iż art. 6 § 2 k.k.s. obejmuje swą treścią normatywną i znajduje zastosowanie do przestępstw trwałych - wieloczynowych, do których należą czyny zabronione spenalizowane w art. 107 § 1 k.k.s.,3.rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 632 pkt 2 i art. 634 k.p.k. w związku z art. 113 § 1 k.k.s. polegające na błędnym przyjęciu, iż zaistniała podstawa do uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji w pkt XI - odnośnie kosztów i opłat (kosztów procesu) dotyczących M.

W.; jak też obciążenia kosztami procesu odnośnie M. W. Skarbu Państwa w pkt III sentencji wyroku sądu odwoławczego, w sytuacji, gdy oskarżony M. W. nie został prawomocnie skazany w warunkach określonych w art. 6 § 2 k.k.s. w związku z art. 107 § 1 k.k.s., a tym samym nie było prawnej przeszkody do orzekania w przedmiocie odpowiedzialności karnej skarbowej oskarżonego, za czyny zarzucane mu w akcie oskarżenia i skutkiem czego nie było podstaw do umorzenia postępowania w oparciu o art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w związku z art. 113 § 1 k.k.s.”Autor kasacji wniósł o „uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt I.a) oraz w pkt III w części dotyczącej obciążenia Skarbu Państwa kosztami procesu odnośnie M.

W. i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w E. w tym zakresie, do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacje okazały się skuteczne.Z lektury pisemnych motywów wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w E. w dniu 14 lutego 2018 r. bezsprzecznie wynika, że Sąd ten przyjął, iż M. W. przed wydaniem orzeczenia zaskarżonego środkami odwoławczymi kierowanymi przez obrońcę oskarżonego oraz pełnomocnika interwenientów, został skazany:- wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 kwietnia 2017 r., sygn. akt II K (…) za czyn z art. 107 §1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. popełniony w okresie od 19 sierpnia 2013 r. do 4 listopada 2015 r. (k. 1464-1467),- wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II K (…) za czyn z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. popełniony w okresie od 1 listopada 2014 r. do 21 lipca 2015 r.,- wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt II K (…) za czyn z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. popełniony w okresie od 6 września 2014 r. do 26 maja 2015 r.Według Sądu Odwoławczego wszystkie zachowania M.

W. polegały na wykorzystaniu przez niego takiej samej sposobności, będącej rezultatem prowadzenia działalności gospodarczej, dotyczącej nielegalnego urządzania gier na automatach. Wobec tego Sąd ten uznał, że zachowanie M. W. powinno być potraktowane jako element czynu ciągłego, a prawomocne skazanie za czyn ciągły skutkuje zaistnieniem przesłanki w postaci res iudicata. Nie było możliwe więc - zdaniem tego Sądu - przypisanie następnych, jednostkowych zachowań z czasu objętego prawomocnym wyrokiem.Przedstawione przez Sąd Okręgowy w E. stanowisko, na co trafnie wskazali autorzy kasacji, jest sprzeczne z utrwaloną już linią judykatury Sądu Najwyższego, którą członkowie składu orzekającego w rozpoznawanej sprawie, w całości aprobują.

Rzecz bowiem w tym, że omawiana kwestia nie stanowi żadnego novum w praktyce orzeczniczej Sądu Najwyższego. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 r., V KS 5/18, Sąd Najwyższy wskazał wszakże, że warunkiem przyjęcia zaistnienia res iudicata jest tożsamość czynu, a nie wyłącznie wzajemne podobieństwa, identyczna kwalifikacja prawna, jak też umieszczenie zachowań w tożsamym przedziale czasowym. W ten właśnie sposób wyłączona została możliwość wystąpienia powagi rzeczy osądzonej w stosunku do czynów z art. 107 § 1 k.k.s., w odniesieniu do innych automatów i działań w różnych miejscowościach.

Stanowisko to nie miało charakteru jednostkowego i zostało powtórzone z poszerzoną argumentacją także w innych judykatach Sądu Najwyższego (zob. np. wyrok z dnia 22 maja 2018 r., III KK 331/17).Zaprezentowany pogląd został zaakceptowany, choć nieco uzupełniony, także przez inne składy orzekające w Sądzie Najwyższym. W wyroku z dnia 19 września 2018 r., V KK 415/18 (podobnie w wyroku z dnia 15 listopada 2018 r., V KK 268/18) stwierdzono bowiem, że „Skoro urządzanie gry hazardowej w postaci gry na automatach (art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r., Dz.

U. z 2018 r. poz. 165 z późn. zm.) wymaga uzyskania koncesji na kasyno gry (art. 6 ust. 1 tej ustawy), a koncesja taka udzielana jest w odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu (art. 41 ust. 1, art. 42 pkt 3 i art. 35 pkt 5 tej ustawy), to zachowanie osoby, która nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna podejmuje działanie w postaci urządzania gry na automatach w różnych miejscach (miejscowościach, lokalach), stanowi każdorazowo - od strony prawnokarnej - inny czyn, podjęty z zamiarem naruszenia tych przepisów w każdym z tych miejsc.

Uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s., popełnione w innym miejscu, w warunkach czynu ciągłego (art. 6 § 2 k.k.s.), w którym czas jego popełnienia obejmuje czasokres popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s., co do którego toczy się jeszcze postępowanie karne skarbowe, nie stanowi w tym późniejszym procesie przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem nie jest spełniony warunek tożsamości czynów”.Wobec przytoczonych poglądów prawnych oraz treści wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 kwietnia 2017 r., sygn. akt II K (…), wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II K (…) i wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt II K (…), należy uznać, że M.

W. jednoznacznie przypisano różne działania, co uszło uwadze Sądowi Odwoławczemu. Wskazują na to bezwzględnie takie czynniki, jak: zakres przedsiębranego działania, miejsca urządzania gry, rodzaje automatów. W tej sytuacji trzeba uznać, że każde z tych skazań dotyczą innych czynów, co uniemożliwia przyjęcie ustalenia, iż doszło w tym wypadku do zaistnienia „idem”.Zarzuty wynikające z treści pkt 1. obu kasacji, a odnoszące się do obrazy art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., należało zatem uwzględnić.

Nie było bowiem możliwe w stosunku do zachowań oskarżonego przyjąć, iż doszło do zrealizowania przesłanki wykorzystania tej samej sposobności (art. 6 § 2 k.k.s.). Rozpoznanie zarzutów rażącego naruszenia przepisów art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. było wystarczające do wydania orzeczenia (art. 436 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.), Sąd Najwyższy uznał więc, że rozpoznanie pozostałych byłoby bezprzedmiotowe.W tej sytuacji, w postępowaniu ponownym Sąd odwoławczy rozpozna apelacje z uwzględnieniem stanowiska przedstawionego przez Sąd Najwyższy (art. 442 § 3 k.p.k.).Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.