III KK 312/24 · Sąd Najwyższy

III KK 312/24 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka w sprawie M.C. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 października 2024 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. akt IV Ka 259/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt V K 679/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario postanowił nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego M.C. w złożonej kasacji wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. akt IV Ka 259/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt V K 679/21. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny.Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.

Treść tego przepisuje wprawdzie nie określa przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, jednakże możliwość jego wstrzymania, jak wynika z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady określonej w art. 9 § 2 k.k.w. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego uprawomocnienia. Zatem wstrzymanie wykonania orzeczenia, jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może nastąpić przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia sytuacji oczywistej zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt II KO 111/21, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt V KK 415/21).Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, nie przesądzając wprawdzie ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, wskazać należy, że żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi.

Obrońca skazanego wnosząc o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie podniósł jakichkolwiek argumentów, które wskazywałyby na zasadność zastosowania szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia. Nie sposób także uznać, w oparciu o treść sformułowanych zarzutów, że uwzględnienie przedmiotowej kasacji jawi się jako realne, a wydany przez sąd odwoławczy wyrok jest oczywiście wadliwy. Podkreślić jednocześnie należy, że subiektywne przekonanie o trafności stawianych zarzutów nie przesądza o konieczności wstrzymania wykonania wyroku, a następnie uchylenia wyroku sądu odwoławczego.Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy stwierdził zatem, że w stosunku do skazanego M.C. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej wstrzymaniem wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. akt IV Ka 259/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt V K 679/21.W tej sytuacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.WBR.G..

‎