Legislator Case Law & Legislation
III KK 286/23 AI generated

III KK 286/23 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 286/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

III KK 286/23 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie A. K. skazanego z art. 286 § 1 k.k., wniosku obrońcy – adwokata J. J. – o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania kasacji w sprawie o sygn. akt III KK 286/23 wniesionej przez obrońcę, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k., p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania kasacji w sprawie o sygnaturze akt III KK 286/23.

Legislator headnote

AI generated

art. 286 § 1 k.k, art. 41 § 1 k.p.k, art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k, art. 45 ust. 1 Konstytucji; III KK 286/23 · Sąd Najwyższy: Skutek taki wynika z wyjątkowego statusu sędziów Sądu Najwyższego i kluczowych kompetencji tego Sądu, mającego gwarantować niezakłócone, prawidłowe funkcjonowanie demokratycznego państwa prawnego oraz obiektywny standard niezależności, niezawisłości i bezstronności orzekania (por. uchwała trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20, OSNKW 2020, z. 2, poz. 7). Wykładni art. 41 § 1 k.p.k. należy dokonywać w taki sposób, aby zapewnić skuteczną ochronę prawa strony do rozpoznania konkretnej sprawy przez niezależny i bezstronny sąd.

Keywords

AI generated
withdrawal of legal petition motion for recusal lack of prosecutorial standing judicial independence declining of jurisdiction request for protection status

Cited Legislation

AI generated
art. 286 § 1 k.k
skazanego z art. 286 § 1 k.k., wniosku obrońcy – adwokata J.
art. 41 § 1 k.p.k
akt III KK 286/23 wniesionej przez obrońcę, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, a na gruncie prawa polskiego, jako bezwzględna przyczyna odwoławcza w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Wreszcie trzeba też zauważyć, że stwierdzone uchybienie może rodzić odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa za naruszenie art.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
Oznacza to, że wykładnia ta powinna umożliwiać także kontrolę tego, czy w konkretnej sprawie nie dochodzi do naruszenia standardu niezależności i bezstronności gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.

Cited Case Law

AI generated
II KK 426/21
Oskarżycielka prywatna M. K. G. oskarżyła R. W. o popełnienie przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. polegającego na tym, że w dniu 9 listopada 2015 r., wykorzystując środek masowego komunikowania i posługując się nickiem „R.” na portalu internetowym (…) pomówił adwokat M. K. G. o takie jej postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej, a także narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu adwokata.Sąd Rejonowy w P. wyrokiem z dnia 15 lipca 2020 r., w sprawie II K (…), uznał oskarżonego R.
II KK 82/23
We wniosku od wyłączenie sędziego Antoniego Bojańczyka od udziału w rozpoznawaniu kasacji zarejestrowanej w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą II KK 83/23 wskazano, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do bezstronności tego sędziego, a które to wątpliwości łączą się z ryzykiem uznania w przyszłości, że w sprawie wystąpiło uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu. Wnioskodawca, wskazując na wadliwy tryb powołania sędziego Antoniego Bojańczyka do orzekania w Sądzie Najwyższym, powołał się na dotychczasowe orzecznictwo tegoż Sądu, jak również Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
I KZ 29/21
Sygn. akt I KZ 29/21 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie K. J. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 września 2021 r., bez udziału stron, z urzędu, kwestii sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. postanowił sprostować omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21, przez zastąpienie na s. 16 wiersz 5 od dołu zapisu „Najwęższego” wyrazem „Najwyższego” albowiem wskazana wyżej omyłka ma charakter oczywisty. UZASADNIENIE
AI generated
II KK 576/22
Obrońca skazanych K. K. i Ł. K., pismem z dnia 28 czerwca 2024 r. (k. 370 i n.) złożył wniosek o wyłączenie SSN Stanisława Stankiewicza od rozpoznania niniejszej sprawy kasacyjnej z uwagi na brak instytucjonalnych gwarancji niezawisłości i bezstronności. Jako podstawę tej inicjatywy wskazano na okoliczności powołania ww. sędziego na urząd sędziego Sądu Najwyższego – postanowienie Prezydenta RP z 14 czerwca 2024 r., wydane w następstwie uchwały KRS nr 313/2024 z dnia 10 maja 2024 r., podjętej przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie ukształtowanym w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3).
IV KK 25/25
Obrońca skazanego A. B. w piśmie datowanym na 17 marca 2025 r. zażądał wyłączenia SSN Stanisława Stankiewicza od orzekania w sprawie zarejestrowanej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt IV KK 25/25, a zatem rozpoznania wniesionej przez niego kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 6 czerwca 2024 r. sygn. akt II AKa 333/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 21 grudnia 2022 r. sygn. akt V K 231/20.W przedmiotowym wniosku autor domaga się wyłączenia SSN Stanisława Stankiewicza od orzekania w przedmiotowej sprawie, albowiem powołany został na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy ‎o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
I KK 47/26
Do składu rozpoznającego sprawę o sygn.
III KK 27/24
Do referatu sędziego SN Stanisława Stankiewicza, w dniu 17 stycznia 2024 r., wpłynęła sprawa nr III KK 27/24, zainicjowana m.in.
IV KK 339/24
W wyniku losowania w dniu 4 października 2024 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III KK 286/23 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie A. K. skazanego z art. 286 § 1 k.k., wniosku obrońcy – adwokata J. J. – o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania kasacji w sprawie o sygn. akt III KK 286/23 wniesionej przez obrońcę, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k., p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania kasacji w sprawie o sygnaturze akt III KK 286/23.

UZASADNIENIEDo rozpoznania w niniejszej sprawie wniesionej kasacji został wyznaczony między innymi SSN Stanisław Stankiewicz. W dniu 3 lutego 2026 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy o wyłączenie sędziego SN Stanisława Stankiewicza od rozpoznania sprawy z uwagi na wątpliwości co instytucjonalnej bezstronności sędziego, wynikające z faktu uzyskania statusu sędziego Sądu Najwyższego na podstawie rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

Wniosek zawiera odwołanie się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości UE. Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wniosek obrońcy zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Jak wielokrotnie podkreślał Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie, oceniając zasadność wątpliwości co do bezstronności sędziego należy wziąć pod uwagę wszelkie okoliczności, które mogą mieć wpływ na jego zachowanie.

Przy dokonywaniu tej oceny nie bez znaczenia jest stosunek sędziego do wprowadzanych zmian w sądownictwie, wyrażany chociażby w zakresie akceptacji niekonstytucyjnych działań organów władzy wykonawczej wobec sądów czy akceptacji utraty przez Krajową Radę Sądownictwa przymiotu niezależności (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2021 r., II KK 426/21, OSNK 2022, z. 2, poz. 6; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 31 lipca 2023 r., II KK 82/23, LEX nr 3589744). Wyznaczony do rozpoznania kasacji w przedmiotowej sprawie Sędzia Stanisław Stankiewicz powołany został na urząd sędziego Sądu Najwyższego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

W sytuacji złożenia wniosku o wyłączenie jest oczywiste, że strona dostrzega wady w procedurze powołania na stanowisko sędziego Stanisława Stankiewicza, które mogą prowadzić do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC, gdyby zasiadał w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę. Już sam udział w procedurze powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami w/w ustawy prowadzi do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., z uwagi na sprzeczną z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej zależność tego organu od władzy wykonawczej i brak reprezentacji środowiska sędziowskiego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, OSNK 2022, z. 6, poz. 22).

Skutek taki wynika z wyjątkowego statusu sędziów Sądu Najwyższego i kluczowych kompetencji tego Sądu, mającego gwarantować niezakłócone, prawidłowe funkcjonowanie demokratycznego państwa prawnego oraz obiektywny standard niezależności, niezawisłości i bezstronności orzekania (por. uchwała trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20, OSNKW 2020, z. 2, poz. 7). Wykładni art. 41 § 1 k.p.k. należy dokonywać w taki sposób, aby zapewnić skuteczną ochronę prawa strony do rozpoznania konkretnej sprawy przez niezależny i bezstronny sąd.

Oznacza to, że wykładnia ta powinna umożliwiać także kontrolę tego, czy w konkretnej sprawie nie dochodzi do naruszenia standardu niezależności i bezstronności gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 EKPC (por. wyrok pilotażowy ETPC z dnia 23 listopada 2023 r., Wałęsa przeciwko Polsce, skarga nr 50849/21). Zgodnie z wyrokiem ETPC z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie Reczkowicz przeciwko Polsce (skarga nr 43447/19), interpretującym standard „niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą” w rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPC, udział w procesie powoływania w Polsce sędziów takiego organu, jakim jest Krajowa Rada Sądownictwa, w składzie ukształtowanym nowelą z 2017 r. powoduje, że skład orzekający, w który wchodzi osoba tak powołana na urząd sędziego, nie stanowi w konkretnej sprawie niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą w rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPC (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 16 września 2021 r., I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41; 13 października 2021 r., II KO 30/21, LEX nr 3520480).

Sąd Najwyższy badając w trybie art. 41 § 1 k.p.k. wniosek o wyłączenie sędziego winien więc mieć na względzie także stanowisko Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i uwzględniać fakt, że orzeczenie wydane przez skład sądu z udziałem osób powołanych na stanowisko sędziego w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa wadliwie ukształtowanej na podstawie w/w ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., będzie obciążone wadą traktowaną przez ETPC jako naruszenie art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, a na gruncie prawa polskiego, jako bezwzględna przyczyna odwoławcza w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Wreszcie trzeba też zauważyć, że stwierdzone uchybienie może rodzić odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa za naruszenie art. 6 EKPC, co tym bardziej uzasadnia uwzględnienie przedmiotowego wniosku obrońcy.

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia. [J.J.][a.ł] ‎