III KK 280/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KK 280/12 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 sierpnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Cesarz‎SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)Protokolant Jolanta Włostowska na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) w sprawie B. G. skazanej z art. 61 § 1 k.k.s. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 21 sierpnia 2012 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanej od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 12 września 2011 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

UZASADNIENIE

B. G. została oskarżona o to, że:I.w okresie 01.01.2006 - 31.12.2009 r. w Ł., nierzetelnie prowadziła księgi podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług, nie ewidencjonując w nich sprzedaży w kwocie 746 592,88 zł., tj. o przestępstwo skarbowe z art. 61 § 1 k.k.s.,II.w okresie 25.11.2006 - 5.08.2010 r. w Ł., uchylając się od opodatkowania nie składała deklaracji VAT-7 za miesiące październik 2006 - styczeń 2009 r., przez co naraziła Skarb Państwa na uszczuplenie w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 90 834 zł., tj. o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 k.k.s.,III.w okresie 12.10.2006 - 1.02.2009 r. w Ł., nie prowadziła ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 60 § 1 k.k.s.Sąd Rejonowy wyrokiem nakazowym z dnia 12 września 2011 r., uznał B.

G. za winną dokonania zarzucanych jej czynów opisanych w pkt I, II i III aktu oskarżenia i:-za czyn opisany w pkt I skazał ją na podstawie art. 61 § 1 k.k.s. na karę grzywny w wymiarze 10 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł,-za czyn opisany w pkt II skazał ją na podstawie art. 54 § 2 k.k.s. na karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł,-za czyn opisany w pkt III skazał ją na podstawie art. 61 § 1 k.k.s. na karę grzywny w wymiarze 10 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł.Na podstawie art. 39 § 1 k.k.s. sąd orzekł wobec oskarżonej karę łączną grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł.Sąd zwolnił oskarżoną od uiszczenia kosztów sądowych, które przejął na rachunek Skarbu Państwa.Powyższe orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 5 listopada 2011 r., tj. wraz z upływem terminu do złożenia sprzeciwu.Od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia 12 września 2011 r. , kasację wywiódł Prokurator Generalny.Na podstawie art. 113 § 1 k.k.s. w zw. z art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok, na korzyść skazanej B.

G., w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej.Na podstawie art. 113 § 1 k.k.s. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 39 § 1 k.k.s., polegające na orzeczeniu wobec skazanej kary łącznej grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki w kwocie 50 zł, to jest w wymiarze wyższym od sumy podlegających łączeniu kar jednostkowych grzywny, orzeczonych za poszczególne przestępstwa skarbowe, wynoszącej 50 stawek dziennych i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna.Przepis art. 39 § 1 k.k.s. stanowi, że sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa skarbowe do sumy tych kar.W tej sprawie Sąd połączył orzeczone wobec skazanej kary grzywny w wymiarze: 10 stawek dziennych po 50 zł jedna stawka, 30 stawek dziennych po 50 zł jedna stawka i 10 stawek dziennych po 50 zł jedna stawka.Suma kar jednostkowych grzywny wynosi zatem 50 stawek dziennych, a tymczasem Sąd Rejonowy z oczywistą obrazą art. 39 § 1 k.k.s. orzekł wobec skazanej karę łączną 70 stawek dziennych.Wymierzenie przez Sąd Rejonowy skazanej B.

G. kary łącznej w wymiarze wyższym od sumy kar jednostkowych podlegających łączeniu stanowi uchybienie mające niewątpliwie rażący charakter i oczywisty wpływ na treść orzeczenia.Na marginesie zauważyć również należy, że sąd nieprawidłowo wskazał podstawę wymiaru kary za czyn przypisany skazanej w pkt III wyroku. Uznając bowiem B. G. za winną popełnienia czynu (opisanego w pkt III aktu oskarżenia), zakwalifikowanego jako przestępstwo skarbowe z art. 60 § 1 k.k.s., sąd wskazał jako podstawę wymiaru kary za ten czyn przepis art. 61 § 1 k.k.s.Nieprawidłowość ta nie miała istotnego wpływu na treść orzeczenia.W obydwu wyżej wymienionych przepisach Kodeksu karnego skarbowego przewidziana jest taka sama sankcja - kara grzywny do 240 stawek dziennych.Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.