Legislator Case Law & Legislation
III KK 247/22 AI generated

III KK 247/22 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 247/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z 2 grudnia 2021 r. utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z 15 czerwca 2021 r., mocą którego uznano S. M. za winnego popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. i skazano go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby; orzeczono wobec skazanego środki probacyjne z art. 72 § 1 pkt 5 k.k. (zobowiązano go do powstrzymania się od nadużywania alkoholu) i z art. 72 § 1 pkt 7b k.k. (zobowiązano go do opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną).

Legislator headnote

AI generated

art. 207 § 1 k.k, art. 72 § 1 pkt 5 k.k, art. 74 § 1 k.k, art. 535 § 3 k.p.k, art. 523 § 2 k.p.k, art. 439 § 1 k.p.k; III KK 247/22 · Sąd Najwyższy: utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z 15 czerwca 2021 r., mocą którego uznano S. M. za winnego popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. i skazano go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby; orzeczono wobec skazanego środki probacyjne z art. 72 § 1 pkt 5 k.k. (zobowiązano go do powstrzymania się od nadużywania alkoholu) i z art. 72 § 1 pkt 7b k.k. (zobowiązano go do opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną).

Keywords

AI generated
alcohol dependence suspension of sentence repeated driving under influence remission of sentence reduction of sentence suspension of visitation rights

Cited Legislation

AI generated
art. 207 § 1 k.k
skazanego z art. 207 § 1 k.k.
art. 72 § 1 pkt 5 k.k
i skazano go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby; orzeczono wobec skazanego środki probacyjne z art. 72 § 1 pkt 5 k.k.
art. 74 § 1 k.k
z art. 74 § 1 k.k., polegającego na orzeczeniu środka probacyjnego z art.
art. 535 § 3 k.p.k
zażądał oddalenia jej jako oczywiście bezzasadnej, a pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o odmowę przyjęcia nadzwyczajnego środka zaskarżenia, ewentualnie oddalenie go w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się niedopuszczalna.Zgodnie z art.
art. 523 § 2 k.p.k
535 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się niedopuszczalna.Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary.
art. 429 § 1 k.p.k
Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art.
art. 531 § 1 k.p.k
429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.Na marginesie, wyłącznie dla porządku, zauważyć wypadało, że niewykluczone jest, iż uchybienie wskazane w kasacji mogłoby okazać się zasadne:
AI generated
V KK 184/23
Wyrokiem z dnia 6 października 2022 r., sygn.
II AKa 220/22
Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 220/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
I KK 376/23
I KK 376/23 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)‎SSN Michał Laskowski‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)Protokolant Agnieszka Niewiadomska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej,‎w sprawie R. S.‎skazanego z art. 197 § 1 k.k. i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 9 stycznia 2025 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze‎z dnia 28 grudnia 2022 r., sygn. akt III Kzw 525/22,‎zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w Zielonej Górze‎z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt II Ko 1298/22, I. uchyla zaskarżone postanowienie i zmienione nim postanowienie Sądu I instancji i na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. umarza postępowanie w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania kary 2 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wobec R.S., wyrokiem Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 14 lutego 2018 r., sygn . akt II K 350/16;
IV Ka 167/15
wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 13 grudnia 2007 roku w sprawie II K 715/07 za czyn popełniony w nocy z 4/5 maja 2007 roku wyczerpujący dyspozycję art.
III Kop 101/12
Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 21 czerwca 2007r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KK 247/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 czerwca 2022 r. sprawy S. M. skazanego z art. 207 § 1 k.k. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt IV Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł:

1) pozostawić kasację bez rozpoznania;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne;

3) zasądzić od skazanego na rzecz oskarżycielki posiłkowej T. M. kwotę 720 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku ze sporządzeniem przez jej pełnomocnika odpowiedzi na kasację.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z 2 grudnia 2021 r. utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z 15 czerwca 2021 r., mocą którego uznano S. M. za winnego popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. i skazano go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby; orzeczono wobec skazanego środki probacyjne z art. 72 § 1 pkt 5 k.k. (zobowiązano go do powstrzymania się od nadużywania alkoholu) i z art. 72 § 1 pkt 7b k.k. (zobowiązano go do opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną).

Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu apelacji obrońcy (podniesiono w niej zarzuty błędnych ustaleń faktycznych oraz niewspółmierności wymierzonej kary), wyrokiem z 2 grudnia 2021 r., utrzymał w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji.W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca podniósł zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa materialnego, tj. art. 72 § 1 pkt 7b k.k. w zw. z art. 72 § 1b k.k. w zw. z art. 74 § 1 k.k., polegającego na orzeczeniu środka probacyjnego z art. 72 § 1 pkt 7b k.k. bez określenia sposobu kontaktu skazanego z pokrzywdzoną oraz bez określenia czasu wykonywania tego środka i zażądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K..

W pisemnych odpowiedziach na kasację Prokurator Rejonowy w S. zażądał oddalenia jej jako oczywiście bezzasadnej, a pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o odmowę przyjęcia nadzwyczajnego środka zaskarżenia, ewentualnie oddalenie go w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się niedopuszczalna.Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.Na marginesie, wyłącznie dla porządku, zauważyć wypadało, że niewykluczone jest, iż uchybienie wskazane w kasacji mogłoby okazać się zasadne:

Sąd meriti określił wszak ogólnikowo środek probacyjny z art. 72 § 1 pkt 7 b k.k., podczas gdy zgodnie z art. 72 § 1b k.k., nakładając na sprawcę przestępstwa popełnionego z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej wobec osoby najbliższej obowiązek wymieniony w art. 72 § 1 pkt 7 b k.k., sąd określa sposób kontaktu skazanego z pokrzywdzonym. Jednakże wybrana przez obrońcę droga wzruszenia prawomocnego wyroku okazała się niedopuszczalna, co jednak nie blokuje ubiegania się o uruchomienie kasacji szczególnej z art. 521 § 1 k.p.k.Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k., art. 637 k.p.k. i art. 637a k.p.k.