Legislator Case Law & Legislation
III KK 213/22 AI generated

III KK 213/22 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 213/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

Sąd Rejonowy w Gryfinie wyrokiem z dnia 20.01.2021 r., sygn. II K 316/20, uznał M. Ż. za winnego czynów z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 193 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i z art. 160 § 1 k.k. w zb. z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz z art. 190 § 1 k.k.:, za które wymierzył mu odpowiednio kary: 6 miesięcy pozbawienia wolności, 3 miesiące pozbawienia wolności, roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, 3 miesiące pozbawienia wolności.

Legislator headnote

AI generated

art. 190 § 1 k.k, art. 193 k.k, art. 288 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 216 § 1 k.k, art. 160 § 1 k.k; III KK 213/22 · Sąd Najwyższy: W apelacji obrońca oskarżonego zarzucił Sądowi Rejonowemu w Gryfinie, naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, to jest art. 410 k.p.k. w zw. z art. 92 § 1 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1-3 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 k.p.k. poprzez naruszenie prawa oskarżonego do obrony, w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną orzeczenia, albowiem w świetle treści uzasadnienia orzeczenia doszło do pozbawienia możliwości wywiedzenia zarzutów apelacyjnych, gdyż zarówno ocena dowodów, uzasadnienie podstawy prawnej orzeczenia, uzasadnienie wymiaru kary za wszystkie czyny, przypisane w zaskarżonym wyroku, zawarte w tym uzasadnieniu nie dotyczą przedmiotowej sprawy w jakiejkolwiek części.

Keywords

AI generated
serious criminal allegations extensive criminal record other criminal offenses additional charges dual criminality criminal penalty

Cited Legislation

AI generated
art. 190 § 1 k.k
Ż.‎skazanego z art. 190 § 1 k.k.
art. 193 k.k
art. 288 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., z art.
art. 216 § 1 k.k
art. 160 § 1 k.k
art. 85 § 1 k.k
Na podstawie art. 85 § 1 k.k.
art. 42 § 2 k.k
Na podstawie art. 42 § 2 k.k.
AI generated
II K 336/23
Sygn. akt II K 336/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 października 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniach: 08 kwietnia 2024 r., 19 czerwca 2024 r., 23 września 2024 r. sprawy Ł. K. (1) ur. (...) w K. syna B. i G. zd. D. oskarżonego o to, że: I. W bliżej nieustalonym okresie, od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobec M. J. groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. o czyn. z art. 190§1 kk w zw. art. 12§1 kk II. W bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., znieważył M. J. za pomocą środków masowego komunikowania poprzez zamieszczanie na portalu F. wpisów dotyczących wymienionej i oznaczanie jej profilu w tym portalu, w których używał wobec niej słowa powszechnie uznawane za obelżywe tj. o czyn. z art. 216§2 kk III. W dniu 13 stycznia 2023 roku w G., usiłował wedrzeć się do cudzego mieszkania, a to mieszkania należącego do M. J. lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę D. O. tj. o czyn. z art. 13§1 kk w zw. art. 193 kk IV. W dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki A. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że rzucając butelką po piwie wgniótł oraz zarysował powłokę lakierniczą metalowego elementu prawego przedniego błotnika powodując straty wartości nie niższej niż 800 zł na szkodę M. J. tj. o czyn. z art. 288§1 kk V. W dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając trzymaną w ręce kostką brukową wybił tylną szybę powodując straty wartości nie niższej niż 1000 zł na szkodę M. J. tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I i za to na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 57b kk wymierza mu karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. II i za to na podstawie art. 216§2 kk skazuje go na karę 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności. 3. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. III i za to na podstawie art. 13§1 kk w zw. z art. 193 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 14§1 kk w zw. z art.193 kk wymierza mu karę 3 (trzy) miesięcy pozbawienia wolności. 4. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. IV, przy czym przyjmuje, że stanowi on wykroczenie z art. 124§1 kw i na tej podstawie skazuje oskarżonego na karę 15 (piętnaście) dni aresztu i na podstawie art. 124§4 kw zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody w ten sposób, że nakazuje zapłacić Ł. K. (1) na rzecz pokrzywdzonej M. J. kwotę 800 (osiemset) złotych tytułem zwrotu równowartości wyrządzonej szkody. 5. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. V i za to na podstawie art. 288§1 kk skazuje go na karę 5 (pięć) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody w całości w ten sposób, że nakazuje zapłacić Ł. K. (1) na rzecz pokrzywdzonej M. J. kwotę 1000 (jeden tysiąc) złotych. 6. Na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 kk łączy kary pozbawienia wolności i wymierza karę łączną 1 (jeden) roku pozbawienia wolności. 7. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. R. kwotę 1033,20 (jeden tysiąc trzydzieści trzy 20/100) złotych tytułem ustanowionej z urzędu obrony oskarżonego, w tym kwota 193,20 (sto dziewięćdziesiąt trzy 20/100) złotych tytułem 23% podatku VAT. 8. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 336/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. Ł. K. (1) I. W bliżej nieustalonym okresie, od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobec M. J. groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. czyn. z art. 190§1 kk w zw. art. 12§1 kk II. W bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., znieważył M. J. za pomocą środków masowego komunikowania poprzez zamieszczanie na portalu F. wpisów dotyczących wymienionej i oznaczanie jej profilu w tym portalu, w których używał wobec niej słowa powszechnie uznawane za obelżywe tj. czyn. z art. 216§2 kk III. W dniu 13 stycznia 2023 roku w G., usiłował wedrzeć się do cudzego mieszkania, a to mieszkania należącego do M. J. lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę D. O. tj. czyn. z art. 13§1 kk w zw. art. 193 kk IV. W dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki A. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że rzucając butelką po piwie wgniótł oraz zarysował powłokę lakierniczą metalowego elementu prawego przedniego błotnika powodując straty wartości nie niższej niż 800 zł na szkodę M. J. tj. czyn. z art. 124§1 kw V. W dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając trzymaną w ręce kostką brukową wybił tylną szybę powodując straty wartości nie niższej niż 1000 zł na szkodę M. J. tj. czyn z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. Oskarżony w bliżej nieustalonym okresie, od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobec M. J. groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. II. 1. Oskarżony w bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., znieważył M. J. za pomocą środków masowego komunikowania poprzez zamieszczanie na portalu F. wpisów dotyczących wymienionej i oznaczanie jej profilu w tym portalu, w których używał wobec niej słowa powszechnie uznawane za obelżywe. III. 1. Oskarżony w dniu 13 stycznia 2023 roku w G., usiłował wedrzeć się do mieszkania należącego do M. J. lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę D. O.. IV. 1. Oskarżony w dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki A. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że rzucając butelką po piwie wgniótł oraz zarysował powłokę lakierniczą metalowego elementu prawego przedniego błotnika powodując straty wartości nie niższej niż 800 zł na szkodę M. J.. V. 1. Oskarżony w dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając trzymaną w ręce kostką brukową wybił tylną szybę powodując straty wartości nie niższej niż 1000 zł na szkodę M. J.. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J. - zeznania O. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. ( T.) - zeznania Ł. K. (2) - zeznania P. D. - zeznania J. S. - wydruk wiadomości - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J. - zeznania O. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. ( T.) - zeznania J. S. - wydruk wiadomości - zeznania M. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. ( T.) - zeznania M. O. - zeznania Ł. K. (2) - zeznania P. D. - zeznania M. J. - zeznania O. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. ( T.) - zeznania K. J. - zeznania J. S. - protokół oględzin samochodu wraz z dokumentacją poglądową - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. (T.) - zeznania P. D. - wydruk zdjęcia z uszkodzeniami pojazdu k. 182-182v, 90-91, 156-157 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k. 181, 34-35 k. 181-181v, 75-76, 126 k. 181v, 83-84 k. 202- 202v, 79-80 k. 202v, 106-107, 132 k. 203: 37-38, 128 k.15-19 k. 182-182v, 90-91, 156-157 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k.181, 34-35 k. 181-181v, 75-76, 126 k. 181v, 83-84 k. 203: 37-38, 128 k. 20-27 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k. 181-181, 75-76, 126 k. 181v, 83-84 k. 183, 102-103 k. 202-202v, 79-80 k. 202v, 106-107, 132 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k. 180, 34-35 k. 181-181, 75-76, 126 k. 181v, 83-84 k. 183, 86-87 k. 203: 37-38, 128 k. 118, 119 k. 182-182v, 90-91, 156-157 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k. 181-181v, 75-76, 126 k.181v, 83-84 k. 202v, 106-107, 132 k. 123-125 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --------------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty --------------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I.1 II. 1. III.1 IV.1. V.1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J., zeznania O. J., zeznania D. O., zeznania A. B. ( T.), zeznania Ł. K. (2), zeznania P. D., J. S. - wydruk wiadomości - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J., zeznania O. J., zeznania D. O., eznania A. B. ( T.), J. S. - wydruk wiadomości - zeznania M. J., zeznania D. O., zeznania A. B. ( T.), zeznania M. O., zeznania Ł. K. (2), zeznania P. D. - zeznania M. J., zeznania O. J., zeznania D. O., zeznania A. B. ( T.), zeznania K. J., J. S. - protokół oględzin samochodu wraz z dokumentacją poglądową - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J., zeznania D. O., zeznania A. B. (T.), zeznania P. D. - wydruk zdjęcia z uszkodzeniami pojazdu - w części, w jakiej przyznał de facto, że w obraźliwych słowach groził pokrzywdzonej- znajdują swoje potwierdzenie nie tylko w zeznaniach pokrzywdzonej i przywołanych niżej świadków, ale także korespondują z treścią dołączonych wydruków wiadomości od oskarżonego do pokrzywdzonej - brak podstaw, by w tym zakresie podważać wyjaśnienia oskarżonego - jasne, spójne, korespondują ze sobą i wzajemnie się uzupełniają, w tym zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego w przywołanej wyżej części - znajdują swoje potwierdzenie w treści wydruku korespondencji pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzoną - świadkowie bezpośredni, wśród których jest pokrzywdzona, i pośredni- którym skarżyła się pokrzywdzona na zachowanie oskarżonego, zgodnie zrelacjonowali zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonej - z zeznań w/w jednoznacznie wynika, że oskarżony kierował wobec kobiety groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione - dowód niekwestionowany przez strony - potwierdza zeznania świadków i koresponduje z wyjaśnieniemi oskarżonego w części, w jakiej sąd nadał im walor wiarygodności - brak podstaw, by podważać jego wiarygodność - w części, w jakiej przyznał się, że umieszczał na F. obraźliwe treści na temat pokrzywdzonej- znajdują swoje potwierdzenie nie tylko w zeznaniach pokrzywdzonej i przywołanych niżej świadków, ale także korespondują z treścią wydruku wiadomości napisanych przez oskarżonego na temat pokrzywdzonej do pokrzywdzonej - brak podstaw, by w tym zakresie podważać wyjaśnienia oskarżonego - jasne, spójne, korespondują ze sobą i wzajemnie się uzupełniają, w tym zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego w przywołanej wyżej części - znajdują swoje potwierdzenie w treści wydruku wiadomości napisanych przez oskarżonego na temat pokrzywdzonej - dowód niekwestionowany przez strony - potwierdza zeznania świadków i koresponduje z wyjaśnieniemi oskarżonego w części, w jakiej sąd nadał im walor wiarygodności - brak podstaw, by podważać jego wiarygodność - spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą - tworzą jasny, logiczny obraz sytuacji- zachowania oskarżonego, który nie mogąc się pogodzić z rozstaniem z pokrzywdzoną, szukał z nią na różne sposoby kontaktu, by zamanifestować swój brak akceptacji dla takiego stanu rzeczy - zauważyć należy, że takie zachowanie oskarżonego wpisuje się niejako w logiczny ciąg zdarzeń- oskarżony po tym, jak pokrzywdzona de facto wyrzuciła go z domu- co sam przyznał- wyzywał ją, groził, szkalował w internecie- tym samym kierował się tą samą motywacją- chęcią zemsty na pokrzywdzonej za rozstanie - spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą - tworzą jasny, logiczny obraz sytuacji- zachowania oskarżonego, który nie mogąc się pogodzić z rozstaniem z pokrzywdzoną, chciał się na niej zamścić, wyładować swoją złość za zaistniałą sytuację - zauważyć należy, że takie zachowanie oskarżonego wpisuje się niejako w logiczny ciąg zdarzeń- oskarżony po tym, jak pokrzywdzona de facto wyrzuciła go z domu- co sam przyznał- wyzywał ją, groził, szkalował w internecie, nadto nachodził jej miejsce zamieszkania- tym samym kierował się tą samą motywacją- chęcią zemsty na pokrzywdzonej za rozstanie - dowody niekwestionowane przez strony - uzupełniają zeznania świadków - brak podstaw, by podważać ich wiarygodność - w części, w jakiej przyznaje, że doszło w dniu zdarzenia do zatargu, w czasie którego wybita została szyba w samochodzie marki O. - zasługują na wiarę, albowiem w tej części potwierdzone zostały o zeznania świadków, choć co do wskazanych przez oskarżonego okoliczności zdarzenia odnieść się należy spceptycznie, albowiem zostają one zupełnie odosobnione w świetle dowodów, jakim sąd nadał walor wiarygodności, w tym nawet w zeznanaich świadka obrony tj. M. K. - zeznania spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą - tworzą jasny, logiczny obraz sytuacji- począwszy od tego, z jakiego powodu D. O. i P. D. udali się na ulicę (...), poprzez opis zachowania oskarżonego, który w agresywny sposób zareagował na wiztę w/w mężczyzn, z których jednym był ówczesny partner pokrzywdzonej- byłej partnerki oskarżonego, która wyrzucila go z domu - powyższe zdarzenie niejako wpisuje się w konsekwentne zachowanie oskarżonego, który od rozstania z pokrzywdzoną podejmował róznego rodzaju kroki, by kobietę obrażać, szkalować, uprzykrzać jej życie i mścić się za rozstanie - dowód niekwestionowany przez strony, - uzupełnia zeznania świadków i koresponduje z nimi - brak podstaw, by podważac jego wiarygodność 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu III, IV, V 1. III, V. 1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. K. - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy oraz przedstawia okoliczności, w jakich doszło do wybicia szyby w samochodzie marki O.- nie zasługują na wiarę, stanowią jedynie przyjętą linię obrony, która ma służyć uniknięciu odpowiedzialności karnej - odosobnione w świetle dowodów, jakim sąd nadał walor wiarygodności, ale także rozbieżne z zeznaniami świadka obrony tj. M. K. - oskarżony z jednej strony potwierdzał, że do rozstania z pokrzywdzoną doszło z jej inicjatywy, a wbrew jego woli, że powodem rozstania był fakt nadużywania przez niego alkoholu, potwierdził to, iż wyzywał pokrzywdzoną, groził jej - ale nie potrafił powiedzieć dlaczego tak się zachowywał, przy czym powody takie stanu rzeczy - w świetle okoliczności sprawy są oczywiste, o czym była mowa wyżej - w świetle przywołanych okoliczności nieprzekonywujące są wyjaśnienia oskarżonego, w jakich zaprzecza on by usiłowal naruszyć mir domowy pokrzywdzonej, uszkodził butelką samochód A., czy też umyślnie zniszczył szybę w pojeździe O. - nie bez znaczenia dla oceny wyjaśnień oskarżonego pozostaje fakt, iż jest on osobą kilkukrotnie karaną za przestępstwa z użyciem przemocy ( przetępstwa z art. 222§1 kk, art. 224§2 kk, art. 226§1kk), za przestępstwo zniszczenia mienia, co choć nie przesądza o jego odpowiedzialności w tej sprawie, to wskazuje, że jest osobą agresywną, skłonną do przemocy słowniej i fizycznej - mimo, że zezania świadka wspierają wersję oskarżonego co do tego, że do zniszczenia szyby w O. doszło nieumyślnie, bo przez popchnięcie oskarżonego na samochód, a nie na skutek rzucenia kostką brukową, że oskarżony nie chciał wtargnąć na posesję pokrzywdzonej -to jednak w dalszej części zeznania świadka są wewnętrznie niespójne, a nawet sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonego - świadek na różnych etapach przedstwiała odmennie okoliczności wybicia szyby w samochodzie i trudno oprzeć się wrażeniu, że chciała tak przestawić obraz sytaucji, by "nie zaszkodzić" oskarżonemu, a miała w tym interes, gdyż po rozstaniu oskarżonego z pokrzywdzoną pogodziła się z nim i ponownie wspólnie zamieszkali - więcej - świadek zaprzeczała nawet okolicznościom, które przyznawał sam oskarżony, a które mogłyby narazić oskarżonego na odpowiedzialność- uderzenie A. B. w twarz 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1,2,3,4,5 Ł. K. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej I. Oskarżony w okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobec M. J. groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione - art. 190§1 kk w zw. art. 12§1 kk Zachowanie oskarżonego było umyślne - działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonej, by wzbudzić w niej strach. II. Oskarżony w bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku znieważył M. J. za pomocą środków masowego komunikowania poprzez zamieszczanie na portalu F. wpisów dotyczących wymienionej i oznaczanie jej profilu w tym portalu, w których używał wobec niej słowa powszechnie uznawane za obelżywe - art. 216§2 kk Bez wątpienia przyjąć należy, że słowa skierowane przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej w środkach masowego przekazu, jakim jest F., na pewno miały charakter znieważający. Były to słowa mające ubliżyć jej, wyrazić pogardę wobec niej. III. Oskarżony w dniu 13 stycznia 2023 roku usiłował wedrzeć się do cudzego mieszkania, a to mieszkania należącego do M. J. lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę D. O. - art. 13§1 kk w zw. art. 193 kk Oskarżony z pełną świadomością usiłował się wedrzeć do mieszkania, do którego nie miał żadnego prawa, w tym przebywania w nim bez zgody pokrzywdzonej. IV. Oskarżony w dniu 28 maja 2023 r. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki A. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że rzucając butelką po piwie wgniótł oraz zarysował powłokę lakierniczą metalowego elementu prawego przedniego błotnika powodując straty wartości nie niższej niż 800 zł na szkodę M. J. - art. 124§1 kw Mając na uwadze okoliczności sprawy niewątpliwie działanie oskarżonego było umyślne, celowo rzucił butelką, mając świadmość, że w ten sposób dojdzie do uszkodzenia pojazdu. V. Oskarżony w dniu 28 maja 2023 r. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając trzymaną w ręce kostką brukową wybił tylną szybę powodując straty wartości nie niższej niż 1000 zł na szkodę M. J. - art. 288§1 kk Mając na uwadze okoliczności sprawy niewątpliwie działanie oskarżonego było umyślne- celowo uderzył brukową kostką w pojazd, by dokonać jego uszkodzenia. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej -------------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania --------------------- 3.4. Umorzenie postępowania -------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Ł. K. (1) 1. 2. 3. 4. 5. 6. I. II. III. IV. V. I, II, III, V -zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, nie sposób bowiem tolerować sytuacji, w których oskarżony nie mogąc pogodzić się z rozstaniem z pokrzywdzoną, chciał "wymierzyć jej karę" i stosował wobec pokrzywdzonej groźby - na uwagę zasługuje wyjątkowa determinacja oskarżonego, uporczywość i zaciętość zachowania - zachowanie oskarżonego zasługuje na najwyższą naganę i nie znajduje żadnego usprawiedliwienia, albowiem trudno się takiego doszukać w kierowaniu na portalu internetowym do pokrzywdzonej słów powszechnie uzanych za obelżywe - oskarżony usiłował wedrzeć się do mieszkania pokrzywdzonej, tym samym gwałcąc jej prawo do spokojnego zamieszkiwania, wolnego od zakłóceń, naruszając jedno z podstawowych praw pokrzywdzonej tj. prawo do decydowania o tym, kto może przebywać w miejscach, w których pokrzywdzona jest gospodarzem. W czasach współczesnych prawo do prywatności, w tym do poszanowania nienaruszalności mieszkania, zostało uznane za jedno z podstawowych praw człowieka, przyrodzone i przysługujące wszystkim ludziom. Znalazło to wyraz m.in. w art. 17 MPPOiP, zgodnie z którym "nikt nie może być narażony na samowolne wkraczanie w jego życie prywatne, rodzinne, domowe" i "każdy jest uprawniony do ochrony prawnej przed takim wkraczaniem lub atakami". Zgodnie zaś z art. 8 EKPC każdy ma prawo do poszanowania m.in. swojego mieszkania - wysokość wyrządzonej szkody - motywy i pobudki, jakimi kierował się oskarżony- odwet na pokrzywdzonej za rozstanie, chęć zemsty - obowiązek naprawienia szkody miał cel wychowawczy i poprawczy -wysokość wyrządzonej szkody - motywy i pobudki, jakimi kierował się oskarżony- odwet za rozstanie, chęć zemsty - obowiązek naprawienia szkody miał cel wychowawczy i poprawczy - ilość popełnionych przestępstw - zbieżność czasowa czynów - umyślny charakter występków - tożsame motywy i pobudki jakimi kierował się oskarżony - dotychczasowa kilkukrotna karalność, także za przestępstwa umyślne - brak okoliczności łagodzących 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności -------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Z uwagi na wartość uszkodzonego mienia- czyn z pkt. IV uznano go za wykroczenie z art. 124§1 kw. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 7. 8. Rozstrzygnięto zgodnie z postanowieniami Rozporządzrnia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Rozstrzygnięto w oparciu o postanowienia art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
IV Ka 173/18
w okresie od lipca 2011 r. do dnia 20 sierpnia 2014 r. w J., woj. (...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru groził A. K. pozbawieniem życia, wzbudzając w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, iż groźby te zostaną spełnione, w nieustalonym dniu w okresie od maja 2014 r. do czerwca 2014 r. w J., woj. (...), groził małoletniej M. B. uszkodzeniem ciała, wzbudzając w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, iż groźba ta zostanie spełniona,
V KK 558/19
Wyrokiem Sądu Rejonowego w S.
II AKa 261/14
w styczniu 2013 r. w B. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru kilkukrotnie za pośrednictwem wiadomości SMS kierowała pod adresem M. J. groźby pozbawienia jej życia oraz spalenia mieszkania, które to groźby wzbudziły u wymienionej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuściła się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność do pokierowania swoim postępowaniem;
VI Ka 84/18
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z 14 listopada 2017 roku w sprawie II K 422/17: - dwukrotnie w okresie od 1 maja 2017 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

PAGE \* MERGEFORMAT 2 Sygn. akt III KK 213/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)‎SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)‎SSN Andrzej StępkaProtokolant Małgorzata Sobieszczańska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga,‎w sprawie M. Ż.‎skazanego z art. 190 § 1 k.k. i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 10 sierpnia 2022 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie‎z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt IV Ka 531/21,,‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Gryfinie‎z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt II K 316/20, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznaina w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Gryfinie wyrokiem z dnia 20.01.2021 r., sygn. II K 316/20, uznał M. Ż. za winnego czynów z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 193 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i z art. 160 § 1 k.k. w zb. z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz z art. 190 § 1 k.k.:, za które wymierzył mu odpowiednio kary: 6 miesięcy pozbawienia wolności, 3 miesiące pozbawienia wolności, roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, 3 miesiące pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i 86 § 1 k.k. połączył wymierzone jemu kary i wymierzył karę łączną 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 41 a § 1 k.k. orzekł wobec niego zakaz kontaktowania się z P. M. i zakaz zbliżania do niej na odległość mniejszą niż 30 metrów na okres 3 lat. Na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł też zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 10 lat, zaś na podstawie art. 43a § 2 kk orzekł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 złotych, natomiast na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w pierwszym punkcie zarzutu poprzez zapłatę na rzecz P. M. kwoty 2005 złotych.

W apelacji obrońca oskarżonego zarzucił Sądowi Rejonowemu w Gryfinie, naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, to jest art. 410 k.p.k. w zw. z art. 92 § 1 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1-3 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 k.p.k. poprzez naruszenie prawa oskarżonego do obrony, w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną orzeczenia, albowiem w świetle treści uzasadnienia orzeczenia doszło do pozbawienia możliwości wywiedzenia zarzutów apelacyjnych, gdyż zarówno ocena dowodów, uzasadnienie podstawy prawnej orzeczenia, uzasadnienie wymiaru kary za wszystkie czyny, przypisane w zaskarżonym wyroku, zawarte w tym uzasadnieniu nie dotyczą przedmiotowej sprawy w jakiejkolwiek części.

W następstwie tego zarzutu obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gryfinie.Wyrokiem z dnia 01.12.2021 r., sygn. IV Ka 531/21, Sąd Okręgowy w Szczecinie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.Od tego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanego, zarzucając „rażące naruszenie prawa, które to naruszenie miało wpływ na treść orzeczenia, to jest art. 455a kpk w zw. z art. 424 kpk w zw. z art. 433 § 1 kpk w zw. z art. 445 § 1 kpk w zw. z art. 6 kpk poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyjęciem, iż w sytuacji w której obrońcy doręczono odpis uzasadnienia o treści niedotyczącej przedmiotu sprawy brak jest podstaw do uchylenia orzeczenia, tudzież brak jest podstaw do podjęcia przez sąd odwoławczy czynności umożliwiających skarżącemu ponowne złożenie środka zaskarżenia (poprzez wydanie sądowi I instancji stosownych zarządzeń), zaś w przypadku braku podjęcia takich czynności, wadliwość uzasadnienia doręczonego jest wadliwością nieuzasadniającą uchylenie tego orzeczenia w rozumieniu art. 455a kpk, podczas gdy właściwa wykładnia przedmiotowych przepisów winna prowadzić do wniosku, iż wobec treści art. 433 § 1 kpk i art. 445 § 1 kpk skarżący ma prawo do apelacji w określonym momencie, a wyznaczone granice zaskarżenia są wiążące, co tym samym w sytuacji w której sąd doręcza uzasadnienie niedotyczące sprawy, apelujący nie ma prawnej możliwości uzyskania kolejnego terminu i skonturowania zakresu zaskarżenia środka odwoławczego bez właściwej ingerencji sądu odwoławczego, zaś w przypadku braku takiej ingerencji (poprzez wydanie sądowi I instancji stosownych zarządzeń o dokonaniu prawidłowego doręczenia odpisu uzasadnienia), wadliwość doręczonego odpisu uzasadnienia sądu polegająca na tym, że dotyczy ono w znaczącej treści innej sprawy nie sposób kwalifikować jako uchybienia uzasadnienia rozumianego zgodnie z treścią art. 455a kpk w zw. z art. 424 kpk, co w efekcie prowadzi do naruszenia prawa do obrony poprzez wyłączenie możliwości kontroli instancyjnej orzeczenia i faktycznego pozbawienia możliwości wyznaczenia granic zaskarżenia apelacji dotyczącej konkretnej sprawy”.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Kasacja jest zasadna.W sprawie bezspornym jest fakt, że stronom postępowania (zarówno obrońcy jak i prokuratorowi) Sąd meriti przesłał wersję uzasadnienia wyroku znacznie różniącą się od tej, która znajdowała się w aktach sprawy.

Rację zatem należało przyznać skarżącemu, iż w sytuacji, w której sąd doręczył uzasadnienie niedotyczące sprawy, apelujący został pozbawiony możliwości skonstruowania i wniesienia środka zaskarżenia o treści zmierzającej do weryfikacji instancyjnej w ustawowym terminie. Sąd odwoławczy odnotowując fakt, iż w tym zakresie doszło do naruszenia przepisów wskazanych przez obrońcę oskarżonego w zarzucie apelacyjnym błędnie uznał, że podnoszona okoliczność nie miała wpływu na treść wyroku Sądu I instancji. Oczywistą rację ma bowiem skarżący podnosząc, że nie sposób w tym zakresie zgodzić się z prezentowaną przez Sąd odwoławczy wykładnią art. 455a k.p.k., który to przepis stanowi, że nie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 424 k.p.k.

W tej sprawie nie ma bowiem mowy o nieprawidłowo sporządzonym uzasadnieniu (co nie oznacza nieprawidłowości wyroku i nie może prowadzić automatycznie do jego uchylenia) tylko o doręczeniu stronom uzasadnienia o odmiennej treści od uzasadnienia znajdującego się w aktach sprawy. Tego, że w aktach sprawy znajduje się prawidłowe uzasadnienie, a strony są w posiadaniu wadliwych odpisów, nie sposób było kwalifikować jako uchybienia z art. 455a k.p.k. Trzeba zgodzić się z tezą postawioną przez skarżącego, iż Sąd odwoławczy, nie czyniąc żadnych czynności zmierzających do zapewnienia możliwości złożenia apelacji ( w ustawowym terminie) w oparciu o prawidłowe uzasadnienie, doprowadził do pozbawienia strony prawa do obrony.Fundamentalnym obowiązkiem Sądu I instancji jest doręczyć stronie, na jej złożony w terminie wniosek, uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia.

Pismo zawierające szereg luźnych uwag, w przeważającej części nie dotyczących sprawy, w której wniosek o uzasadnienie został złożony, stanowiąc w istocie komputerową sporządzoną „mieszaninę innych uzasadnień”, nie może zostać uznane za uzasadnienie, o którym mowa w art. 424 § 1 i 2 k.p.k., otwierające termin do wniesienia środka odwoławczego (tu apelacji). W konsekwencji Sąd odwoławczy miał obowiązek spowodować doręczenie obrońcy oskarżonego uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji i możliwość wniesienia apelacji.

Pismo obrońcy, uznane za apelację, należało potraktować jako sygnalizację o braku doręczenia mu uzasadnienia wyroku, który zamierza skarżyć. Rozpoznanie przez Sąd odwoławczy sprawy w sytuacji, w której jedynie w aktach sprawy zalegało uzasadnienie wyroku Sądu I instancji, zaś obrońca nie przedstawił argumentacji apelacyjnej względem treści tego uzasadnienia z powodów przez niego niezawinionych, było niedopuszczalne jako naruszające prawo do obrony. Wadliwość działania Sądu I instancji, który w istocie uzasadnienia nie doręczył, jest oczywista i nie ma znaczenia to czy obrońca miał możliwość czy nie z zapoznaniem się z jego treścią w wyniku badania akt sprawy, zwłaszcza że oczywistością jest też, że niedopełnienie obowiązku przez obrońcę (co w tej sprawie miejsca nie ma) nie mogłoby prowadzić do skutków dla oskarżonego niekorzystnych.Z omówionych wyżej względów zaskarżony wyrok należało uchylić i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. (r.g.)[ms]