Supreme Court dismisses request to suspend execution of criminal sentence due to lack of irreparable harm evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a criminal sentence, ruling that the applicant failed to prove irreparable harm. The defendant had been sentenced to over four years in prison, and the defense argued that the weight of cassation grounds justified a stay of execution. The court emphasized that such extraordinary measures require specific proof of non-reversible negative consequences, which were not demonstrated by the applicant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 § 1, 2 k.k.w.: The institution of suspending sentence execution is an exception to the general rule of immediate enforceability and requires proof of irreversibly unfavorable consequences for the convicted person.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 204/20 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie m.in. P. B. skazanej z art. 258 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 lipca 2020 r., wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania orzeczenia p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 17 października 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 kwietnia 2018 r., sygn. IV K (…), P. B. została skazana na karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
We wniesionej na korzyść skazanej kasacji obrońca zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczonej wobec niej kary.Sąd Najwyższy od lat niezmiennie podkreśla, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, uregulowana przez ustawodawcę w treści przepisu art. 532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, albowiem jest ona odstępstwem od ogólnej zasady wykonalności orzeczeń z chwilą ich uprawomocnienia z art. 9 § 1 i 2 k.k.w. Niejednokrotnie również Sąd zaznaczał, że przyczyną, dla której możliwe jest zastosowanie tej instytucji są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane.
Zaistnienia takich okoliczności obrońca skazanej P. B. nie wykazał, albowiem skarżący nie uzasadnił swojego wniosku, a samo jego wniesienie, nie wystarcza do odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Jak należy przypuszczać skarżący upatruje podstaw do formułowania rozważanego wniosku w wadze zarzutów kasacyjnych. Rzecz jednak w tym, że trafność tych zarzutów nie jest wcale oczywista, nie występuje też na tym etapie postępowania wysokie prawdopodobieństwo ich uwzględnienia.Nie przesądzając, co oczywiste, zasadności wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł, jak na wstępie.