Legislator Case Law & Legislation
III KK 188/19 AI generated

III KK 188/19 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 188/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

M.S.C. został oskarżony o to, że 1. Prowadząc działalność gospodarczą „H.” sp. z o.o., ul.: P. w W. w okresie od dnia 04 września 2015 roku do dnia 15 grudnia 2015 roku, w lokalu o nazwie „Z.” J.G., zlokalizowanym w Ś. przy ul. B., urządzał gry na automatach do gier w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych w postaci dwóch urządzeń o nazwie E. nr (…) i C. nr (…) wbrew przepisom prawnym określonym w art. 2 ust. 6, art.3, art. 4 ust. 1a, art. 6 ust. 1, art. 9, art. 14 ust. 1, art. 23 ust. 1 oraz art. 23a ust. 1 cytowanej ustawy o grach hazardowych, w ten sposób, że na podstawie umowy dzierżawy z dnia 1 lipca 2014 r. podjął decyzję o wstawieniu do w/w lokalu przedmiotowych automatów, umożliwiając tym samym rozgrywanie gier hazardowych na tych automatach i wypłacanie wygranych pieniężnych, przy czym z popełnionych wielokrotnie przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 i 3 k.k.s.;

Legislator headnote

AI generated

art. 107 § 1 k.k, art. 433 § 2 k.p.k, art. 457 § 3 k.p.k, art. 7 k.p.k, art. 410 k.p.k, art. 535 § 5 k.p.k; III KK 188/19 · Sąd Najwyższy: Sytuacja taka stwarza aktualnie możliwość jej uwzględnienia na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) bez względu na kierunek nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Przepis art. 1 pkt 93 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. (Dz.U., poz. 1694), nowelizujący treść art. 535 § 5 k.p.k. z dniem 5 października 2019 r. zniósł bowiem obowiązujące przed tym dniem ograniczenie, zgodnie z którym na posiedzeniu przeprowadzanym w tym trybie, oczywiście przy spełnieniu pozostałych warunków wymienionych w art. 535 § 5 k.p.k. mogła zostać uwzględniona jedynie kasacja wniesiona na korzyść oskarżonego.

Keywords

AI generated
gaming and wagering offence committed within a business control regulation vending machine concession contract criminal mismanagement assurance of proper business conduct

Cited Legislation

AI generated
art. 107 § 1 k.k
oskarżonych o przestępstwa skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s.
art. 433 § 2 k.p.k
2023).Analiza materiałów postępowania nie pozwala przyjąć, by Sąd odwoławczy należycie wywiązał się z obowiązków nałożonych przepisem art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
z art. 457 § 3 k.p.k., polegające na zaniechaniu przez Sąd Okręgowy w L.
art. 7 k.p.k
i A.B., w następstwie czego doszło do inkorporowania do własnych ocen niewłaściwych ustaleń Sądu I instancji i utrzymania w mocy niezasadnego, bo wydanego z naruszeniem art. 7 k.p.k.
art. 410 k.p.k
art. 535 § 5 k.p.k
Sytuacja taka stwarza aktualnie możliwość jej uwzględnienia na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) bez względu na kierunek nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
art. 10 § 4 k.k
Zasadnie podniósł autor kasacji, że od odpowiedzialności karnej skarbowej uwalnia tylko usprawiedliwiona nieświadomość karalności (art. 10 § 4 k.k.s.).

Cited Case Law

AI generated
II KK 39/09
V KK 413/05
WYROK Z DNIA 6 CZERWCA 2006 R.
III KK 436/10
76; z 10 sierpnia 2011 r., III KK 436/10; z 8 czerwca 2011 r., V KK 24/11; z 21 października 2010 r., III KK 167/10, OSNwSK 2010, poz.
V KK 24/11
między innymi O. G. za winnego popełnienia przestępstw z art. 258 § 3 k.k., art. 264 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 299 § 1 i 5 k.k. w
III KK 167/10
76; z 10 sierpnia 2011 r., III KK 436/10; z 8 czerwca 2011 r., V KK 24/11; z 21 października 2010 r., III KK 167/10, OSNwSK 2010, poz.
AI generated
III KK 217/19
D. W. został oskarżony o to, że „działając w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37 § 1 pkt 3 kks, w taki sposób, że pełniąc funkcję prezesa zarządu firm: «T.» sp. z o.o. z siedzibą w W., P. oraz «H.» sp. z o.o., z siedzibą w W., ul. C., na podstawie zawieranych umów dzierżawy powierzchni lokali, bez wymaganego prawem zezwolenia/koncesji, urządzał gry na automatach o charakterze losowym w celach komercyjnych, wbrew przepisom Ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (tekst jednolity Dz.U.2009. 201.1540 z dnia 30.11.2009 r. ze zm.), to jest:1.w okresie od dnia 01.08.2014 r. do dnia 08.10.2014 r., w lokalu «P.» przy ul.
II K 232/23
Sygn. akt II K 232/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2023 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ----------- po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 roku sprawy M. P. syna K. i A. z domu W. urodz. (...) w K. oskarżonego o to, że: pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., ul. (...), w lokalu przy ul. (...), (...)-(...) K.: do dnia 27 maja 2019 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...) - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...), do dnia 23 października 2019 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gier F. (...)typ video oznaczony numerem (...) - automat do gier F. (...)typ video oznaczony numerem (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...); do dnia 24 lutego 2020 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gierF. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym (...) oraz nr (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym(...)oraz nr (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym (...)oraz nr (...), wbrew przepisom art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 471), w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego tj. o przestępstwo z art. 107 §1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks ORZEKA: I. uznaje oskarżonego M. P. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 107 §1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks i za to na mocy art. 107 § 1 kks w zw. z art. 23 § 1 i 3 kks wymierza mu karę grzywny w wysokości 290 (dwustu dziewięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 150 (stu pięćdziesięciu) złotych; II. na mocy art. 30 § 5 kks orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w punktach od 1 do 21 wykazu dowodów rzeczowych zawartego w akcie oskarżenia, zarządzając zniszczenie automatów do gier wymienionych w punkcie 1, 2, 5, 6, 7, 9, 10, 11 wykazu; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4.350,00 (cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70,00 (siedemdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 232/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. P. Czyn przypisany - art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks - pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W. w lokalu przy ulicy (...) w K. urządzał gry na automatach do gier wbrew przepisom art. 6 ust 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Pełnienie przez oskarżonego M. P. funkcji prezesa zarządu spółki L. wypis z KRS k. 394-396 2. Urządzanie przez oskarżonego gier na automatach do gier w lokalu przy ulicy (...) w K. protokoły przeszukania wraz z protokołami oględzin, protokołami eksperymentów procesowych oraz spisami i opisami rzeczy - z kolejnych trzech kontroli w dniach 27 maja 2019 roku, 23 października 2019 roku oraz 24 lutego 2020 roku k. 4-17 k. 159-164 k. 352-358 opinie biegłego k. 230-236 k. 315-322 k. 451-458 zeznania świadka R. W. k. 94v. zeznania świadka B. J. k. 173v.-174 zeznania świadka R. C. k. 335v. zeznania świadka A. G. k. 359v.-360 3. Uprzednia karalność oskarżonego karta karna k. 610-628 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. P. Czyn przypisany - art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks - pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W. w lokalu przy ulicy (...) w K. urządzał gry na automatach do gier wbrew przepisom art. 6 ust 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Wyjaśnienia dotyczące charakteru gier na automatach ujawnionych w lokalu przy ulicy (...) w K. wyjaśnienia oskarżonego M. P. k. 526v. zeznania świadka D. C. k. 128v. 2. Dowody niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie zeznania świadka P. L. k. 18v.-20 zeznania świadka K. J. k. 22-24v. zeznania świadka K. W. k. 340v. zeznania świadka M. G. k. 482v. zeznania świadka D. K. k. 487v.-488v. zeznania świadka A. R. k. 312v.-313 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wypis z KRS Na podstawie wypisu z KRS ustalono, iż oskarżony jest jedynym wspólnikiem i zarazem prezesem zarządu (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W.. Okoliczność ta nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie. Przyznał to również oskarżony podczas swych wyjaśnień (k. 526v.) 1.1.1 protokoły przeszukania wraz z protokołami oględzin, protokołami eksperymentów procesowych oraz spisami i opisami rzeczy - z kolejnych trzech kontroli w dniach 27 maja 2019 roku, 23 października 2019 roku oraz 24 lutego 2020 roku Wskazana dokumentacja pozwala na ustalenie okoliczności trzech kontroli, które przeprowadzono w lokalu przy ulicy (...) w K.. Terminy przeprowadzenia tych kontroli wskazano następnie w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu. Każdorazowo w lokalu ujawniano automaty do gier, które zabezpieczano i które stanowiły dowody rzeczowe. Przedłożona dokumentacja nie budzi wątpliwości. Obrazuje ona przebieg i sekwencję czynności podejmowanych w sprawie. Generalnie okoliczności ustalone na tej podstawie nie stanowiły przedmiotu sporu w sprawie. Nie budzi wszak wątpliwości, iż we wskazanym lokalu podczas trzech kolejnych kontroli ujawniono automaty do gier. Nie budzi także wątpliwości, iż były to automaty, na których były urządzane gry przez spółkę (...), której prezesem jest oskarżony. Warto podkreślić, iż każdorazowo w związku z zabezpieczeniem automatów przeprowadzano eksperyment procesowy, polegający na ustaleniu przebiegu gry. Wyniki eksperymentów nie pozostawiały wątpliwości, iż o układzie zatrzymanych symboli decydował program automatu, a nie grający. Stąd też logiczny wniosek o losowym charakterze automatów. opinie biegłego Wnioski płynące z eksperymentów zostały następnie potwierdzone w trakcie opiniowania przez biegłego sądowego z zakresu informatyki i telekomunikacji oraz automatów do gier R. R.. Jak już wskazano powyżej, w sprawie przeprowadzono trzy kontrole lokalu przy ulicy (...) w K.. Za każdym razem doszło w związku z tym do zabezpieczenia automatów do gier o nazwie F.. Automaty te poddano następnie badaniu podczas procesu opiniowania. Stąd też trzy opinie sporządzone w sprawie. Biegły w sposób przystępny i jasny wskazał na etapy procesu opiniowania i podejmowane czynności. Zbadano każdy z automatów. Wnioski przedłożonych opinii nie budzą wątpliwości. Sąd uznał je za w pełni wiarygodne. Wbrew twierdzeniom oskarżonego, gry zainstalowane na automatach miały charakter losowy. Automaty umożliwiały rozgrywanie gier o wygrane pieniężne lub rzeczowe. Aby uruchomić automat należy go zakredytować, co przesądza o jego komercyjnym przeznaczeniu. zeznania świadka R. W. Świadek potwierdził jako współwłaściciel lokalu, iż wynajął lokal spółce (...). Nie posiadał wiedzy na temat charakteru prowadzonej tam działalności. Jego relacja nie budzi wątpliwości. Brak podstaw, aby ją zakwestionować. zeznania świadka B. J. Zeznania świadka sąd uznał za w pełni wiarygodne. B. J. opisała przebieg zatrudnienia w lokalu przy ulicy (...) oraz wskazała na czynności, które wykonywała w związku z zatrudnieniem. Potwierdziła przy tym, iż nie posiadała żadnej umowy dokumentującej zatrudnienie. Przyznała, iż dokonywała wypłat wygranych na automatach. Realizowała je z pieniędzy pozostawionych w lokalu. Jej relacja nie budzi wątpliwości, ma charakter czysto sprawozdawczy. zeznania świadka R. C. Świadek był zatrudniony w firmie (...). Został umocowany do zawarcia w imieniu spółki umowy najmu lokalu przy ulicy (...) w K.. Stosowne upoważnienie podpisał prezes zarządu M. P.. Tak też się stało (k. 338-339). Zarazem świadek nie wiedział, jaka działalność miała być prowadzona w lokalu. Według jego wiedzy spółka (...) miała zajmować się organizacją konkursów matematycznych za pomocą urządzeń o nazwie F.. Zeznania powyższe wskazują ponad wszelką wątpliwość, iż gry na automatach były urządzane przez spółkę (...). Procederem kierował zaś prezes jej zarządu - oskarżony M. P.. Zeznania świadka sąd uznał za wiarygodne. Korelują one z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. zeznania świadka A. G. Świadek była zatrudniona w spółce (...) na umowę zlecenia. Do jej obowiązków należała obsługa klientów w lokalu przy ulicy (...). Świadek opisała zasady funkcjonowania punktu z automatami, wskazała na godziny otwarcia lokalu oraz przebieg gier. Podkreśliła, iż rozpoczęcie gry wymagało wrzucenia pieniędzy do automatu. Wskazała także, że w grach nie pojawia się żaden quiz matematyczny. Automaty nie wypłacały wygranych. Dokonywała tego A. G. jako pracownik obsługi lokalu. Pieniądze znajdowały się w kasetce pozostawionej w lokalu. Zeznania należało uznać za w pełni wiarygodne. Wskazują one na zasady działalności odbywającej się w lokalu prowadzonym przez spółkę (...). Relacja ta koreluje z zeznaniami świadka B. J.. 1.1.1 karta karna Oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Jego karta karna obejmuje informację o 82 wyrokach skazujących za czyny z art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kk oraz jednym wyroku skazującym z czyn z art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego M. P. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na etapie postępowania przygotowawczego złożył wyjaśnienia, w których zaprzeczył, aby gry organizowane na automatach F. (...)miały charakter losowy. Opisał przy tym zasady urządzanych gier, przekonując o ich legalności i powołując się na opinie techniczne jednostek akredytowanych do badań automatów (k. 531-576). Wyjaśnieniom tym sąd nie dał wiary. Przeprowadzone eksperymenty procesowe oraz wykonane opinie biegłego wskazują wszak ponad wszelką wątpliwość, iż gry zainstalowane na automatach F. (...) zabezpieczonych w przedmiotowej sprawie mają charakter losowy. Wykluczono, aby miały charakter quizu, którego rozwiązanie było zależne od umiejętności grającego. Wynik gry był generowany przez zainstalowany program, na który gracz nie miał żadnego wpływu. Ustalenia te zadają kłam twierdzeniom oskarżonego. Dodać przy tym trzeba, iż ustalenie odmienne od wyjaśnień oskarżonego nie jest przypadkiem jednostkowym w przedmiotowej sprawie. Przeciwnie, identyczne wnioski wyciągnęły także sądy z terenu całej Polski w wydanych wyrokach skazujących. W tym stanie rzeczy sąd nie znalazł żadnych usprawiedliwionych podstaw do uznania wiarygodności wyjaśnień oskarżonego. Przeprowadzone badania dowiodły, iż w sprawie nie mieliśmy do czynienia z żadnym quizem, a grą o charakterze losowym. zeznania świadka D. C. Tezę o quizowym charakterze gier na automatach F. (...) wspierał świadek D. C., serwisant automatów, pracownik firmy (...). Świadek opisał przebieg współpracy z pracodawcą. Objaśnił przebieg gry, wskazując, iż chodzi o konkurs matematyczny. Potwierdził, iż wygrane były wypłacane przez pracownika punktu. Zeznaniom tym sąd nie mógł dać wiary. O losowym charakterze gier urządzanych na automatach F. (...) przekonują wyniki przeprowadzonych eksperymentów oraz opinie biegłego R. R.. W tym stanie rzeczy zeznania świadka nie wytrzymują krytyki. Nie można w tym wypadku mówić o konkursie matematycznym, którego wynik jest zależny wyłącznie od zdolności matematycznych gracza. 1.2.1 zeznania świadka P. L. Świadek był graczem w lokalu przy ulicy (...). Nie posiadał wiedzy na temat charakteru gier urządzanych na automatach. zeznania świadka K. J. Podobnie ma się rzecz jeśli chodzi o świadka K. J.. Świadek była przypadkowym graczem, nie posiadając wiedzy na temat charakteru urządzanych gier. zeznania świadka K. W. Świadek jest bratem R. W., a zarazem współwłaścicielem lokalu wynajętego spółce (...). Nie posiadał przy tym wiedzy na temat zasad współpracy oraz działalności podjętej w lokalu. zeznania świadka M. G. Świadek był w przeszłości zatrudniony przez okres trzech miesięcy w charakterze serwisanta automatów F. (...) Ostatecznie nie podjął czynności ich serwisowania. Na temat przedmiotowej sprawy nie posiadał żadnej wiedzy. zeznania świadka D. K. Świadek nie był w żaden sposób związany z procederem prowadzonym w lokalu przy ulicy (...). Nie był także związany ze spółką L. (...)Sprzedawał karty sim, którymi posługiwali się jej pracownicy. Nie posiadał żadnej wiedzy na temat charakteru działalności spółkiL. (...) zeznania świadka A. R. Świadek A. R. jest siostrą R. W., a zarazem współwłaścicielką lokalu przy ulicy (...). Podkreśliła, iż z bratem nie utrzymuje kontaktu. Świadek nie posiadała wiedzy na temat działalności podjętej w lokalu. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonego M. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. W przekonaniu sądu w przedmiotowej sprawie nie może budzić wątpliwości, iż oskarżony jako prezes zarządu spółki L. był osobą odpowiedzialną za urządzanie gier na automatach F. (...) zainstalowanych w lokalu przy ulicy (...)w K. (art. 9 § 3 kks). Jego rola w omawianym procederze jest jasna. M. P. decydował o prowadzonej działalności, upoważniając swych pracowników do pozyskiwania lokali, do których wstawiano automaty do gier. Oskarżony miał zarazem świadomość charakteru gier zainstalowanych na automatach. Przypomnieć trzeba, iż w myśl art. 1 ust. 2 ustawy 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 227) grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach. Grami na automatach są z kolei w myśl art. 2 ust. 3 powołanej ustawy gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Prowadzenie w zakresie wskazanej działalności objęte jest monopolem państwa (art. 5 ustawy). Ustawa formułuje zarazem zasady urządzania gier, uzależniając taką możliwość od uzyskania koncesji oraz spełnienia dalszych warunków (zatwierdzenie regulaminu gier, rejestracja automatów - art. 6, art. 14 i art. 23a ustawy). Warunki te w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione. W związku z powyższym zważyć należy na treść art. 107 § 1 kks, który penalizuje urządzanie lub prowadzenie gier hazardowych wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia. Posiłkując się dorobkiem doktryny, należy wskazać na pojęcie "urządzania" gry hazardowej, a mianowicie pod pojęciem "urządzania" należy rozumieć układanie systemu gry czy określanie wysokości wygranych, podobnie jak wynajęcie i przystosowanie lokalu, zatrudnienie i przeszkolenie pracowników, organizowanie gry itp. (tak: art. 107 KKS, (...) 2021, wyd. 5/ (...), L./elektr.). Zestawiając przedstawioną definicję z realiami nieniejszej sprawy, nie sposób zakwestionować stanowiska, iż działania oskarżonego M. P. wyczerpały znamiona urządzania gry hazardowej. Tym samym jego zachowanie wyczerpało znamiona czynu z art. 107 § 1 kks. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. P. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd na mocy art. 107 § 1 kks w zw. z art. 23 § 1 i § 3 kks wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 290 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 150 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Godzi się przy tym zwrócić uwagę, iż do kontroli w lokalu przy ulicy (...) doszło trzykrotnie. Za każdym razem podczas kontroli ujawniano automaty do gier hazardowych. Świadczy to o nastawieniu sprawcy oraz braku poszanowania porządku prawnego. Oskarżony za każdym razem "wznawiał" swą działalność, nie zważając na kroki podejmowane przez organy kontrolne. Żądza zysku oraz poczucie bezkarności przesłoniły konieczność krytycznej refleksji nad prowadzoną działalnością. Wymierzając karę, sąd miał na uwadze informację uzyskaną z Krajowego Rejestru Karnego. Wskazuje ona na liczne skazania, a tym samym skalę procederu, rozsianego po całej Polsce. W tym stanie rzeczy orzeczenie kary grzywny w wymiarze 290 stawek dziennych nie razi surowością. Stanowi wykładnik rozmiaru wyrządzonego bezprawia i zawartości kryminalnej czynu. Z kolei wysokość stawki dziennej uwzględnia możliwości płatnicze oskarżonego, który zadeklarował stały dochód z prowadzonej działalności. W ocenie sądu orzeczona kara spełni swoje cele z zakresu prewencji indywidualnej, skutecznie odwodząc oskarżonego od popełnienia przestępstwa w przyszłości. Uświadamia mu zarazem, iż popełnianie przestępstw nie może przynosić zysku. M. P. II I Na podstawie art. 30 § 5 kks orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w punktach od 1 do 21 wykazu zawartego w akcie oskarżenia (k. 595v.-596), zarządzając zniszczenie automatów do gier wymienionych w punktach 1,2,5,6,7,9,10 i 11 wykazu. O orzeczenie zniszczenia wnosił oskarżyciel publiczny, co oznacza, iż nie widział on możliwości sprzedaży urządzeń podmiotom, które uzyskały koncesje albo zezwolenie na urządzanie gier (art. 30 § 6 kks). Orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych wskazanych w dołączonym wykazie miało charakter obligatoryjny. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, zasądzając od oskarżonego kwotę 4.350 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Winien on tym samym ponieść koszty procesu. Oskarżony deklarował stały dochód na poziomie 7.000 złotych miesięcznie. Poniesienie kosztów nie powinno zatem narazić go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 7. Podpis
IX Ka 632/13
P. został oskarżony o to, że pełniąc funkcję prezesa zarządu firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. urządzał w okresie od dnia 20 maja 2011 r. do dnia 2 września 2011 r. w lokalu Sklep (...), (...), (...)-(...) P. gry na automacie H. (...), typ video, nr fabryczny (...), nr rej. (...) w ten sposób, że w grach na automacie można stosować stawki jednorazowego rozegrania wyższe niż 0,50 złotych, a wartość jednorazowej wygranej jest wyższa niż 60 zł, co jest niezgodne z art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz.U. z 2009r., Nr201, poz. 1540 ze zm.)
II KK 84/21
W. został oskarżony o popełnienie następujących czynów:1/ przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 i 3 k.k.s w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. polegającego na tym, że w dniu 28 lipca 2015 r. w lokalu „B.” znajdującym się przy ul. (…) w B., działając jako Prezes Zarządu Spółki „H.” sp. z o.o. i T. sp. z o.o. zajmując się sprawami gospodarczymi w/w podmiotów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej popełnił czyn zabroniony polegający na urządzaniu i prowadzeniu gier na automatach do gier o nazwach: A. oznaczonym nr (…), A. oznaczonym nr (…), H. oznaczonym nr (…), A. oznaczonym NR (…) oraz A. oznaczonym nr (…), bez koncesji na prowadzenie kasyna, wbrew przepisom art. 2 ust. 35, art. 3, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. 2/ przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 i 3 k.k.s w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. polegającego na tym, że działając jako prezes Zarządu Spółki „H.” sp. z o.o. zajmując się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi w/w podmiotu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w dniu 15 marca 2016 r. w lokalu o nazwie „L.” przy ul. (…) w L. popełnił czyn zabroniony polegający na urządzaniu i prowadzeniu gier na automatach do gier o nazwach A. oznaczonych numerem (…) oraz A. oznaczonych numerem (…), bez koncesji na prowadzenie kasyna, wbrew przepisom art. 2 ust. 3 - 5, art. 3, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych. 3/ przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 i 3 k.k.s w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. polegającego na tym, że działając jako prezes Zarządu Spółki „H.” sp. z o.o. zajmując się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi w/w podmiotu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej popełnił czyn zabroniony polegający na urządzaniu i prowadzeniu gier na automatach bez koncesji na prowadzenie kasyna, wbrew przepisom art. 2 ust. 3 - 5, art. 3, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w szczególności w ten sposób, że w dniu 6 maja 2016 r. w lokalu „R.” przy ul. (…) w B. urządzał i prowadził gry na automatach o następujących nazwach:
II K 660/22
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 660/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KK 188/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)‎SSN Piotr Mirek‎SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca)Protokolant Dorota Szczerbiak w sprawie M.S.C. i A.B. oskarżonych o przestępstwa skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2019 r.‎kasacji Prokuratora Okręgowego w L. złożonej na niekorzyść oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt V Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L. z siedzibą w Ś. z dnia 17 lipca 2018 r., II K (…) uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego i przekazuje sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

M.S.C. został oskarżony o to, że 1. Prowadząc działalność gospodarczą „H.” sp. z o.o., ul.: P. w W. w okresie od dnia 04 września 2015 roku do dnia 15 grudnia 2015 roku, w lokalu o nazwie „Z.” J.G., zlokalizowanym w Ś. przy ul. B., urządzał gry na automatach do gier w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych w postaci dwóch urządzeń o nazwie E. nr (…) i C. nr (…) wbrew przepisom prawnym określonym w art. 2 ust. 6, art.3, art. 4 ust. 1a, art. 6 ust. 1, art. 9, art. 14 ust. 1, art. 23 ust. 1 oraz art. 23a ust. 1 cytowanej ustawy o grach hazardowych, w ten sposób, że na podstawie umowy dzierżawy z dnia 1 lipca 2014 r. podjął decyzję o wstawieniu do w/w lokalu przedmiotowych automatów, umożliwiając tym samym rozgrywanie gier hazardowych na tych automatach i wypłacanie wygranych pieniężnych, przy czym z popełnionych wielokrotnie przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 i 3 k.k.s.;

2. w warunkach jak w pkt. 1, w okresie od dnia 01 lutego 2016 roku do dnia 10 lutego 2016 roku w lokalu o nazwie „P.” B.K., zlokalizowanym w Ś. przy ul. A., urządzał gry na automatach do gier w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych w postaci dwóch urządzeń o nazwie B. nr (…), C. nr (…) wbrew przepisom prawnym określonym w art. 2 ust. 6, art. 3, art. 4 ust. 1a, art. 6 ust. 1, art. 9, art. 14 ust. 1, art. 23 ust. 1 oraz art. 23a ust. 1 cytowanej ustawy o grach hazardowych, w ten sposób, że na podstawie umowy dzierżawy z dnia 01 lutego 2016 r. podjął decyzję o wstawieniu do w/w lokalu przedmiotowych automatów, umożliwiając tym samym rozgrywanie gier hazardowych na tych automatach i wypłacanie wygranych pieniężnych, przy czym z popełnionych wielokrotnie przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 i 3 k.k.s.;3. w warunkach jak w pkt. 1, w okresie od dnia 04 września 2015 roku do dnia 14 marca 2016 roku w S. , zlokalizowanym w K., woj. (…), urządzał gry na automatach do gier w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych w postaci trzech urządzeń o nazwie H. nr (…), B. nr (…), H. nr (…) wbrew przepisom prawnym określonym w art. 2 ust. 6, art.3, art. 4 ust. la, art. 6 ust. 1, art. 9, art. 14 ust. 1, art. 23 ust. 1 oraz art. 23a ust. 1 cytowanej ustawy o grach hazardowych, w ten sposób, że na podstawie umowy dzierżawy z dnia 01 lutego 2015 r. podjął decyzję o wstawieniu do w/w lokalu przedmiotowych automatów, umożliwiając tym samym rozgrywanie gier hazardowych na tych automatach i wypłacanie „granych pieniężnych, przy czym z popełnionych wielokrotnie przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt. 2 i 3 k.k.s.;

A.B. oskarżona została natomiast o to, że w okresie od dnia 04 września 2015 roku do dnia 15 marca 2016 roku w K., woj. (…), będąc właścicielką S. prowadziła gry na automatach do gier w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych w postaci trzech urządzeń o nazwie H. nr (…), B. nr (…), H. nr (…) wbrew przepisom prawnym określonym w art. 2 ust. 6, art.3, art. 4 ust. la, art. 6 ust. 1, art. 9, art. 14 ust. 1, art. 23 ust. 1 oraz art. 23a ust. 1 cytowanej ustawy o grach hazardowych, w ten sposób, że na podstawie umowy dzierżawy z dnia 01 lutego 2015 r. zawartej z M.C. prezesem spółki H. z/s w W., podjęła decyzję o wstawieniu do w/w lokali przedmiotowych automatów, obsługiwała je w zakresie realizacji wypłat wygranych pieniężnych, kredytowania oraz rozliczania automatów umożliwiając tym samym rozgrywanie gier hazardowych na tych automatach i wypłacanie wygranych pieniężnych, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s.Sąd Rejonowy w L.

II Wydział Karny z siedzibą w Ś., wyrokiem z dnia 17 lipca 2018 r., II K (…) uniewinnił M.S.C. i A.B. od dokonania zarzucanych im czynów, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w L. na niekorzyść obojga oskarżonych, Sąd Okręgowy w L., wyrokiem z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt V Ka (…), zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Z kasacją na niekorzyść obojga oskarżonych wystąpił Prokurator Okręgowy w L., który zaskarżył wyrok Sądu odwoławczego w całości zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., polegające na zaniechaniu przez Sąd Okręgowy w L. dokonania wszechstronnej kontroli odwoławczej oraz należytego rozważenia i ustosunkowania się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych zawartego w apelacji prokuratora, w zakresie kwestionującym rozstrzygnięcie dotyczące oskarżonych M.C. i A.B., w następstwie czego doszło do inkorporowania do własnych ocen niewłaściwych ustaleń Sądu I instancji i utrzymania w mocy niezasadnego, bo wydanego z naruszeniem art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. wyroku Sądu Rejonowego w L. z siedzibą w Ś. uniewinniającego oskarżonych od zarzuconych im czynów.Podnosząc tak opisany zarzut, prokurator wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w L. i przekazanie go do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się uzasadniona w stopniu oczywistym.

Sytuacja taka stwarza aktualnie możliwość jej uwzględnienia na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) bez względu na kierunek nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Przepis art. 1 pkt 93 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. (Dz.U., poz. 1694), nowelizujący treść art. 535 § 5 k.p.k. z dniem 5 października 2019 r. zniósł bowiem obowiązujące przed tym dniem ograniczenie, zgodnie z którym na posiedzeniu przeprowadzanym w tym trybie, oczywiście przy spełnieniu pozostałych warunków wymienionych w art. 535 § 5 k.p.k. mogła zostać uwzględniona jedynie kasacja wniesiona na korzyść oskarżonego.

Nowelizacja – w wyżej opisanym zakresie – ma również zastosowanie także do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie (art. 8 ustawy nowelizującej).Przechodząc do merytorycznej analizy wywodów kasacji, należało podzielić argumentację zarzutu podniesionego pod adresem Sądu odwoławczego. W art. 433 § 2 k.p.k. ustawodawca nałożył na sąd odwoławczy obowiązek rozważenia wszystkich wniosków i zarzutów wskazanych w środku odwoławczym (zob. postanowienie SN z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. II KK 39/09). Chodzi tu nie tylko o „rozważenie” zarzutów w aspekcie formalnym, tj. odniesienie się do nich, ale także o aspekt merytoryczny dokonanej oceny zarzutów.

W tym ostatnim rozumieniu słowo „rozważyć” z perspektywy art. 457 § 3 k.p.k. oznacza zasadnie rozważyć, a więc dokonać prawidłowej merytorycznej oceny zarzutów odwoławczych (zob. m.in. wyroki SN: z 6 czerwca 2006 r., V KK 413/05, OSNKW 2006/7 – 8, poz. 76; z 10 sierpnia 2011 r., III KK 436/10; z 8 czerwca 2011 r., V KK 24/11; z 21 października 2010 r., III KK 167/10, OSNwSK 2010, poz. 2023).Analiza materiałów postępowania nie pozwala przyjąć, by Sąd odwoławczy należycie wywiązał się z obowiązków nałożonych przepisem art. 433 § 2 k.p.k. na co wskazuje treść pisemnych motywów zaskarżonego kasacją wyroku, akceptując zasadnicze dla wyniku postępowania ustalenie Sądu I instancji, zgodnie z którym oskarżeni nie popełnili zarzucanego im przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 k.k.s., albowiem działali w usprawiedliwionej nieświadomości jego karalności.

Dla wykazania wadliwości rozumowania obu orzekających w sprawie Sądów wystarczyłoby w zasadzie ograniczyć się do stwierdzenia, iż zarzucanych im czynów oboje oskarżeni dopuścili się w okresie od 4 września 2015 r. do 15 marca 2016 r., a zatem gdy obowiązywały już uprzednio notyfikowane znowelizowane przepisy ustawy o grach hazardowych, rozwiewające wszelkie wątpliwości odnośnie interpretacji przepisów ustawy o grach hazardowych, na których skupiły się oba Sądy. Z dniem 3 września 2015 r. weszła bowiem w życie ustawa z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych, spełniająca wymóg notyfikacji norm uznawanych za przepisy techniczne i nowelizująca zarówno art. 6, jak i art. 14 u.g.h.

Oboje oskarżeni dyspozycji tych przepisów, w ich znowelizowanym kształcie i uchwalonych z zachowaniem procedur legislacyjnych, bezspornie nie zrealizowali i za usprawiedliwienie tego faktu trudno poczytać okoliczność, iż w procesie uchwalenia pierwotnej (podkr. SN) wersji ustawy doszło do mankamentów legislacyjnych w postaci braku notyfikacji Komisji Europejskiej projektu ustawy o grach hazardowych tzw. przepisów technicznych.Przedmiotowe uchybienie miało charakter rażący i mający istotny wpływ na treść orzeczenia uwalniającego oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów karno-skarbowych.

Już z tego tylko powodu zaskarżony kasacją wyrok ostać się nie może. Niemniej jednak Sąd Najwyższy za zasadne uznał poczynienie dodatkowych uwag pod adresem prawidłowości prawnokarnej oceny zachowania oskarżonych.1. odnośnie M.S.C. – Sąd Okręgowy pozostawił poza polem rozważań fakt, iż oskarżony – jako przedsiębiorcą oraz prezes zarządu spółki kapitałowej powinien dbać o zgodność prowadzonej działalności gospodarczej z przepisami prawa, także jeżeli okoliczność ta wymaga śledzenia zmian obowiązujących przepisów, zwłaszcza wówczas, kiedy zmiany te w sposób oczywisty dotyczą meritum prowadzonej działalności.

W sytuacji, kiedy oskarżony śledził zmiany przepisów oraz sytuację prawną, jaka wystąpiła w wyniku braku notyfikacji stosownych przepisów Komisji Europejskiej (co ustalił i przyjął za podstawę rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy – s. 8 uzasadnienia), to nie sposób poczytać kontunuowania przezeń działalności za działanie w warunkach błędu co do bezprawności czynu. Błąd taki uznać należy za pozorny i nieusprawiedliwiony. Oskarżony – jako przedsiębiorca – dysponował bowiem możliwością skorzystania z możliwości weryfikacji legalności prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej poprzez instytucję określoną w art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych, zgodnie z którą minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, na wniosek lub z urzędu, w drodze decyzji, czy gry lub zakłady posiadające cechy wymienione w ust. 1-5a są grami losowymi, zakładami wzajemnymi, grami w karty albo grami na automacie w rozumieniu ustawy.

Z tego rodzaju ustawowo zagwarantowanej możliwości oskarżony bezspornie nie skorzystał, przy czym rolą orzekających w sprawie Sądów winno być ustalenie powodów takiego braku postąpienia. Brak tego rodzaju ocen i ustaleń czyniło przedwczesnym przyjęcie działania w warunkach błędu co do prawa. Zasadnie podniósł autor kasacji, że od odpowiedzialności karnej skarbowej uwalnia tylko usprawiedliwiona nieświadomość karalności (art. 10 § 4 k.k.s.). i nie można skutecznie powoływać się na niezawinioną nieznajomość prawa, jeżeli z ustalonych faktów wynika, że sprawca nie tylko nie starał się w sposób należyty zapoznać się z obowiązującym uregulowaniem, choć miał możność to uczynić u przedstawicieli właściwych organów ale wręcz w sposób wyraźny z takiej możliwości zrezygnował (zob. wyrok SN z 3 lutego 1997 r., II KKN 124/96, OSNKW 1997, nr 5 - 6, poz. 46);2. odnośnie do A.B.

– wątpliwości budzi przyjęcie przez Sąd Rejonowy kontratypu usprawiedliwionej nieświadomości karalności w sytuacji, kiedy oskarżona, na przestrzeni całego postępowania, nie zdecydowała się na złożenie wyjaśnień, z których mógłby wynikać stan jej świadomości prawnej w zakresie organizacji gier hazardowych. Powyższa okoliczność nie została również ustalona w oparciu o jakikolwiek dowód oceniony zgodnie z dyspozycją art. 7 k.p.k., niejako na zasadzie domniemania istnienia takiej nieświadomości. Tego rodzaju sposobu procedowania nie zakwestionował Sąd odwoławczy, nie przeprowadzając również własnego postępowania dowodowego w tym zakresie, pomimo że w apelacji wyraźnie wskazano na mankamenty oceny Sądu meriti w omawianej sferze.Także i wyżej opisane okoliczności w oczywisty sposób dowodzą przedwczesności przyjęcia kontratypu nieświadomości karalności czynu – w odniesieniu do obojga oskarżonych.Dlatego – wobec oczywistej zasadności wywiedzionej kasacji – Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.as