III KK 174/20 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW sprawie Sądu Rejonowego w R., sygn. akt II K (…), Z. P. występował jako oskarżyciel subsydiarny i to jego pełnomocnik wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. Stąd też dwukrotne użycie w treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2021 r., wydanego w tej sprawie w postępowaniu kasacyjnym o sygn. III KK (…), określeń „P. P.” dla oznaczenia oskarżyciela subsydiarnego, stanowiło oczywistą omyłkę pisarską, skoro to Z.
Legislator headnote
AI generatedart. 162 § 1 k.k, art. 105 § 1 k.p.k; III KK 174/20 · Sąd Najwyższy: miał w tej sprawie status takiego oskarżyciela. Nie ulega też wątpliwości, że to Z. P. dotyczą następstwa czynności procesowych, które zostały podjęte przez niego, jako stronę występującą z oskarżeniem w tym procesie. Powyższe przemawiało za wyraźnym uwidocznieniem w treści postanowienia, że przedmiotowa kasacja została wniesiona przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego Z. P., a wskazanie „P. P.” w orzeczeniu o kosztach, stanowiło oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.k.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 174/20 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie P. K.oskarżonego z art. 162 § 1 k.k. po rozpoznaniu z urzędu kwestii sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k. postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2021 r., sygn. III KK (…) stwierdzając, że :
1. kasacja w sprawie Sądu Okręgowego w L., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R., sygn. akt II K (…), została wniesiona przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego Z. P., 2. oskarżyciel subsydiarny Z. P. został obciążony kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W sprawie Sądu Rejonowego w R., sygn. akt II K (…), Z. P. występował jako oskarżyciel subsydiarny i to jego pełnomocnik wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. Stąd też dwukrotne użycie w treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2021 r., wydanego w tej sprawie w postępowaniu kasacyjnym o sygn. III KK (…), określeń „P. P.” dla oznaczenia oskarżyciela subsydiarnego, stanowiło oczywistą omyłkę pisarską, skoro to Z.
P. miał w tej sprawie status takiego oskarżyciela. Nie ulega też wątpliwości, że to Z. P. dotyczą następstwa czynności procesowych, które zostały podjęte przez niego, jako stronę występującą z oskarżeniem w tym procesie. Powyższe przemawiało za wyraźnym uwidocznieniem w treści postanowienia, że przedmiotowa kasacja została wniesiona przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego Z. P., a wskazanie „P. P.” w orzeczeniu o kosztach, stanowiło oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.k.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.