III KK 156/23 · Sąd Najwyższy

III KK 156/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie K. K.skazanego z art. 35 ust. 1a w zw. z ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. i innych po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2023 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k. wniosku obrońcy skazanego K. K. w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 10 października 2022 r. sygn. IV Ka 888/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Goleniowie ‎z 8 marca 2022 r. sygn. II K 449/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Goleniowie wyrokiem z 8 marca 2022 r. sygn. II K 449/20, uznał K. K., za winnego tego, że: w okresie od 1 września 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. na terenie posesji przy ul. P. w […] znęcał się nad psem rasy mieszanej o imieniu C. oraz przy ul. […] w S. znęcał się nad psem rasy mieszanej o imieniu L., w ten sposób, że utrzymywał te zwierzęta w niewłaściwych warunkach bytowania tj. w stanie rażącego niechlujstwa i zaniedbania oraz przez niezapewnienie dostatecznej ilości pokarmu i wody niewykraczającej poza minimalne potrzeby, w warunkach zagrażających ich życiu i zdrowiu tj. popełnienia przestępstwa z art. 35 ust 1a ustawy o ochronie zwierząt i za ten czyn na podstawie art. 35 ust. 1a w zw. z ust 1 ustawy o ochronie zwierząt w zw. z art. 35 ust 1 ustawy o ochronie zwierząt przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., tj. o treści przepisu obowiązującej przed zmianą wprowadzoną z dniem 19 kwietnia 2018 r. (Dz.U.2018.663) i za to wymierzył mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności (pkt I wyroku).

Ponadto sąd I instancji orzekł także wobec oskarżonego zakaz posiadania wszelkich zwierząt na okres 8 (ośmiu) lat (pkt II wyroku) oraz nawiązkę w wysokości 2 000 (dwóch tysięcy) złotych na rzecz Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami Oddział w G. (pkt III wyroku). Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę, ‎Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z 10 października 2022 r. sygn. IV Ka 888/22, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (pkt I wyroku). Od tego rozstrzygnięcia kasacje wywiódł obrońca skazanego K.K., wskazując na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. ‎439 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez wydanie orzeczenia przez sędziego powołanego do pełnienia urzędu na mocy uchwały nr […] z dnia 18 grudnia 2018 r. podjętej przez Krajową Radę Sądownictwa.

Ponadto skarżący zarzucił w kasacji także obrazę prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. W wymienionej kasacji, obrońca skazanego zawarł m.in. wniosek ‎o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W odpowiedzi na kasację obrońcy, prokurator wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy okazał się bezzasadny. Na wstępie zauważyć należy, iż na mocy art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku ‎wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy w istocie dysponuje możliwością wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji.

Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje przesłanek, od których uzależnione jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając jednocześnie na uwadze, wynikającą z art. 9 k.k.w., zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o charakterze absolutnie wyjątkowym. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony ‎w orzecznictwie, w zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia, w którego świetle:

„wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” [postanowienie Sądu Najwyższego (dalej SN) z 23 maja 2022 r. sygn. V KK 130/22; podobnie postanowienia SN z: 22 stycznia 2020 r. sygn. III KK 5/20 i z 18 listopada 2003 r. sygn. IV KK 347/03). Tego rodzaju następstwo może zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza kasacji, nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia.

Sąd Najwyższy nadto zauważa, iż nadzwyczajny charakter kasacji i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. prowadzą do wniosku, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może nastąpić wówczas, kiedy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna. Natomiast analiza materiałów postępowania oraz uzasadnienia wniosku ‎o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji obrońcy skazanego K. K. – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji – w ocenie Sądu Najwyższego w niniejszym składzie, nie prowadzi do stwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w jakimkolwiek zakresie.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. [as](B.B.)