Legislator Case Law & Legislation
III KK 126/21 AI generated

III KK 126/21 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 126/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt III KK 126/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Andrzej TomczykProtokolant Katarzyna Gajewska w sprawie Ł.J.skazanego z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art 197 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. ‎w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. 2019.852) w zw. z art. 12 § 1 k.k., art. 35 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t. j.

Legislator headnote

AI generated

art. 207 § 1 k.k, art 197 § 1 k.k, art. 157 § 2 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 12 § 1 k.k, art. 535 § 5 k.p.k; III KK 126/21 · Sąd Najwyższy: za winnego popełnienia zarzuconego mu w pkt. I części wstępnej wyroku czynu z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 197 § 1 k.k. ‎w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie ‎art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 37b k.k. ‎w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 k.k., art. 35 § 1 k.k., wymierzył mu na karę ‎6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;2.na podstawie art. 41a § 1, 3a i 5 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b i 2e k.k. orzekł wobec oskarżonego nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną J.

Keywords

AI generated
threat charges physical aggression proof of fear of persecution agent provocateur sexual act with a prisoner sexual assault

Cited Legislation

AI generated
art. 207 § 1 k.k
akt III KK 126/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Andrzej TomczykProtokolant Katarzyna Gajewska w sprawie Ł.J.skazanego z art. 207 § 1 k.k.
art 197 § 1 k.k
I aktu oskarżenia na podstawie art. 197 § 1 k.k.
art. 157 § 2 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., art.
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 § 1 k.k., art.
art. 535 § 5 k.p.k
2020.638), po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 335 § 2 k.p.k
1a ustawy o ochronie zwierząt.Do aktu oskarżenia oskarżyciel publiczny dołączył w trybie art. 335 § 2 k.p.k.
art. 41 § 3 k.k
orzeczenie środka karnego w postaci nakazu opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną na okres 3 lat w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku, a na podstawie art. 41 § 3 k.k.

Cited Case Law

AI generated
II KK 178/17
Tłumacz przysięgły, stosownie do zlecenia, stawił się na rozprawie kasacyjnej w celu wykonania tłumaczenia ustnego w sprawie II KK 178/17.
V KK 514/17
Sygn. akt V KK 514/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)‎SSN Andrzej RyńskiProtokolant Anna Korzeniecka-Plewka przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jacka Radoniewicza,‎w sprawie J. C.‎skazanego z art. 59 ust. 1 ustawy z dn. 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 5 grudnia 2018 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt VI K […], uchyla zaskarżony wyrok w zakresie braku wobec J.
IV KK 218/16
IV KK 218/16; z dnia 19 lutego 2020 r., V KK 612/19; z dnia 25 lutego 2021 r., II KK 436/20).
V KK 612/19
Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2019 r.
II KK 436/20
Sygn. akt II KK 436/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Rafał MalarskiProtokolant Klaudia Binienda w sprawie D. S.skazanego z art. 279 § 1 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2021 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku Sądu Rejonowego w P.z dnia 6 czerwca 2019 r., sygn. akt II K (…) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę D. S. przekazuje Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania.
AI generated
II K 407/22
Sygn. akt II K 407/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Asesora Prokuratury Rejonowej w G.- Pauliny Borkowskiej po rozpoznaniu w dniach: 18.10.2023 r., 14.02.2024 r. sprawy K. Z. ur. (...) w M. syna W. i H. zd. K. oskarżonego o to, że: I. W okresie od stycznia 2018 r. do 30 maja 2022 r. w J. znęcał się fizycznie i psychicznie nad nieporadnymi ze względu na wiek małoletnimi L. P. i S. P. w ten sposób, że szarpał je, kopał, popychał, ograniczał im kontakt z matką, nie wpuszczał ich do domu, nie dawał im jedzenia, wyzywał je, wyśmiewał tj. o czyn z art. 207§1a kk II. W okresie od stycznia 2018 r. do 9 września 2022 r. w J. znęcał się fizycznie i psychicznie nad P. P., a także uporczywie ją nękał, w ten sposób, że wszczynał awantury, wyzywał słowami wulgarnymi, nachodził, nagrywał, zajeżdżał drogę autem, groził odebraniem dziecka, popychał, ubliżał, kontrolował, telefonował, wysyłał nieuzasadnioną okolicznościami ilość wiadomości tekstowych, obserwował, co wzbudziło u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszyło jej prywatność, a także groził rozpowszechnieniem bez jej zgody jej wizerunku w trakcie czynności seksualnej, co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona tj. o czyn z art. 207§1 kk i art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§2 kk 1. Oskarżonego K. Z. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I i za to: a) na podstawie art. 207§1a kk skazuje go na karę 1 (jeden) roku i 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności; b) na podstawie art. 46§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz małoletnich pokrzywdzonych L. P. i S. P. nawiązki w kwocie po 5000 (pięć tysięcy) złotych - płatne do rąk matki małoletnich tj. P. P.; c) na podstawie art. 41a§1 i §4 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych L. P. i S. P. na odległość mniejszą niż 100 metrów i zakazu wszelkiego kontaktowania się z tymi pokrzywdzonymi - przez okres 3 (trzy) lat. 2. Oskarżonego K. Z. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. II i za to: a) na podstawie art. 207§1 kk w zb. z art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§2 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jeden) roku i 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności; b) na podstawie art. 46§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej P. P. nawiązkę w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych; c) na podstawie art. 41a§1 i §4 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej P. P. na odległość mniejszą niż 100 metrów i zakazu wszelkiego kontaktowania się z tą pokrzywdzoną - przez okres 3 (trzy) lat. 3. Na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 kk, przy zastosowaniu art. 4§1 kk, orzeka karę łączną w wymiarze 1 (jeden) roku i 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności. 4. Zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej P. P. kwotę 6000 (sześć tysięcy) złotych tytułem ustanowionego przez nią z wyboru pełnomocnika do reprezentowania jej i małoletnich pokrzywdzonych. 5. Zwalnia oskarżonego do ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 407/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. Z. I.W okresie od stycznia 2018 r. do 30 maja 2022 r. w J. znęcał się fizycznie i psychicznie nad nieporadnymi ze względu na wiek małoletnimi L. P. i S. P. w ten sposób, że szarpał je, kopał, popychał, ograniczał im kontakt z matką, nie wpuszczał ich do domu, nie dawał im jedzenia, wyzywał je, wyśmiewał tj. czyn z art. 207§1a kk II.W okresie od stycznia 2018 r. do 9 września 2022 r. w J. znęcał się fizycznie i psychicznie nad P. P., a także uporczywie ją nękał, w ten sposób, że wszczynał awantury, wyzywał słowami wulgarnymi, nachodził, nagrywał, zajeżdżał drogę autem, groził odebraniem dziecka, popychał, ubliżał, kontrolował, telefonował, wysyłał nieuzasadnioną okolicznościami ilość wiadomości tekstowych, obserwował, co wzbudziło u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszyło jej prywatność, a także groził rozpowszechnieniem bez jej zgody jej wizerunku w trakcie czynności seksualnej, co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona tj. czyn z art. 207§1 kk i art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I, II. 1.P. P. i K. Z. pozostawali w konkubinacie, mieszkali w J.. Ze związku tego posiadali syna N.. Ze stronami mieszały także małoletnie dzieci pokrzywdzonej tj. L. P. i S. P.. W okresie od stycznia 2018 r. do 30 maja 2022 r. oskarżony znęcał się fizycznie i psychicznie nad nieporadnymi ze względu na wiek małoletnimi L. P. i S. P. w ten sposób, że szarpał je, kopał, popychał, ograniczał im kontakt z matką, nie wpuszczał ich do domu, nie dawał im jedzenia, wyzywał je, wyśmiewał. Oskarżony w okresie od stycznia 2018 r. do 9 września 2022 r. znęcał się także fizycznie i psychicznie nad P. P., a także uporczywie ją nękał, w ten sposób, że wszczynał awantury, wyzywał słowami wulgarnymi, nachodził, nagrywał, zajeżdżał drogę autem, groził odebraniem dziecka, popychał, ubliżał, kontrolował, telefonował, wysyłał nieuzasadnioną okolicznościami ilość wiadomości tekstowych, obserwował, co wzbudziło u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszyło jej prywatność, a także groził rozpowszechnieniem bez jej zgody jej wizerunku w trakcie czynności seksualnej, co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona. - zeznania P. P. - zeznania L. P. wraz z opinią - zeznania S. P. wraz z opinią - zeznania K. P. - zeznania J. S. - zeznania J. K. wraz z dokumentacją psychologiczną - zeznania A. C. - zeznania M. M. - zeznania I. S. - zgłoszenia na policję - wydruki SMS-ów - wydruk połaczeń wraz z analizą k.343v: 2-3, 10-11, 98, 116-117, 162-163, 205-206, 313-314 k. 358: 47-54, 52, 350, 354, 104-105 k. 358: 58-61, 62, 348-349, 354, 106-107 k. 343v: 16-17, 314-314v k. 343v: 25-26, 314v-315 k. 343v: 90-91, 315v-316, 111-114 k. 343v: 41-42, 316 k. 343v: 45-46, 316-316v k. 343v: 101-102, 316v-317 k. 8,9 k. 28-33, 68-71, 73-75, 77, 79, 81-85, 164-167, 207-208 k. 142-155 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------ 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I, II 1. - zeznania P. P., zeznania L. P. wraz z opinią, zeznania S. P. wraz z opinią - zeznania K. P., zeznania J. S., zeznania J. K. wraz z dokumentacją psychologiczną, zeznania A. C., zeznania M. M., zeznania I. S. - zgłoszenia na policję, wydruki SMS-ów, wydruk połaczeń wraz z analizą - na wstępie zauważyć należy, iż przestępstwo znęcania się nad członkami rodziny z natury charakteryzuje się tym, że głównymi świadkami oskarżenia są zazwyczaj sami pokrzywdzeni, stąd z jednej strony ich zeznania należy oceniać ze szczególną wnikliwością, z drugiej jednak strony nie można podważać prawdziwości przedstawianych przez nich relacji tylko dlatego, że brak jest w sprawie innych naocznych świadków „nie związanych” ze stronami. Stąd też Sąd ze szczególną starannością oceniał i analizował zarówno wyjaśnienia oskarżonego, ale także zeznania pokrzywdzonych, albowiem to te dowody stały się głównym źródłem informacji dotyczących wzajemnych relacji między stronami. - złożone przez pokrzywdzonych relacje mogą się nieco różnić, jednak różnice te dotyczą nieistotnych dla sprawy szczegółów, przy czym w/w różnice świadczą o tym, iż świadkowie nie ustalali wcześniej wspólnej wersji niekorzystnej dla oskarżonego w celu jego obciążenia - znajdują swoje odzwierciedlenie w zeznaniach świadków - nie tylko osób najbliższych dla pokrzywdzonych, ale także osób zupełnie niezwiązanych ze stronami, nie mjących interesu w tym, by opowiadać się po którejkolwiek stronie - okoliczności opisywane przez pokrzywdzonych znajdowały swoje potwierdzenie w zgłoszeniach na policję, wydrukach SMS-ów, wydrukach połaczeń telefonicznych - ocena zeznań małoletnich pokrzywdzonych wsparta została opiniami psychologicznymi, a których wnioski nie były podważane, podobnie jak same opinie sporządzone przez specjalistę- psychologa, który uczestniczył w przesłuchaniu małoletnich - relacja zdana przez pokrzywdzonych tworzy jasny obraz sytuacji panujących w rodzinie, przedstawia niejako logiczne zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonych, który nie mogąc poradzić sobie z kłopotami rodzinnymi, w tym z "dotarciem do dzieci" - co sam przyznał - zachowywał się wobec pokrzywdzonych w sposób, który nosił znamiona przestępstwa psychicznego i fizycznego znęcania się wobec pokrzywdzonych, a nadto znamiona gróźb karalnych i uporczywego nękania pokrzywdzonej P. P. - zdaniem Sądu wskazne okoliczności dają podstawę do uznania, że zeznania pokrzywdzonych stanowią wiarygdny materiał dowodowy - bezpośredni świadkowie przestępczych zachowań oskarżonego, jak i świadkowie ze słyszenia - osoby najbliższe dla pokrzywdzonych, ale też i obce dla stron, nie związane z żadną ze stron i nie mające interesu, by przedstawiać okoliczności, które w rzeczywistości nie miały miejsca, w konsekwencji niesłusznie de facto obciążać oskarżonego - zgodnie potwierdzili zeznania pokrzywdzonych, co do zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzonych, a które to okoliczności wynikały wprost z zeznań pokrzywdzonych - podkreślić należy, że z własnych obserwacji świadkowie ci także - zupełnie niezależnie- wnioskowali, że w rodzinie stron dochodzi do przemocy ze strony oskarżonego wobec konbkubiny i jej dwojga dzieci - brak podstaw, by odmowić zeznaniom świadków waloru wiarygodności - dowody niekwestionowane przez strony - uzupełniają zeznania przede wszystkim P. P., pozostajac zbieżne z zeznaniami pozostałych świadków 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I, II 1. - wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. B., H. Z., P. F., M. E., Ż. J., M. P., H. H., T. H. - w wyjaśnieniach, w jakiej zaprzecza, by zachowywał się wobec pokrzywdzonych w sposób noszący znamiona psychicznego i fizycznego znęcania, czy też gróźb karalnych lub uporczywego nękania P. P. - odosobniane w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności, nie polegają na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą linię obrony, służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej - bezsprzecznie oskarżony nie umiał porozumieć się z dziećmi- pokrzywdzonymi, dotrzeć do nich, nie potrafił porozumieć się z konkubiną, ewidentnie nie radził sobie z sytuacją w rodzinie i w tych okolicznościach reagowal agresją słowną i fizyczną- co wynika wprost z zeznań pokrzywdzonych, których relacje oddają w pełni obraz zachowania oskarżonego, a który próbował umniejszyć swoją winę i znaleźć usprawiedliwienie dla swojego zachowania - nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż - pomimo twierdzeń oskarżonego, że to pokrzywdzona znęca się nad dziećmi- organy ściagnia odmówiły wszczęcia postępowanie w tym zakresie, nie znajdując dostatecznych dowodów takiego zachowania pokrzywdzonej - w świele powyższego wyjaśnienia oskarżonego, w jakich nie przyznaje się do winy nie zasługują na wiarę - niewiele wniosły do przedmiotowej sprawy - potwierdziły okoliczności niesporne tj. konflikt pomiędzy oskarżonym a P. P., problemy rodzinne w ich związku - pomimo, że część świadków de facto zaprzeczała, by w rodzinie oskarżonego to za jego przyczyną panowały niewłaściwe relacje, a jeśli nawet dochodziło do jakichś nieprawidłowości to winą za to obarczali konkubinę oskarżonego oraz dzieci, które miały sprawiać problemy wychowawcze, to jednak w żadnej mierze ich zeznania nie podważyły dokonanych przez Sąd ustaleń przedstawionych wyżej - świadkowie o sytaucji panującej w rodzinie oskarżonego wiedzieli właściwie tylko od niego, a oskarżony z powodów oczywistych nie miał interesu, by przedstawiać prawdziwy- obciążajacy go- obraz sytuacji 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. K. Z. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej I. Oskarżony w okresie od stycznia 2018 r. do 30 maja 2022 r. znęcał się fizycznie i psychicznie nad nieporadnymi ze względu na wiek małoletnimi pokrzywdzonymi w ten sposób, że szarpał dzieci, kopał, popychał, ograniczał im kontakt z matką, nie wpuszczał ich do domu, nie dawał im jedzenia, wyzywał je, wyśmiewał - art. 207§1a kk II. Oskarżony w okresie od stycznia 2018 r. do 9 września 2022 r. znęcał się fizycznie i psychicznie nad P. P., a także uporczywie ją nękał, w ten sposób, że wszczynał awantury, wyzywał słowami wulgarnymi, nachodził, nagrywał, zajeżdżał drogę autem, groził odebraniem dziecka, popychał, ubliżał, kontrolował, telefonował, wysyłał nieuzasadnioną okolicznościami ilość wiadomości tekstowych, obserwował, co wzbudziło u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszyło jej prywatność, a także groził rozpowszechnieniem bez jej zgody jej wizerunku w trakcie czynności seksualnej, co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona tj. art. 207§1 kk i art. 190a§1 kk art. 11§2 kk- zważywszy, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstw- w zakresie czynu przypisanego w pkt. II - określonych w art. 207§1 kk, 190a§1 kk- należało przyjąć, że zachowanie oskarżonego stanowi w tym zakresie jeden czyn zabroniony. Wina umyślna oskarżonego nie budzi wątpliwości. Oskarżony musiał mieć świadomość, że poniża pokrzywdzonych, zastrasza ich, powoduje ich cierpienie fizyczne i psychiczne.Nadto określone zachowania oskarżonego stanowiły uporczywe nękanie pokrzywdzonej, wzbudziły u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszały jej prywatność. Oskarżony zdawał sobie sprawę z tego, że pokrzywdzona nie życzy sobie kontaktów z nim, a mimo to nie zaprzestał swoich zachowań. Kontakując się z pokrzywdzoną- niepokoił ją w ten sposób i dręczył. Grożąc kobiecie działał w zamiarze konkretnego oddziaływania na jej psychikę. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ----------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------------------ 3.5. Uniewinnienie ------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ------------------ 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. Z. 1a). 1b). 1c). 2a). 2b). 2c). 3. I. II. I, II - w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie i musi spotkać się ze zdecydowaną naganą, - nie ma okoliczności, które tłumaczyłyby zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonych, które nie może być sposobem na nieumiejętność radzenia sobie z problemami rodzinnymi -przestępstwo znęcania się godzi w podstawowe zasady współżycia w rodzinie, decydujące o jej spoistości i trwałości, stanowi rażące naruszenie obowiązków rodzinnych i istotny czynnik wpływający na rozbicie rodziny, - zdaniem Sądu w/w przestępstwo charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości i jedynie zdecydowana polityka karania jest skutecznym sposobem przeciwdziałania tego typu zachowaniom, -na wymiar kary orzeczonej wobec oskarżonego miała także wpływ długość okresu w jakim oskarżony dopuszczał się przypisanego mu przestępstwa, skutki jego zachowania dla zdrowia pokrzywdzonych, którzy zostali pozbawieni możliwości spokojnego i niezakłóconego funkcjonowania w rodzinie - okoliczność łagodząca - niekaralność oskarżonego - długotrwałe cierpienie jakiego doznawali pokrzywdzeni na skutek przestępczych działań oskarżonego - dyskomfort psychiczny i fizyczny z uwagi na niemożność "normalnego" funkcjonowania przez postępowanie oskarżonego - wysokość orzeczonych nawiązek stanowić będzie zadośćuczynienie za doznane krzywdy - orzekając wskazane w wyroku środki karne Sąd uznał, że zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonych przed ewentualnymi przestępczymi dalszymi zamachami oskarżonego - w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie i musi spotkać się ze zdecydowaną naganą, - nie ma okoliczności, które tłumaczyłyby zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonej, które nie może być sposobem na nieumiejętność radzenia sobie z problemami rodzinnymi -przestępstwo znęcania się godzi w podstawowe zasady współżycia w rodzinie, decydujące o jej spoistości i trwałości, stanowi rażące naruszenie obowiązków rodzinnych i istotny czynnik wpływający na rozbicie rodziny, - zdaniem Sądu w/w przestępstwo charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości i jedynie zdecydowana polityka karania jest skutecznym sposobem przeciwdziałania tego typu zachowaniom, -na wymiar kary orzeczonej wobec oskarżonego miała także wpływ długość okresu w jakim oskarżony dopuszczał się przypisanego mu przestępstwa, skutki jego zachowania dla zdrowia pokrzywdzonej, która nie mogła spokojnie funkcjonować, - oskarżony z pełną świadomością, premedytacją, dopuszczał się wobec pokrzywdzonej przestępczych zachowań nękania, w konsekwencji "uprzykrzając" jej życie, - z pełną determinacją realizował swoje cele, chcąc oddziaływać na psychikę pokrzywdzonej, wzbudzając w niej strach, zagrożenie, - okoliczność łagodząca - niekaralność oskarżonego - długotrwałe cierpienie jakiego doznawała pokrzywdzona na skutek przestępczych działań oskarżonego - dyskomfort psychiczny i fizyczny z uwagi na niemożnośc "normalnego" funkcjonowania przez postępowanie oskarżonego - wysokość orzeczonej nawiązki stanowić będzie zadośćuczynienie za doznane krzywdy - orzekając wskazane w wyroku środki karne Sąd uznał, że zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonej przed ewentualnymi przestępczymi dalszymi zamachami oskarżonego - zbieżność czasowa popełnionych czynów, - ilość popełnionych przestępstw - umyślny charakter wszystkich czynów 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności -------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd przez przeoczenie pominął w kwalifikcji prawnej czynu II art. 190§1 kk, który został przyjęty w akcie oskarżenia i w konsekwencji omyłkowo nie wskazał go też w podstawie skazania za ten czyn. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 4. 5. Rozstrzygnięto w oparciu o art. 627 kpk. Z uwagi na sytuację majątkowa oskrżonego - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
II K 269/22
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 269/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
II K 625/24
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 262/15
Oskarżony R. L. pozostawał w związku konkubenckim z pokrzywdzoną E. W.. Oskarżony R. L. i E. W. zamieszkiwali wraz z matką E. W. – T. W. w należącym do niej mieszkaniu w J. przy ul. (...). W okresie od 19 stycznia 2011 r. do 30 marca 2014 r. oskarżony R. L. znęcał się psychicznie i fizycznie nad konkubiną E. W. oraz jej matką T. W. w ten sposób, że celowo i złośliwie trzaskał drzwiami, rzucał naczyniami, przedmiotami i meblami prowokując do awantur, wszczynał bezpodstawne awantury domowe w trakcie których szarpał pokrzywdzone za ubrania, wykręcał im ręce, popychał, wypychał z pokoju, zamykał w pokojach nie pozwalając ich opuścić, zadawał T. W. uderzenia w głowę, nie wpuszczał do mieszkania E. W. z dzieckiem, wyzywał ją słowami wulgarnymi, poniżał ją i groził jej pozbawieniem życia.
VI K 1094/18
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KK 126/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Andrzej TomczykProtokolant Katarzyna Gajewska w sprawie Ł.J.skazanego z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art 197 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. ‎w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. 2019.852) w zw. z art. 12 § 1 k.k., art. 35 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t. j.

Dz.U. 2020.638), po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 26 kwietnia 2021 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego, od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L. z siedzibą ‎w Ś. z dnia 20 października 2020 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L. z siedzibą w Ś. UZASADNIENIEW dniu 5 marca 2020 r. (data prezentaty Sądu) do Sądu Rejonowego ‎w L. z siedzibą w Ś. wpłynął akt oskarżenia o sygn. akt PR 3 Ds (…) przeciwko Ł.

J. Prokurator Prokuratury Rejonowej w L. w sporządzonej skardze oskarżył ww. o to, że:I.w okresie od marca 2017 r. daty dziennej nieustalonej do 15 grudnia 2019 r. ‎w Ł. woj. (…) znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją żoną J. J. w ten sposób, że uderzał ją rękami po twarzy, szarpał, odpychał, wykręcał ręce, groził pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała, wyzywał słowami wulgarnymi oraz wyganiał z domu, a nadto w 2018 r. daty dziennej nieustalonej dwukrotnie, przemocą polegającą na przytrzymywaniu za ręce i przyciśnięciu ciałem do łóżka, doprowadził pokrzywdzoną do obcowania płciowego, zaś podczas awantury w dniu 15 grudnia 2019 r. wykręcił jej ręce, podniósł ją i wyrzucił ją na klatkę schodową i usiadł na niej, w wyniku czego spowodował u niej obrażenia ciała w postaci rozległego zasinienia na lewym ramieniu o długości 7 cm x 4 cm, punktowych zasinień o wymiarach 2 cm x 1 cm w okolicy 1/3 bliższej obu goleni na przedniej powierzchni, bolesność palpacjyjną mięśni karku po stronie prawej i prawej okolicy nadłopatkowej, bolesność palpacyjną żeber i mięśni po lewej stronie klatki piersiowej i lewej łopatki, bolesne ruchy w kończynach górnych skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała i rozstrojem zdrowia na okres poniżej 7 dni, tj. o czyn z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 197 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;II.w okresie 2015 r. i 2016 r. w datach dziennych nieustalonych, w miejscach nieustalonych, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wielokrotnie udzielił małoletniej J.J. zd.

Z. substancji psychotropowej w postaci mefedronu oraz nakłaniał ją do użycia ww. substancji psychotropowej, tj. o czyn z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k.;III.w dniu 15 grudnia 2019 r. w Ł. woj. (…) znęcał się nad psem rasy jamnik w ten sposób, że w zajmowanym przez siebie mieszkaniu uniósł psa z podłogi ‎a następnie rzucił nim na odległość około dwóch metrów, co skutkowało uderzeniem psa o ścianę i stolik, tj. o czyn z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt.Do aktu oskarżenia oskarżyciel publiczny dołączył w trybie art. 335 § 2 k.p.k. wniosek o wydanie wobec oskarżonego Ł.

J. wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie oskarżonemu:-za czyn opisany w pkt. I aktu oskarżenia na podstawie art. 197 § 1 k.k. ‎w zw. z art. 37b k.k. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym oraz na podstawie art. 41a § 1 k.k. orzeczenie środka karnego w postaci nakazu opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną na okres 3 lat w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku, a na podstawie art. 41 § 3 k.k. orzeczenie środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejszą niż 20 metrów na okres 3 lat,-za czyn opisany w pkt.

II aktu oskarżenia na podstawie art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 37b k.k. kary 3 miesięcy pozbawienia wolności i 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,-za czyn opisany w pkt. III aktu oskarżenia na podstawie art. 35 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt kary 3 miesięcy pozbawienia wolności i 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,-orzeczenie jako kary łącznej kary 10 miesięcy pozbawienia wolności i 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym ‎(k. 146-147).Sąd Rejonowy w L. z siedzibą w Ś., w wyniku uwzględnienia wniosku prokuratora, wyrokiem z dnia 20 października 2020 r. o sygn. akt II K (…), wydanym na posiedzeniu:1. uznał Ł.

J. za winnego popełnienia zarzuconego mu w pkt. I części wstępnej wyroku czynu z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 197 § 1 k.k. ‎w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie ‎art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 37b k.k. ‎w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 k.k., art. 35 § 1 k.k., wymierzył mu na karę ‎6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;2.na podstawie art. 41a § 1, 3a i 5 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b i 2e k.k. orzekł wobec oskarżonego nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną J.

J. na okres 3 lat, w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku oraz zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej J. J. na odległość mniejszą niż 20 metrów na okres 3 lat;3.uznał Ł. J. za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt. II części wstępnej wyroku czynu z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 852) w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za ten czyn, na podstawie art. 58 ust. 2 ww. ustawy w zw. z art. 37b k.k. w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności i karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;4.uznał Ł.

J. za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt. III części wstępnej wyroku czynu z art. 35 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 638) i za ten czyn na podstawie art. 35 ust. 1a ww. ustawy w zw. z art. 37b k.k. wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności i karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;5.na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 i § 3 k.k. orzeczone jednostkowe kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności połączył i wymierzył oskarżonemu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną ‎2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;6.na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 15 grudnia 2019 r. godz. 18.25 do dnia 12 marca 2020 r. godz. 15.50;7.zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych obciążając wydatkami Skarb Państwa (k. 179-180).Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez żadną ze stron i uprawomocniło się w pierwszej instancji w dniu 28 października 2020 r. (k. 181).Kasację w niniejszej sprawie na niekorzyść skazanego Ł.

J., od całości wyroku, wniósł na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny. Skarżący zarzucił kwestionowanemu rozstrzygnięciu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 335 § 2 k.p.k. w zw. ‎z art. 343 § 7 k.p.k., polegające na uwzględnieniu przez Sąd dołączonego do aktu oskarżenia wniosku prokuratora o wydanie wobec Ł. J. wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, pomimo, że:1.zachodziła sprzeczność pomiędzy oświadczeniami dowodowymi oskarżonego, kwestionującego swoje sprawstwo odnośnie dwukrotnego doprowadzenia pokrzywdzonej przemocą do obcowania płciowego - w ramach zarzucanego mu występku z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 197 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz dokonanymi w tym zakresie ustaleniami;2.wniosek prokuratora został sformułowany z rażącą obrazą:-art. 87 § 2 k.k., albowiem zawierał postulat wymierzenia, jako kary łącznej, kary 10 miesięcy pozbawienia wolności i 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, to jest - w zakresie kary łącznej pozbawienia wolności - wymierzenia jej powyżej górnej granicy, określonej w tym przepisie, wynoszącej 6 miesięcy,-art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (j.t.

Dz.U. z 2020 r. poz. 638), polegającą na braku zawarcia we wniosku propozycji orzeczenia, w związku ze skazaniem za przestępstwo z art. 35 ust. 1a powołanej powyżej ustawy, nawiązki na wskazany cel związany z ochroną zwierząt, podczas gdy orzeczenie tego środka, stosownie do treści przepisu art. 35 ust. 5, jest obligatoryjne w wymiarze od 1000 do 100 000 złotych,co spowodowało, że wydany w wyniku uwzględnienia tegoż wniosku prawomocny wyrok również dotknięty jest rażącym naruszeniem wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego”.W konkluzji autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w L. z siedzibą w Ś. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, a zatem mogła zostać rozpoznana w trybie art. 535 § 5 k.p.k., na posiedzeniu bez udziału stron, ponieważ wypełnione zostały warunki do jej uwzględniania w całości.Należy przyznać rację przedstawionemu przez Ministra Sprawiedliwości ‎- Prokuratora Generalnego, we wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia zapatrywaniu, że wyrok Sądu Rejonowego w L. z siedzibą ‎w Ś. z dnia 20 października 2020 r., sygn. akt II K (…), jest wadliwy, ponieważ został wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa karnego procesowego i materialnego, wskazanych w zarzutach kasacji.Na wstępie raz jeszcze wypada przypomnieć, co czynił już Sąd Najwyższy ‎w swoich licznych orzeczeniach, że sąd, do którego prokurator skierował wniosek ‎w trybie art. 335 § 2 k.p.k., zobligowany jest brzmieniem art. 343 § 7 k.p.k. do dokonania szczegółowej kontroli zarówno formalnej, jak i merytorycznej tego pisma procesowego.

W ramach dokonywanej weryfikacji sąd winien sprawdzić czy sformułowane przez prokuratora w treści wniosku propozycje są zgodne z uprzednimi ustaleniami stron, okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości, oświadczenia dowodowe złożone przez oskarżonego nie są sprzeczne z dokonanymi ustaleniami oraz czy nie są sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Niezgodność zaś wniosku tak z ustaleniami dokonanymi przez strony, jak i przepisami prawa materialnego i procesowego powoduje, że jest on wadliwy i wobec niemożliwości jego uwzględniania sprawa powinna zostać rozpoznana na zasadach ogólnych, chyba że prokurator dokona – za zgodą oskarżonego – modyfikacji wniosku, która będzie nieprawidłowości konwalidowała (vide wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 5 października 2017 r., II KK 178/17 oraz z dnia 5 grudnia 2018 r., V KK 514/17).

Niewątpliwie Sąd Rejonowy w L. z siedzibą w Ś., rozpoznający wniosek z art. 335 § 2 k.p.k. o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków, nie wywiązał się z obowiązku dokonania kontroli zasadności i legalności wniosku zarówno merytorycznie, jak i pod kątem przepisów prawa materialnego, jak i procesowego. Nie dostrzegł przede wszystkim braku jednej z przesłanek skorzystania ‎z instytucji konsensualnego zakończenia sprawy, o której stanowi art. 335 § 2 k.p.k., a mianowicie, wyrażonej w treści tego przepisu przesłanki braku sprzeczności pomiędzy oświadczeniami dowodowymi złożonymi przez oskarżonego a ustaleniami dokonanymi w toku postępowania.

Jak wynika bowiem z analizy akt niniejszej sprawy, złożone przez oskarżonego w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnienia były niekonsekwentne oraz niejednoznaczne w swojej wymowie. Ł.J. w toku pierwszego przesłuchania nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu przestępstw i odmówił składania wyjaśnień (k. 48-49). Podczas przesłuchania w prokuraturze przed zastosowaniem środka zapobiegawczego przyznał się jedynie do udzielania żonie substancji psychoaktywnych i zaprzeczył, aby doprowadził przemocą pokrzywdzoną do obcowania płciowego, natomiast w odniesieniu do pozostałych przypisanych mu w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów czynów złożył wyjaśnienia, w treści których nie zanegował jednoznacznie, iż się ich dopuścił (k. 57-58).

W trakcie zaś posiedzenia Sądu rozpoznającego wniosek prokuratora o zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania oskarżony oświadczył, że częściowo przyznaje się do zarzucanych czynów i podtrzymał swoje uprzednio złożone wyjaśnienia (k. 63-63v). Wreszcie, będąc przesłuchiwanym na końcowym etapie śledztwa, choć złożył oświadczenie o chęci skorzystania z rozwiązania art. 335 k.p.k., to w dalszym ciągu negował fakt dwukrotnego doprowadzenia żony przemocą do obcowania płciowego (k. 125-126).

Porównanie opisanych wyżej wyjaśnień oskarżonego z treścią zeznań pokrzywdzonej, w tym złożonych w toku przesłuchania przeprowadzonego w trybie art. 185a k.p.k. (k.2-4, 92-93), wskazujących jednoznacznie na sprawstwo oskarżonego również w odniesieniu do tych ustaleń zarzucanego mu czynu oraz opinii sądowo-psychologicznej, dotyczącej J.J. (k. 109-112) prowadzi do oczywistego wniosku, że pomiędzy wyjaśnieniami oskarżonego a pozostałymi dowodami zgromadzonymi w sprawie zachodzą rozbieżności, wedle których nie można uznać, że oświadczania dowodowe złożone przez oskarżonego nie są sprzeczne z dokonanymi ustaleniami.Jednocześnie Sąd orzekający w analizowanej sprawie nie dokonał właściwej kontroli wniosku, o którym mowa w art. 335 § 2 k.p.k. w zakresie zastosowania przepisów prawa materialnego, a to art. 87 § 2 k.k., wymierzając w pkt. 5 wyroku karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności i 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

A przecież, w myśl art. 87 § 2 k.k., w wypadku wymierzenia przez sąd kar jednostkowych o charakterze sekwencyjnym, możliwe jest orzeczenie przez sąd jednocześnie łącznej kary pozbawienia wolności i ograniczania wolności, przy przyjęciu, że cele kary zostaną w ten sposób spełnione, jeżeli kara łączna pozbawienia wolności nie przekroczyłaby 6 miesięcy, a kara łączna ograniczenia wolności – 2 lat. Przepis art. 87 § 2 k.k. ma przy tym charakter lex specialis w stosunku do art. 86 § 1 k.k. i stanowi jednocześnie wyjątek od zasady łączenia kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności w myśl art. 87 § 1 k.k. (vide wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 6 lipca 2016 r.

IV KK 218/16; z dnia 19 lutego 2020 r., V KK 612/19; z dnia 25 lutego 2021 r., II KK 436/20). Tymczasem jako karę łączną pozbawienia wolności, sąd meriti orzekł karę przekraczającą przyjętą przez ustawodawcę granicę aż o 4 miesiące. Trafny okazał się także zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego, to jest art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, polegający na braku zawarcia, we wniosku sporządzonym na podstawie art. 335 § 2 k.p.k., propozycji orzeczenia, w związku ze skazaniem za przestępstwo z art. 35 ust. 1a powołanej powyżej ustawy, nawiązki na wskazany cel związany z ochroną zwierząt, podczas gdy orzeczenie tego środka, stosownie do treści przepisu art. 35 ust. 5 tej ustawy, jest obligatoryjne w wymiarze od 1000 do 100 000 złotych.

Sąd, wydający zakwestionowany w niniejszym postępowaniu wyrok, nie dokonał zatem także prawidłowej weryfikacji wniosku prokuratora we wskazanym wyżej zakresie, ‎co w konsekwencji doprowadziło do braku orzeczenia obligatoryjnego środka kompensacyjnego. Wobec opisanych wyżej uchybień, które winny skutkować nieuwzględnieniem wniosku i rozpoznaniem sprawy na zasadach ogólnych, wydanie wyroku skazującego rażąco naruszyło przepisy wskazane w zarzucie kasacji. Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L. z siedzibą w Ś.Ponownie procedując w sprawie, Sąd ten rozpozna złożony ‎w trybie art. 335 § 2 k.p.k. wniosek prokuratora z poszanowaniem przepisów procesowych oraz materialnych i uniknie stwierdzonych powyżej uchybień.Z tych względów orzeczono, jak w wyroku.