Legislator Case Law & Legislation
III KK 1/24 AI generated

III KK 1/24 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 1/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

K. został skazany wyrokami:1.Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 26 września 2019 roku, sygn. II K 1187/19, za czyn z art. 209 § 1 k.k., popełniony w okresie od 29 czerwca 2018 roku do 20 sierpnia 2019 roku, na karę 1 roku ograniczenia wolności; postanowieniem z dnia 16 czerwca 2020 roku zarządzono wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w zamian za niewykonaną karę ograniczenia wolności;2.Sądu Rejonowego Kraków – Krowodrza w Krakowie z dnia 4 września 2020 roku, sygn. II K 811/20, za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k., popełnionych ‎w dniu 7 marca 2020 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;3.Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 28 września 2020 roku, sygn.

Legislator headnote

AI generated

art. 535 § 5 k.p.k, art. 572 k.p.k, art. 209 § 1 k.k, art. 278 § 1 k.k, art. 13 § 1 k.k, art. 64 § 1 k.k; III KK 1/24 · Sąd Najwyższy: II K 356/20, z dnia 8 grudnia 2020 roku, sygn. VII K 368/20 oraz z dnia 9 grudnia 2020 roku, sygn. VII K 586/20, które to skazania zostały już wcześniej objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 8 czerwca 2022 roku, sygn. VII K 68/22, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 29 listopada 2022 roku, sygn. VII Ka 1009/22, co skutkowało zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej przewidzianej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

Keywords

AI generated
suspension of sentence extensive criminal record sexual act with a prisoner penal sanctions barring of penalties by limitation summary penalty order

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 5 k.p.k
dotyczącej wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 572 k.p.k
uchyla w zaskarżonej części wyroki sądów obu instancji i na podstawie art. 572 k.p.k.
art. 209 § 1 k.k
IX K 722/21, za czyn z art. 209 § 1 k.k., popełniony w okresie od 21 sierpnia 2019 roku do 11 marca 2021 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.Wyrokiem łącznym z dnia 3 marca 2022 roku, sygn.
art. 278 § 1 k.k
II K 811/20, za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k., popełnionych ‎w dniu 7 marca 2020 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;3.Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 28 września 2020 roku, sygn.
art. 13 § 1 k.k
II K 1115/20, za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 4 grudnia 2019 roku, na karę 1 roku ‎i 4 miesięcy pozbawienia wolności;5.Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 26 października 2021 roku, sygn.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k
VII Ka 1009/22, co skutkowało zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej przewidzianej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II K 127/22
WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI – WYROKU ŁĄCZNEGO (UWŁ) UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt IIK 127/22 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. 1. SR w Legnicy 16.04.2019 r. IIK 170/19 2. 2. SR w Jeleniej Górze 3. SR w Giżycku 16.09.2020 r. 23.11.2021 r. IIK 736/20 IIK 556/20 1.2. Inne fakty 1.2.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty I. II. III. IV. V. VI. VII. VIII. IX. Wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 16.04.2019 r. w sprawie sygn. akt IIK 170/19 za przestępstwo popełnione w okresie od 31 maja 2017 r. do 16 lutego 2019 r. z art. 209§1 kk na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, na poczet której zaliczono okres zatrzymania oskarżonego w dniu 16.02.2019 r. od godz. 04.45 do godz. 11.40. Postanowieniem z dnia 09.09.2019 r. w sprawie IIKo 2727/19 SR w Legnicy zarządził wobec K. T. zastępczą karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, zamiast 10 miesięcy kary ograniczenia wolności. Z dniem 21 czerwca 2020 r. wykonano karę. Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 16.09.2020 r. w sprawie sygn. akt IIK 736/20 za przestępstwa popełnione: w dniu 24 stycznia 2020 r., 14 stycznia 2020r. 15 stycznia 2020 r., 19 grudnia 2019 r. z art. 13§1 kk w zw. z art. 286§1 kk i z art. 286§1 kk, w warunkach ciągu przestępstw, na karę 2 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 21 czerwca 2020 r. godz. 15.00 do dnia 16 września 2020 r. godz. 14.50. Początek kary 28.12.2020 r. - koniec kary 02.10.2022 r. Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 23.11.2021 r. w sprawie sygn. akt IIK 556/20 za przestępstwa popełnione w dniu 11.06.2019 r. z art. 286§1 kk w warunkach ciągu przestępstw z art. 91§1 kk na karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Początek kary 02.10.2022 r. - koniec kary 30.11.2024 r. Opinia o skazanym Karalność skazanego -wyrok IIK 170/19 -postanowienie - informacja - wyrok IIK 736/20 - opinia - wyrok IIK 556/20 - opinia - opinia - karta karna k. 77 akt sprawy IIK 170/19 k. 105 akt sprawy IIK 170/19 k. 142 akt sprawy IIK 170/19 k. 533-534 akt sprawy IIK 736/20 k. 20 k. 836-837 akt sprawy IIK 556/20 k. 20 k. 20- 21 k. 6-7 1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----------------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I IV VI II. III V, VII, VIII IX WYROK WYROK WYROK postanownienie informacja opinia karta karna - orzeczenie prawomocne, fakt niekwestionowany -orzeczenie prawomocne, fakt niekwestionowany -orzeczenie prawomocne, fakt niekwestionowany -orzeczenie prawomocne, fakt niekwestionowany -brak zastrzeżeń co do wiarygodności danych w niej zawartych -wystawiona przez uprawniony organ - brak podstaw, by podważać wiarygodność zawartych w niej danych -wystawiona przez uprawniony organ - brak zastrzeżeń co do zawartych w niej danych 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------------------- 3. PODSTAWA KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznegoi sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 1. 1. SR w Jeleniej Górze, 16.09.2020 r., IIK 736/20 - kara 2 lata pozbawienia wolności 2. 2. SR w Giżycku, 23.11.2021 r., IIK 556/20 - kara 2 lata i 2 miesiące pozbawienia wolnośc i Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Zgodnie z a rt. 568a § 1 pkt.2 kpk Sąd orzeka karę łączną w wyroku łącznym. W myśl postanowień art. 569 § 1kpk -jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby, którą prawomocnie skazano lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. Art. 85 §1 i 2 kk stanowi, że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną oraz, że podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania pod kątem objęcia wyrokiem łącznym określonych skazań były trzy prawomocne jednostkowe wyroki, orzekające wobec K. T. kary pozbawienia i ograniczenia wolności. Orzeczenia te wydane były przez różne sądy, przy czym ostatni z niniejszych wyroków wydany był przez SR w Giżycku. K. T. był skazany za więcej niż dwa przestępstwa, przy czym tylko kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego podlegały łaczeniu - albowiem tylko one podlegają wykonaniu. 4. WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Zgdnie z art. 86 § 1kk Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach, przy czym w myśl §4 tego artykułu zasady wymiaru kary łącznej określone m. in. § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna. Przy wymiarze kary łącznej Sąd kierował się częściowo zasadą absorpcji (najsurowsza kara jednostkowa została wymierzona w wysokości 2 lata i 2 miesiące pozbawienia wolności ( wyrok II K 556/20), częściowo zasadą kumulacji ( suma kar jednostkowych to 4 rok i 2 miesięcy pozbawienia wolności). Stosując przy wymiarze kary łącznej jednocześnie zasadę absorpcji i kumulacji, Sąd uwzględnił stopień zawinienia oskarżonego – przestępstw dopuściła się z winy umyślnej- wagę tych czynów, ich stopień społecznej szkodliwości. Przeciętna opinia o skazanym. W świetle powyższego Sąd doszedł do przekonania, że zastosowanie zasady mieszanej tj. częściowej kumulacji i częściowej absorpcji kar jednostkowych i w konsekwencji ich redukcja jest w pełni uzasadnione. Kwestię wydania wyroku łącznego w niniejszej sprawie Sąd analizował zarówno w świetle przepisów obowiązujących w kształcie po 24 czerwca 2020 roku tj. zmienionych ustawą o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 z dnia 19 czerwca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 1086), która weszła w życie 24.06.2020r., jak i w kształcie obwiązującym przed tą datą. Na potrzebę analizy w przedmiotowej sprawie skazań co do możliwości obejścia ich wyrokiem łącznym w świetle przepisów uprzednio obowiązujących, jak i obowiązujących obecnie - wskazuje postanowienie SA w Szczecinie z dnia 05 maja 2021 r. ( IIAKz 167/21), zgodnie z którym postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego (w obszarze warunków do orzeczenia kary łącznej), powinno się odbywać z uwzględnieniem reguł określonych w art. 4 § 1 KK Przepis ten, regulujący zasady prawa karnego międzyczasowego, generalnie nie będzie miał zastosowania wtedy, jeżeli w realiach danej sprawy zasady intertemporalne określone zostały przez przepisy szczególne (np. art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2015 r. poz. 396). Takim szczególnym unormowaniem jest też art. 81 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz.U. z 2020 r. poz. 1086 ze zm.). W zakresie nieuregulowanym, znajdzie jednak zastosowanie, na podstawie art. 4 § 1 KK, ustawa względniejsza. Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że wobec K. T. zapadły trzy wyroki skazujące, przy czym jeden z nich został wydany i uprawomocnił się przed dniem 24.06.2020 r., kiedy to nastąpiła zmiana przepisów dotyczących kary łącznej, zaś dwa wyroki zostały wydane już po tej dacie - Sąd uwzględnił treść art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. W świetle tego uregulowania Sąd uznał, że przepisy dotyczące kary łącznej obowiązujące w kształcie do dnia 24.06.2020 r. są dla sprawcy względniejsze. 5. WYMIAR ŚRODKA KARNEGO Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego ----------------------------------------- 6. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU ŁĄCZNYM Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. 3. 4. W myśl art. 577 kpk, zgodnie z którym w wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej, Sąd na poczet orzeczonej w pkt 1 wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okresy tymczasowego aresztowania i kar dotychczas odbytych w połączonych sprawach. Zgodnie z art. 576 § 1 kpk, orzeczno, iż z chwilą uprawomocnienia się wyroku łącznego, wyroki podlegające połączeniu nie ulegają wykonaniu w zakresie objętym wyrokiem łącznym. W myśl postanowień art. 572 kpk umarzono postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym skazania opisanego w pkt I- brak przesłanek do objęcia wyrokiem łącznym tego skazania- kara orzeczona w sprawie IIK 170/19 została wykonana, a zatem nie podlegała łączeniu w świetle przepisów art. 85§1 i 2kk. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5. O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 624§1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych -z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności skazany ma ograniczone możliwości zarobkowe. 8. PODPIS
II K 392/16
Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 27 listopada 2013 r.
II K 656/23
wyrokiem (...) Sądu (...) w T.
II K 213/15
S. (1) był karany wyrokiem (...)z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt (...)za czyny z art. 278 kk i innych na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat, postanowieniem z dnia 23.04.2012 r. zarządzono wykonanie kary. Ponadto został skazany wyrokiem (...)z dnia 17 sierpnia 2011 r., sygn. akt (...)za czyn z art. 282 kk popełniony w dniu 27 marca 2011 r. na karę jednego roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 27.03.2011 r. do dnia 17.08.2011 r. oraz od dnia 13.09.2011 r. do dnia 23.06.2012 r.
III K 41/13
25 lipca 2008 roku, wydanym w sprawie o sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III KK 1/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Bednarek‎SSN Adam Roch (sprawozdawca) w sprawie S. K. dotyczącej wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 17 kwietnia 2024 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 25 października 2022 r., sygn. IX Ka 781/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 3 marca 2022 roku, sygn. akt IX K 1482/21 1. uchyla w zaskarżonej części wyroki sądów obu instancji i na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie o wydanie wyroku łącznego w tym zakresie umarza;

2. kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. [J.J.]

UZASADNIENIE

S. K. został skazany wyrokami:1.Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 26 września 2019 roku, sygn. II K 1187/19, za czyn z art. 209 § 1 k.k., popełniony w okresie od 29 czerwca 2018 roku do 20 sierpnia 2019 roku, na karę 1 roku ograniczenia wolności; postanowieniem z dnia 16 czerwca 2020 roku zarządzono wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w zamian za niewykonaną karę ograniczenia wolności;2.Sądu Rejonowego Kraków – Krowodrza w Krakowie z dnia 4 września 2020 roku, sygn. II K 811/20, za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k., popełnionych ‎w dniu 7 marca 2020 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;3.Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 28 września 2020 roku, sygn.

II K 857/20, za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., popełnione w dniu 18 marca 2019 roku, na karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności; 4.Sądu Rejonowego Kraków – Nowa Huta w Krakowie z dnia 25 lutego 2021 roku, sygn. II K 1115/20, za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. ‎w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 4 grudnia 2019 roku, na karę 1 roku ‎i 4 miesięcy pozbawienia wolności;5.Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 26 października 2021 roku, sygn. IX K 722/21, za czyn z art. 209 § 1 k.k., popełniony w okresie od 21 sierpnia 2019 roku do 11 marca 2021 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.Wyrokiem łącznym z dnia 3 marca 2022 roku, sygn.

IX K 1482/21, Sąd Rejonowy w Kielcach połączył skazanemu S. K. kary ograniczenia wolności wymierzone wyrokami opisanymi powyżej w pkt 1 i 3 i wymierzył mu karę łączną 2 lat ograniczenia wolności. Nadto połączył kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami opisanym w pkt 2 i 4 i wymierzył karę łączną 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności.Apelację odnośnie do wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności wniósł obrońca. Wyrokiem z dnia 25 października 2022 roku, sygn. akt IX Ka 781/22, Sąd Okręgowy w Kielcach utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące naruszenie przepisu prawa karnego procesowego – art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na wydaniu w dniu 10 lutego 2023 roku wyroku łącznego, obejmującego skazania wyrokami Sądu Rejonowego w Zielonej Górze: z dnia 10 września 2020 roku, sygn.

II K 356/20, z dnia 8 grudnia 2020 roku, sygn. VII K 368/20 oraz z dnia 9 grudnia 2020 roku, sygn. VII K 586/20, które to skazania zostały już wcześniej objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 8 czerwca 2022 roku, sygn. VII K 68/22, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 29 listopada 2022 roku, sygn. VII Ka 1009/22, co skutkowało zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej przewidzianej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Stosownie do treści art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. nie wszczyna się postępowania, ‎a wszczęte umarza, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone (res iudicatae) albo wcześniej wszczęte toczy się (lis pendens). Wskazana przeszkoda procesowa ma pełne odniesienie do postępowań w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Warunkiem zachowania wymaganej w takim wypadku tożsamości podmiotowo-przedmiotowej, poza tą samą osobą skazanego, jest to, aby prowadzone postępowania odnosiły się do tych samych wyroków jednostkowych, a więc orzeczeń obejmujących te same czyny tego samego skazanego.

Na organie procesowym spoczywa zaś obowiązek rozważenia wystąpienia określonych w art. 17 § 1 k.p.k. przesłanek warunkujących dopuszczalność postępowania karnego na każdym etapie postępowania karnego, bez konieczności odsyłania do odpowiedniego stosowania przepisów wskazanych w art. 574 k.p.k. (wyrok SN z dnia 3 października 2005 r., sygn. V KK 151/05, LEX nr 157208).Jak słusznie zauważa skarżący, wobec S. K. zapadły dwa prawomocne wyroki łączne. Pierwszy z nich wydany został przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie w dniu 27 maja 2022 roku, sygn.

II K 403/21 ‎i uprawomocnił się w dniu 4 czerwca 2022 roku. Drugi, analizowany w niniejszym postępowaniu, wydany został przez Sąd Rejonowy w Kielcach w dniu 3 marca 2022 roku, sygn. IX K 1482/21, niemniej z uwagi na wywiedzenie apelacji uprawomocnił się dopiero w dniu 25 października 2022 roku. Konfrontacja obu tych orzeczeń nie pozostawia wątpliwości, iż węzłami kar łącznych pozbawienia i ograniczenia wolności objęto w nich te same skazania. Tym samym wobec osoby S. K. zapadły dwa prawomocne wyroki łączne, w których węzłem kar łącznych objęto te same skazania.

Oczywistym jest zatem, że wyrok łączny Sądu Rejonowego w Kielcach o sygn. IX K 1482/21 oraz utrzymujący go w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 25 października 2022 roku, sygn. IX Ka 781/22 dotknięte były bezwzględnym uchybieniem przewidzianym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., wynikającym z powagi rzeczy osądzonej – art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Powyższa okoliczność nakazała uchylenie w zaskarżonej części wyroku sądu odwoławczego oraz utrzymanej nim w mocy części wyroku sądu rejonowego, z jednoczesnym zaznaczeniem, iż wykonaniu podlegał będzie wyrok łączny Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie w dniu 27 maja 2022 roku, sygn. akt II K 403/21, gdyż nie utracił on mocy na podstawie art. 575 § 1 k.p.k. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2021 r., II KK 419/20, LEX nr 3267921).Dostrzec przy tym trzeba, że zakres postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w analizowanej sprawie Sądu Rejonowego w Kielcach był szerszy, albowiem wzbogacony o skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 26 października 2021 roku, sygn.

IX K 722/21. Dawało to co do zasady podstawę do prowadzenia postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, a zatem Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 3 marca 2022 roku (w punkcie VI) na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie dotyczące tej sprawy umorzył, a Sąd Okręgowy w Kielcach rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy. Ta część wyroku nie została objęta zakresem kasacji, pozostaje zatem zasadniczo poza analizą Sądu Najwyższego. Stwierdzić jednak należało, iż skazanie w sprawie Sądu Rejonowego w Kielcach o sygn. IX K 722/21 faktycznie nie podlega łączeniu z innymi skazaniami, już uwzględnionymi w postępowaniu prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie pod sygn. akt II K 403/21, gdyż czyn nim objęty popełniony został w okresie od 21 sierpnia 2019 roku do 11 marca 2021 roku, a zatem po zapadnięciu wcześniejszych, potencjalnie mogących podlegać łączeniu wyroków, po myśli art. 85 § 1 k.k. Powyższe stwierdzenie ma znaczenie dla treści rozstrzygnięcia kasacyjnego o charakterze następczym.

Sąd Najwyższy uznał bowiem, iż całość postępowania w zaskarżonym zakresie winna zostać umorzona na podstawie art. 572 k.p.k. z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego, co też po uchyleniu zaskarżonych części wyroków sądów obu instancji uczynił. Umorzenie postępowania jedynie z uwagi na stwierdzenie okoliczności, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. wywołałoby skutek w postaci realnego pozostawienia bez rozstrzygnięcia możliwości połączenia skazań ze spraw objętych wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie sygn.

II K 403/21 ze skazaniem będącym przedmiotem wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach o sygn. IX K 722/21. Dopiero rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego oparte o treść art. 572 k.p.k. pozwala zakończyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w niniejszej sprawie w sposób kompleksowy. W myśl przepisu art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 626 § 1 k.p.k., przy uwzględnieniu charakteru wydanego orzeczenia następczego, rozstrzygnięto o kosztach procesu w przedmiocie wyroku łącznego, obciążając nimi Skarb Państwa.[J.J.][ał] Małgorzata Bednarek Wiesław Kozielewicz Adam Roch