Legislator Case Law & Legislation
III KK 1/18 AI generated

III KK 1/18 · Sąd Najwyższy

Case Number III KK 1/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt III KK 1/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 lutego 2018 r., sprawy P.J. skazanego z art. 284 § 2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt XIII Ka …/17, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt II K …/13, p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) na rzecz adw.

Legislator headnote

AI generated

art. 535 § 3 k.p.k, art. 284 § 2 k.k, art. 286 § 1 k.k, art. 297 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 64 § 1 k.k; III KK 1/18 · Sąd Najwyższy: Stosownie do dyspozycji art. 523 § 1 k.p.k., zasadność kasacji jest oceniana z punktu widzenia skutecznego wykazania wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. albo naruszenia prawa i to o charakterze rażącym oraz przedstawienia przekonujących argumentów, że to uchybienie wywarło istotny wpływ na treść wyroku. Oba te warunki, tj. rażące naruszenie prawa i istotny wpływ na treść wyroku, muszą wystąpić łącznie, a brak jednego z nich determinuje uznanie kasacji za całkowicie bezzasadną. Trzeba też zaakcentować, że o ile bezwzględne przyczyny odwoławcze odnoszą się do całego postępowania sądowego, o tyle rażące naruszenia prawa – jako podstawa kasacji – muszą być ściśle powiązane z postępowaniem odwoławczym.

Keywords

AI generated
forfeiture of crime proceeds fraud in execution of seizure payment transactions criminal conduct prosecution for fraud misappropriation of funds

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 1/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 284 § 2 k.k
skazanego z art. 284 § 2 k.k.
art. 286 § 1 k.k
z dnia 30 kwietnia 2010 roku w sprawie o sygnaturze akt II K …/06 za przestępstwo podobne z art. 286 § 1 k.k.
art. 297 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k.Sąd Rejonowy w G., wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn.
art. 12 k.k
art. 4 § 1 k.k
i za to – przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k.
AI generated
III K 714/20
W dniu 20 grudnia 2018 r. w Galerii (...) przy ul. (...) w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. D. (1) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch pudeł z zawartością odzieży i butów marki T. o łącznej wartości 11.679,78 zł na szkodę (...) S.A., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat pod odbyciu kary 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
III K 245/18
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 245/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. J. K. w dniu 21 listopada 2017 r. w W. przy Al. (...) z wnętrza domu mieszkalnego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia plecaka z zawartością: słuchawki bluetooth, ładowarki, dwóch dowodów rejestracyjnych od pojazdu T. o nr rej. (...) i F. (...) wraz z polisami OC, okularów korekcyjnych, pendrive, baterii od telefonu N., dwóch wkrętaków, karty płatniczej V., pieniędzy w kwocie 100 euro o równowartości 422,96 złotych oraz laptopa marki L. (...), ładowarki, poziomicy laserowej marki B. oraz portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 1000 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy, dwóch kart płatniczych V., karty (...), karty miejskiej oraz przepustki służbowej, czym spowodował straty na kwotę 2300 złotych na szkodę P. G., przy czym czynu tego dopuścił się on w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czyn z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 21 listopada 2017 r. P. K. wszedł do wnętrza domu mieszkalnego położonego w W. przy Al. (...), a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia plecaka z zawartością: słuchawki bluetooth, ładowarki, dwóch dowodów rejestracyjnych od pojazdu T. o nr rej. (...) i F. (...) wraz z polisami OC, okularów korekcyjnych, pendrive, baterii od telefonu N., dwóch wkrętaków, karty płatniczej V., pieniędzy w kwocie 100 euro o równowartości 422,96 złotych oraz laptopa marki L. (...), ładowarki, poziomicy laserowej marki B. oraz portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 1000 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy, dwóch kart płatniczych V., karty (...), karty miejskiej oraz przepustki służbowej, czym spowodował straty na kwotę 2300 złotych na szkodę P. G.. P. K. został zatrzymany podczas ucieczki z miejsca zdarzenia. Wszystkie skradzione przedmioty zostały zwrócone P. G.. wyjaśnienia J. K. k. 110-111 zeznania P. G. k. 23-24, 332-333 zeznania P. W. k. 13-14, 385 zeznania M. Z. k. 18-20, 386 protokół zatrzymania osoby k. 2 protokół przeszukania osoby k. 5-7 protokół zatrzymania rzeczy k. 10-12 protokoły oględzin k. 16-17, 28-31, 35-40 protokół okazania rzeczy k. 32-33 protokół eksperymentu procesowego z udziałem oskarżonego k. 114-117 1.1.2. J. K. w dniu 01 września 2017 r. w W. przy ul. (...) z wnętrza domu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci portfela marki S. o wartości 1000 złotych wraz z zawartością pieniędzy w kwocie 1070 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy, karty bankomatowej (...) wystawionych na nazwisko M. W. (1), karty V. (...), dowodu rejestracyjnego i potwierdzenia OC pojazdu M. o nr rej. (...), czym spowodował straty na szkodę M. W. (2), przy czym czynu tego dopuścił się on w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 01 września 2017 r. M. W. (2) przyjechał do domu swoich rodziców przy ul. (...) w W.. Po wejściu do domu położył swój portfel oraz klucze do samochodu na stoliku w przedpokoju. Następnie wraz z znajomymi zaczął oglądać mecz. W tym czasie J. K. wszedł do domu. Drzwi nie były zamknięte na klucz. Mężczyzna dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci portfela marki S. o wartości 1000 złotych wraz z zawartością pieniędzy w kwocie 1070 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy, karty bankomatowej (...) wystawionych na nazwisko M. W. (1), karty V. (...), dowodu rejestracyjnego i potwierdzenia OC pojazdu M. o nr rej. (...). Około godziny 22:45 M. W. (2) zauważył brak portfela. wyjaśnienia J. K. k. 110-111 zeznania M. W. (2) k. 52-53, 333 protokół eksperymentu procesowego z udziałem oskarżonego k. 114-117 1.1.3. J. K. w dniu 12 września 2017 r. w W. z mieszkania przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia portfela skórzanego z zawartością pieniędzy w kwocie 1050 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy 3 sztuk kart płatniczych (...) Bank (...) S.A., karty klubu (...), czym spowodował straty w wysokości 1050 złotych na szkodę J. N., przy czym czynu tego dopuścił się on w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. czyn z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 12 września 2017 r. około godz. 10:00 J. N. wróciła do domu, który znajduje się w W. przy ul. (...). Po wejściu do domu J. N. zostawiła portfel w pobliżu drzwi wejściowych, które nie były zamknięte za zamek. Kobieta udała się następnie do firmy, a w domu nikogo nie było. Na posesję można wejść od strony ul. (...), ponieważ ta brama nie jest zamknięta. J. K. wszedł do domu i zabrał w celu przywłaszczenia portfel skórzany z zawartością pieniędzy w kwocie 1050 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy 3 sztuk kart płatniczych (...) Bank (...) S.A., karty klubu (...), czym spowodował straty w łącznej wysokości 1050 złotych. wyjaśnienia oskarżonego J. K. k. 110-111 zeznania J. N. k. 60, 362 protokół eksperymentu procesowego z udziałem oskarżonego k. 114-117 1.1.4. J. K. w okresie od 10 października 2017 r. do 13 października 2017 r. w W. z mieszkania przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 2 000 złotych oraz biżuterii, czym spowodował starty w łącznej kwocie 15 000 złotych na szkodę B. D., przy czym czynu tego dopuścił się on w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W bliżej nieustalonym dniu, nie wcześniej jednak niż 10 października 2017 i nie później niż 13 października 2017 r. J. K. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia z mieszkania z przy ul. (...) w W. pieniędzy w kwocie 2 000 złotych oraz biżuterii, czym spowodował starty w łącznej kwocie 15 000 złotych na szkodę B. D.. zeznania B. D. k. 70-72 wyjaśnienia oskarżonego J. K. k. 110-111 protokół eksperymentu procesowego z udziałem oskarżonego k. 114-117 1.1.5. J. K. w dniu 6 października 2017 r. w W. przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru marki S. model Aspekt (...) o nr seryjnym (...), czym spowodował straty w wysokości 2000 złotych na szkodę A. B., przy czym czynu tego dopuścił się on w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 06 października 2017 r. J. K. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru marki S. model Aspekt (...) o nr seryjnym (...), który znajdował się na terenie szkoły przy ul. (...), czym spowodował straty w wysokości 2000 złotych na szkodę A. B.. wyjaśnienia oskarżonego J. K. k. 110-111 zeznania A. B. k. 89-90 zdjęcia, szkic k. 91-93 protokół eksperymentu procesowego z udziałem oskarżonego k. 114-117 1.1.6. J. K. w okresie od 28 listopada 2017 r. do 01 grudnia 2017 r. w W. przy ul. (...) w W., działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem dokonał zaboru w celu przywłaszczenia ze sklepu (...) mienia o łącznej wartości 948,70 złotych oraz usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia o wartości nie większej niż 297,29 złotych: - w dniu 28 listopada 2017 r. usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia 31 sztuk masła President i M. o łącznej wartości nie większej niż 297,29 złotych, - w dniu 29 listopada 2017 r. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 15 sztuk masła marki P. oraz 22 sztuk opakowania z zawartością żelatyny marki D. (...) o łącznej wartości 326,41 złotych, - w dniu 30 listopada 2017 r. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci 31 sztuk masła marki M. oraz 20 sztuk żelatyny marki W. o wartości 332,29 złotych, - w dniu 01 grudnia 2017 r. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia artykułów spożywczych w postaci masła i żelatyny o łącznej wartości 290 złotych, czym spowodował starty na szkodę Spółdzielni (...), przy czym czynu tego dopuścił się on w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czyn z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. K. w okresie od 28 listopada 2017 r. do 01 grudnia 2017 r. w W. przy ul. (...) w W., działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem dokonał zaboru w celu przywłaszczenia ze sklepu (...) mienia o łącznej wartości 948,70 złotych oraz usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia o wartości nie większej niż 297,29 złotych: - w dniu 28 listopada 2017 r. usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia 31 sztuk masła President i M. o łącznej wartości nie większej niż 297,29 złotych, - w dniu 29 listopada 2017 r. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 15 sztuk masła marki P. oraz 22 sztuk opakowania z zawartością żelatyny marki D. (...) o łącznej wartości 326,41 złotych, - w dniu 30 listopada 2017 r. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci 31 sztuk masła marki M. oraz 20 sztuk żelatyny marki W. o wartości 332,29 złotych, - w dniu 01 grudnia 2017 r. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia artykułów spożywczych w postaci masła i żelatyny o łącznej wartości 290 złotych, czym spowodował starty na szkodę Spółdzielni (...). wyjaśnienia oskarżonego k. 193 zeznania P. Ł. k. 190-191, 385-386 zeznania T. J. k. 180-182, 361 protokół zatrzymania osoby k. 177 protokół z badania stanu trzeźwości k. 175-176 oświadczenie k. 189-189a 1.1.7. J. K. w okresie od 30 listopada 2017 r. do 02 grudnia 2017 r. w W. przy ul. (...) dokonał włamania do mieszkania poprzez otwarcie drzwi wykorzystując przejście dla kota, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 300 złotych na szkodę T. R., przy czym czynu tego dopuścił się on w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W okresie od 31 listopada 2017 r. do dnia 02 grudnia 2017 r. T. R. wraz z rodziną przebywał poza miejscem swojego zamieszkania położonego w W. przy ul. (...) w W.. Po powrocie do domu zauważył otwarte drzwi balkonowe. W tym okresie J. K. wykorzystując wyjście dla kota otworzył drzwi balkonowe (mieszkanie znajduje się na parterze), a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 300 złotych. wyjaśnienia oskarżonego k. 222-224 zeznania T. R. k. 207-208, 361 protokół oględzin miejsca k. 202-204 protokół zatrzymania k. 216 J. K. urodził się (...) w W.. Z zawodu jest mechanikiem lotniczym. Przed osadzeniem w zakładzie karnym pracował dorywczo w branży budowalnej. Z tego tytułu osiągał dochód w wysokości około 3 000,00 złotych miesięcznie. Jest kawalerem. Nie ma dzieci ani innych osób na utrzymaniu. Nie leczył się odwykowo ani psychiatrycznie. W przeszłości był wielokrotnie karany, m.in. za przestępstwa przeciwko mieniu. dane osobopoznawcze k. 434 informacja z K. k. 493-496 Biegli psychiatrzy nie stwierdzili u J. K. objawów choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Rozpoznali natomiast uzależnienie od opiatów, uzależnienie od kanabinoli w wywiadzie oraz używanie szkodliwe alkoholu w wywiadzie. O ile w czasie czynów J. K. był w stanie intoksyktacji substancjami psychoaktywnymi to powinien był przewidzieć skutki takiego stanu na podstawie wiedzy ogólnej i doświadczeń własnych. Ten stan psychiczny J. K. w odniesieniu do czynu nie znosił ani nie ograniczał jego zdolności do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem (poczytalność nie budzi wątpliwości). Aktualny stan psychiczny badanego pozwala na udział w czynnościach postępowania i wskazuje na to, że jest on w stanie podjąć się obrony w sposób samodzielny i rozsądny. opinia sądowo-psychiatryczna k. 232-234 Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w W. z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt IV K 41/16, uznał oskarżonego J. K. za winnego popełnienia czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczył okres zatrzymania w dniu 25 sierpnia 2015 r. J. K. odbył tę karę w całości w okresie od 28 grudnia 2016 r. do 24 czerwca 2017 r. odpis wyroku wraz z informacją o wykonaniu kary k. 148-149, 514-515 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. J. K. Czyny wymienione w punktach 1.1.2.-1.1.5, 1.1.7 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Sąd uznał za nieudowodnione twierdzenia oskarżonego, iż został on zmuszony przez Policję do tego, aby przyznać się do wszystkich zarzucanych mu czynów. Należy m.in. zauważyć, że protokół eksperymentu procesowego, jak również pozostałe protokoły przesłuchań oskarżonego zostały przez niego własnoręcznie podpisane. Ponadto biegli psychiatrzy wskazali, że o ile w czasie popełnienia zarzucanych czynów J. K. był w stanie intoksyktacji substancjami psychoaktywnymi to powinien był przewidzieć skutki takiego stanu na podstawie wiedzy ogólnej i doświadczeń własnych. Ten stan psychiczny J. K. w odniesieniu do zarzucanych mu czynów nie znosił ani nie ograniczał jego zdolności do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem (poczytalność nie budzi wątpliwości). Tym samym uznać należy, że oskarżony podczas przesłuchań oraz w trakcie udziału w eksperymencie procesowym był świadomy znaczenia składanych przez siebie oświadczeń procesowych. ---------------------------- -------------- 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1-1.1.7 częściowo wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego złożone przez niego na etapie postępowania przygotowawczego, w tym złożone w toku eksperymentu procesowego. W toku postępowania przygotowawczego J. K. przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że popełnił te czyny, ponieważ brakowało mu pieniędzy na środki odurzające. Nie planował konkretnych kradzieży. Działał spontanicznie. Sprawdzał czy drzwi nie są zamknięte na zamek. Jeżeli były otwarte, to korzystał z okazji. Zadeklarował, że jest wstanie pokazać, gdzie dokonał kradzieży (k. 110-111, 192-193). Wyjaśnienia oskarżonego korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. zeznania P. G. W ocenie Sądu zeznania tego świadka zasługują na miano wiarygodnych, albowiem są one wewnętrznie spójne i konsekwentne. Świadek nie widział momentu kradzieży, jednakże potwierdził, iż skradzione przedmioty stanowiły jego własność. zeznania J. N. W ocenie Sądu zeznania tego świadka zasługują na miano wiarygodnych, albowiem są one wewnętrznie spójne i konsekwentne, a nadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. zeznania A. B. W ocenie Sądu zeznania tego świadka zasługują na miano wiarygodnych, albowiem są one wewnętrznie spójne i konsekwentne, a nadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. zeznania P. W. Zeznania świadka są w pełni wiarygodne, bowiem pochodzą od funkcjonariusza Policji. Jego zeznania są całkowicie spójne i konsekwentne. Ponadto jest osobą obcą dla oskarżonego, brak więc jest powodów, dla których miałaby go bezpodstawnie oskarżać. Dla świadka była to rutynowa interwencja, jedna z wielu podobnych czynności służbowych. zeznania B. D. W ocenie Sądu zeznania tego świadka zasługują na miano wiarygodnych, albowiem są one wewnętrznie spójne oraz znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Pokrzywdzona zmarła i Sąd oparł się jedynie na jej zeznaniach z postępowania przygotowawczego. Zasługują one na miano wiarygodnych, albowiem korespondują one z wyjaśnieniami oskarżonego złożonymi w trakcie eksperymentu procesowego. zeznania M. Z. W ocenie Sądu zeznania tego świadka zasługują na miano wiarygodnych, albowiem są one wewnętrznie spójne i konsekwentne, a nadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. zeznania T. R. W ocenie Sądu zeznania tego świadka zasługują na miano wiarygodnych, albowiem są one wewnętrznie spójne i konsekwentne, a nadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. zeznania T. J. W ocenie Sądu zeznania tego świadka zasługują na miano wiarygodnych, albowiem są one wewnętrznie spójne i konsekwentne, a nadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. zeznania P. Ł. Zeznania świadka są w pełni wiarygodne, bowiem pochodzą od funkcjonariusza Policji. Jego zeznania są całkowicie spójne i konsekwentne. Ponadto jest osobą obcą dla oskarżonego, brak więc jest powodów, dla których miałaby go bezpodstawnie oskarżać. Dla świadka była to rutynowa interwencja, jedna z wielu podobnych czynności służbowych. protokoły: zatrzymań, przeszukań, oględzin, eksperymentu procesowego Dowody nieosobowe nie wzbudziły wątpliwości, zostały zabezpieczone prawidłowo, dokumenty sporządzono przez osoby do tego uprawnione, stosownie do regulacji określających ich formę i treść, stanowiąc tym samym wierne odzwierciedlenie okoliczności w nich opisanych. opinia sądowo-psychiatryczna Sąd uznał opinię biegłych lekarzy psychiatrów za pełną, jasną, należycie umotywowaną i fachową. Biegli sformułowali jednoznaczne wnioski dotyczące stanu zdrowia psychicznego oskarżonego. Opinie pisemne zostały podtrzymane przez biegłe w toku postępowania sądowego, a nadto biegłe odpowiedziały wyczerpująco na pytania Sądu oraz stron w toku rozprawy głównej. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu częściowo wyjaśnienia oskarżonego Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego złożonym na etapie postępowania sądowego w zakresie, w jakim odwołał on swoje wcześniejsze oświadczenia o przyznaniu się do winy. W toku postępowania sądowego oskarżony J. K. przyznał się jedynie do kradzieży ze sklepu (...) oraz do kradzieży plecaka z zawartością z domu przy Al. (...). Oskarżony wprawdzie odmówił składania wyjaśnień, jednakże po odczytaniu protokołów uprzednio składanych wyjaśnień oskarżony wskazał, że nie zarzuty stawiane mu przez Policję były naciągane. Przyznawał się do popełnienia tych czynów dla świętego spokoju. Zaprzeczył, aby gdziekolwiek jeździł z policjantami. Twierdzi, że został zmuszony przez funkcjonariuszy Policji do przyznania się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Te twierdzenia oskarżonego pozostają w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I-III J. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala uznać oskarżonego J. K. za winnego popełnienia wszystkich zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów W toku postępowania ustalono, że wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w W. z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt IV K 41/16, uznano oskarżonego J. K. za winnego popełnienia czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczył okres zatrzymania w dniu 25 sierpnia 2015 r. J. K. odbył tę karę w całości w okresie od 28 grudnia 2016 r. do 24 czerwca 2017 r. W tej sytuacji Sąd uzupełnił kwalifikację prawną każdego z przypisanych oskarżanemu czynów o przepis art. 64 § 1 k.k. W zakresie czynów opisanych w punktach 1 od 5 części wstępnej wyroku Sąd uznał również, że oskarżony działał w warunkach ciągu przestępstw (art. 91 § 1 k.k.). Oskarżony dopuścił się tych czynów w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, a mianowicie wykorzystywał fakt, iż pokrzywdzeni nie zamykali drzwi wejściowych do domów/mieszkań na klucz, a następnie wchodził do tych pomieszczeń i dokonywał kradzieży przedmiotów pozostawionych przez ich właścicieli tuż przy wejściu do domu. Dokonując kradzieży portfeli czy plecaka oskarżony miał świadomość, że w oprócz pieniędzy mogą tam się znajdować karty płatnicze, czy dokumenty. Oskarżonego interesowały jedynie pieniądze oraz takie przedmioty, które można spieniężyć. Żadnego ze skradzionych dokumentów nie odzyskano, a więc kwalifikacja prawna powinna uwzględniać także ten fakt. Zarzut nr 1 Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że J. K. w dniu 21 listopada 2017 r. w W. przy Al. (...) z wnętrza domu mieszkalnego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia plecaka z zawartością: słuchawki bluetooth, ładowarki, dwóch dowodów rejestracyjnych od pojazdu T. o nr rej. (...) i F. (...) wraz z polisami OC, okularów korekcyjnych, pendrive, baterii od telefonu N., dwóch wkrętaków, karty płatniczej V., pieniędzy w kwocie 100 euro o równowartości 422,96 złotych oraz laptopa marki L. (...), ładowarki, poziomicy laserowej marki B. oraz portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 1000 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy, dwóch kart płatniczych V., karty (...), karty miejskiej oraz przepustki służbowej, czym spowodował straty na kwotę 2300 złotych na szkodę P. G.. Oskarżony został zatrzymany bezpośrednio pod dokonaniu tego czyn. Podczas czynności przeszukania ujawniono przedmioty należącego do pokrzywdzonego. Oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa kradzieży. Czyn ten wypełnia znamiona występku z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Zarzut nr 2 Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił ustalić, że oskarżony w dniu 01 września 2017 r. w W. przy ul. (...) z wnętrza domu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci portfela marki S. o wartości 1000 złotych wraz z zawartością pieniędzy w kwocie 1070 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy, karty bankomatowej (...) wystawionych na nazwisko M. W. (1), karty V. (...), dowodu rejestracyjnego i potwierdzenia OC pojazdu M. o nr rej. (...), czym spowodował straty na szkodę M. W. (2). Oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa kradzieży, a jego wyjaśnienia złożone w toku eksperymentu procesowego korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Czyn ten wypełnia znamiona występku z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Zarzut nr 3 W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd uznał, że J. K. w dniu 12 września 2017 r. w W. z mieszkania przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia portfela skórzanego z zawartością pieniędzy w kwocie 1050 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy 3 sztuk kart płatniczych (...) Bank (...) S.A., karty klubu (...), czym spowodował straty w wysokości 1050 złotych na szkodę J. N.. Oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa kradzieży, a jego wyjaśnienia złożone w toku eksperymentu procesowego korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Czyn ten wypełnia znamiona występku z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 5 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Zarzut nr 4 Sąd uznał za udowodnione, że w okresie od 10 października 2017 r. do 13 października 2017 r. w W. z mieszkania przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 2 000 złotych oraz biżuterii, czym spowodował starty w łącznej kwocie 15 000 złotych na szkodę B. D.. Oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa kradzieży, a jego wyjaśnienia złożone w toku eksperymentu procesowego korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym zeznaniami pokrzywdzonej. Wprawdzie pokrzywdzona z uwagi na stan swojego zdrowia oraz sytuację rodzinną nie była zainteresowana kontynuowaniem postępowania dowodowego w niniejszej sprawie. Oświadczenie to nie było wiążące dla Sądu, z uwagi na fakt, iż czyn ten jest ścigany z oskarżenia publicznego. Czyn ten wypełnia znamiona występku z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., Zarzut nr 5 W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd uznał, że oskarżony J. K. w dniu 6 października 2017 r. w W. przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru marki S. model Aspekt (...) o nr seryjnym (...), czym spowodował straty w wysokości 2000 złotych na szkodę A. B.. Oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa kradzieży, a jego wyjaśnienia złożone w toku eksperymentu procesowego korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Czyn ten wypełnia znamiona występku z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Zarzut nr 6 Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił ustalić, że J. K. w okresie od 28 listopada 2017 r. do 01 grudnia 2017 r. w W. przy ul. (...) w W., działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem dokonał zaboru w celu przywłaszczenia ze sklepu (...) mienia o łącznej wartości 948,70 złotych oraz usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia o wartości nie większej niż 297,29 złotych: - w dniu 28 listopada 2017 r. usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia 31 sztuk masła President i M. o łącznej wartości nie większej niż 297,29 złotych, - w dniu 29 listopada 2017 r. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 15 sztuk masła marki P. oraz 22 sztuk opakowania z zawartością żelatyny marki D. (...) o łącznej wartości 326,41 złotych, - w dniu 30 listopada 2017 r. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci 31 sztuk masła marki M. oraz 20 sztuk żelatyny marki W. o wartości 332,29 złotych, - w dniu 01 grudnia 2017 r. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia artykułów spożywczych w postaci masła i żelatyny o łącznej wartości 290 złotych, czym spowodował starty na szkodę Spółdzielni (...). Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na sprawstwo oskarżonego wskazują również zeznania T. J. oraz P. Ł., a także protokołu zatrzymania na miejscu zdarzenia. Czyn ten wypełnia znamiona występku z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Zarzut nr 7 Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala także uznać, że oskarżony J. K. w okresie od 30 listopada 2017 r. do 02 grudnia 2017 r. w W. przy ul. (...) dokonał włamania do mieszkania poprzez otwarcie drzwi wykorzystując przejście dla kota, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 300 złotych na szkodę T. R.. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Czyn ten wypełnia znamiona występku z art. 279 § 1 k.k. z art. 64 § 1 k.k. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. K. I I Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k. Czyn z art. 278 § 1 k.k. zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jeżeli sprawca działa w warunkach, o których mowa w art. 64 § 1 k.k., Sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Zgodnie z treścią art. 91 § 1 k.k. jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Sąd nie doszukał się żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Oskarżony ze względu na swój wiek, stopień dojrzałości oraz rozwoju umysłowego, jest osobą od której można wymagać zachowania się zgodnego z normami prawnymi. Nie zachodziła przy tym żadna okoliczność wyłączająca bezprawność czynu albo winę oskarżonego. Żaden z przeprowadzonych dowodów nie wskazuje, aby nie można było wymagać od niego zachowania zgodnego z prawem w tej konkretnej sytuacji. W momencie dokonania przypisanego czynu zabronionego oskarżony miał niczym niezakłóconą możliwość podjęcia decyzji i zachowania się w sposób zgodny z prawem. Jego działanie było umyślne. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył uprzednią wielokrotną karalności oskarżonego. Przypisane oskarżonemu czyny cechują się również znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności, zaś podstawę prawną wymiaru kary stanowi przepis art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. J. K. II II Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k. Czyn z art. 278 § 1 k.k. zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jeżeli sprawca działa w warunkach, o których mowa w art. 64 § 1 k.k., Sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Oskarżony ze względu na swój wiek, stopień dojrzałości oraz rozwoju umysłowego, jest osobą od której można wymagać zachowania się zgodnego z normami prawnymi. Nie zachodziła przy tym żadna okoliczność wyłączająca bezprawność czynu albo winę oskarżonego. Żaden z przeprowadzonych dowodów nie wskazuje, aby nie można było wymagać od niego zachowania zgodnego z prawem w tej konkretnej sytuacji. W momencie dokonania przypisanego czynu zabronionego oskarżony miał niczym niezakłóconą możliwość podjęcia decyzji i zachowania się w sposób zgodny z prawem. Przypisane oskarżonemu czyny cechują się również znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś podstawę prawną wymiaru kary stanowi przepis art. 278 § 1 k.k. J. K. III III Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k. Czyn z art. 279 § 1 k.k. zagrożony jest karą pozbawienia wolności od roku do lat 10. Jeżeli sprawca działa w warunkach, o których mowa w art. 64 § 1 k.k., Sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył uprzednią wielokrotną karalności oskarżonego. Oskarżony ze względu na swój wiek, stopień dojrzałości oraz rozwoju umysłowego, jest osobą od której można wymagać zachowania się zgodnego z normami prawnymi. Nie zachodziła przy tym żadna okoliczność wyłączająca bezprawność czynu albo winę oskarżonego. Żaden z przeprowadzonych dowodów nie wskazuje, aby nie można było wymagać od niego zachowania zgodnego z prawem w tej konkretnej sytuacji. W momencie dokonania przypisanego czynu zabronionego oskarżony miał niczym niezakłóconą możliwość podjęcia decyzji i zachowania się w sposób zgodny z prawem. Przypisane oskarżonemu czyny cechują się również znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś podstawę prawną wymiaru kary stanowi przepis art. 279§ 1 k.k. J. K. IV IV Na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k., art. 91 § 2 k.k. Sąd połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w punktach I - III wyroku i wymierzył oskarżonemu karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu kara ta uwzględnia stopień winy oraz stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu, jak również fakt, iż jest on osobą wielokrotnie karaną. Sąd stanął na stanowisku, że wskazany powyżej wymiar kary łącznej będzie dla oskarżonego z jednej strony wymiernie dolegliwy, a tym samym uświadomi oskarżonemu, że jego czyny spotkał się z odpowiednią reakcją ze strony wymiaru sprawiedliwości, osiągając w ten sposób wobec oskarżonego cele wychowawcze i zapobiegawcze, a w efekcie powstrzyma oskarżonego od naruszenia prawa w przyszłości, z drugiej zaś strony nie przekroczy stopnia zawinienia oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów. J. K. V V Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej Sąd zaliczył oskarżonemu J. K. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie: - od dnia 21 listopada 2017 r., godz. 01:35 do dnia 22 listopada 2017 r., godz. 18:05, - od dnia 05 grudnia 2017 r., godz. 10:55 do dnia 06 grudnia 2017 r., godz. 15:10, - od dnia 20 grudnia 2017 r., godz. 13:15 do dnia 21 grudnia 2017 r., godz. 14:15. J. K. VI VI Stosownie do treści art. 46 § 1 k.k. w razie skazania Sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W niniejszej sprawie Sądu uznał, że zasadnym będzie nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę: - kwoty 2 070,00 złotych na rzecz M. W. (2); - kwoty 1 050,00 złotych na rzez J. N.; - kwoty 15 000,00 złotych na rzecz spadkobiercy lub spadkobierców B. D.; - kwoty 2000,00 złotych na rzecz A. B.; - kwoty 948,70 złotych na rzecz Spółdzielni (...) w W.; - kwoty 300,00 (trzystu) złotych na rzecz T. R.. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII Na postawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. G. kwotę 588,00 złotych powiększoną o stawkę należnego podatku od towarów i usług (...) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu na etapie postępowania sądowego. VIII Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego J. K. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, a wydatkami obciążył Skarb Państwa. Decyzja ta uzasadniona jest trudną sytuacją materialną oskarżonego. Odbywa on obecnie karę pozbawienia wolności. 7. Podpis
IV K 917/18
Na podstawie materiału dowodowego ujawnionego w trakcie rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżyciel subsydiarny, w związku z umorzeniem postępowania przygotowawczego, oskarżył J.
II K 639/18
Sygn. akt II K 639/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 sierpnia 2021 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. Justyna Byller w obecności Prokuratora -------- po rozpoznaniu w dniach: 28.10.2020 r., 27.01.2021 r., 19.04.2021 r., 16.08.2021 r. sprawy 1. K. B. s. S. i T. zd. D. ur. (...) w G. 2. A. B. (1) s. S. i T. zd. D. ur. (...) w G. 3. P. K. s. K. i T. zd. D. ur. (...) w m. L. oskarżonych o to, że: W dniu 29 kwietnia 2018 r. w m. L. gm. M. działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia karoserii, wybicia szyb, lamp i lusterek bocznych samochodu osobowego marki O. (...) nr rej. (...) poprzez kopanie w wymieniony pojazd nogami, skacząc po nim i uderzając w niego różnymi przedmiotami powodując w ten sposób straty w wysokości 7 tysięcy zł na szkodę H. M. przy czym A. B. (1) i P. K. zarzucanego im czynu dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanymi za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn z art. 288§ 1 kk, zaś w stosunku do A. B. (1) i P. K. o czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk 1. Oskarżonego K. B. uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art. 288§1 kk skazuje go na karę 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Oskarżonego A. B. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art. 288§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 288§1 kk wymierza oskarżonemu karę 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności. 3. Oskarżonego P. K. uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art. 288§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 288§1 kk wymierza oskarżonemu karę 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności. 4. Na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonych do naprawienia szkody w całości w ten sposób, że nakazuje zapłacić solidarnie K. B., A. B. (1) i P. K. na rzecz pokrzywdzonej H. M. kwotę 7000 ( siedem tysięcy) złotych. 5. Zwalnia oskarżonych od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 639/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. K. W dniu 29 kwietnia 2018 r. w m. L. gm. M. działając wspólnie i w porozumieniu z K. B. i A. B. (1) dokonali zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia karoserii, wybicia szyb, lamp i lusterek bocznych samochodu osobowego marki O. (...) nr rej. (...) poprzez kopanie w wymieniony pojazd nogami, skacząc po nim i uderzając w niego różnymi przedmiotami powodując w ten sposób straty w wysokości 7 tysięcy zł na szkodę H. M. przy czym P. K. zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanymi za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. W dniu 29 kwietnia 2018 r. w m. L. gm. M. działając wspólnie i w porozumieniu P. K. z K. B. i A. B. (1) dokonali zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia karoserii, wybicia szyb, lamp i lusterek bocznych samochodu osobowego marki O. (...) nr rej. (...) poprzez kopanie w wymieniony pojazd nogami, skacząc po nim i uderzając w niego różnymi przedmiotami powodując w ten sposób straty w wysokości 7 tysięcy zł na szkodę H. M.. 2. P. K. zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanymi za umyślne przestępstwo podobne. - częściowo wyjaśnienia A. B. (1) - częściowo wyjaśnienia K. B. - częściowo wyjaśnienia P. K. - zeznania H. M. - zeznania J. M. (1) - zeznania D. K. (1) - zeznania J. M. (2) - zeznania A. M. - zeznania J. M. (3) - zeznania D. N. - zeznania E. G. - zeznania M. G. - protokół oględzin samochodu wraz z dokumentacją fotograficzną - wyrok - karta karna k. 253v: 98,120,142v k. 253v: 89-91 k. 253v: 95,121, 142-143 k. 254, 31-32, 143-143v k. 254v, 6-7, 76-77, 143v k. 254v- 255, 34-45, 144-144v k. 255, 68, 144v-145 k. 255-255v, 66, 114v k. 255v, 70, 144 k. 330v: 60-61 k. 369v, 37-40 k. 370, 47-48 k. 9-11, 12-20 k. 109- 110 k. 321- 322 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty -------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. 2. - częściowo wyjaśnienia A. B. (1), częściowo wyjaśnienia K. B., częściowo wyjaśnienia P. K. - zeznania H. M. - zeznania J. M. (1) - zeznania D. K. (1) - zeznania J. M. (2), zeznania A. M., zeznania J. M. (3) - zeznania D. N. - zeznania E. G. - zeznania M. G. - protokół oględzin samochodu wraz z dokumentacją fotograficzną - wyrok - karta karna - w części, w jakiej potwierdzają, że doszło podczas grilla do zatargu - bijatyki pomiędzy oskarżonymi a mężczyznami, którzy przybyli na miejsce samochodami- nie budzą wątpliwości, - zgodne co do tego, że to oskarżeni zostali zaatakowani przez przybyłych mężczyzn, w tym braci M., i choć z punktu widzenia przedmiotowej sprawy bez znaczenia pozostaje, kto zaczął zatarg- opis sytaucji dokonany przez oskarżonych pozostaje w logicznym ciągu z dalszymi zdarzeniami, którym jednak oskarżeni zaprzeczają - tj. przeniesieniem bijatyki na drogę, gdzie były samochody, odwetem oskarżonych na osobach, które miały dokonać na nich napaści, w konsekwencji na uszkodzeniu samochodu, którym przybyli ci mężczyźni - niekwestionowane przez strony - powterdziła, że jest właścielem uszkodzonego O., które w dniu zdarzenia użytkowała J. M. (1) - zbieżne, spójne, od początku konsekwentne - przedstawiła szczegółowy obraz sytacji, wskazując w jakich okolicznościch doszło do uszkodzenia samochodu O., którego była wówczas kierowcą i który użytkowała - przedstawiona przez świadka wersja zdarzenia pozostaje w logicznym ciągu, mając na uwadze m. in. treść wyjaśnień oskarżonych w części w jakiej Sąd dał im wiarę, - koresponduje z zeznaniami świadków M., D. K. (2), D. N. oraz E. G. i M. G. co do okolczności, w jakich doszło do uszkodzenia pojazdu oraz sparwców tego zniszczenia - wskazana wartość szkody nie budzi zastrzeżeń - korespondują z zeznaniami J. M. (1), - korespondują z zeznaniami świadków M., D. N. oraz E. G. i M. G. - bezsprzecznie potwierdzają, że to oskarżeni dokonali zniszczenia pojazdu pokrzywdzonej - przyznali, że doszło do zatragu między nimi a oskarżonymi i choć z ich zeznań wynika, że to oni zostali zaatakowani przez oskarżonych i nieco odmiennie, niż zrelacjonowali to oskarżeni, przedstawili przebieg zadarzenia co do bójki- zauważyć należy, że w tym zakresie mieli interses, by przedstawić wersję wypadków w sposób dla siebie korzystny, aby uniknąć odpowiedzialności - niemniej zważywszy, ża dalszy dokonany przez w/w opis zadrzeń- w tym fakt zniszczenia samochodu - koresponduje z zeznaniami J. M. (1), D. K. (2), D. N. oraz E. G. i M. G. - nie ma wątpliwości, że to oskarżeni dokonali przedmiotowych zniszczeń w pojeździe - zbieżne z zeznaniami J. M. (1), D. K. (2) oraz E. G. i M. G., a także z zeznaniami świadków M. co do okoliczności związanych ze zniszczeniem samochodu i sprawców tego zniszczenia - zbieżne z zeznaniami w/w świadków co do okoliczności, w jakich zaczął się zatrag między oskarżonymi a braćmi M., że bójka przeniosła się na drogę, gdzie były samochody, którymi przybyli mężczyzni, w tym bracia M., i doszło do bójki pomiędzy w/w a oskarżonymi - zbieżne z zeznaniami w/w świadków co do okoliczności, w jakich zaczął się zatrag między oskarżonymi a braćmi M., ze bójka przeniosła się na drogę, gdzie były samochody, którymi przybyli mężczyzni, w tym bracia M., i doszło do bójki pomiędzy w/w a oskarżonymi - niekwestionowany przez strony - uzupełnia zeznania świadków co do faktu uszkodzenia samochodu - brak podstaw, by kwestionować ten dowód - niekwestionowany przez strony - koresponduje z danymi zawartymi w karcie karnej oskarżonego - brak podstaw do zakwestionowania zawartych w niej zapisów 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I. 1. - częściowo wyjaśnienia A. B. (1), częściowo wyjaśnienia K. B., częściowo wyjaśnienia P. K. - zeznania A. B. (2), E. S., P. R. - zeznania T. B. - w zakresie w jakim kwestionują swoje sprastwo nie zasługują na wiarę, pozostają odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - stanowią jedynie przyjętą linię obrony, służą uniknięciu odpowiedzialności - zważywszy, że z wyjaśnień oskarżonych wynika, że podczas urządzania grilla doszło do zatragru - bijatyki pomiędzy nimi a atakującymi ich mężczyznami- m. in. braćmi M. - przybyłymi na miejsce samochodami, dalszy przebieg zdarzeń- tj. przeniesienie zatargu na drogę, gdzie były samochody i w konsekwencji uszkodzenie pojazdu pokrzywdzonej - pozostaje niejako w logicznym ciągu - oskarżeni wzięli w ten sposób odwet za przeprowadzony wcześnej na nich atak - zważywszy, że do zatargu doszło pomiędzy dwoma grupami - jedną tworzyli oskarżeni, drugą przybyli na miejsce samochodami mężczyźni- logicznym jest, że to oskarżeni w czasie bijatyki z tą drugą grupą, która przyjechała samochodami - dokonali zniszczenia smochodu pokrzywdzonej - nic nie wniosły do sprawy - w/w nie byli świadkami zdarzenia będącego przedmiotem postępowania - z uwagi na ilość spożytego alkoholu nie pamiętali przebiegu zdarzeń feralnego dnia - skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 3. P. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej - art. 288§1 kk - oskarżony działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami dokonał zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia karoserii, wybicia szyb, lamp i lusterek bocznych samochodu osobowego marki O. (...) należącego do H. M. poprzez kopanie w wymieniony pojazd nogami, skacząc po nim i uderzając w niego różnymi przedmiotami powodując w ten sposób straty w wysokości 7 tysięcy zł na szkodę w/w pokrzywdzonej. Oskarżony miał pełną świadomość, że swoim zachowaniem dokonuje zniszczenia cudzego mienia. Okoliczności czynu nie pozostawiają wątpliwości, że oskarżony działał celowo, wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi dwoma oskarżonymi. art. 64§1 kk - oskarżony popełniając w dniu 29.04.2018 r. czyn z art. 288§1 kk dopuścił się go jedncześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są m. in. przestępstwa należące do tego samego rodzaju. P. K. był skazany mocą wyroku SR w Giżycku z dnia 14.02.2011 r., w sprawie IIK 793/10 - na karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, za m. in. przestępstwo z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§1 kk za które wymierzono karę jednostkową w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Karę odbywał w okresie od 12.02.2013 r. do 09.04.2015 r. Przestępstwa z art. 288§1 kk i z art. 279§1 kk są przestępstwami podobnymi - przestępstwa należące do tego samego rodzaju. Oskarżony zarzuconego mu czynu dopuścił się więc w warunkach art. 64§1kk. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem -------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ----------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------------- 3.4. Umorzenie postępowania -------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ----------------------- 3.5. Uniewinnienie ---------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. K. 3. 4. I. - okoliczności obciążające - dotychczasowa karalność, w tym działanie w warunkach art. 64§1 kk - Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących w sprawie - nie można tolerować sytuacji, w których oskarżony w ramach swoistego odwetu dopuszcza się niszczenia cudzego mienia - swoją postawą dał dowód tego, że jest osobą agresywną, nieobliczalną, skłonną do przemocy - zgodnie z wnioskiem pokrzywdzonej, Sąd zasądziła na jej rzecz odszkodowanie solidarnie od P. K. i pozostałych dwóch oskarżonych także uznanych za winnych popełnienia przedmiotowego czynu, którego dopuścili się wspólnie i w porozumieniu z w/w oskarżonym 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ----------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 5. Z uwagi na sytuację majątkowa oskrżonego - bez majątku - osobistą - obecnie odbywa karę pozbawienia wolności w związku z czym ma ograniczone możliwości zarobkowania, przed pozbawieniem wolności nie pracował - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk. 8. PODPIS

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KK 1/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 lutego 2018 r., sprawy P.J. skazanego z art. 284 § 2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt XIII Ka …/17, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt II K …/13, p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) na rzecz adw.

H.C., kancelaria adwokacka w G., tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie jako obrońca z urzędu kasacji w sprawie skazanego P.J., 3. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEP.J. został oskarżony o to, że w okresie od 20 kwietnia 2012 r. do 15 maja 2012 r. w G. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci pieniędzy w kwocie 40.000 zł pobranych tytułem zaliczki na sprowadzenie pojazdu mechanicznego na szkodę I.K., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 10 marca 2011 roku do dnia 19 stycznia 2012 roku części kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 30 kwietnia 2010 roku w sprawie o sygnaturze akt II K …/06 za przestępstwo podobne z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., tj. o przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.Sąd Rejonowy w G., wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt.

II K …/13, uznał oskarżonego P.J. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu z dodatkowym ustaleniem, iż działał on w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru; czyn ten zakwalifikował jako występek z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to – przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. – na podstawie art. 284 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 15 maja 2012 r. wymierzył oskarżonemu karę roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I); przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. na podstawie art. 46 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 15 maja 2012 r. orzekł obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego I.K. kwoty 40.000 złotych (pkt II); zasądził od oskarżonego P.J. na rzecz oskarżyciela posiłkowego I.K. odpowiednią kwotę tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem przez oskarżyciela posiłkowego pełnomocnika w sprawie (pkt III); oraz zasądził od oskarżonego P.J. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.105,97 zł tytułem kosztów sądowych, w tym opłatę w kwocie 300,00 zł (pkt IV).Wyżej opisany wyrok został zaskarżony apelacjami – osobistą oskarżonego oraz jego obrońcy.Oskarżony w zwięzłej apelacji zaskarżył wyrok w całości, wskazując, że nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem.

Podnosząc powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.Obrońca oskarżonego również zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w całości. Apelację oparł na zarzucie obrazy prawa karnego materialnego, to jest art. 284 § 2 k.k., polegającej na jego błędnym zastosowaniu w sytuacji, gdy zachowanie skazanego nie wyczerpywało znamion tego przestępstwa. Na wypadek nieuwzględnienia tego zarzutu obrońca sformułował zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemu.Wskazując na powyższe, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt XIII Ka …/17, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (pkt I) oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania odwoławczego i wymierzył opłatę w kwocie 300 zł za II instancję.Przedmiotowy wyrok Sądu odwoławczego zaskarżył w całości kasacją kolejny obrońca skazanego, który zarzucił:1) rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., polegające na uchybieniu prawidłowej kontroli odwoławczej poprzez nienależyte rozpoznanie wszystkich zarzutów odwoławczych podniesionych w apelacji oskarżonego, a w konsekwencji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i skazanie oskarżonego P.J., co implikuje wniosek, iż w niniejszej sprawie miał miejsce tzw. efekt przeniesienia w następstwie niedostrzeżenia istniejących uchybień wyroku Sądu I Instancji,2) rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. naruszenie art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., poprzez niesłuszne oddalenie przez Sąd odwoławczy wniosków dowodowych skazanego, brak należytego uzasadnienia stanowiska w tym zakresie, co w stopniu poważnym ograniczyło prawo do obrony P.J.Z ostrożności procesowej, w razie nieuwzględnienia powyższych zarzutów odwoławczych, zaskarżonemu orzeczeniu obrońca zarzucił ponadto:3) rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec skazanego kary w wymiarze roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności, przejawiającą się w wymierzeniu skazanemu sankcji rażąco surowej, bez należytego uwzględnienia okoliczności łagodzących, opierając się jedynie na okolicznościach obciążających, w szczególności wcześniejszej wielokrotnej karalności P.J.Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w G. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego P.J. okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, tj. takim, który przemawiał za jej oddaleniem w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k.

Stosownie do dyspozycji art. 523 § 1 k.p.k., zasadność kasacji jest oceniana z punktu widzenia skutecznego wykazania wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. albo naruszenia prawa i to o charakterze rażącym oraz przedstawienia przekonujących argumentów, że to uchybienie wywarło istotny wpływ na treść wyroku. Oba te warunki, tj. rażące naruszenie prawa i istotny wpływ na treść wyroku, muszą wystąpić łącznie, a brak jednego z nich determinuje uznanie kasacji za całkowicie bezzasadną. Trzeba też zaakcentować, że o ile bezwzględne przyczyny odwoławcze odnoszą się do całego postępowania sądowego, o tyle rażące naruszenia prawa – jako podstawa kasacji – muszą być ściśle powiązane z postępowaniem odwoławczym.

Jak już wielokrotnie podkreślano, w orzecznictwie Sądu Najwyższego od lat utrwalone jest stanowisko, odwołujące się zresztą do wyraźnej woli ustawodawcy, zgodnie z którym postępowanie kasacyjne ani nie stanowi trzeciej instancji ani nie oznacza ponownego rozpoznania sprawy zakończonej już przecież prawomocnym wyrokiem. Kasacja jest bowiem nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia mającym na celu zbadanie zarzutów skierowanych pod adresem sądu odwoławczego, sprowadzających się do zakwestionowania sposobu jego postępowania i zakresu przeprowadzonej przez niego kontroli instancyjnej.

Zarazem, zakres kontroli kasacyjnej – poza okolicznościami uwzględnianymi z urzędu – jest wyznaczony przez granice zarzutów sformułowanych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia.Już odniesienie tych generalnych uwag do treści kasacji wniesionej w sprawie P.J. pozwala stwierdzić, że w tym wypadku nie zostały spełnione wymagania jakie ustawodawca sformułował w przepisie art. 523 § 1 k.p.k. pod adresem strony procesowej występującej z nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Wprawdzie autorka kasacji wskazała na te normy procesowe, które z założenia otwierają drogę do kwestionowania sposobu i zakresu przeprowadzenia kontroli instancyjnej przez sąd odwoławczy, tj. normy art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., ale już próba określenia uchybienia mającego świadczyć o naruszeniu dyrektyw wynikających z w/w przepisów okazała się całkowicie chybiona i nieskuteczna.

Zdaniem skarżącej, naruszenie powołanych przepisów miało polegać na nienależytym rozpoznaniu wszystkich zarzutów apelacyjnych, co spowodowało „w konsekwencji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i skazanie oskarżonego /…/”. Takie sformułowanie tezy zarzutu nie pozwala jednak dociec, jakich to kwestii nie rozpoznał sąd odwoławczy i do jakich argumentów apelacji ustosunkował się w sposób nienależyty. W sposób oczywisty nie odpowiada natomiast rzeczywistości twierdzenie jakoby sąd odwoławczy dokonał błędnych ustaleń faktycznych i skazał oskarżonego, skoro rozstrzygnięcie tego sądu ograniczało się do utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji.

W pisemnych motywach nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie przytoczono zresztą tych rzekomych ustaleń sądu odwoławczego. Podobnie zresztą nie skonkretyzowano okoliczności, jakie doprowadziły skarżącą do konkluzji, że kontrola odwoławcza była nieprawidłowa. Ograniczenie się do twierdzenia, że obrońca skazanego w dalszym ciągu podtrzymuje zarzuty podniesione w apelacji, o tyle pozbawione jest wagi argumentu, że nie zostało wsparte wywodem wskazującym na niedostatki kontroli odwoławczej bądź wady rozumowania przedstawionego przez sąd II instancji.

Jeżeli zatem w skardze kasacyjnej nie wykazano w sposób konkretny i przekonujący, że ta kontrola była niepełna albo została przeprowadzona z naruszeniem prawa, to tak postawiony zarzut, jak to miało miejsce w tej sprawie – w sposób oczywisty nie może być skuteczny.Podobnie rzecz ma się z drugim zarzutem sformułowanym przez obrońcę skazanego P.J. Oddalenie przez sąd odwoławczy wniosku dowodowego złożonego w celu wykazania, że w okresie objętym oskarżeniem, skazany sprowadził samochód innej marki niż pojazd zamówiony przez pokrzywdzonego, nastąpiło z powołaniem się na dwie podstawy prawne (art. 170 § 1 pkt 2 oraz pkt 5 k.p.k.).

Spośród nich, merytoryczne znaczenie ma pierwsza z przywołanych przesłanek, tj. brak znaczenia dowodzonej okoliczności dla rozstrzygnięcia sprawy. Również i w tym zakresie kasacja ogranicza się do zapewnienia, że „zawnioskowani świadkowie prowadzący autohandel, do którego miał udać się oskarżony /…/ mogą posiadać istotne dla sprawy informacje odnośnie sprawstwa i winy skazanego”. Rzecz jednak w tym, że ani wykazanie, iż skazany nabył w przedmiotowym okresie pojazd innej marki niż zamówiony przez pokrzywdzonego, ani zaprzeczenie tej okoliczności, nie podważa ustaleń poczynionych w tej sprawie, co do przywłaszczenia przekazanych mu pieniędzy.

Nie sposób było w tych warunkach przyjąć, że oddalenie wniosków dowodowych w tym zakresie nastąpiło z obrazą przepisów procesowych, nie wspominając już o istotnym wpływie na treść rozstrzygnięcia. W odniesieniu do zarzutu rażącej niewspółmierności kary – po raz kolejny Sąd Najwyższy jest zmuszony przypomnieć, że w świetle dyspozycji art. 523 § 1 zd. drugie k.p.k. – jest to zarzut niedopuszczalny dla stron procesowych. Stanowisko to jest niezmienne od chwili przywrócenia kasacji - jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia - do obowiązującego porządku prawnego, co powinno już utrwalić się w świadomości tzw. podmiotów fachowych uprawnionych do jego sporządzania i wnoszenia.Mając na uwadze wszystkie podniesione okoliczności Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. a.ł