III CZP 57/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZP 57/11

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Wojciech Katner

w sprawie z wniosków U. Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. w Ł., Banku

Gospodarstwa Krajowego z siedzibą w W., BRE Banku S.A. z siedzibą

w W., Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej "Ż." sp. z o.o.

w Ż., BP E. SE z siedzibą w H., Krzysztofa A.,

KMR S. sp. z o.o. w P., Banku Handlowego w W. S.A.,

E. S.A. w P., Pawła K., CTL P. sp. z o.o. w G., Andrzeja N., Miejskiej Energetyki

Cieplnej sp. z o.o. w K.,

VB L. P. S.A. we W., Agencji Wydawniczo - Reklamowej "W." sp. z o.o. w W.,

Miasta P., T. - Gospodarowanie Odpadami sp. z o.o. w N., Polskich Kolei

Państwowych S.A. z siedzibą

w W., Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P., Dyrektora Izby Skarbowej w P.,

Danuty Ś., Skarbu Państwa-Starosty K., Hieronima P., Zakładu Wodociągów i

Kanalizacji sp. z o.o.

w W., K. sp. z o.o. z siedzibą w P., Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w P.,

Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w P.

przeciwko dłużnikowi O. sp. z o.o. w P.

przy uczestnictwie nabywcy nieruchomości Jacka G.

o świadczenie pieniężne,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 października 2011 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Okręgowy

postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r.,

"Czy w przypadku przyłączenia się wierzycieli do wszczętej

wcześniej egzekucji z nieruchomości (art. 927 k.p.c.), komornik, na

podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U.

2006 Nr 167 poz. 1191 ze zm.) o komornikach sądowych i egzekucji,

ustala i pobiera opłaty egzekucyjne należne z tytułu egzekucji

z nieruchomości osobno w każdej ze spraw egzekucyjnych,

proporcjonalnie do wysokości wyegzekwowanej kwoty przypadającej

dla danego wierzyciela, czy też ustala i pobiera jedną opłatę od

wyegzekwowanej

w

toku

egzekucji

z

nieruchomości

kwoty,

niezależnie od liczby spraw egzekucyjnych, w których wierzyciele

przyłączyli się do egzekucji z nieruchomości?"

umarza postępowanie przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. Sąd Rejonowy - działając z

urzędu - w oparciu o art. 759 § 2 k.p.c., zmienił postanowienie Komornika

Sądowego przy Sądzie Rejonowym z dnia 10 grudnia 2010 r. w przedmiocie

wysokości opłaty egzekucyjnej, ustalonej przez komornika oddzielnie dla każdej ze

spraw egzekucyjnych, w której wierzyciele przyłączyli się do egzekucji z

nieruchomości - łącznie na kwotę 305 775,46 zł. Ustalił jedną opłatę egzekucyjną w

wysokości 96 092,40 zł, obliczoną w oparciu o sumę wyegzekwowaną w toku

egzekucji z nieruchomości.

Sąd Okręgowy rozpoznając zażalenie komornika na postanowienie z dnia 28

stycznia 2011 r. powziął wątpliwość czy w przypadku przyłączenia się wierzycieli do

wszczętej wcześniej egzekucji z nieruchomości komornik powinien ustalić i pobrać

jedną opłatę egzekucyjną - od wyegzekwowanej kwoty, czy też osobno opłatę dla

każdej ze spraw egzekucyjnych poszczególnych wierzycieli, odpowiednio do kwot

przypadających tym wierzycielom. Zagadnienie to przedstawił do rozstrzygnięcia

Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

Komornik sądowy M. R., który zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego z

dnia 28 stycznia 2011 r., w piśmie datowanym na 24 października 2011 r., cofnął

zażalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Treść art. 390 § 1 k.p.c. wskazuje, że Sąd Najwyższy rozstrzyga jedynie tego

rodzaju zagadnienia prawne, które budzą poważne wątpliwości i jednocześnie mają

znaczenie dla sposobu rozpoznania apelacji (zażalenia) przez sąd drugiej instancji.

Cofnięcie przez stronę apelacji lub zażalenia w postępowaniu odwoławczym,

wywołanym ich wniesieniem, uzasadnia umorzenie takiego postępowania przez

sąd drugiej instancji (art. 391 § 1 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c.). W postępowaniu

toczącym się przed Sądem Najwyższym należało zatem uwzględnić, że Sąd

Okręgowy, w następstwie cofnięcia zażalenia, nie rozpozna tego środka

zaskarżenia merytorycznie. Odpadła tym samym podstawa do rozstrzygnięcia

przez Sąd Najwyższy zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd

Okręgowy postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r.

Zgodnie z art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu

postępowania między innymi wówczas, gdy wydanie wyroku stało się zbędne

lub niedopuszczalne. Przepis ten, stosownie do art. 13 § 2 k.p.c., znajduje

odpowiednio zastosowanie w postępowaniu wywołanym przedstawieniem Sądowi

Najwyższemu zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1

k.p.c. Z tego względu postępowanie toczące się przed Sądem Najwyższym

podlegało umorzeniu.