III CZP 33/03 · Sąd Najwyższy

Uchwała z dnia 25 czerwca 2003 r., III CZP 33/03

Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący)

Sędzia SN Marian Kocon (sprawozdawca)

Sędzia SN Tadeusz Żyznowski

Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku wierzyciela Kredyt Banku S.A., III

Oddziału w W. przy uczestnictwie dłużniczki Renaty S. o nadanie klauzuli

wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu, po rozstrzygnięciu w Izbie

Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 25 czerwca 2003 r., przy udziale

prokuratora Prokuratury Krajowej Iwony Kaszczyszyn, zagadnienia prawnego

przedstawionego przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21

stycznia 2003 r.:

"Czy § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1349) może być podstawą określenia

opłaty za czynności radcy prawnego w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności

pozasądowemu tytułowi egzekucyjnemu obok opłaty wynikającej z § 10 ust. 1 ppkt

13 tegoż rozporządzenia ?"

podjął uchwałę:

Podstawą określenia wysokości opłaty za czynności radcy prawnego w

sprawie o nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli

wykonalności jest § 10 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej

przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze

zm.).

Uzasadnienie

Sąd

Rejonowy,

nadając

klauzulę

wykonalności

bankowemu

tytułowi

egzekucyjnemu, zasądził od dłużniczki na rzecz wierzycielskiego banku 119 zł

tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym 60 zł kosztów zastępstwa

procesowego według stawki wynagrodzenia radcowskiego, określonej w § 10 ust. 1

pkt. 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w

sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. – dalej: "rozporządzenie z

dnia 28 września 2002 r.").

Postanowienie o kosztach zaskarżył wierzyciel zażaleniem, w którym

powołując § 6 ust. 4 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. żądał na podstawie

tego przepisu zmiany zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie na jego rzecz

dalszej kwoty 1140 zł.

Sąd Okręgowy, rozpoznając zażalenie, przedstawił do rozstrzygnięcia,

przytoczone na wstępie, zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Problem w sprawie sprowadza się do wykładni przepisów o wynagrodzeniu

radcy prawnego, zawartych w rozporządzeniu z dnia 28 września 2002 r., i

wskazania podstawy określenia wysokości opłaty za czynności radcy prawnego w

sprawie o nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności.

Według § 4 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. wysokość stawki

minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju, a w postępowaniu

egzekucyjnym – od wartości egzekwowanego roszczenia.

W § 6 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. podane zostały stawki

minimalne w oparciu o kryterium wartości przedmiotu każdej sprawy, w jakiej może

wystąpić radca prawny. W następnych paragrafach ustawodawca zawarł przepisy

szczególne – w oparciu o kryterium charakteru (rodzaju) sprawy (§ 7 – § 9), w której

występuje radca albo też (§ 10) rodzaju czynności i rodzaju sprawy (kryterium

przedmiotowe).

W grupie przepisów rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., w której

podane zostały stawki minimalne w oparciu o kryterium przedmiotowe – w § 10 ust.

1 pkt. 13 – ustawodawca zawarł szczególny przepis dotyczący wysokości stawki za

reprezentowanie strony w postępowaniu klauzulowym („o zaopatrzenie tytułu

egzekucyjnego w klauzulę wykonalności"), dopuszczający, ze względu na

jednoznaczne brzmienie, tylko jedną jego interpretację, określając tę stawkę na 60

zł.

Z układu przepisów § 6 i § 10 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. oraz

ich wykładni językowej więc wynika, że uregulowanie stawek w § 10 rozporządzenia

jest szczególnym w stosunku do ogólnej normy § 6 tego rozporządzenia. Brak jest

natomiast uzasadnionych podstaw do twierdzenia – wbrew sugestii Sądu

Okręgowego

–

że

ustawodawca

świadomie

pominął

pozasądowe

tytuły

egzekucyjne, czy też, regulując problematykę stawek minimalnych, nie miał

świadomości o ich istnieniu i specyfice. Prowadzi to do wniosku, że niezależnie od

wartości przedmiotu sprawy, uregulowanie § 10 (stawki minimalne) rozporządzenia

z dnia 28 września 2002 r. wyłącza stosowanie ogólnej regulacji z § 6 tego

rozporządzenia, a co za tym idzie, że podstawą określenia wysokości opłaty za

czynności

radcy

prawnego

w

sprawie

o

nadanie

bankowemu

tytułowi

egzekucyjnemu klauzuli wykonalności jest § 10 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia

28 września 2002 r.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy podjął uchwałę, jak na wstępie.