III CZ 98/01 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01

Posłużenie się przez skarżącego sformułowaniem ustawy, że zachodzą

"okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji", nie jest wystarczające dla

uznania, iż kasacja odpowiada wymaganiom przedstawienia tych okoliczności

w rozumieniu art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.

Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący)

Sędzia SN Mirosława Wysocka (sprawozdawca)

Sędzia SA Krystyna Bilewicz

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w S.

przeciwko Skarbowi Państwa, Wojewodzie M. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na

posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2001 r. zażalenia

pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 8 sierpnia

2001 r.

oddalił zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2001 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie odrzucił

kasację pozwanego Skarbu Państwa jako niedopuszczalną z powodu

nieprzedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 393 3 § 1 pkt 3

k.p.c.).

W zażaleniu na to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie, skarżący

zarzucił, że kasacja zawiera wszystkie elementy zawarte w art. 3933 k.p.c. Według

skarżącego, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji

nastąpiło „przez wskazanie, że okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie

kasacji jest niewłaściwe zastosowanie i błędna wykładnia art. 160 § 2 k.p.a. w

odniesieniu do opisanego stanu faktycznego”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący we wstępnej części kasacji wskazał, że opiera ją na podstawie

naruszenia prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię

art. 160 § 1 i 2 k.p.c., mające polegać na uchybieniach, które w tym miejscu

syntetycznie scharakteryzował. Bezpośrednio po przytoczeniu tak określonej

podstawy kasacji, zamieszczone zostało sformułowanie: „wskazując na powyższe

okoliczności, które uzasadniają rozpoznanie kasacji, pozwany wnosi o uchylenie

zaskarżonego wyroku...”. W uzasadnieniu kasacji rozwinięte zostały wywody

dotyczące powołanej podstawy kasacji. Z treści zażalenia wynika, że – według

skarżącego – zadośćuczynił on w ten sposób wymaganiu kasacji, wynikającemu

z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.

Pogląd skarżącego jest błędny. Przedstawienie okoliczności uzasadniających

rozpoznanie kasacji nie może polegać na odwołaniu się do podstaw kasacji i ich

uzasadnienia. Stanowiłoby to niedopuszczalne utożsamienie dwóch, niezależnych

od siebie wymagań istotnych kasacji, wymienionych w art. 393-3 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy, w licznych orzeczeniach (m.in. w postanowieniach z dnia 9

listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51 i z dnia 12 grudnia

2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52) zajął jednoznaczne

stanowisko, że obowiązki wynikające z wymienionych przepisów nie są tożsame i

że nie stanowi wykonania obowiązku określonego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.

odwołanie się do podstaw kasacyjnych (art. 3933 § 1 pkt 2 k.p.c.).

Spełnienie obowiązku określonego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga

wyodrębnionego przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji

przez odniesienie się do przesłanek wynikających z art. 393 k.p.c. oraz

uzasadnienie twierdzenia, że przesłanki te w sprawie zachodzą. Zauważyć trzeba,

że przedstawienie tych okoliczności, stanowiąc istotny wymóg kasacji, jest także

uprawnieniem strony w tym znaczeniu, że stwarza jej możliwość zaprezentowania

argumentacji, która będzie rozważona przez Sąd Najwyższy przy dokonywaniu

wstępnego badania kasacji pod kątem dopuszczenia jej do rozpoznania. Pozostaje

to w ścisłym związku z obowiązującym modelem kasacji, w którym rozpoznanie

kasacji następuje tylko z przyczyn kwalifikowanych, wymienionych w art. 393 k.p.c.

Jednocześnie nie może budzić wątpliwości, że samo posłużenie się przez

skarżącego sformułowaniem ustawy przez stwierdzenie, że zachodzą „okoliczności

uzasadniające rozpoznanie kasacji” nie jest wystarczające dla uznania, że kasacja

odpowiada wymogowi przedstawienia tych okoliczności w rozumieniu art. 393 3 § 1

pkt 3 k.p.c. Wynika to przede wszystkim ze sformułowania przepisu

(przedstawienie” okoliczności), ale także z celu, któremu wymaganie to ma służyć.

Posłużenie się tym sformułowaniem świadczy jedynie o tym, że stronie znany jest

wymieniony przepis, nie znaczy natomiast, że się do tego przepisu zastosowała, że

zadośćuczyniła wymaganiu w nim określonemu.

Z omówionych względów jako prawidłowe ocenić należało stanowisko Sądu

Apelacyjnego, że kasacja pozwanego, dotknięta nieusuwalnym brakiem w zakresie

jej istotnego wymagania, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Uzasadniało to

oddalenie zażalenia, stosownie do art. 39318 § 3 w związku z art. 397 § 3 i 385

k.p.c.