III CZ 95/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 95/05

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Maria Grzelka

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa W. D. przy interwencji ubocznej Gminy Miasta K. przeciwko M.

W. i M. W. o eksmisję, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w

dniu 30 listopada 2005 r., zażalenia pozwanego M. W. na postanowienie Sądu

Okręgowego w K. z dnia 19 sierpnia 2005 r., sygn. akt II Ca (...),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną

pozwanego M. W. od wyroku tego Sądu z dnia 29 kwietnia 2005 r., którym oddalono

jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego uwzględniającego powództwo W. D. o

eksmisję pozwanego z lokalu oraz w następstwie apelacji powódki orzeczono, że

pozwanemu nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego. Kasację uznał za

niedopuszczalną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą niż pięćdziesiąt

tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.).

W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił błędne przyjęcie, że

przedmiot skargi kasacyjnej pozwala zakwalifikować sprawę do kategorii spraw o prawa

majątkowe, a tym samym, że istnieją podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej w

oparciu o powołany przepis, podczas gdy skarga kasacyjna obejmuje jedynie

zaskarżenie orzeczenia odmawiającego pozwanemu uprawnienia do lokalu socjalnego,

które nie ma charakteru majątkowego. Wnosił o uchylenie postanowienia i przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania albo jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach o

prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt

tysięcy złotych. Uzależnienie dopuszczalności kasacji od wartości przedmiotu

zaskarżania dotyczy spraw majątkowych, to jest takich które mają wartość przedmiotu

sporu, a co zatem idzie wartość przedmiotu zaskarżenia. Ogólnie można stwierdzić, że

sprawą majątkową jest sprawa, w której rozpoznawane żądanie zmierza do realizacji

prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron. Tak

rozumianemu pojęciu sprawy majątkowej odpowiada sprawa, w której rozpoznawane

jest żądanie orzeczenia eksmisji z lokalu mieszkalnego. Dopuszczalność kasacji w

sprawie o eksmisję uzależniona jest więc od wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość

tę określa się na podstawie art. 23 k.p.c. stosowanego wprost (w przypadkach w nim

wymienionych) lub odpowiednio w zw. z art. 7 ustawy o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych (w sprawach o opróżnienie lokalu zajmowanego bez tytułu prawnego lub na

podstawie umowy użyczenia - vide postanowienia SN z dnia 12 lutego 1997 r., nie publ.

z dnia 13 sierpnia 1997 r. I CZ 87/97, OSNC 1998, z. 1, poz.15, z dnia 4 kwietnia 2000

r., V CZ 8/00, nie publ.)

Możliwość orzeczenia przez sąd na podstawie art. 14 ustawy z dnia 21 czerwca

2001 r. ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie

kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu o

uprawnieniu do otrzymania przez osoby, których nakaz dotyczy lokalu socjalnego, nie

zmienia przedmiotu tej sprawy, pozostającej sprawą o eksmisję (postanowienia SN z

dnia 7 kwietnia 1998 r., II CKN 693/97 nie publ., z dnia 16 kwietnia 1997 r., II CZ 49/97,

OSNC 1997, z.11, poz. 169). Orzeczenie o uprawnieniu do lokalu socjalnego nie tworzy

prawa do konkretnego lokalu, a jedynie stwarza po stronie uprawnionego do jego

otrzymania roszczenie o zobowiązanie gminy do zawarcia umowy najmu konkretnego

lokalu socjalnego. Sprawa, w której skarżący kwestionuje w skardze kasacyjnej

ustalenie lub nieustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego jest więc sprawą o eksmisję,

w której dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia

określonego według zasad właściwych dla zaskarżenia orzeczenia o eksmisji. Bez

znaczenia dla rozważanej kwestii dopuszczalności takiej kasacji jest majątkowy

charakter uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego.

Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 398 14

k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.