III CZ 94/24 · Sąd Najwyższy

III CZ 94/24 POSTANOWIENIE 8 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 8 sierpnia 2024 r. w Warszawie‎zażalenia M. W. i D. W.‎na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu‎z 19 stycznia 2024 r., II WSC 5/24,‎w sprawie z wniosku M. W. i D. W.‎z udziałem T. W., B. W., A. W., Bank spółki ‎akcyjnej w W. oraz H. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W.‎o wykreślenie wzmianek egzekucyjnych w dziale trzecim księgi wieczystej nr […], 1. oddala zażalenie;

2. zasądza od M. W. i D. W. na rzecz B. W. oraz T. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanym do dnia zapłaty tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 stycznia 2024 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną.W uzasadnieniu podał, że zgodnie z przepisem art. 5191 § 1 k.p.c. ‎w postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, od wydanego przez sąd II instancji prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy oraz postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. ‎W postępowaniu dotyczącym wpisu o wszczęciu egzekucji w dziale III księgi wieczystej nie dochodzi do rozpoznania „istoty sprawy” w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. (vide postanowienie Sądu Najwyższego z 2 marca 2023 r.

II CSKP 964/22). Wydane w sprawie, zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, w części dotyczącej wpisu w dziale III, nie stanowi bowiem postanowienia, które kładzie kres określonym czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych ‎z ustrojem ksiąg wieczystych (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 marca 2018 r., II CZ 11/18, i przywołane tam orzecznictwo).W zażaleniu na w.w. postanowienie zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj.

1) naruszenie art.6268 § 1 k.p.c., art.6268 § 6 zdanie pierwsze k.p.c. i art 6269 k.p.c. w zw. z art. 6268 § 7 k.p.c.;

2) naruszenie art.924 § 1 k.p.c. ‎i art. 927 § 2 k.p.c. w zw. z art.6268 § 1 k.p.c., art.6268 § 6 zdanie pierwsze k.p.c. ‎i art. 6269 k.p.c.;

3) naruszenie art.5191 § 1 k.p.c. w zw. z art. 6268 § 1 k.p.c., art.6268 § 6 zdanie pierwsze k.p.c., art. 6268 § 7 k.p.c., art.6269 k.p.c., art.924 § 1 k.p.c. i art. 927 § 2 k.p.c.;

4) naruszenie art. 6268 §1 k.p.c.W odpowiedzi na zażalenie uczestnicy wnieśli o jego oddalenie oraz ‎o zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2023 r. II CSKP 964/22 rozstrzygnięto, że postępowaniu dotyczącym wpisu o wszczęciu egzekucji w dziale III księgi wieczystej nie dochodzi do rozpoznania "istoty sprawy" w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c.Wynika to wprost z art. 5191 § 1 k.p.c. zgodnie z którym w postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje, w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego - o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej - tylko od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie.W postępowaniu dotyczącym wpisu o wszczęciu egzekucji w dziale III księgi wieczystej nie dochodzi do rozpoznania "istoty sprawy" w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. Wydane w sprawie, zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, w części dotyczącej wpisu w dziale III, nie stanowi bowiem postanowienia, które kładzie kres określonym czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych ‎z ustrojem ksiąg wieczystych (zob. postanowienie SN z 23 marca 2018 r., II CZ 11/18, i przywołane tam orzecznictwo).Powyższa okoliczność została dostrzeżona przez Sąd Okręgowy, który prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną.

Dlatego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zasługiwało na uwzględnienie (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39821, art. 391 § 1, art. 397 § 3 k.p.c. oraz w związku z § 10 ust. 2 pkt 2 i § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.[SOP] [ms] ‎