Legislator Case Law & Legislation
III CZ 94/06 AI generated

III CZ 94/06 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 94/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

powoda od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 13 kwietnia 2006 r. z racji jej osobistych oraz oddalenia jego roszczenia o zadośćuczynienie w kwocie 5.000 zł.

Legislator headnote

AI generated

art. 130 § 1 k.p.c; III CZ 94/06 · Sąd Najwyższy: z dnia 13 kwietnia 2006 r. z racji jej osobistych oraz oddalenia jego roszczenia o zadośćuczynienie w kwocie 5.000 zł.

Keywords

AI generated
art. 130 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 130 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 94/06

POSTANOWIENIE

Dnia 21 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa B.S.

przeciwko S.S., R.S., M.S., T.J., R.P., J.L. i „A.”

o ochronę dóbr osobistych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 grudnia 2006 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 20 września 2006 r. odrzucił apelację

powoda od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 13 kwietnia 2006 r. z racji jej

nienależytego opłacenia.

W zażaleniu pełnomocnik powoda wnosił o uchylenie tego rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Apelacja kwestionuje wyrok Sądu Okręgowego w części oddalającej

powództwo w zakresie udzielenia powodowi niedostatecznej ochrony jego dóbr

osobistych oraz oddalenia jego roszczenia o zadośćuczynienie w kwocie 5.000 zł.

Dotyczy zatem dwóch odrębnych roszczeń : niemajątkowego, od którego należy się

opłata w wysokości 600 zł (art. 26 pkt 3 w zw. z art. 18 ust. 2 ustawy o kosztach

w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. nr 167, poz. 1398, ze zm.)

i majątkowego, od którego przysługuje opłata stosunkowa w wysokości 250 zł (art.

13 ustawy o kosztach).

Powód dołączył do apelacji dwa dowody opłaty, uiszczonej w dniu 31 maja 2006 r.

– jeden w wysokości 350 zł i drugi 250 zł. Oznacza to, że nie opłacił należycie obu

roszczeń

podtrzymywanych

w

apelacji,

natomiast

uiszczona

wystarczająca od jednego z tych roszczeń : albo od roszczenia

opłata

jest

o ochronę dóbr

osobistych (łącznie 600 zł), albo od zadośćuczynienia (250 zł). W tym sensie

opłata ta była częściowa (nie obejmowała obu roszczeń objętych apelacją).

Odrzucając apelacje powoda w całości, Sąd Apelacyjny wyszedł z założenia, że

każdy przypadek niepełnej opłaty od całego pisma procesowego, stanowi jego

nienależyte opłacenie. Stanowisko to jest przesadnie formalistyczne. Trzeba

bowiem

przyjąć,

że

jeżeli

strona

reprezentowana

przez

kwalifikowanego

pełnomocnika dochodzi kilku przedmiotowo odrębnych roszczeń, a uiści opłatę

tylko od jednego z nich, należy nadać dalszy bieg pismu w części dotyczącej

opłaconego roszczenia, a w pozostałym zakresie pismo zwrócić lub – jeżeli dotyczy

środka zaskarżenia – odrzucić. Wyrazem takiego zapatrywania jest wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 29 stycznia 2002 r., IV CKN 590/00. LEX nr 53148, w którym

przyjęto, że opłacenie wpisu stałego tylko od żądania uchylenia jednej z kilku

uchwał rady nadzorczej spółdzielni, uzasadnia dopuszczalność apelacji od tej

jednej, opłaconej - z kilku zaskarżonych uchwał.

Jest rzeczą oczywistą, że w takiej sytuacji, to skarżący musi określić którego

z kilku roszczeń dotyczy uiszczona opłata. Jeżeli tego nie uczyni, a kwestia jest

wątpliwa, należy go wezwać do uzupełnienia braku formalnego pisma w trybie art.

130 § 1 k.p.c. Dopiero wówczas możliwe będzie nadanie apelacji dalszego biegu

w części dotyczącej opłaconego roszczenia i jej odrzucenie w części, w której

opłaty nie uiszczono.

Postanowienie Sądu Apelacyjnego, wychodzące z odmiennych założeń, nie mogło

więc się ostać i podlegało uchyleniu (art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1

zd. pierwsze k.p.c.).