III CZ 92/24 · Sąd Najwyższy

III CZ 92/24 POSTANOWIENIE 10 września 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 10 września 2024 r. w Warszawie‎zażalenia M. S.‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z 12 lipca 2023 r., I WSC 93/23,‎w sprawie ze skargi M. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego postanowienia z 27 czerwca 2022 r., I ACa 624/20‎w sprawie z powództwa M. S. i G. S.‎przeciwko W. spółce akcyjnej‎o zapłatę, 1. oddala zażalenie;

2. przyznaje i poleca wypłacić adw. K. K. przez Skarb Państwa - Sąd Apelacyjny w Krakowie 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych, w tym VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu;

3. nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 12 lipca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie w sprawie z powództwa ze skargi M. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 czerwca 2022 r. odrzucił skargę.W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skarżący sporządził skargę samodzielnie. Zaznaczono również, że w sprawie I ACa 624/20 została wniesiona skarga kasacyjna, a zatem stosownie do treści art. 4241a k.p.c. od wyroku wydanego w tej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności nie przysługuje.Postanowieniem z 26 września 2023 r., I CSK 1138/23 Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 czerwca 2022 r., I ACa 624/20.Powód złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 4246 § 3 w zw. z art. 4241a, art. 4246 § 3 w zw. z art. 871 § 1, art. 4246 § 3 w zw. z art. 871 § 2 k.p.c. oraz art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. (tekst jedn.

Dz.U. z 2023 r. poz. 1144) i art. 117 § 1 i 2 k.p.c. Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia i o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 4241a § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od wyroków sądów drugiej instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną.Sąd Apelacyjny prawidłowo odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako niedopuszczalną.

W rozpoznanej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt, że powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 czerwca 2022 r., I ACa 624/20. Postanowieniem z 26 września 2023 r., I CSK 1138/23 Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W świetle powyższego należy stwierdzić, że powodowi nie przysługiwało prawo do złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, skoro uprzednio skorzystał z wniesienia skargi kasacyjnej. Należy mieć na względzie, że kwestia art. 871 § 1 k.p.c. i ewentualnego ustanowienia dla powoda pełnomocnika z urzędu nie ma żadnego znaczenia w sprawie, gdyż skarga podlegałaby odrzuceniu, bowiem orzeczenia Sądu Najwyższego w polskim systemie prawnym są ostateczne i niezaskarżalne.Z tych względów Sad Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej stronie powodowej z urzędu rozstrzygnął zgodnie z § 8 pkt 6 w zw. z § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 14 maja 2024 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 763). Mając na względzie sytuację osobistą i zdrowotną powoda Sąd Najwyższy zgodnie z art. 102 k.p.c. nie obciążył powoda kosztami postępowania zażaleniowego.[SOP][ms] ‎