III CZ 90/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 90/05

POSTANOWIENIE

Dnia 24 listopada 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Antoni Górski

w sprawie z powództwa Koła Łowieckiego Nr (..)1 "H." w L. przeciwko Skarbowi

Państwa reprezentowanemu przez Starostę K. i Kołu (…) Nr (…)4 "L." w Ł. z udziałem

interwenienta ubocznego Polskiego Związku (…) w W. o ustalenie nieważności umowy

dzierżawy, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 24

listopada 2005 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w

Z. z dnia 10 sierpnia 2005 r., sygn. akt I Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego sądu

z 6 kwietnia 2005 r. w sprawie o ustalenie nieważności umowy dzierżawy, ponieważ

ustalił, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie – o prawa majątkowe wynosiła

2.252,24 zł, tj. mniej niż wymaga przepis art. 3982 § 1 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie powód domaga się jego uchylenia kwestionując

majątkowy charakter roszczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Prawo łowieckie w art. 8 ust. 1 stanowi, że w obwodach łowieckich uprawnieni

(dzierżawcy i zarządcy) prowadzą gospodarkę łowiecką. Łowiectwo ze swej natury

polega na pozyskiwaniu zwierzyny i faktu tego nie zmieniają inne – doniosłe i społecznie

akceptowalne cele tego zorganizowanego zajęcia. Łowiectwo rozpatrywane w aspekcie

majątkowym oprócz przynoszenia pożytków wymaga też czynienia nakładów osobistych

i finansowych związanych z prowadzeniem gospodarki. Dlatego obwody łowieckie

wydzierżawia się, a określenie to w pełni odpowiada definicji ustawowej umowy

dzierżawy, przez którą wydzierżawiający (nie zawsze właściciel) oddaje dzierżawcy

rzecz do używania i pobierania pożytków, a dzierżawca płaci czynsz (art. 693 § 1 k.c.).

Dzierżawa jest zatem formą gospodarczej aktywności ocenianej również w/g kryterium

korzyści majątkowych. Sprawy o prawo dzierżawy mają charakter majątkowy, a

dopuszczalność

kasacji

podlega

warunkowi

odpowiedniej

wartości

przedmiotu

zaskarżenia.

Postanowienie Sądu Okręgowego odpowiada przeto prawu (art. 398 6 § 2 k.p.c.),

dlatego zażalenie jako nieuzasadnione zostało oddalone na podstawie art. 3941 § w

związku z art. 39814 k.p.c.