III CZ 9/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 9/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. P.

przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowo-Transportowemu "T."

sp. z o.o. w L.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 lutego 2007 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 16 stycznia 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem Sądu Okręgowego w L. z dnia 15 maja 2003 r. powód został

zwolniony w całości od kosztów sądowych w sprawie o zapłatę przeciwko

Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowo-Transportowemu „T.” Spółce z o.o. Sąd

Okręgowy w L. powództwo oddalił a Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 5 października

2006 r. oddalił apelację powoda. W dniu 2 stycznia 2007 r. powód wniósł skargę

kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę jako

nieopłaconą opłatą w wysokości 30,- złotych. W zażaleniu powód zarzucił, że po

wniesieniu skargi otrzymał wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej przez

nadesłanie odpisu skargi i uiszczenie opłaty podstawowej na wskazany rachunek

bankowy i wezwaniu temu zadośćuczynił m.in. wpłacając w dniu 13 stycznia 2007 r.

żądaną kwotę 30,- złotych.

Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne. Zgodnie z art. 14 ust. 2

i 3 w zw. z art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach

cywilnych

(Dz.

U. nr

167,

poz.

1398)

strona

zwolniona przez sąd w całości od kosztów sądowych jest obowiązana uiścić

od każdego

pisma

podlegającego opłacie kwotę 30,- złotych. Jeżeli pismo

zawierające środek zaskarżenia jest wnoszone przez profesjonalnego pełnomocnika

opłata podstawowa podlega uiszczeniu bez wezwania i

to

pod

rygorem

odrzucenia środka zaskarżenia (art. 1302 § 3 k.p.c.). W rozpoznawanej sprawie

skarga

kasacyjna powinna

być

złotych w dniu 2 stycznia 2007 r.

w sytuacji,

gdy

nastąpiło

bez wezwania

Późniejsze

po

opłacona

opłacenie

było

kwotą

30,-

bezskuteczne

upływie przewidzianych na

wniesienie

skargi kasacyjnej (art. 3985 § 1 k.p.c.) 2 miesięcy, które w rozpoznawanej sprawie

należało liczyć od dnia 3

listopada

2006 r. tj. od dnia, gdy nastąpiło doręczenie

wyroku w uzasadnieniem. Oczywiście błędne wystosowanie przez Sąd wezwania

do uiszczenia opłaty podstawowej nie usprawiedliwiało uchybienia obowiązkowi,

który

wynika

wprost

z

ustawy.

Z przedstawionych

względów

odrzucenie skargi kasacyjnej znajdowało podstawę w art. 1302 § 3 k.p.c. i art. 3986

§ 2 k.p.c. Treść zażalenia nie usprawiedliwia innej oceny w związku z czym Sąd

Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jz