III CZ 85/12 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedi T. R. o wznowienie postępowania w sprawie o rozgraniczenie, zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt III Ca
Legislator headnote
AI generatedart. 403 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; III CZ 85/12 · Sąd Najwyższy: i T. R. o wznowienie postępowania w sprawie o rozgraniczenie, zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt III Ca
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZ 85/12
POSTANOWIENIE
Dnia 6 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi J. R. i T. R. o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku
J. R. i T. R.
przy uczestnictwie A. K. i W. K.
o rozgraniczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2012 r.,
zażalenia wnioskodawców
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 19 września 2012 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 19 września 2012 r. odrzucił skargę J.
R. i T. R. o wznowienie postępowania w sprawie o rozgraniczenie, zakończonego
prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt III Ca
737/11, uznając, że wskazana przez skarżących podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c. - w rzeczywistości nie występuje, gdyż powołana
została
w
celu
podważenia
dowodu
z
opinii
biegłego
sądowego,
przeprowadzonego w poprzednim postępowaniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie J. R. i T. R. wnieśli o jego
uchylenie podnosząc, że wniesiona przez nich skarga o wznowienie postępowania
nie została oparta na odmiennej - niż przyjęta przez Sąd Okręgowy - ocenie opinii
biegłego, lecz na wykryciu nowych dowodów nieznanych im we wcześniejszym
postępowaniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podstawą wznowienia przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. jest późniejsze –
po uprawomocnieniu się wyroku lub postanowienia orzekającego co do istoty
sprawy - wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych,
które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła
skorzystać w poprzednim postępowaniu. Niemożność skorzystania w poprzednim
postępowaniu z określonych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych
nie zachodzi,
gdy
postępowaniu,
a tylko
czy błędnej
oceny
istniała
na
obiektywna
skutek
potrzeby
ich
możliwość
opieszałości,
powołania
powołania
zaniedbania,
strona
tego
ich
w
tym
zapomnienia
nie
uczyniła
(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1999 r., II CKN 807/98,
niepubl.). Przyjmuje się, że okoliczności faktyczne i dowody powinny być nie tylko
nieujawnione w postępowaniu prawomocnie zakończonym, ale i nieujawnialne,
czyli niedostępne dla strony skarżącej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia z dnia 4 marca 2005 r., III CZP 134/04, niepubl.).
U podstaw zaskarżonego postanowienia legło stwierdzenie przez Sąd
Okręgowy, że wznowienia postępowania nie może usprawiedliwiać prywatna opinia
biegłego sporządzona po uprawomocnieniu się orzeczenia, mogąca uzasadniać
odmienną ocenę okoliczności, na których oparto orzeczenie, dokonana w opinii
innego biegłego. Należy jednak zauważyć, że skarżący powołali się na wykrycie na podstawie opinii geodety M. S. opracowanej pod koniec maja 2012 r. - dowodów
w postaci operatu pomiarowego z 1969 r. oraz protokołów ustalenia stanu
władania, sporządzonych przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w
K., nieznanych rzeczoznawcy sporządzającemu opinię sądową, a istotnych dla
rozstrzygnięcia sprawy. Sąd Okręgowy do kwestii tej w ogóle się nie odniósł,
poprzestając na przywołaniu stanowiska judykatury, zgodnie z którym podstawy
wznowienia postępowania nie może stanowić prywatna opinia dająca asumpt do
odmiennej ocenę dowodu przeprowadzonego we wcześniejszym postępowaniu.
W tym stanie rzeczy nie można uznać za prawidłową oceny, iż przytoczone
w skardze okoliczności nie stanowią podstawy wznowienia postępowania
przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c.
Mając to na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 16 w związku z art.
3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.