III CZ 76/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 76/12

POSTANOWIENIE

Dnia 24 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Owczarek (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa I. J. i J. J.

przeciwko S. G.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 października 2012 r.,

zażalenia powodów na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 17 kwietnia 2012 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powodów na rzecz pozwanej

kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację od

oddalającego powództwo wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 listopada 2011

r., i zasądził solidarnie od powodów na rzecz pozwanej kwotę 2700 zł tytułem

kosztów postępowania apelacyjnego.

Na zawarte w tym orzeczeniu postanowienie o kosztach postępowania

apelacyjnego zażalenie wnieśli powodowie zarzucając nietrafne zastosowanie

art. 98 k.p.c. z pominięciem unormowania zawartego w art. 102 k.p.c.

W odpowiedzi powódka wniosła o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie

zażalenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy

Kodeks postepowania cywilnego i niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 233,

poz. 1381) przepisy art. 3941 i art. 3942 k.p.c. w brzmieniu nadanym tą nowelą

stosuje się do zaskarżenia orzeczeń wydanych po dniu wejścia w życie ustawy.

W tym zakresie ustawa weszła w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia

ogłoszenia (art. 11), tj. z dniem 3 maja 2012 r. Skoro zaskarżone postanowienie

zostało wydane w dniu 17 kwietnia 2012 r., to w sprawie miał zastosowanie

poprzednio obowiązujący stan prawny. Nietrafny był zatem zarzut podniesiony

w odpowiedzi na zażalenie, że wniesiony środek odwoławczy był niedopuszczalny.

Nie można też w sprawie dostrzec szczególnych okoliczności, które

uzasadniałyby odejście od zasady podstawowej dla kosztów tj. odpowiedzialności

za wynik procesu (art. 98 § 1 k.p.c.) na rzecz zasady słuszności (art. 102 k.p.c.).

Z dokonanych przez Sądy ustaleń wynika bowiem, że także powódka wielokrotnie

niewłaściwie zachowywała się wobec pozwanej córki.

W tym stanie rzeczy zażalenie jako nieuzasadnione uległo oddaleniu

(art. 3941 § 3 k.p.c. w poprzednim brzmieniu w zw. z art. 39814 k.p.c.).

es