III CZ 73/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 73/11

POSTANOWIENIE

Dnia 9 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSA Roman Dziczek

w sprawie z powództwa Instytutu Mechaniki sp. z o.o. w M.

przeciwko B. B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 grudnia 2011 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 24 października 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

wniesioną przez pełnomocnika pozwanej, na podstawie art. 424 6 § 3 k.p.c. w zw.

z art. 871 k.p.c.

Zażaleniem z dnia 9 listopada 2011 r. skarżąca wniosła o uchylenie

postanowienia z dnia 24 października 2011 r. wskazując, iż zostało one wydane

z naruszeniem art. 86 i 871 k.p.c. w zw. z art. 4245 k.p.c. oraz art. 4245 § 2 k.p.c.

i art. 4248 k.p.c., a także art. 56 i 65 § 1 k.c. Skarżąca wskazała, że Sąd dokonał

niewłaściwej wykładni przedłożonego pełnomocnictwa, co skutkowało odrzuceniem

złożonego środka.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Postępowanie ze skargi o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

jest

postępowaniem

szczególnym, toczącym się przed Sądem Najwyższym, nie mieszczącym się w toku

postępowania instancyjnego, co wynika ze szczególnego charakteru tej skargi jako

środka prawnego. Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem

Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych,

przy czym zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych

z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem

niższej instancji. Pełnomocnik zawodowy występujący ze skargą w imieniu

reprezentowanej strony ma przy tym obowiązek wykazania swojego umocowania

do działania w jej imieniu poprzez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa.

W niniejszej sprawie pełnomocnik zawodowy został wezwany do złożenia

pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby upoważnienie strony do

wniesienia w jej imieniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, lecz nie uczynił zadość temu zobowiązaniu. Ze

złożonego przez adwokata M. B. pełnomocnictwa wynika, iż skarżąca upoważniła

go do jej reprezentacji we wszystkich instancjach w sprawie przeciwko Instytutowi

Mechaniki Sp. z o.o. w M. (pełnomocnictwo na k. 40). Słusznie zatem stwierdził

Sąd Okręgowy, iż pełnomocnictwo to nie obejmuje upoważnienia do reprezentacji

strony przed Sądem Najwyższym, ani też wniesienia w jej imieniu skargi o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Fakt, że w tym

postępowaniu występują te same podmioty, co w postępowaniu przed sądem

powszechnym, w którym zapadł zaskarżony skargą wyrok, nie oznacza, iż złożone

pełnomocnictwo – mimo jego określenia jako „szczególnego” – spełnia wymogi

przed nim stawiane. Należy bowiem podkreślić, że postępowanie to jest

postępowaniem szczególnym, a zatem pozostaje poza tokiem postępowania

instancyjnego, podczas gdy ze złożonego pełnomocnictwa wyraźnie wynika, iż

obejmuje ono upoważnienie do reprezentacji „we wszystkich instancjach”,

a w konsekwencji dotyczy postępowania przed sądami powszechnymi, a nie

Sądem Najwyższym.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.