III CZ 72/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 72/11

POSTANOWIENIE

Dnia 2 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa R. M. reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych

– rodziców I. i R. M.

przeciwko Zespołowi Opieki Zdrowotnej w O. i W. S.

o zapłatę, rentę i ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 2 grudnia 2011 r.,

zażalenia pozwanego W. S. na postanowienie

Sądu Apelacyjnego

z dnia 23 sierpnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

pozwanego W. S. z powodu nieuiszczania w terminie należnej od niej opłaty (art.

3986 § 2 k.p.c.).

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wymieniony Sąd Apelacyjny

oddalił dnia 7 lipca 2011 r. złożony wraz ze skargą kasacyjną z dnia 27 maja

2011 r. wniosek pozwanego o zwolnienie od opłaty od skargi. Profesionalny

pełnomocnik pozwanego, który otrzymał odpis postanowienia oddalającego

wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej dnia 19 lipca 2011 r., nie uiścił

należnej od skargi opłaty, mimo że tygodniowy termin do jej uiszczenia, biegnący –

zgodnie z art. 112 § 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, dalej –

„u.k.s.c.”) – od doręczenia wymienionego postanowienia upłynął dnia 26 lipca

2011 r.

W zażaleniu pełnomocnik pozwanego W. S. zarzucił naruszenie art. 3986 § 2

k.p.c. w związku z art. 112 § 3 u.k.s.c. przez błędną jego wykładnię oraz art. 130 §

1 k.p.c. przez jego niezastosowanie i wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało wyjaśnione, że na skutek

nowelizacji art. 112 u.k.s.c., dokonanej ustawą z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie

ustawy – Kodeks postępowania cywilnego i niektórych innych ustaw (Dz. U

z 2010 r. Nr 7, poz. 45), która weszła w życie z dniem 19 kwietnia 2010 r., pogląd,

że

nieopłacenie

profesjonalnego

środka

zaskarżenia

pełnomocnika

(skargi

uruchamia

tryb

kasacyjnej)

złożonej

postępowania

przez

naprawczego

przewidziany w art. 130 § 1 k.p.c. nie jest aktualny w sytuacji, w której możliwość

zastosowania art. 130 § 1 k.p.c. została wprost wyłączona w ustawie. Przepis

art. 112 ust 3 u.k.s.c. określił termin do uiszczenia wskazanej w nim opłaty

i jednocześnie wyłączył obowiązek wzywania profesjonalnego pełnomocnika przez

sąd do jej uiszczenia. To oznacza, że zawodowy pełnomocnik powinien sam

obliczyć tę opłatę i uiścić ją w określonym terminie (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 30/11, niepubl.). Tej oceny nie zmienia

powołane przez skarżącego orzecznictwo, albowiem nie dotyczy ono regulacji

objętej znowelizowanym przepisem art. 112 u.k.s.c.

W świetle powyższego zarzut wydania zaskarżonego postanowienia

z naruszeniem wskazanych w zażaleniu przepisów prawa należało uznać za

nieuzasadniony.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).