Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CZ 64/23 AI generated

III CZ 64/23 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 64/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z 15 lipca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił skargę W. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tegoż Sądu z 28 marca 2022 r. jako wniesioną z naruszeniem art. 871 k.p.c.Skarżący wniósł do Sądu Najwyższego zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 4246 § 3 w zw. z art. 871 § 1 k.p.c. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Wskazał, że w Konstytucji nie przewidziano ograniczenia prawa do sądu przez zastosowanie przymusu adwokacko-radcowskiego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało oddaleniu.Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego została złożona osobiście.

Legislator headnote

AI generated

art. 871 k.p.c, art. 871 § 1 k.p.c, art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 3941 § 3 k.p.c; III CZ 64/23 · Sąd Najwyższy: Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił skargę W. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tegoż Sądu z 28 marca 2022 r. jako wniesioną z naruszeniem art. 871 k.p.c.Skarżący wniósł do Sądu Najwyższego zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 4246 § 3 w zw. z art. 871 § 1 k.p.c. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Wskazał, że w Konstytucji nie przewidziano ograniczenia prawa do sądu przez zastosowanie przymusu adwokacko-radcowskiego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało oddaleniu.Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego została złożona osobiście.

Keywords

AI generated
objection of unconstitutionality inadequate constitutional complaint lack of prosecutorial standing constitutional jurisdiction constitutional complaint abroad right to legal counsel

Cited Legislation

AI generated
art. 871 k.p.c
jako wniesioną z naruszeniem art. 871 k.p.c.Skarżący wniósł do Sądu Najwyższego zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art.
art. 871 § 1 k.p.c
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym natomiast obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.).
art. 45 ust. 1 Konstytucji
oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
art. 3941 § 3 k.p.c
AI generated
V CZ 29/20
Sąd Apelacyjny w (...) postanowieniem z dnia 28 lutego 2019 r.
SK 65/20
art. 118 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.) w zakresie, w jakim „pozwala sądowi na oddalenie wniosku, złożonego przez adwokata ustanowionego przez sąd mającego podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, o zwrócenie się do właściwej okręgowej rady adwokackiej o wyznaczenie adwokata z innej miejscowości” z art. 65 ust. 1 i 2 Konstytucji, 2) art. 394 § 1 ustawy powołanej w punkcie 1, w brzmieniu obowiązującym do 6 listopada 2019 r., w zakresie, w jakim „nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia sądu oddalającego wniosek adwokata lub radcy prawnego (ustanowionego przez sąd) o zwolnienie go od obowiązku zastępowania strony w procesie (art. 118 § 3 k.p.c.) oraz postanowienia sądu oddalającego wniosek adwokata lub radcy prawnego (ustanowionego przez sąd) o zwrócenie się do właściwej okręgowej rady adwokackiej lub rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie adwokata lub radcy prawnego z innej miejscowości (art. 118 § 4 k.p.c.)”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji, postanawia: umorzyć postępowanie.
I CNP 86/23
Pozwana X. Y. (występująca uprzednio, w postępowaniu sądowym, jako X. Y.) wniosła osobiście, będąc prokuratorem Prokuratury Rejonowej, skargę (określając ją „wnioskiem”) w piśmie z 12 marca 2021 r. o stwierdzenie niezgodności z prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 15 lutego 2021 r. (sygn. akt II Cz 231/20), którym oddalono jej zażalenie na postanowienie tego Sądu z 24 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt II C 1452/16. Skargę tę skierowała bezpośrednio do Sądu Apelacyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie przedmiotowego postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 15 lutego 2021 r., jako „nieważnego z mocy prawa i niezgodnego z prawem; wydanego w nieodpowiednim składzie i przez sędziów wyłączonych z mocy prawa a do tego przed zakończeniem procedury związanej ze złożonym wnioskiem o wyłączenie sędziego referenta [X.Y.] i wszystkich sędziów od rozpoznania zażalenia na postanowienie z 24 lipca 2020 r. i bez posiadania akt w czasie rozpoznawania zażalenia w dniu 15 lutego 2021 r. i bez ich znajomości w szczególności bez znajomości zażalenia” co w jej ocenie spowodowało, że wydane postanowienie nie odpowiadało prawu i „nie jest sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości”.We wnioskach skarżąca domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 15 lutego 2021 r. (sygn. akt II Cz 231/20), gdyż, jak stwierdziła, „nie miało ono oparcia w przepisach prawa”, a nadto wniosła do Sądu Apelacyjnego w Warszawie o przekazanie sprawy do Sądu Najwyższego „celem wskazania przez ten Sąd sądu spoza apelacji warszawskiej właściwego do rozpoznania wniosku o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego postanowienia”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z uwagi na treść wniosku pozwanej zawarty w jej piśmie procesowym z 12 marca 2021 r., w którym żądała ona stwierdzenia niezgodności z prawem postanowienia z 15 lutego 2021 r., sygn. akt II C 1452/16 i II Cz 231/20 Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie jej pismo zostało zakwalifikowane jako skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, do której rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy, któremu przekazano to pismo przez wyżej wymieniony Sąd drugiej instancji.
SK 136/20
art. 4241 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zakresie zwrotu: „a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe”, z: – art. 45 ust. 1 Konstytucji, – art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji, – art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, – art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, 2) art. 4245 § 1 pkt 5 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, z: – art. 45 ust. 1 Konstytucji, – art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji, – art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, – art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, postanawia: umorzyć postępowanie.
III CZ 69/24
III CZ 69/24 POSTANOWIENIE 31 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 31 lipca 2024 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III CZ 64/23 POSTANOWIENIE 14 września 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Maciej Kowalski (przewodniczący)‎SSN Marcin Łochowski‎SSN Mariusz Załucki (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 września 2023 r. w Warszawie,‎zażalenia W. L.‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 15 lipca 2022 r., VII AGa 230/19,‎w sprawie ze skargi W. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 marca 2022 r., VII AGa 230/19,‎w sprawie z powództwa S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko W. L., M. P., K. P., J. P., K. T. i B. P. ‎o zapłatę, 1. oddala zażalenie;

2. przyznaje i poleca wypłacić przez Skarb Państwa – Sąd Apelacyjny w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych, w tym podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu W. L. z urzędu.AD

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 15 lipca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił skargę W. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tegoż Sądu z 28 marca 2022 r. jako wniesioną z naruszeniem art. 871 k.p.c.Skarżący wniósł do Sądu Najwyższego zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 4246 § 3 w zw. z art. 871 § 1 k.p.c. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Wskazał, że w Konstytucji nie przewidziano ograniczenia prawa do sądu przez zastosowanie przymusu adwokacko-radcowskiego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało oddaleniu.Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego została złożona osobiście.

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym natomiast obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.). Dotyczy to także wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do Sądu Najwyższego za pośrednictwem właściwego sądu powszechnego (zob. np. postanowienie SN ‎z 2 sierpnia 2023 r., III CZ 74/23). Sporządzenie takiej skargi osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym ‎i powoduje konieczność odrzucenia takiego zażalenia wprost, jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełnienia tego braku.

Niemożliwe również jest usunięcie takiego braku samodzielnie przez stronę, ani jej pełnomocnika ‎w jakiejkolwiek formie (zob. m.in. postanowienia SN: z 9 lipca 2021 r., IV CZ 26/21; z 16 lipca 2021 r., I CZ 21/21; z 25 lutego 2022 r., III CZ 46/22; z 14 czerwca ‎2022 r., III CZ 197/22).Wynikający z art. 871 § 1 k.p.c. obowiązek zastępowania stron w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokatów lub radców prawnych w niczym nie ogranicza konstytucyjnego prawa strony do sądu, lecz służy jego realizacji. Celem wprowadzenia przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym było bowiem zapewnienie profesjonalizmu działaniom stron w postępowaniu przed tym najwyższym organem sądowym, dlatego takie zastępstwo strony służy zapewnieniu skutecznej ochrony jej interesów w postępowaniu (zob. np. postanowienie SN z 9 listopada 2018 r., V CZ 76/18).

Każdemu znajdującemu się w trudnej sytuacji materialnej przysługuje natomiast prawo ubiegania się o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego z urzędu (zob. np. postanowienie SN z 4 lipca 2008 r., I CZ 49/08).Z tych przyczyn Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. AD [ms]