III CZ 62/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 62/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

SSA Maria Szulc

w sprawie z wniosku E. K.

przy uczestnictwie S. P., W. K., T. P. i E. M.

o stwierdzenie nabycia spadku po B. P.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2010 r.,

zażalenia uczestników na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 1 września

2010 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 września 2010 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił apelację

uczestników postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 19 stycznia

2010 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, gdyż apelacja ta nie została należycie

opłacona.

Na postanowienie Sądu Okręgowego – odrzucające apelację – uczestnicy

postępowania wnieśli zażalenie i zarzucili naruszenie art. 130 2 § 3 k.p.c. oraz art. 8 ust.

1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571).

Sad Najwyższy zważył, co następuje:

Niniejsze postępowanie zostało wszczęte na podstawie wniosku o stwierdzenie

nabycia spadku z dnia 21 sierpnia 2008 r. i miał w nim zastosowanie art. 130 2 § 3 k.p.c.

Z tego względu podlegała odrzuceniu apelacja opłacona w niepełnej wysokości, bez

wzywania o uzupełnienie brakującej opłaty. Pierwotnie apelacja została bowiem

opłacona w kwocie 50 złotych. Po wezwaniu przez sąd, uczestnicy uzupełnili opłatę

stałą do należnej wysokości 100 złotych, zgodnie z art. 50 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca

2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2010 r. Nr 90, poz. 594,

tekst jednolity ze zm.). Wezwanie to nie miało jednak wpływu na prawidłowe opłacenie

apelacji.

Nowelą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania

cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571) uchylono co prawda

art. 1302 § 3 k.p.c., jednakże z zastrzeżeniem, iż nowe przepisy stosuje się do

postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie, czyli po dniu 1 lipca 2009 r. (art. 8

ust. 1 ustawy nowelizującej).

Podnoszona przez żalących kwestia wykładni art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej

została już obszernie wyjaśniona w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Nie budzi

wątpliwości, że art. 1302 § 3 k.p.c., mimo uchylenia go przez ustawę nowelizującą, ma

zastosowanie nadal w sprawach wszczętych przed wejściem w życie tej ustawy (por.

postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 marca 2010 r., III CZ 5/10, niepubl., z dnia

22 kwietnia 2010 r., V CZ 28/10, niepubl., z dnia 19 maja 2010 r., I CZ 15/10, niepubl., z

dnia 30 września 2010 r., I CZ 68/10, niepubl.). W powyższych orzeczeniach uznano, że

zwrot „wszczęcie postępowania”, bez doprecyzowania w postaci: „w pierwszej instancji",

„w danej instancji” oznacza zainicjowanie sprawy w postępowaniu sądowym.

Wobec powyższego zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i

podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.