III CZ 60/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 60/13

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi D. S. o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa D. S.

przeciwko M. P.

o ochronę dóbr osobistych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 grudnia 2013 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 27 czerwca 2013 r.,

oddala zażalenie i zasądza od Skarbu Państwa - Sądu

Apelacyjnego na rzecz radcy prawnego T. D. kwotę 2400 (dwa

tysiące czterysta) zł wraz z należnym podatkiem od towarów i

usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej

powódce w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie

postępowania w sprawie z powództwa D. S. zakończonej prawomocnym wyrokiem

tego Sądu z dnia 13 marca 2013 r. (sygn. akt … 121/13). W zażaleniu na to

postanowienie powódka, zarzucając naruszenie art. 401 pkt 1 k.p.c. i art. 410 § 1 i

§ 2 k.p.c., wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 401 pkt 1 k.p.c. wznowienia postępowania można żądać, gdy

w sprawie orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy. Skarżąca nie wskazała we

wniosku o wznowienie postępowania, że taka okoliczność miała miejsce w sprawie

zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, o którym mowa wyżej.

W tej sytuacji brak podstawy do wznowienia postępowania z podstawy określonej w

art. 401 pkt 1 k.p.c. To, że zdaniem skarżącej zachodziły podstawy do wyłączenia

sędziego na jego wniosek lub wniosek strony nie stanowi podstawy wznowienia

postępowania. Mając na uwadze, że takie przyczyny wyłączenia wymagają

każdorazowo oceny zazwyczaj skomplikowanej sytuacji, nie można przyjąć, że

jeżeli strona, która nie doprowadziła do wyłączenia na swój wniosek sędziego, po

wydaniu prawomocnego wyroku stwierdzi, że sędzia powinien się wyłączyć, to jest

to taka sama sytuacja jak ta, o której mowa w art. 401 pkt 1 k.p.c. Podstawa

wyłączenia sędziego na jego wniosek lub wniosek strony nie jest, wbrew

stanowisku skarżącej, wyłączeniem z mocy ustawy, a ustawa tylko określa tryb w

jakim takie wyłączenie może nastąpić.

Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 410 § 1 i 2

k.p.c. Trafnie Sąd Apelacyjny wskazał, że ogólnikowe zarzuty powódki nie mieściły

się w żadnej z podstaw wznowienia określonych w art. 401 – 403 k.p.c. W tej

sytuacji brak było podstaw do wzywania powódki, aby uprawdopodobniła ich

istnienie. Taka potrzeba może się pojawić dopiero w sytuacji gdy zarzuty określone

we wniosku o wznowienie postępowania wskazują, że zachodzi jedna z podstaw

wznowienia.

Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu nie zasługują na

uwzględnienie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 w związku z art. 3941 § 3

k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.