Legislator Case Law & Legislation
III CZ 59/13 AI generated

III CZ 59/13 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 59/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

skarżącej E. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 maja 2013 r., w zakresie, w postanowienie tego Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2012 r. w przedmiocie

Legislator headnote

AI generated

art. 397 § 2 k.p.c, art. 394 § 3 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; III CZ 59/13 · Sąd Najwyższy: skarżącej E. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 maja 2013 r., w zakresie, w postanowienie tego Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2012 r. w przedmiocie

Keywords

AI generated
art. 397 § 2 k.p.c art. 394 § 3 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 397 § 2 k.p.c
podstawie art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 394 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 394 § 3 k.p.c., mającym według art.
art. 3941 § 3 k.p.c
394 § 3 k.p.c., mającym według art. 3941 § 3 k.p.c.,

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 59/13

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi E. K. o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa E.K.

przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu "M." sp. z o.o. w K.

o stwierdzenie nieważności uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 grudnia 2013 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 7 sierpnia 2013 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie

skarżącej E. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 maja 2013 r., w zakresie, w

jakim dotyczy ono odrzucenia zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 14 marca 2013 r. odrzucającego zażalenie skarżącej na

postanowienie tego Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2012 r. w przedmiocie

odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.

Sąd ustalił, że postanowieniem z dnia 29 maja 2013 r. odrzucił zażalenie

skarżącej E. K. od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 14 marca 2013 r.

odrzucającego zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 15 lutego 2012 r. w

przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania oraz z dnia 15 stycznia

2013 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Na postanowienie z dnia 29 maja

2013 r. skarżąca złożyła zażalenie. Wobec objęcia tym zażaleniem postanowień

Sądu drugiej instancji z dat wcześniejszych o odrzuceniu środków odwoławczych

składanych przez skarżącą w następstwie wydania postanowienia z dnia 15 lutego

21012 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, postanowieniem z dnia

10 lipca 2013 r., odrzucono w tej części zażalenie skarżącej.

Jednocześnie

wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia, w tym do

sformułowania wniosku zażalenia o zmianę albo uchylenie zaskarżonego

postanowienia z dnia 29 maja 2013 r. W wykonaniu tego zobowiązania

pełnomocnik skarżącej złożył pismo procesowe, w którym wniósł o uchylenie

postanowienia z dnia 15 lutego 2012 r., a nadto o uchylenie postanowienia z dnia

16 czerwca 2010 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I ACa …/1 i postanowienia

Sądu Apelacyjnego z dnia 14 marca 2013 r. wydanego w niniejszej sprawie. W

tych okolicznościach Sąd drugiej instancji przyjął, iż brak formalny zażalenia w

postaci wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 29

maja 2013 r. nie został uzupełniony, co uzasadniało odrzucenie zażalenia na

podstawie art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Postanowienie z dnia 7 sierpnia 2013 r. zaskarżyła zażaleniem E. K.,

wnosząc o jego uchylenie. Nadto sformułowała szereg innych wniosków

dotyczących wcześniejszych postanowień wydanych w sprawie przez Sąd

Apelacyjny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 394 § 3 k.p.c., mającym według art. 3941 § 3 k.p.c.,

odpowiednie zastosowanie do zażaleń wnoszonych do Sądu Najwyższego,

zażalenie

powinno

czynić

zadość

wymaganiom

przepisanym

dla

pisma

procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek

o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze

wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów. Brak jednego z tych

elementów powoduje konieczność jego uzupełnienia przez składającego zażalenie

w terminie wyznaczonym zarządzeniem sądu, pod rygorem odrzucenia zażalenia,

co wynika z odpowiedniego stosowania do postępowania zażaleniowego przepisów

o postępowaniu apelacyjnym, tj. art. 370 w zw. z art. 397 § 2, art. 39821 i art. 3941

§ 3 k.p.c. Zażalenie E. K. wniesione na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z

dnia 29 maja 2013 r. nie zawierało wniosku, o którym mowa w art. 394 § 3 k.p.c., o

uchylenie bądź zmianę zaskarżonego postanowienia z dnia 29 maja 2013 r. W

zażaleniu sformułowano bowiem wiele wniosków o uchylenie bądź zmianę innych

postanowień wydanych wcześniej m.in. w tej sprawie przez Sąd Apelacyjny.

Uzasadniało to wezwanie skarżącej przez Sąd do uzupełnienia dostrzeżonego

braku formalnego wniesionego środka odwoławczego. Trafnie przyjął Sąd

Apelacyjny, że pismo, które wniósł pełnomocnik skarżącej po wezwaniu go do

uzupełnienia braków formalnych zażalenia także nie zawierało omawianego

wniosku odnoszącego się do zaskarżonego postanowienia Sądu Apelacyjnego z

dnia 29 maja 2013 r., lecz jedynie obszerne wywody prawne oraz liczne wnioski,

ale odnoszące się do innych postanowień wydanych nie tylko w rozpoznawanej

sprawie. W konsekwencji odrzucenie zażalenia, którego braku formalnego, mimo

wezwania, skarżąca nie uzupełniła, było uzasadnione.

Z tych względów zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na

podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.