III CZ 56/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 56/09

POSTANOWIENIE

Dnia 4 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku oś. K.

przeciwko J.D.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 4 grudnia 2009 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Rejonowego w K.

z dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę

J.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego sądu z dnia 12 marca

2007 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 87 1 § 1 k.p.c. w postępowaniu

przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub

radców prawnych - zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych

związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym podejmowanych przed

sądem niższej instancji - a J.D. sporządził skargę osobiście. W związku z tym

skargę tę należało, zgodnie z art. 4246 § 3 k.p.c., odrzucić.

Postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 11 sierpnia 2009 r. J.D. zaskarżył

zażaleniem, również sporządzonym osobiście.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Rejonowy trafnie wyjaśnił, że stosownie do art. 87 1 § 1 k.p.c.

w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez

adwokatów lub radców prawnych, rozciągające się także na czynności procesowe

związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym podejmowane przed sądem

niższej

instancji.

Wspomniany wymóg

zastępstwa

dotyczy

zatem

też

rozpoznawanego przez Sąd Najwyższy zażalenia na odrzucenie skargi na

niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 394 1 § 1 k.p.c.). Z tych

samych przyczyn, z których Sąd Rejonowy odrzucił skargę J.D., należało więc

również odrzucić jego zażalenie na odrzucenie skargi.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

(art. 373 w związku z art. 39821 k.p.c.).