III CZ 54/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 54/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)‎SSN Barbara Myszka‎SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi S. G. i M. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt I C 203/12 w sprawie z powództwa S. G. i M. G. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego dla Krakowa- Krowodrzy w Krakowie‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2015 r.,‎zażalenia powoda S. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt WSC 4/15, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie odrzucił skargę powodów S. G. i M. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 20 grudnia 2012 r. w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie o zapłatę. Zażalenie na to postanowienie złożył osobiście S. G. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 871 § 1 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a zatem także postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i postępowania zażaleniowego toczącego się w związku z tym postępowaniem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13, nie publ.). Zażalenie na odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sporządzone i wniesione przez powoda osobiście podlegało zatem odrzuceniu (art. 4246 § 3 k.p.c.).