III CZ 54/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 54/13

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa J. T.

przeciwko T. K. i P. P.

przy uczestnictwie interwenienta ubocznego po stronie pozwanej E. B.

o uznanie czynności za bezskuteczną,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 listopada 2013 r.,

zażalenia pozwanych oraz interwenienta ubocznego

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 17 lipca 2013 r.,

1) oddala zażalenie;

2) zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 1800 zł

(jeden

tysiąc

osiemset)

podlegającą

podwyższeniu

o podatek od towarów i usług (VAT) tytułem kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanych

i interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 listopada

2013 r., przyjmując, że złożona została po upływie terminu przewidzianego w art.

369 § 1 k.p.c. Skoro doręczenie pełnomocnikowi apelujących wyroku Sądu

pierwszej instancji miało miejsce w dniu 27 grudnia 2012 r., a apelacja złożona

została w dniu 11 stycznia 2013 r., to należało ją odrzucić na podstawie art. 373

k.p.c.

Pozwani i interwenient uboczny domagali się w zażaleniu uchylenia

zaskarżonego

postanowienia,

zarzucając,

że

wyrok

i

uzasadnienie

Sądu

pierwszej instancji zostały doręczone ich pełnomocnikowi w dniu 28 grudnia

2012 r. Pełnomocnik zlecił obsługę korespondencji prowadzonej przez siebie

kancelarii wyspecjalizowanej firmie. Zgodnie z ustaleniami wiążącymi strony tej

umowy, pracownik firmy dokonywał, w oparciu o pełnomocnictwo pocztowe,

udzielone przez pełnomocnika apelujących, odbioru przesyłek pocztowych.

Następnie poinformował pełnomocnika, że przesyłka została odebrana w dniu

28 grudnia 2012 r. i tej treści adnotację uczynił na kopercie. Nie było zatem

podstaw do przyjęcia, że doręczenie miało miejsce w dniu 27 grudnia 2012 r.,

zwłaszcza że w dwuletnim okresie współpracy nie doszło do tego rodzaju

rozbieżności.

Powód wniósł o oddalenie zażalenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Potwierdzenie odbioru przesyłki dokonane zgodnie z art. 142 § 1 k.p.c.

oznacza, że miarodajna dla ustalenia, kiedy nastąpiło doręczenie jest data, wpisana

przez odbierającego na dowodzie doręczenia. Strona może przy pomocy wszelkich

dopuszczalnych środków dowodowych starać się wykazać, że doręczenie w ogóle

nie nastąpiło, bądź też nastąpiło, ale w innym czasie, niż wynika to ze zwróconego

przez pocztę potwierdzenia.

W

rozpoznawanej

sprawie

dowód

taki

nie

został

przedstawiony.

Rozbieżności pomiędzy datą potwierdzającą fakt odebrania przesyłki przez osobę

umocowaną do wykonania tej czynności przez pełnomocnika apelujących, a datą

określoną przez tę osobę na kopercie, nie wyjaśniają przedstawione dokumenty

w postaci treści umowy zawartej w dniu 4 maja 2011 r., wydruku powiadomienia

o korespondencji oraz kserokopii koperty. Analiza tych dokumentów nie zezwala na

uznanie, że doręczenie korespondencji nastąpiło w innej dacie niż wpisana na

potwierdzeniu odbioru. Nie zasługuje na podzielenie twierdzenie żalących się,

że datą doręczenia pełnomocnikowi korespondencji była ta, wynikająca z informacji

zleceniobiorcy przekazanej przez internet i określona przez niego na kopercie.

Nie uwzględnia ono tego, że pełnomocnika wiążą czynności, których wykonanie

zlecił innemu podmiotowi. Jeśli zatem umocowany przez pełnomocnika podmiot

potwierdził fakt odebrania korespondencji sądowej w dacie 27 grudnia 2012 r.,

to pełnomocnik apelujących i oni sami byli związani tym potwierdzeniem.

Nie zostały przedstawione miarodajne przyczyny, które mogłyby przemawiać

za przyjęciem, że doręczenie miało miejsce w innej dacie. Prowadzi to do

konstatacji, że stwierdzenie przez Sąd Apelacyjny, iż apelacja nie została

wniesiona w terminie objętym art. 369 § 1 k.p.c. było prawidłowe.

Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art.

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania

zażaleniowego oparte zostało na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy

na tym etapie postępowania, stosownie do art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1,

art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.

jw