III CZ 54/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 54/11

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi R. W. o wznowienie postępowań w sprawach:

1. z wniosku R. W.

przy uczestnictwie H. D., A. D., B. M., D. Z., E. L., H. G. o zasiedzenie służebności

zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego

z dnia 11 stycznia 2005 r., oraz

2. ze skargi R. W.

o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku R. W.

przy uczestnictwie H. D., A. D., B. M., D. Z., E. L., H. G.

o zasiedzenie służebności zakończonej prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego

z dnia 13 kwietnia 2005 r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 października 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 8 czerwca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę R.

W. o wznowienie postępowań, w sprawach: 1) z wniosku R. W. przy uczestnictwie

H. D., A. D., B. M., D. Z., E. L. i H. G. o zasiedzenie służebności, zakończonej

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 11 stycznia 2005 r.,

sygn. akt I Ca 742/04 oraz 2) ze skargi R. W. przy uczestnictwie tych samych osób

o zasiedzenie służebności, zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu

Okręgowego z dnia 13 kwietnia 2005 r., sygn. akt III Ca 270/05. Podstawę prawną

odrzucenia skargi stanowił art. 408 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ze względu na

upływ pięciu lat od uprawomocnienia się wskazanych orzeczeń, przy czym,

zdaniem Sądu nie zachodził przypadek pozbawienia wnioskodawcy możności

działania lub braku należytej reprezentacji.

Według Sądu Okręgowego art. 408 k.p.c. należy interpretować w związku

z treścią art. 401 k.p.c., który określa przyczyny nieważności postępowania, dające

podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, co sprawia, że

pozbawienie strony możności działania w sprawie, której dotyczy wznowienie może

mieć miejsce tylko w czasie trwania tej sprawy, a nie po jej zakończeniu. Na

poparcie swojego stanowiska Sąd powołał uchwałę Sądu Najwyższego z dnia

18 lipca 1968 r., CZP 59/68, OSNC 1969, nr 7-8, poz. 124.

W

zażaleniu

wnioskodawca

zarzucił

zaskarżonemu

postanowieniu

naruszenie art. 408 k.p.c. poprzez niezastosowanie drugiej części tego przepisu

oraz art. 401 pkt 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej

sprawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania postanowieniem Sądu

Okręgowego nastąpiło na podstawie art. 408 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ze

względu na upływ pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczeń w sprawach, których

dotyczy wznowienie. Zgodnie z art. 408 k.p.c. w takim przypadku wznowienie jest

dopuszczalne tylko w razie wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch okoliczności:

albo strona była pozbawiona możności działania, albo nie była należycie

reprezentowana.

Sąd Okręgowy trafnie uznał, że żadna z powołanych okoliczności nie

zachodzi w niniejszej sprawie. Nie można twierdzić, jak czyni to skarżący, że był

pozbawiony możności działania w rozumieniu art. 408 k.p.c., gdyż na gruncie tego

przepisu chodzi o pozbawienie takiej możności w sprawie, której dotyczy

wznowienie i do braku której doszło na skutek naruszenia przepisów prawa. W tej

kwestii było zasadne odwołanie się Sądu Okręgowego do art. 401 pkt 2 k.p.c.

Dysponowanie przez skarżącego w latach 2005 - 2010 wpisem służebności

w księgach wieczystych nie stanowiło o pozbawieniu uczestnika możności działania

w czasie prowadzenia postępowań, zakończonych prawomocnymi postanowieniami

ze stycznia i kwietnia 2005 r. Okoliczności wskazane w zażaleniu, mimo

poczynionych prób nie wypełniają wskazanych podstaw, na których opiera żądanie

skarżący. Dlatego uznać należy, że Sąd Okręgowy zasadnie na podstawie art. 410

§ 1 k.p.c. odrzucił skargę wnioskodawcy o wznowienie postępowań.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku

z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.