III CZ 54/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 54/07

POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku J.K.

przy uczestnictwie B.K., I.K., Skarbu Państwa zastępowanego przez Prokuratorię

Generalną Skarbu Państwa

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 29 listopada 2007 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 2 marca 2007 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy J.K. jako niedopuszczalną. W jego uzasadnieniu wskazał,

że skarga nie mogła być skutecznie wniesiona wobec

nie złożenia przez

wnioskodawcę wniosku o sporządzenie uzasadnienia w trybie art. 387 § 3 k.p.c. i

nie doręczenia mu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, a jedynie kserokopii o jakiej

mowa w art. 9 kpc w zw. z art. 78 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (dalej jako uksc). Termin do

złożenia skargi

kasacyjnej dla wnioskodawcy nie został więc otwarty.

W zażaleniu, wnioskodawca wnosząc o uchylnie postanowienia

zarzucił,

że sformułowanie sporządzonego przez niego osobiście wniosku, jako wniosku

o wydanie kserokopii postanowienia z uzasadnieniem, ani też uiszczenie od niego

opłaty nie uzasadniało odrzucenia skargi kasacyjnej z przyczyn przyjętych przez

Sąd Okręgowy. Intencją wnioskodawcy składającego ten wniosek było skorzystanie

z możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Okręgowego skargą kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 387 w § 3 k.p.c. używa sformułowania „żądanie doręczenia

orzeczenia z uzasadnieniem” nie zaś jak przytacza je Sąd Okręgowy wniosek

o sporządzenie uzasadnienia. Wniosek skarżącego mieści się więc w formule tego

przepisu.

Zawarcie we wniosku żądania doręczenia kserokopii postanowienia

z uzasadnieniem nie wyłącza możliwości uznania go za złożony trybie art. 387 § 3

k.p.c. wobec treści art. 140 k.p.c., zgodnie z którym pisma procesowe i orzeczenia

doręcza się w odpisach. Odpisem w rozumieniu art. 140 k.p.c. jest dokument

wiernie odzwierciedlający treść oryginału, albo jego kopia. Dokument ten nie musi

być uwierzytelniony (postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CK 369/05,

OSNC 2006, nr 11, poz. 187). Znaczenie rozróżnienia między odpisem a kopią

(kserokopią, wydrukiem komputerowym), jako odmianą odpisu, wiąże się

z określeniem opłaty kancelaryjnej za ich wydanie. Wykonanie kopii, które jest

tańsze podlega niższej opłacie (art. 77 i 78 uksc). Doręczenie stronie kserokopii

postanowienia z uzasadnieniem stanowi więc doręczenie jego odpisu i wywołuje

skutek określony w art. 387 § 3 k.p.c.

O kwalifikacji wniosku strony, która przy tej czynności nie korzysta

z zastępstwa pełnomocnika i wniosek składa osobiście, jako złożonego w trybie

art. 9 k.p.c., nie może przesądzać fakt uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku,

zgodnie z uzyskanym w sądzie pouczeniem. Powstające na tym tle wątpliwości

powinny być już na etapie poprzedzającym doręczenie stronie orzeczenia

z uzasadnieniem przedmiotem wyjaśnienia sądu. Jeżeli natomiast wniosek

o doręczanie orzeczenia z uzasadnieniem składany jest przez kwalifikowanego

pełnomocnika, to powinien być on sformułowany w sposób usuwający wszelkie

wątpliwości co do jego treści oraz trybu złożenia i używać określeń, którymi

posługuje się ustawa. Wykładnia przepisów określających w postępowaniu

sądowym uprawnienia i obowiązki stron w zakresie dopuszczającym możliwość

korzystania ze środków zaskarżenia powinna być dokonywana z uwzględnieniem

celu zawartych w nim unormowań.

Stanowisko Sądu Okręgowego odnośnie do niedopuszczalności wniesionej

skargi kasacyjnej nie znajduje potwierdzenia w powołanym w zaskarżonym

postanowieniu orzecznictwie Sądu Najwyższego, zgodnie z którym złożenie

wniosku o doręczenie odpisu wyroku sądu drugiej instancji w terminie tygodniowym

od ogłoszenia jego sentencji nie oznacza spełnienia przesłanki dopuszczalności

skargi kasacyjnej, jeżeli wniosek nie dotyczy doręczenia wyroku z uzasadnieniem

(co w sprawie niemniejszej nie zachodzi) i brak podstaw do uznania, że został

złożony w celu wszczęcia procedury zaskarżenia.

Z tych przyczyn orzeczono jak sentencji (art. 39815 § 1 k.p.c.).