III CZ 51/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 51/13

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa J. R. i in. ,

przeciwko K. Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej

o wydanie orzeczenia zastępującego uchwałę o podziale spółdzielni,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 listopada 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej

na wyrok Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 29 kwietnia 2013 r.,

uchyla zaskarżony wyrok.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu

Okręgowego w N. z dnia 30 listopada 2012 r. w sprawie z powództwa […]

przeciwko K. Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej, o wydanie

orzeczenia zastępującego uchwałę o podziale spółdzielni.

Orzeczenie zaskarżyła pozwana, która wniosła o uchylenie wyroku Sądu

Apelacyjnego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że w ramach rozpoznania zażalenia na

orzeczenie uchylające wyrok, wniesionego na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., Sąd

Najwyższy kontroluje, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki z tego przepisu

uzasadniające uchylenie wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy temu sądowi

do ponownego rozpoznania. Wbrew ocenie żalącego, w ramach tego postępowania

brak jest podstaw dla weryfikowania stanowiska sądu II instancji w przedmiocie

wykładni przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę orzeczenia

w sprawie.

Tym niemniej, mimo błędnej konstrukcji zażalenia należy je uwzględnić,

gdyż w sprawie nie wykazano podstaw dla uchylenia wyroku Sądu I instancji.

Sąd Apelacyjny nie wyjaśnił wyraźnie przyczyn uchylenia wyroku. W końcowym

fragmencie uzasadnienia zarzucił jedynie, że Sąd I instancji przyjął naruszenie

interesów gospodarczych spółdzielni macierzystej bez odpowiedniej analizy

ekonomicznej wspartej wiadomościami specjalnymi. Takie sformułowanie przy

braku innych wyjaśnień prowadzi do wniosku, że Sąd Apelacyjny uchylił wyrok

z uwagi na konieczność uzupełnienia podstawy faktycznej przyjętej w sprawie

przez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Pozostałe ustalenia faktyczne

poczynione przez Sąd I instancji nie zostały zakwestionowane.

Potrzeba

uzupełnienia

podstawy faktycznej orzeczenia

nie oznacza

nierozpoznania istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c., ani nie uzasadnia

przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. W orzecznictwie Sądu

Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że obie przesłanki z art. 386 § 4 k.p.c. muszą

być rozumiane wąsko, gdyż taki jest powszechnie wskazany cel przepisu.

Powyższy wniosek wynika również z właściwości postępowania apelacyjnego, które

obejmuje merytoryczne rozpoznanie sprawy. Sąd odwoławczy, kontynuując

postępowanie przed sądem pierwszej instancji, rozpoznaje sprawę na nowo

w sposób w zasadzie nieograniczony (por. uchwała siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, OSNC 2008/6/55).

Uznając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c., Sąd Najwyższy na podstawie art. 398

§ 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok, a orzeczenie

o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z 108 § 2 w zw. z art.

39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sądowi Apelacyjnemu.

jw