III CZ 51/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 51/11

POSTANOWIENIE

Dnia 20 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Anna Kozłowska

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

w sprawie ze skarg S. S. o wznowienie postępowań w sprawach:

1) z wniosku S. P.

przy uczestnictwie M. S.

o rozgraniczenie,

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego

z dnia 5 marca 2002 roku,

2) z wniosku J. K.

przy uczestnictwie S. S. i A. S.

o rozgraniczenie,

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego

z dnia 16 października 2001 roku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 października 2011 r.,

zażalenia uczestnika S. S.

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 18 kwietnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2011 r. odrzucił skargi S.

S. o wznowienie postępowań w sprawach o rozgraniczenie: z wniosku S. P. z

udziałem M.S. oraz z wniosku J. K. z udziałem skarżącego i A. S., zakończonych

prawomocnymi postanowieniami tego Sądu z dnia 5 marca 2002 r., i z dnia 16

października 2001 r. Sąd Okręgowy stwierdził że wskazane przez skarżącego

przesłanki („świadome terrorystyczne matactwo Sądów od 12 lat” i „ponad 5 letnie

w pozwach - pod wszystkimi 70 sygnaturami”) nie stanowią ustawowej podstawy

wznowienia postępowania (art. 410 § 1 k.p.c.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie S. S. wniósł o jego uchylenie,

wskazując na konieczność poddania kontroli zaskarżonych skargą orzeczeń oraz

sprawdzenia okoliczności podniesionych w skargach, m.in. co do „kradzieży działki

o numerze 4047”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

U podstaw zaskarżonego postanowienia legło stwierdzenie przez Sąd

Okręgowy, że przytoczone przez skarżącego w skardze okoliczności, mające –

w jego ocenie – usprawiedliwiać wznowienie postępowań w sprawach II Ca 39/02

i II Ca 904/01 nie mogą zostać zakwalifikowane jako ustawowe podstawy

wznowienia wymienione w art. 401 – 403 k.p.c. Podniesione w zażaleniu

argumenty nie tylko nie podważają powyższej konstatacji, ale w żaden sposób nie

nawiązują do wskazanej przez Sąd Okręgowy przesłanki rozstrzygnięcia.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.