Legislator Case Law & Legislation
III CZ 50/07 AI generated

III CZ 50/07 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 50/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

2007 r., na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 i art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167,

Legislator headnote

AI generated

art. 1302 § 3 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; III CZ 50/07 · Sąd Najwyższy: 2007 r., na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 i art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167,

Keywords

AI generated
art. 1302 § 3 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 1302 § 3 k.p.c
2007 r., na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 50/07

POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa M.N.

przeciwko L.G.

o uznanie za niegodną dziedziczenia,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 29 listopada 2007 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną powódki M.N. w sprawie o uznanie spadkobiercy za niegodnego

dziedziczenia, a następnie zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia 8 lutego

2007 r., na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 i art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy

z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167,

poz. 1398 – dalej jako u.k.s.c.) odrzucił jej zażalenie na to postanowienie, od

którego nie została uiszczona należna opłata. Powódka opłaciła bowiem zażalenie

opłatą w kwocie 40 zł, podczas gdy wynosiła ona 600 zł.

W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenie art. 23 u.k.s.c., który jako przepis

szczególny w stosunku do art. 19 ust. 3 pkt 2 powinien znaleźć zastosowanie do

określenia wysokości opłaty należnej od jej zażalenia, wynoszącej na tej podstawie

40 zł. Wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia

o odrzuceniu skargi kasacyjnej i przedstawienie skargi do rozpoznania Sądowi

Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Należna od wniesionego przez powódkę zażalenia opłata jest opłatą

ułamkową stosunkową i zgodnie z art. 19 ust. 3 u.k.s.c. wynosi piąta cześć opłaty

należnej od pozwu w sprawie obliczoną według zasady wynikającej z art. 13

u.k.s.c. Wynosi ona, jak trafnie przyjął Sąd Apelacyjny, 600 zł.

Przepis art. 23 ust. 2 u.k.s.c. wprowadza stałą opłatę od zażalenia w kwocie

40 zł w sprawie, w której postępowanie nieprocesowe zostało wszczęte z urzędu

i jedynie w tym zakresie jest przepisem szczególnym, o którym mowa w art. 19

ust. 2 u.k.s.c.

W tym stanie rzeczy wniesione przez adwokata zażalenie powódki, które nie

zostało należycie opłacone podlegało odrzuceniu stosownie do wskazanego przez

Sąd Apelacyjny art. 1302 § 3 k.p.c.

O oddaleniu zażalenia orzeczono na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.