III CZ 5/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 5/06

POSTANOWIENIE

Dnia 16 marca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa M.P.

przeciwko M.P.

o podwyższenie alimentów,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 16 marca 2006 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w L.

z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 października 2005 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił

skargę kasacyjną pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 24 czerwca 2005 r.,

którym oddalona została apelacja pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w L.

uwzględniającego powództwo o podwyższenie alimentów. W uzasadnieniu

postanowienia Sąd Okręgowy stwierdził, że, zgodnie z art. 398 2 § 2 pkt 1 k.p.c., w

sprawach o alimenty skarga kasacyjna jest niedopuszczalna (art. 3986 § 2 k.p.c.).

Pozwany, w sporządzonym osobiście środku odwoławczym, nazwanym

pierwotnie odwołaniem, a następnie zażaleniem, wnosił o uchylenie powyższego

postanowienia, podnosząc, że złożone przez niego odwołanie od wyroku z dnia

24 czerwca 2005 r. nie było skargą kasacyjną, lecz apelacją, którą powinien

rozpoznać Sąd Apelacyjny.

Sąd Okręgowy przedstawił Sądowi Najwyższemu akta sprawy wraz

z zażaleniem na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną

przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.), jednakże,

zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo

to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed

Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przepisu § 1

nie stosuje się – jak stanowi art. 871 § 2 k.p.c. – w postępowaniu o zwolnienie od

kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy

stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest

sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych,

a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat,

radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 87 1

§ 3 k.p.c., przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe

Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.

Przewidziany w przepisie art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko – radcowski

pozbawia strony zdolności postulacyjnej.

Zgodnie z art. 130 § 5 k.p.c., pisma procesowe sporządzone z naruszeniem

art. 871 podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa

stanowi inaczej. Przytoczony przepis nie dotyczy środków odwoławczych

sporządzonych z naruszeniem art. 871 k.p.c., gdyż środki te – jako niedopuszczalne

z powodu braku zdolności postulacyjnej – podlegają odrzuceniu (np. art. 370, art.

373, art. 397 § 2 k.p.c.).

Żalący nie wykazał, by należał do kręgu osób zwolnionych z przymusowego

zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, które zostały wymienione w art.

871 § 2 k.p.c., wobec czego zażalenie, wniesione przez niego z naruszeniem art.

871 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu jako „z innych przyczyn niedopuszczalne”

(art. 373 w związku z art. 370 oraz w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.).

Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.