Legislator Case Law & Legislation
III CZ 48/22 AI generated

III CZ 48/22 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 48/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z 30 września 2021 r. Sąd Okręgowy w B. po rozpoznaniu sprawy z wniosku C. I. N. z udziałem M. A. B. N. o podział majątku wspólnego postanowił sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną i ustalić tę wartość na 39.125,86 (trzydzieści dziewięć tysięcy sto dwadzieścia pięć i 86/100) zł oraz odrzucić skargę kasacyjną.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Wnioskodawca, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał zaskarżone orzeczenie.

Legislator headnote

AI generated

art. 3986 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 5191 § 1 k.p.c, art. 5191 § 2 k.p.c, art. 39813 § 1 k.p.c, art. 39814 k.p.c; III CZ 48/22 · Sąd Najwyższy: Jakkolwiek nieważność postępowania Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym bierze pod uwagę z urzędu (art. 3989 oraz art. 39813 § 1 k.p.c.), to jednak kontroli tej podlega orzeczenie podlegające ocenie w postępowaniu kasacyjnym w razie skutecznego wniesienia skargi, tj. spełniającej wymagania i przesłanki dopuszczalności jej rozpoznania na ogólnych zasadach.Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.

Keywords

AI generated
threshold value charging of procedural costs party costs debt enforcement costs cost recovery defense costs

Cited Legislation

AI generated
art. 3986 § 2 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał zaskarżone orzeczenie.
art. 5191 § 1 k.p.c
Wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, do weryfikacji takiej upoważniony jest również Sąd meriti drugiej instancji, do którego wnosi się skargę, choćby z tego powodu, iż obowiązany jest on odrzucić skargę niedopuszczalną, a taką jest skarga nieodpowiadająca kryterium ratione valoris z art. 5191 § 2 k.p.c.
art. 5191 § 2 k.p.c
Wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, do weryfikacji takiej upoważniony jest również Sąd meriti drugiej instancji, do którego wnosi się skargę, choćby z tego powodu, iż obowiązany jest on odrzucić skargę niedopuszczalną, a taką jest skarga nieodpowiadająca kryterium ratione valoris z art. 5191 § 2 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c
3989 oraz art. 39813 § 1 k.p.c.), to jednak kontroli tej podlega orzeczenie podlegające ocenie w postępowaniu kasacyjnym w razie skutecznego wniesienia skargi, tj.
art. 39814 k.p.c
spełniającej wymagania i przesłanki dopuszczalności jej rozpoznania na ogólnych zasadach.Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 520 § 3 k.p.c
3941 § 1 i § 3 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V CSK 239/14
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W.
IV CSK 577/20
Postanowieniem z dnia 11 października 2018 r.
V CSK 290/19
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r.
IV CSK 625/20
Sygn. akt IV CSK 625/20 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z wniosku C. I. N.‎przy uczestnictwie M. A. B. N.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 sierpnia 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 13 sierpnia 2020 r., sygn. akt II Ca (…), zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami Sądowi Apelacyjnemu w (…) celem zweryfikowania podanej przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia (163.216 zł) w kontekście tego, że kwestionowane jest wyłącznie odroczenie terminu płatności tej kwoty (por. uchw. SN z 21.06.2012 r., III CZP 35/12). UZASADNIENIE
III CZP 35/12
Sygn. akt III CZP 35/12 UCHWAŁA Dnia 21 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Przemysłu Ziemniaczanego "A." S.A. w likwidacji z siedzibą w L. przeciwko K. G. o zapłatę, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 21 czerwca 2012 r., zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 16 marca 2012 r., „Jaką opłatę (stosunkową czy podstawową) w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (j.t.
I CSK 384/20
Zgodnie z art. 3986 § 1 k.p.c. czuwanie nad tym, by w skardze kasacyjnej nie występowały braki formalne, należy w zasadzie do sądu drugiej instancji. W art. 3986 § 3 in fine k.p.c. została wprawdzie przewidziana możliwość zwrócenia skargi kasacyjnej wraz z aktami sprawy przez Sąd Najwyższy w celu usunięcia dostrzeżonych braków, lecz podejmowanie takich działań powinno mieć charakter wyjątku. Korzystanie z opisanej możliwości, w ujęciu modelowym, należy ograniczać do rzadkich sytuacji, w których dane uchybienie zostało pominięte przez sąd drugiej instancji, względnie sąd ten dokonał odmiennej oceny spełnienia określonych wymagań formalnych skargi kasacyjnej i w przekonaniu o nieistnieniu braków przedstawił sprawę Sądowi Najwyższemu do dalszych czynności.Zasadniczy ciężar kontroli tego, czy wymagania formalne zostały zrealizowane, spoczywa jednak na sądach drugiej instancji.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 48/22 POSTANOWIENIE Dnia 6 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: Pierwszy Prezes SN Małgorzata Manowska (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Wesołowski‎SSN Kamil Zaradkiewicz (sprawozdawca) w sprawie z wniosku C. I. N.‎przy uczestnictwie M. A. B. N.‎o podział majątku wspólnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 kwietnia 2022 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt II Ca […], 1) oddala zażalenie 2) zasądza od C. I. N. na rzecz M. A. B.-N. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 września 2021 r. Sąd Okręgowy w B. po rozpoznaniu sprawy z wniosku C. I. N. z udziałem M. A. B. N. o podział majątku wspólnego postanowił sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną i ustalić tę wartość na 39.125,86 (trzydzieści dziewięć tysięcy sto dwadzieścia pięć i 86/100) zł oraz odrzucić skargę kasacyjną.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Wnioskodawca, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu zażalenia podniósł ponadto, iż jako Skarżący podniósł w skardze kasacyjnej m.in. zarzut nieważności postępowania przed Sądem Okręgowym.W odpowiedzi na zażalenie Uczestniczka postępowania wniosła o oddalenie zażalenia w całości oraz o zasądzenie od Wnioskodawcy na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych prawem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c., od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego - przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Z kolei zgodnie z § 2 tego przepisu, skarga kasacyjna przysługuje w sprawach o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.Z kolei zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, w sprawach tych, w razie zaskarżenia orzeczenia co do istoty sprawy, wartość przedmiotu zaskarżenia nie odpowiada wartości całego dzielonego majątku, lecz wartości konkretnego interesu (roszczenia, żądania) lub składnika majątkowego, którego dotyczy środek zaskarżenia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 21 stycznia 2003 r., sygn. akt III CZ 153/02; z 20 lutego 2015 r., sygn. akt V CSK 239/14; z 13 marca 2015 r., sygn. akt III CZ 13/15; z 19 czerwca 2015 r., sygn. akt IV CZ 16/15; z 6 listopada 2015 r., sygn. akt II CZ 76/15; z 13 stycznia 2017 r., sygn. akt III CZ 61/16; z 26 października 2017 r., sygn. akt II CZ 64/17; z 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II CZ 85/17; z 28 lutego 2018 r., sygn. akt II CZ 108/17; z 30 kwietnia 2021 r., sygn. akt IV CSK 577/20, z 27 lipca 2021 r., sygn. akt I CSKP 75/21, niepublikowane).

Zwykle wartość ta nie może przekraczać wartości udziału przysługującego skarżącemu uczestnikowi, chyba że podważa on zasadę podziału, objęcie lub nieobjęcie orzeczeniem poszczególnych rzeczy lub praw albo rozliczenie nakładów (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 28 lutego 2020 r., sygn. akt V CSK 290/19 i tam cyt. orzecznictwo).W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy w B. sprawdził wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wobec wydania przez Sąd Najwyższy postanowienie z 20 sierpnia 2021 r., sygn. akt IV CSK 625/20, którym Sąd zwrócił skargę kasacyjną Wnioskodawcy Sądowi Okręgowemu celem zweryfikowania podanej w niej wartości przedmiotu zaskarżenia z uwagi na to, iż w skardze kwestionowane jest wyłącznie odroczenie terminu płatności kwoty podanej jako wartość przedmiotu zaskarżenia.W sprawach o prawa majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Oznaczona w skardze kasacyjnej wartość umożliwia także kontrolę dopuszczalności skargi w świetle ograniczeń ratione valoris. Wartość ta nie może być podana dowolnie, skoro wiąże się ściśle z konkretnym postępowaniem sądowym i dochodzonym w jego toku roszczeniem. Podanie tej wartości z naruszeniem powołanych reguł nie jest wiążące (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt III CZP 35/12, niepublikowaną). W sytuacji, w której wskazana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia budzi wątpliwości, sąd drugiej instancji powinien podjąć działania zmierzające do ich wyjaśnienia (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 lutego 2021 r., sygn. akt I CSK 384/20, niepublikowane).Sąd Najwyższy jest uprawniony do zbadania prawidłowości określenia przez stronę wartości przedmiotu zaskarżania celem wyeliminowania możliwości ingerencji w treść rozstrzygnięcia w sprawach, w których, zgodnie przepisami kodeksu postępowania kasacyjnego, ustawodawca tego nie dopuszcza (postanowienie Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2020 r., sygn. akt I CSK 788/18, niepublikowane).

Wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, do weryfikacji takiej upoważniony jest również Sąd meriti drugiej instancji, do którego wnosi się skargę, choćby z tego powodu, iż obowiązany jest on odrzucić skargę niedopuszczalną, a taką jest skarga nieodpowiadająca kryterium ratione valoris z art. 5191 § 2 k.p.c. Natomiast weryfikacji prawidłowości dokonanej weryfikacji służy zażalenie do Sądu Najwyższego.W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia, a to z uwagi na treść zarzutów skargi kasacyjnej oraz istotę interesu prawnego (majątkowego) Wnioskodawcy, wyrażającego się w utracie odsetek wskutek odroczenia terminu płatności zasądzonej należności.Nie zasługiwał także na uwzględnienie zarzut wskazujący na pominięcie przez Sąd Okręgowy w B. podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu nieważności postępowania.

Jakkolwiek nieważność postępowania Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym bierze pod uwagę z urzędu (art. 3989 oraz art. 39813 § 1 k.p.c.), to jednak kontroli tej podlega orzeczenie podlegające ocenie w postępowaniu kasacyjnym w razie skutecznego wniesienia skargi, tj. spełniającej wymagania i przesłanki dopuszczalności jej rozpoznania na ogólnych zasadach.Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.

U. poz. 1800).