III CZ 465/22 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedPostanowieniem z 2 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną uczestnika Z. G. od postanowienia tego Sądu z 8 czerwca 2022 r., doręczonego z uzasadnieniem 30 czerwca 2022 r., jako niedopuszczalną w świetle art. 5191 § 2 k.p.c. wobec określenia przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 133 000 zł. W zażaleniu na to postanowienie uczestnik, wnosząc o jego uchylenie, podniósł, że w piśmie procesowym, złożonym w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, sprostował wadliwie określoną w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia na 152 000 zł, tak więc nie zachodziła przytoczona przez Sąd Okręgowy przyczyna uzasadniająca odrzucenie jego skargi kasacyjnej.
Legislator headnote
AI generatedart. 5191 § 2 k.p.c, art. 3985 § 1 k.p.c, art. 39815 § 1 k.p.c; III CZ 465/22 · Sąd Najwyższy: Sąd Okręgowy w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną uczestnika Z. G. od postanowienia tego Sądu z 8 czerwca 2022 r., doręczonego z uzasadnieniem 30 czerwca 2022 r., jako niedopuszczalną w świetle art. 5191 § 2 k.p.c. wobec określenia przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 133 000 zł. W zażaleniu na to postanowienie uczestnik, wnosząc o jego uchylenie, podniósł, że w piśmie procesowym, złożonym w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, sprostował wadliwie określoną w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia na 152 000 zł, tak więc nie zachodziła przytoczona przez Sąd Okręgowy przyczyna uzasadniająca odrzucenie jego skargi kasacyjnej.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III CZ 465/22 POSTANOWIENIE 29 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska na posiedzeniu niejawnym 29 lutego 2024 r. w Warszawiena skutek zażalenia Z. G.na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowiez 2 września 2022 r., II Ca 1530/21,w sprawie z wniosku R. G.z udziałem Z. G.o podział majątku wspólnego, uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 2 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną uczestnika Z. G. od postanowienia tego Sądu z 8 czerwca 2022 r., doręczonego z uzasadnieniem 30 czerwca 2022 r., jako niedopuszczalną w świetle art. 5191 § 2 k.p.c. wobec określenia przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 133 000 zł. W zażaleniu na to postanowienie uczestnik, wnosząc o jego uchylenie, podniósł, że w piśmie procesowym, złożonym w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, sprostował wadliwie określoną w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia na 152 000 zł, tak więc nie zachodziła przytoczona przez Sąd Okręgowy przyczyna uzasadniająca odrzucenie jego skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący istotnie wskazał w skardze kasacyjnej wniesionej 29 sierpnia 2022 r., że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi kwotę 133 000 zł (k.760 akt). Następnie jednak złożył 30 sierpnia 2022 r. (k.816 akt), a zatem w terminie otwartym do złożenia skargi, kolejne pismo procesowe, w którym sprostował tę wartość na 152 000 zł (k. 779 akt) oraz prawidłową skargę kasacyjną z uwzględnieniem tej zmiany (k. 782 akt). Zgodnie z ugruntowanym poglądem Sądu Najwyższego, w przypadku złożenia przez stronę, z zachowaniem dwumiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 3985 § 1 k.p.c., dwóch oddzielnych pism procesowych, awierających elementy skargi kasacyjnej, należy je traktować jako jedną skargę.
Skarga kasacyjna jest jedna, bez względu na to, ile pism procesowych w tym przedmiocie złoży skarżący, który ma prawo do rozpoznania tylko jednej, skutecznie złożonej, skargi kasacyjnej (zob. wyroki Sądu Najwyższego z 13 stycznia 1998 r., II CKN 517/97, OSNC 1998, nr 7-8, poz. 127 i z 7 marca 2001 r., I PKN 283/00, OSNAPiUS 2002, nr 23, poz. 567 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z 8 stycznia 1997 r., II CKN 297/97, OSNC 1998, nr 7-8, poz. 127; z 5 lutego 1998 r., I PZ 74/97, OSNAPiUS 1999, Nr 4, poz. 134 oraz z 10 stycznia 2020 r., IV CSK 633/18).
Ni zachodziła zatem podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej uczestnika jako niedopuszczalnej rationae valoris.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji (art.3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).[SOP][ał]