Legislator Case Law & Legislation
III CZ 45/10 AI generated

III CZ 45/10 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 45/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), jako niedopuszczalną. U podstaw tego rozstrzygnięcia legło ustalenie, że pełnomocnik

Legislator headnote

AI generated

art. 387 § 3 k.p.c, art. 3985 § 1 k.p.c, art. 466 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; III CZ 45/10 · Sąd Najwyższy: akt I ACa (…), jako niedopuszczalną. U podstaw tego rozstrzygnięcia legło ustalenie, że pełnomocnik

Keywords

AI generated
art. 387 § 3 k.p.c art. 3985 § 1 k.p.c art. 466 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 387 § 3 k.p.c
Tymczasem – zgodnie z art. 387 § 3 k.p.c.
art. 3985 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał
art. 466 k.p.c
działającego bez adwokata lub radcy prawnego (art. 466 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
398 14 w związku z art. 3941 §

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 45/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa K. W.

przeciwko „O.(...)” sp. z o.o. w K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2010

r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn.

akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r. odrzucił skargę

kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

jako niedopuszczalną. U podstaw tego rozstrzygnięcia legło ustalenie, że pełnomocnik

powoda złożył wniosek o doręczenie powyższego wyroku z uzasadnieniem w dniu 15

lutego 2010 r. Tymczasem – zgodnie z art. 387 § 3 k.p.c. – dopuszczalność wniesienia

skargi kasacyjnej zależy od zgłoszenia w terminie siedmiu dni od ogłoszenia sentencji

wyroku wniosku o jego doręczenie z uzasadnieniem. Uchybienie przez pełnomocnika

powoda temu terminowi musi zatem skutkować odrzucenie skargi kasacyjnej (art. 398 6 §

2 k.p.c.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego uchylenie

podnosząc, że w dniu 16 grudnia 2009 r., bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku, ustnie

oświadczył wolę zaskarżenia tego orzeczenia skargą kasacyjną, a tym samym otworzył

sobie drogę do wniesienia tego środka zaskarżenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał

zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z

uzasadnieniem stronie skarżącej. W ścisłym związku z zachowaniem tego terminu

pozostaje zatem kwestia doręczenia orzeczenia sądu drugiej instancji wraz z

uzasadnieniem. Ustawodawca przewidział bowiem dwustopniowy sposób postępowania

w razie powzięcia przez stronę zamiaru skorzystania ze skargi kasacyjnej, uzależniając

otwarcie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia od wcześniejszego złożenia przez stronę lub reprezentującego ją pełnomocnika - wniosku o doręczenie orzeczenia z

uzasadnieniem. Wniosek ten musi zostać złożony w terminie tygodniowym, liczonym od

ogłoszenia sentencji orzeczenia (art. 387 § 3 k.p.c.), przy czym czynność ta powinna

zostać dokonana zasadniczo w formie pisemnej. Jedynie wyjątkowo ustawodawca

dopuścił możliwość zgłoszenia wniosku ustnie do protokołu w sprawach z zakresu

prawa pracy i ubezpieczeń społecznych przez pracownika lub ubezpieczonego

działającego bez adwokata lub radcy prawnego (art. 466 k.p.c.).

W świetle przytoczonych unormowań, nie można podzielić zapatrywania

skarżącego, że zamanifestowana przez niego ustnie bezpośrednio po ogłoszeniu

wyroku wola zaskarżenia tego orzeczenia otworzyła mu drogę do skutecznego

wniesienia skargi kasacyjnej. Skoro powód nie zgłosił skutecznie wniosku o doręczenie

wyroku Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem, to utracił prawo do jego zaskarżenia, a w

konsekwencji wniesiona przez niego skarga kasacyjna musiała zostać uznana za

niedopuszczalną.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art. 3941 §

3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.